مارکسیسم برای نبرد با بورژوازی زاییده شده است و لنینیسم با گردآوری تئوری انقلاب، شیوه های پیروزی بر بورژوازی را به مارکسیست- لنینیست ها یاد داده است. هیچ تردیدی نیست که بورژوازی برای نبرد با مارکسیسم، تنها به کُشتار مارکسیست ها بسنده نمی کند، بل که یکی از شیوه های بسیار کارای بورژوازی، تهی کردن مارکسیسم- لنینیسم از سرشت انقلابی آن است. مارکسیسمی که به بهانه های گوناگون از نبرد با بورژوازی پرهیز می کند، مار بی نیشی است که بورژوازی می تواند بی هیچ ترسی، آن را به دور گردن خود آویزان کند و یا مردابی در زمین خود برای او بسازد.

یکی از راه های “پیروزمندانه” تهی کردن سرشت انقلابی مارکسیسم، دادن ویژگی هایی به بورژوازی است که به دلیل خاست گاه طبقاتی آن، از آن بی بهره است. آن هایی که به پاک شویی بورژوازی انگلی می پردازند، نه تنها در روند درگیری مردم ما با دیکتاتوری جمهوری اسلامی سرمایه داری شرکت نمی کنند، بل که پیوسته مرزهایی برای ایستادگی مردم می سازند که نباید از آن گذر کرد. یکی از گروه هایی که از روز پایه گزاری تا کنون، زیر نام مارکسیسم- لنینیسم از نبرد طبقاتی ی که پایه های رژیم را بلرزاند، پرهیز کرده است، گروه “ده مهر” است.

یک مارکسیست- لنینیست خود را در چارچوب واقعیت زندانی نمی کند، بل که با واکاوی آن برنامه ی دگرگونی آن را می چیند. یک مارکسیست- لنینیست به دلیل نبودن شرایط شایسته ذهنی، از نبرد طبقاتی فرویش نمی کند، بل که او می داند که “عامل آگاه رشد مبارزه نو را علیه کهن تسریع می کند” (طبری).

بیشتر بخوانید:  https://tudehiha.org/fa/16350

اسرائیل تنها در این هفته بیش از انچه امریکا در یک سال جنگ بر افغانستان بمب انداخت، بر سر فلسطینیان غزه، بمب انداخته است. شب گذشته دولت اسرائیل دستور تخلیه کل نوار غزه را صادر کرد و به ساکنان گفت تا بیست و چهار ساعت دیگر خانه ها را تخلیه کنند.

این دستور یک حمله زمینی را هشدار می دهد. قصد اسرائیل این است که خود را از مسئولیت انچه که در نهایت موجب تلفات هزاران نفر که قادر یا مایل به ترک ان نیستند می شود، تبرئه کند. سازمان ملل متحد در حال حاضر این کار را در نوار باریکی که اسرائیل به مدت شانزده سال ۲.۲ میلیون فلسطینی – تقریبا نیمی از انها کودک – را در محاصره خرد کننده زمین، هوا و اسمان زندانی کرده است، غیرممکن می داند.
این نسل کشی است.
بسیاری از کودکانی که هرگز زندگی خارج از دیوارهای گتو را که اسرائیل انها را در ان زندانی کرده است، ندیده اند، خواهند مرد، در حالی که سیاستمداران اینجا در ایالات متحده، این قتل عام را تشویق می کنند و ادعا می کنند که این کار را برای محافظت از مردم هم دین انجام می دهند. از دست دادن زندگی اسرائیلی ها توسط دولت ما برای توجیه نسل کشی استفاده می شود.

دردی که ما احساس می کنیم تنها مال ما یهودیان نیست. از زمان تاسیس دولت اسرائیل، جنبش صهیونیستی سلطه و سرکوب فلسطینیان و استعمار سرزمین فلسطین را به عنوان پاسخی به مسئله بسیار واقعی امنیت یهودیان پیاده کرده است. انها (فلسطینیان) درد و اسیب واقعی را که ما به عنوان یهودیان حمل می کنیم، گرفته اند و ان را به یک سلاح مرگبار تبدیل کرده اند.
ما به شدت باید درک کنیم که انچه اتفاق می افتد چرخه خشونت نیست. این یک سیستم خشونت است که همه در دهان آن گیر کرده اند.

تارنگاشت فوروارد (یهود. مستقل. غیر انتفاعی) می نویسد:

رئیس جمهور جو بایدن در یک سخنرانی تاریخی و پرشور که حمایت افسارگسیخته ایالات متحده از اسرائیل را در روز سه شنبه بیان می کرد، در فهرست جنایاتی که حماس مرتکب شده بود، زنان را “تجاوز،   حمله ، رژه به عنوان غنائم” نام برد.

یکی از سخنگویان کاخ سفید به فوروارد(Forward) گفت که این ادعا بر اساس تماس تلفنی اوایل همان روز است که در آن بنیامین نتانیاهو(Benjamin Netanyahu)، نخست وزیر، به بایدن گفته بود که زنان اسرائیلی “به طرز وحشیانه ای مورد تجاوز و قتل قرار گرفته اند.” توصیفات مشابهی در محکومیت حماس توسط ستون نویسان، افراد مشهور و هیئت تحریریه گنجانده شده است.

اما منبع اتهام تجاوز جنسی مبهم است. در حالی که تجاوز جنسی یکی از ویژگی‌های رایج درگیری خشونت‌آمیز در سراسر جهان است، نیروهای دفاعی اسرائیل به فوروارد سه‌شنبه شب گفتند که هنوز هیچ مدرکی دال بر وقوع تجاوز در حمله روز شنبه یا پیامدهای آن در دست ندارند. و اکثر رسانه های جریان اصلی از ذکر تجاوز خودداری کرده اند، به طوری که لس آنجلس تایمز و ان بی سی نیوز به طور خاص اعلام کردند که نتوانسته اند این ادعاها را تأیید کنند.

دولت اسرائیل جنگ نسل کشی را علیه مردم غزه اعلام کرده است. ما به عنوان سازمانی که برای آینده‌ای کار می‌کند که در آن فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها و همه مردم در برابری و آزادی زندگی می‌کنند، از همه افراد با وجدان می‌خواهیم که نسل‌کشی قریب‌الوقوع فلسطینیان را متوقف کنند.

در حال حاضر که می نویسیم، دولت اسرائیل تمام برق غزه را قطع کرده است. بیمارستان ها نمی توانند جان انسان ها را نجات دهند، اینترنت از بین خواهد رفت، مردم تلفنی برای برقراری ارتباط با دنیای بیرون نخواهند داشت و آب آشامیدنی دو میلیون نفر تمام خواهد شد. غزه در تاریکی فرو خواهد رفت زیرا اسرائیل محله ها را به ویرانه تبدیل می کند. بدتر از آن، اسرائیل علناً اعلام کرده است که قصد ارتکاب جنایات جمعی و حتی نسل‌کشی را دارد و نخست‌وزیر نتانیاهو گفت که پاسخ اسرائیل «برای نسل‌ها طنین‌انداز خواهد شد».

از دست دادن جان اسرائیلی ها، برای توجیه نسل کشی توسط دولت ما استفاده می شود، تا پوششی اخلاقی برای فشار غیراخلاقی برای سلاح های بیشتر و مرگ بیشتر فراهم کند. فلسطینی ها توسط دولت خود ما، رسانه ها و بسیاری از مؤسسات یهودی ایالات متحده، غیرانسان معرفی می شوند. وزیر دفاع یوآو گالانت (Yoav Gallant) گفت که اسرائیل “با حیوانات انسان نما می جنگد” و باید “بر این اساس عمل کرد.” ما به عنوان یهودیان می دانیم که وقتی مردم را حیوان می نامند، چه اتفاقی می افتد. ما از همه افراد با وجدان می خواهیم که نسل کشی قریب الوقوع فلسطینیان را متوقف کنند.

ما از دولت خود (امریکا) می خواهیم که برای کاهش تنش تلاش کند و فورا ارسال سلاح به ارتش اسرائیل را متوقف کند. آینده صلح و امنیت برای همه، مبتنی بر عدالت، آزادی و برابری برای همه، هنوز تنها گزینه است

سرنوشت تاریخی مارکسیسم بر حسب سرشت درونیش، اعتلاء به سوی آن چنان سنتز و همبست (یا برآیند) جهانی تاریخی است، که آن را به وحدت علمی منطقی اش در مقیاس بشریت می رساند، گرچه هرگز معرفت فلسفی، حتی بالاترین آن، فاقد گرهها و مسائل نخواهد بود.
لذا سرنوشت فلسفه در دو مجرای عمدهٔ امروزی یکسان نیست. در مجرائی که فلاسفهٔ معاصر بورژوائی آن را سیر می دهند، علیرغم درخشها، یافتها، برآیندهای جداگانه، سرنوشت نهائی آن بن بست است، زیرا برداشت ذهنی و غیر علمی و مغرضانه در بنیاد آن رخنه دارد. در مجرائی که مارکسیسم سیر می کند علیرغم تصلبها، غلوها، انحرافهای موقت و گذرا، سرنوشت نهائی، اعتلاء و جهان شمول شدن است. زیرا برداشت عینی و علمی و اصولی در بنیاد آن رخنه دارد. ممکن است این روند به مدت زمانی نسبتاً طولانی نیازمند باشد. در کنار این دو روند، یک روند دیگر نیز وجود دارد و آن یک حرکت درونی، حتی در فلسفهٔ معاصر جهان سرمایه داری به سوی جذب بیشتر و جسورانه تر عناصر مارکسیسم (ولو با تغییر لفظ و اصطلاح و بدون اعلام مطلب) گاه در بینش، گاه در اسلوب و گاه در جامعه شناسی است.

ما بارها گفته ایم که سیاست داخلی و خارجی رژیم جمموری اسلامی نه برای منافع مردم و کشور، بلکه عمل گرایانه برای حفظ خود “نظام” تدوین و اجرا می شود. برخی از چپهای طرفدار جمهوری اسلامی نگاه به شرق رژیم را چرخش در تغییر نگاه رژیم به غرب و حتی حرکتی ضدامپریالیستی می خوانند، ولی سخنگوی دولت رئیسی به حقیقت که همانا تلاش رژیم برای فرار از پیامد تحریم ها است، اعتراف می کند.

تسنیم روز ۲۰ام مهر نوشت که علی بهادری‌جهرمی سخنگوی دولت می گوید: وی در پاسخ به سئوالی مبنی بر دستاوردهای پیوستن به گروه‌ها و ائتلاف‌ها نظیر بریکس و شانگهای گفت: اصلی‌ترین عاملی که امروز مانع رشد اقتصادی و حل مشکلات این حوزه شود، تحریم‌های یک جانبه ایالات متحده آمریکا است و در این مسیر از قدرت نظامی خود استفاده می‌کند و بر این اساس با توجه به این قدرت نظامی کشورها در ارتباط با ایران خودداری می‌کنند.

سخنگو و دبیر هیئت دولت با بیان اینکه حداقلی شدن درآمد نفت و افزایش تورم راه‌حل گذشته برای رفع تحریم از طریق مذاکره بود، تصریح کرد: دولت مخالف مذاکره نیست اما وسط جنگ معطل بمانیم که آیا کوتاه می‌آید یا نه کار درستی نیست و قطعا به دنبال خنثی‌سازی تحریم هستیم و بهترین راه عضویت در گروه‌ها و ائتلاف‌هاست.

منبع: https://persian.cri.cn/

«جایی جون» نماینده ویژه دولت چین در خاورمیانه با یک مقام وزارت مصر درمورد وضعیت فلسطین و اسراییل تلفنی گفت‌وگو و درخواست کرد که طرح دو کشور برای حل مساله فلسطین و اسراییل را ترویج دهند.

طبق بیانیه‌ی منتشر شده از سوی وزارت خارجه چین، «جایی جون» اشاره کرد: چین  به شدت نگران تنش فلسطین و اسراییل و تشدید درگیری ها بین دو کشور است و تلفات غیرنظامیان ناشی از درگیری‌ها بسیار غم انگیز است.

«جایی جون» گفت: ما هدف قرار دادن غیرنظامیان را رد و محکوم می کنیم و خواستار آتش بس فوری هستیم.

نماینده ویژه چین اشاره کرد: دلیل اصلی ظهور تنش‌های تکراری بین فلسطین و اسراییل، تاخیر حل و فصل مساله فلسطین است. وی افزود: راه حل اصلی، اجرای طرح دو کشور است.

وی درخواست کرد، خیلی فوری به پیشبرد راه حل دو کشور بپردازند. وی تاکید کرد: چین تمایل دارد با ادامه ارتباطات و هماهنگ سازی با مصر، هر چه زودتر آتش بس میان دو طرف تحقق یابد و تلاش‌های مشترک جامعه جهانی برای فراهم شدن کمک‌های بشردوستانه به مردم فلسطین به پیش سوق داده شود تا از وخیم تر شدن بیش از پیش بحران انسانی فلسطین به ویژه نوار غزه پیشگیری شود.

منبع: سایت آینده را بساز

برگردان: رفیق آمادور نویدی

شیمانسکی می‌نویسد که:

« از طریق روابط تولیدی حاکم است که می‌توان یک فرماسیون اجتماعی را تعریف نمود. این امر نه به بمعنای آن روابط تولیدی است که بیش‌ترین تعداد تولیدکنندگان درگیر آنند، و نه مجموعه ای از روابط تولیدی که در آن بیش‌ترین مقدار ارزش اضافی را تولید می‌کند. روابط حاکم تولیدی، ترجیحا، آن روابطی هستند که منطق ابتدایی آن‌ها شکل و حرکت کُل فرماسیون اجتماعی را تنظیم می‌کند. از این‌رو، جهت نمونه، آمریکا در سال ۱۸۶۰، علی‌رغم شمار بیش‌تر برده‌ها، کشاورزان مالک و صنعت‌گرها از کارگران صنعتی، اما یک فرماسیون کاپیتالیستی بود… بعلاوه ممکن‌ست که جامعه ای سوسیالیستی داشته باشیم که درآن اکثریت طبقات تولیدکننده در شرکت‌های اقتصادی اشتراکی و کنترل جمعی کار نکنند، به شرطی که منطق چنین شرکت‌هایی بقیه اقتصاد را ساختار دهد.

تجزیه و تحلیل شیمانسکی برای چین معاصر صادق است. اگرچه شمار کارکنان شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی از تعداد کارکنان شرکت‌های دولتی و اشتراکی پیشی گرفته است، اما دستور کار اصلی اقتصادی بوسیله دولت تعیین می‌شود. فقط از آن‌جایی‌که تولید خصوصی به مدرانیزاسیون، توسعه تکنولوژی و اشتغال کمک می‌کند، توسط دولت تشویق می‌شود.

وینس شرمن می‌نویسد که:

«دولت در اقتصاد بازار سوسیالیستی بوسیله کارگران کنترل می‌شود و بر بخش خصوصی حاکم است. دولت فقط تا حدی به شکوفایی بخش خصوصی اجازه می‌دهد که به توسعه اقتصادی کُل کشور کمک کند و در خدمت منافع طبقاتی بیش‌تر طبقه کارگر و دهقان باشد.»

در واقع، چین اثبات نموده است که می‌توان از مکانیسم‌های بازار بمنظور توسعه (هرچه) سریع‌تر نیروهای مولد ثروت و بهبود استاندارد زندگی مردم خود استفاده کند. گذشته از همه این‌ها، «سوسیالیسم بمعنای زدودن فقر است. سوسیالیسم فقیر‌پروری(فقرگرایی) نیست. »