هیچ شکی نیست که روزنامه کیهان یا قاتلان را میشناسد و یا متوجه تشابه قتل جدید “برادران” با قتلهای زنجیره ای قبلی شده است. برای همین کیهان سعی میکند که آدرس عوضی دهد و “استکبار جهانی” را مسئول قتل بداند.

روزنامه کیهان نوشت: آیا مسئولان محترم امنیتی و اطلاعاتی کشور، میان قتل مرحوم مهرجویی که رسانه‌های صهیونیستی را با قاطعیت رانده بود و مورد مشابه آن یعنی قتل مرحوم مجید شریف تشابهی نمی‌بینند؟!

“مرحوم مهرجویی، هنرمند بود، نه فعال سیاسی. “

“آقای مهرجویی سال گذشته [..] به خبرنگاران رسانه‌های صهیونیستی (ضدایرانی) که با اصرار و پرده‌دری می‌خواستند از او علیه جمهوری اسلامی موضع بگیرند، به شدت و با قاطعیت اعتراض کرد و آنها را ناکام گذاشت. “

“یکی از کشته شدگان قتل‌های زنجیره‌ای سال ۱۳۷۷ نیز شخصی بنام مجید شریف [..] مواضع ضد صهیونیستی داشت و دو کتاب روژه گارودی، دانشمند ضد صهیونیست فرانسوی به نام‌های «اسطوره‌های بنیانگذار سیاست اسرائیل» و «تاریخ یک ارتداد» را به فارسی ترجمه کرده بود. درباره ماجرای قتل مرحوم مهرجویی و همسرش در ویلای شخصی‌شان در کرج،باید توجه داشت این جنایت، درست هنگامی اتفاق افتاده که تحولات مهمی در عرصه سیاسی و امنیتی منطقه [ماجرای جنگ مقاومت غزه- اسرائیل] در حال وقوع است. “

کیهان در پایان می نویسد: “از این زوایه نگاه می‌توان به ردیابی جریان رسانه‌ای آلوده‌ای پرداخت که همواره در هر رویداد ناگواری، طبق خواسته موساد و سیا و MI6 رفتار می‌کند. “

به زبانی دیگر، کیهان هر شکی در مورد نقش سازمان امنیت در این دو قتل را بر طرف می کند.

روزنامه هم میهن اظهارات اخیر سیدابراهیم رئیسی درباره دوطیف نیروهای حامی دولت:

رئیسی : «لحن تند برخی دغدغه‌مندان بسیار دلپذیرتر از سخن منافقانه برخی‌هاست.» اظهارنظری که در آن از دودستگی‌ها در میان نیروهای انقلابی همسو با دولت سخن به میان آمده است؛ عده‌ای که زبان تلخی دارند و احتمالا منتقدان تند و تیزی هستند که سخنان‌شان معمولا به مذاق برخی مسئولان خوش نمی‎ آید و گروه دیگری که اگرچه در ظاهر و فضای رسانه‌ای از دولت تعریف و تمجید و حمایت می‌کنند، اما در خفا و در عمل به نحوی رفتار کرده‌اند که به ضرر دولت بوده‌اند.

رئیسی در این سخنان خطاب به هم‌جریانی‌های خود از دودستگی می‌گوید که همین می‌تواند نوعی انتقاد درون‌جریانی نیز محسوب شود به عبارتی او احتمالا در حال گوشزد کردن این مسئله است که متوجه این اتفاقات در حلقه‌های مختلف سیاسی اطرافش هست و به‌نوعی از آنها می‌خواهد که به دنبال بهبود عملکرد دولت ورای اختلافات باشند و احتمالاً حتی به قیمت آنکه این لحن تند باعث رنجش خاطری شود.

حداقل در قبال دولت رئیسی این برداشت بود که آنها هم همانند مجلس خود را «انقلابی» تلقی می‎کنند. اما حالا این تاکید نشان می‌دهد که میان آن جریان انقلابی که شاید تندتر هستند با سایر نیروهای اصولگرایی حول دولت فاصله‌ای افتاده.

روزنامه هم میهن می نویسد که رئیسی که الان از انتقادات دلگیر است، در مناظرات انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ و در ۱۵ اردیبهشت همان سال در برابر حسن روحانی خواهان آن بود که ۸۰ میلیون نفر ایرانی آزادانه نقد کنند. به‌عبارتی او سال ۹۶ و در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی، انتقاد را حق تمام ایرانی‌ها می‌دانست.

رفیق جان داده در راه برابری و آزادی، امیر نیک آیین

صهیونیسم یک جریان ناسیونالیستی متعصب متعلق به بورژوازی یهود است که در اواخر قرن نوزدهم در اروپا به وجود آمد و اکنون به ایدئولوژی رسمی دولت تجاوز گر اسرائیل بدل شده است.

این سازمان اکنون دارای قدرت مالی برابر با دارایی بزرگترین شرکت های انحصاری جهان است، سهام دار شرکت های متعدداسرائیلی و صاحب زمین ها و موسسات کشاورزی و واحدهای تولیدی و توزیعی عدیده است، مرکز آن در ایالت متحده امریکا است و فعالیت های جمعیت های صهیونیست را در بیش از ۶۰ کشور جهان کنترل میکند.

بورژوازی یهود با تحریک احساسات ناسیونالیستی و تعصب های ملی سالیان درازی است که در زیر پرچم صهیونیسم با نیروهای مترقی به مبارزه برخاسته و این جریان را به حربه ای در خدمت محافل ارتجاعی و امپریالیستی بدل کرده است.

شالوده صهیونیزم این اندیشه است که یک ملت واحد یهود مرکب از یهودیان سراسر جهان، صرف نظر از کشوری که میهن ان هاست وجود دارد. این اندیشه از نظر سیاسی ارتجاعی و حربه ی نفاق افکنی است. از نظر علمی بی پایه و غیرمنطقی است. صهیونیسم قوم یهود را دارای وضع استثنایی در جهان میداند که به عنوان برگزیده خدا دارای رسالتی ویژه است. چنین صهیونیست در درجه اول با منافع پرولتاریای یهود مغایر است.

به گزارش (LBC) کایر استارمر(Keir Starmer)، رهبر حزب کارگر، تصمیم اسرائیل برای محروم کردن ۲.۳ میلیون غیرنظامی فلسطینی در غزه از غذا، آب و برق و همزمان بمباران آنها را تایید کرد.

پس از آن که بریتانیا این هفته اعلام کرد که ارتش این کشور می تواند فعالانه در جنگ نسل کشی اسرائیل علیه نوار غزه شرکت کند، حزب کارگر، حزب اصلی مخالف نیز با صدای بلند همدستی خود را در محاصره ۲.۳ میلیون نفر اعلام کرد. استارمر، رهبر حزب کارگر در پاسخ به سوالی که توسط رادیو LBC پرسیده شد که آیا فکر می‌کند محاصره و قطع برق و آب مناسب است؟ گفت: «اسرائیل این حق را دارد»

بقیه رهبران حزب کارگر نیز حمایت کامل خود را از نسل کشی اسرائیل اعلام کرده اند. دیوید ایوانز(David Evans)، دبیر کل حزب کارگر، دستوراتی را به مقامات حزب صادر کرد تا از بحث یا تصویب بیانیه‌های شاخه‌های محلی در حمایت از فلسطین جلوگیری کنند: «رهبری حزب به روشنی گفته است که حزب کارگر کاملاً از حق اسرائیل برای دفاع از خود حمایت می‌کند.»

عضو دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین و وانگ یی، وزیر امور خارجه، کنفرانس مطبوعاتی مشترکی با جوزپ بورل، نماینده سیاست خارجی و امنیت اتحادیه اروپا خاطرنشان کرد که مسئله فلسطین هسته اصلی مسئله خاورمیانه است و زخم خونینی است که هنوز در دنیای امروز باز است. منشأ این مسئله در عدم دستیابی به آرزوی تشکیل کشور مستقل فلسطین برای مدت طولانی و عدم اصلاح بی عدالتی تاریخی  علیه مردم فلسطین است. اسرائیل حق ایجاد کشور خود را دارد و فلسطین نیز همین حق را دارد.

بقای مردم اسرائیل تضمین شده است، اما چه کسی به فکر جان مردم فلسطین است؟ ملت یهود در دنیا آواره نشد، اما فرزندان ملت فلسطین کی به خانه های خود باز می گردند؟ این جهان شاهد هر نوع بی عدالتی است، بی عدالتی در حق فلسطین بیش از نیم قرن است که ادامه دارد و نسل های زیادی رنج کشیده اند، این بی عدالتی نمی تواند ادامه یابد!

راه حل این مسئله «راه حل دو دولتی» و ایجاد کشور مستقل فلسطین است و این تنها راه حل برای دستیابی به همزیستی مسالمت آمیز فلسطین و اسرائیل و ایجاد تعامل هماهنگ بین ملت های عرب و یهودی است. منطقه خاورمیانه نمی تواند چشم انداز صلح واقعی داشته باشد و اسرائیل نمی تواند به امنیت دائمی دست یابد، مگر اینکه «راه حل دو کشوری» به طور کامل اجرا شود. چین خواستار برگزاری سریع کنفرانس صلح بین‌المللی با اعتبار بیشتر، نفوذ بیشتر و در مقیاس وسیع‌تر تحت نظارت سازمان ملل متحد، به منظور متبلور ساختن اجماع بین‌المللی در مورد پیشبرد مذاکرات صلح است.

اسکای نیوز نوشت.

یک کارشناس سازمان ملل اکنون هشدار می دهد که «فلسطینی ها در خطر جدی پاکسازی قومی جمعی هستند» و از جامعه جهانی می خواهد تا درباره «آتش بس فوری» بین اسرائیل و حماس مذاکره کند.

این هشدار از جانب فرانچسکا آلبانیز (Francesca Albanese) که گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور اراضی اشغالی فلسطین است، می آید.

او می‌گوید: جامعه بین‌المللی موظف است از جنایات ظالمانه جلوگیری و از مردم محافظت کند.

– اسرائیل قبلاً در پوشش مه جنگ دست به پاکسازی قومی جمعی زده است. اسرائیل با ادعای دفاع از خود سعی دارد آنچه را که پاکسازی قومی است توجیه کند. هرگونه عملیات نظامی ادامه دار توسط اسرائیل بسیار فراتر از نقض حقوق بین الملل است.

رویترز می نویسد که روسیه از شورای امنیت سازمان ملل درخواست مجوز برای ارائه پیشنهاد قطعنامه در مورد اسرائیل و غزه کرده است.

این پیشنهاد شامل محکومیت خشونت علیه غیرنظامیان و همه اشکال تروریسم است. علاوه بر این، آتش بس، آزادی گروگان ها، تخلیه غیرنظامیان و ارسال کمک های اضطراری خواسته شده است.

به احتمال قوی برای این که در این پیشنهاد از اسرائیل و فلسطین نام برده شده است، و نه از حماس، ایالات متحده آن را وتو خواهد کرد.

منبع: https://consortiumnews.com

محاصره ۲.۳ میلیون فلسطینی غزه که توسط اسرائیل در سال ۲۰۰۷ که پس از انتخاب حماس برای حکومت بر غزه تحمیل شد، امکان انجام انواع آزمایش ها را فراهم کرد.

چگونه می توان جمعیت را به بهترین نحو مهار کرد؟ چه محدودیت هایی می توان برای رژیم غذایی و سبک زندگی آنها قائل شد؟ چگونه قرار بود شبکه‌های خبرچین و همکار از راه دور جذب شوند؟ محاصره  جمعیت و بمباران مکرر چه تأثیری بر روابط اجتماعی و سیاسی داشت؟ و در نهایت چگونه باید ساکنان غزه را تحت انقیاد نگه داشت و از قیام جلوگیری کرد؟

پاسخ به این سوالات از طریق پورتال خرید اسرائیل در اختیار متحدان غربی قرار گرفت. اقلام موجود شامل سیستم‌های موشک رهگیری، حسگرهای الکترونیکی، سیستم‌های نظارتی، هواپیماهای بدون سرنشین، تشخیص چهره، برج‌های تفنگ خودکار و موارد دیگر می‌شود. همه در موقعیت های واقعی در غزه آزمایش شده اند.

***

یکی از اصول حقوق بین‌الملل – در قلب کنوانسیون‌های ژنو – ممنوعیت مجازات دسته جمعی است: یعنی انتقام‌جویی علیه جمعیت غیرنظامی دشمن، وادار کردن آنها به پرداخت بهای اعمال رهبران و ارتش‌های خود.

انچه اسرائیل با غزه انجام می دهد، مجازات دسته جمعی است. این جنایت جنگی است: ۲۴  ساعت شبانه روز، ۷  روز هفته، ۵۲  هفته هر سال، به مدت ۱۶ سال است که انجام شده است. و با این حال به نظر می رسد هیچ کس در جامعه به اصطلاح بین المللی متوجه این موضوع نشده باشد!

اسراییل می داند: جنایتی که برای مدت طولانی انجام می شود، دنیا آن را می پذیرد!

تلاش ”ده مهر” این است که از مقوله های مارکسیستی برای پشتیبانی از رژیم بهره برداری کند. همه می دانند که پذیرفتن یک سخن نادرست که در میان سخن های فراوان درست پنهان و بسته بندی شده است، برای خواننده آسان تر است.

همه ی پیش پندارهای ”ده مهر” برای پشتیبانی از یک لایه بورژوازی انگلی ساخته شده است که پایه های عینی آن را در جایی نمی توان دید. دلیل “نگاه به شرق” رژیم، گریز از پیامدهای تحریم است. به دلیل سرکوب ددمنشانه هر خیزشی از سوی دیکتاتوری رژیم، نمی توان نبرد آزادی خواهان برای آزادی و نبرد طبقاتی کارگران علیه سرمایه داری نئولیبرالیستی، را در چارچوب رژیم انجام داد.

تنها می توان دولت هایی را ضدامپریالیستی خواند که سمت گیری اقتصادی غیر سرمایه داری دارند. ایستادگی جمهوری دموکراتیک خلق کره و کوبای سوسیالیستی در برابر امپریالیسم که هم راه با بیش از پنجاه سال تحریم اقتصادی از سوی امپریالیسم بوده است، دست آوردهای فراوانی برای شهروندان خود داشته است. شکاف طبقاتی کوچک، پزشکی رایگان، آموزش دبستانی تا دانشگاهی رایگان، هزینه خانه ی بسیار ارزان، فرهنگ شکوفا از دست آوردهای این دو کشور ضدامپریالیستی وغیر سرمایه داری هست.

بیشتر بخوانید:  https://tudehiha.org/fa/16350