شرایط محیط زیست در میهن ما از میانگین جهانی هم بدتر است. در بسیاری از شهرهای بزرگ خودروهای بنزینی و گازوئیلی هوا را آلوده می کنند. تولید بنزین غیراستاندارد از دست‌آوردهای جمهوری اسلامی است که مایه افزایش بیماری سرطان شده است. آلودگی هوا سالانه جان پنجاه هزار ایرانی را می گیرد. پژوهش نشان می دهد که نزدیک به نیمی از  کودکان تهرانی آسم و آلرژی دارند.

ایسنا نوشت: جمیله علم‌الهدی عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی اظهار کرد: در چنین شرایطی وضعیت همین می‌شود که جهان حتی به محیط زیست هم بی‌تفاوت می‌شود و پر سرعت در زمینه تولید آلاینده‌های زیست‌محیطی پیش می‌رود. اکنون دیگر کسی نمی‌تواند جلوی بحران‌های زیست‌محیطی را بگیرد.

اضافه کرد: اگر بخواهیم به همین روش امروز ادامه دهیم، نه تنها نمی‌توانیم برای الهیات کاری کنیم، بلکه حتی برای بحران‌های زیست‌محیطی هم نمی‌توان اقدامی انجام داد، کما اینکه اکنون تلاش‌های سازمان ملل در زمینه کاهش CO۲ هم نمی‌تواند راه به جایی ببرد. چراکه فناوری در نهایت به جایی می‌رسد که رفاه و لذت بیشتر، جایی برای ادامه حیات زمین و انسان باقی نمی‌گذارد.

۵۰ سال دیگری جنگلی در ایران یافت نخواهد شد. سالانه ۸۰۰ هزار هکتار از چراه گاها و چمن زارها کاسته می‌شود. ارومیه که زمانی آشیان ۴۰ هزار فلامینگو بود، امروز پس از چهار دهه شوره‌زار  شده است.  بختگان و پریشان در فارس، گاوخونی در اصفهان و هامون خشک شده اند. رودخانه‌های کارون و زاینده‌رود و دریاچه‌ها و تالاب‌هایی مانند ارومیه، انزلی و بختگان به سوی خشکی می گرایند.

با این همه این خانم می گوید که برای نجات محیط زیست باید به اسلام برگشت. سوال ما از ایشان این است، پس جمهوری اسلامی در ۴۴ سال گذشته چه کار می کرد؟

رزم ما شعر زندگی است، زنده و تپنده است، سرود ما از دشواری گذر می گوید ولی از ایستادن بی زار است و جنبش را  می ستاید.

سرگذشت توده ای ها، داستان درد ما، جدا از سرنوشت دیگر آزادی خواهان جهان نیست.

ما می خواهیم “دروازه های شهرهای ناگشوده را بگشاییم!”. “نصیب ما آسیب بود و توشه ما نبرد”. توده ای های جان باخته می دانستند و توده ای های امروز نیز می دانند که ”خداوند تکامل نوشداروی خود را در کاسه سر شهیدان می نوشد.“

ما باکی از مرگ نداریم. آرمان بزرگ ما آینده درخشان برای نوادگان ماست.

دل سوز ما مباش، برای جان دادگان ما اشک مریز، برای ناکامی های ما افسوس نخور. ما آن کرده ایم که می بایست می کردیم. کوشیدیم باری را که تاریخ بر دوش ما نهاد به سر منزل مقصود رسانیم.

ما “در دکان هیچ نزول خواری” ننشسته ایم و نخواهیم نشست. “ما نرگس خودپسند دشتی نیستیم که در چشمه سارها به خویش می نگرد، ما تاک آسمانی هستیم و به سوی فرا زمانی بی انجام می رویم” .

اگر دلاوری ما را ارج می نهی، اگر دانش ما را می ستایی، اگر به شکیبایی و پایداری ما آفرین می گویی، اگر نابرابری و ستم را نمی پذیری، اگر هوای پاک و آب ناب می خواهی، با ما همراه شو. اگر خرسند از صدای غوکان برکه نیستی با ما به دریا بیا. ما نمی گوییم که با ما بودن آسان است ولی با همیاری هم خود را خوشبخت شاید نه ولی توده ها را خوشبخت خواهیم کرد و با این وظیفه “در عصاره ی خود با عشق به تبار انسانی خواهیم جوشید”.

“آری ما از قبیله سوختگانیم”. “تنها نمان به درد کاین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی شود”.

بیشتر بخوانید: https://tudehiha.org/fa/13788

 جمهوری اسلامی همراه با چند کشور ارتجاعی اسلامی مثل عربستان و کویت بدترین کشور برای آزادی و شکوفایی زنان است. جمهوری اسلامی تنها کشور جهان است که زنان را برای بدحجابی به قتل رسانده است. با این همه با پررویی خود را نجات بخش زنان می داند.

محمد دهقان ۱۵ مهر ماه، در همایش اسطوره‌های مقاومت و تجلیل از زنان ایثارگر که در هتل ثامن طرقبه برگزار شد، اظهار کرد: جلسات این چنینی که با حضور خواهران برگزار می‌شود، نمادی از شکست تفکر غربی است که سال ها القا می‌کرد اگر زن بخواهد خانه‌نشین نباشد، باید فرهنگ غربی داشته باشد و دوگانه‌ای ایجاد کردند که زن یا عقب‌افتاده و خانه‌نشین است یا اگر می‌خواهد پیشرفت کند، باید خود را برهنه کند و بیرون بیاید.

ایسنا نوشت: معاون حقوقی رئیس جمهور گفت: خانه‌داری امری مقدس و متفاوت با خانه‌نشینی است‌ و می‌تواند با فعالیت اجتماعی همراه باشد؛ این را امام و رهبری برای دنیا تبیین کردند.

 جمهوری اسلامی اینطور تلقین می کند که گویا برای زنان دو راه وجود دارد یک- خانه داری دو- برهنگی. میلیونها زن در چین، ویتنام، کره شمالی و کوبا که بدون حجاب به تولید کشور کمک می کنند به حساب آورده نمی شوند. رژیم نامی از زنان زحمتکش کشورهای غربی که بدون حجاب و بدون لخت شدن در چرخاندن ماشین جامعه سهیم هستند چیزی نمی گوید. انگار با بازی با الفاظ و تفاوت گذاشتن میان “خانه نشینی” و “خانه داری” زنان ما از سلول خانه و زندان حجاب رهایی می یابند.

رژیم حتی این حق را به زنان نمیدهد که خودشان انتخاب کنند که آیا میخواهند برای رفتن به بهشت با حجاب باشند و خانه داری کنند، یا می خواهند بهشت زمین را بدون حجاب تجربه کنند؟

تاریخ ایرانی: برگرفته از هفته‌نامه «امید ایران» –۱۳۵۸

فکر می‌کنید اگر این انقلاب خاصه از جنبه اقتصادی و تغییر نظام اقتصادی راه به جایی نبرد، باید منتظر انقلاب دیگری بود؟

ما معتقدیم با نگهداری سرمایه‌داری که در رژیم گذشته شکل گرفته، مسائل اساسی جامعه ایران قابل حل نیست و تضادهایی که بر این مبنی به وجود آمده راه به جایی نمی‌برد. می‌شود با بعضی از نوش‌داروها این تضادها را تخفیف داد ولی درمان قطعی نمی‌شود.

البته باید در نظر داشت در شرایط حاضر درآمد نفت بیشتر از سابق در خارج حل خواهد شد. آن فسادی هم که در گذشته بود، وجود ندارد، در نتیجه دیگر پول‌ها به آن صورت به بانک‌های خارجی منتقل نمی‌شود؛ ولی این مسائل هم درمان قطعی نیست.

تضاد اصلی جامعه ما تضاد بین خلق ایران و تسلط سرمایه‌های بزرگ وابسته به امپریالیسم است. تا وقتی که الگوهای اقتصادی مانده از قبل از بین نرود، همان حکایت قرص مسکن است. وابسته تضاد و دوباره شروع به نمو می‌کند و ایجاد ناراحتی خواهند کرد که این ناراحتی به اشکال مختلف خواهد بود. اگر دموکراسی باشد به شکل مبارزه‌های دموکراتیک در مجلس و اگر فشار باشد باز به انفجار خواهد کشید. تاریخ نشان داده که تضادهای عمده اجتماعی را هیچ فشاری نمی‌تواند جلوگیری کند. نمونه‌اش اینکه قدرت رژیم گذشته ایران و تسلط امپریالیسم آمریکا در ایران و پولی که در اختیار این رژیم وحشتناک پلیسی بود و امکانات مادی که داشتند نتوانست از ملتی جلوگیری کند که با دست خالی به میدان آمده بود. به هر حال حل تضادهای عمده جامعه ما فقط با تغییرات بنیادی اقتصادی در این جامعه میسر است.

سیاست و دولتمردی در ایران معاصر- احسان طبری

سیاست چیست؟

سیاست ھم علم است و ھم ھنر. علم است زیرا باید قوانین و قواعد وساختار و تاریخ آن را آموخت. ھنر است زیرا باید سیاستمدار، دولت یا دولتمدار شدن قریحه و موھبت ویژه ای در بایست است مانند شم، زیركي، پویایي، سرعت انتقال، نھان بیني، خویشتنداري و امثال آن که اجزاء مختلف این قریحه سیاسي است.

سیاست بیان متراکم اقتصاد جامعه، و حقوق بیان متراکم سیاست است. سیاست و حقوق نمی توانند مقدم بر نظام اقتصادی جامعه  باشند، بلکه این اقتصاد (یعني شکل مسلط مالكیت و مناسبات ناشی از آنست) که سیاست و حقوق را به دنبال خود می کشد و بدان شکل می دھد.

بدینسان جامعه دارای یك ھسته اقتصادی و یك پوسته سیاسي – حقوقی است و رابطه این ھسته و پوسته، رابطه ماھیت و پدیده است و اگر شخص سطحی نگر باشد پوسته را می بیند وھسته را نمی بیند .

ولی پوسته سیاست و حقوق در قبال اقتصاد منفعل صرف نیست و نقش فعال عظیمي درتکامل اقتصاد و کل جامعه  را ایفا می کند و ایدئولوژي ھای سیاسي و حقوقی ونھادھای ناشی از آن چنان ھیبت و سیطره ای دارند که گویا گرداننده اصلی امورند.

موضوع سیاست مناسبات میان ملت ھا و طبقات جامعه است و نقش خود را به کمک نگره ھای سیاسي ، نھادھای سیاسي، رجال سیاسي( یادولتمردان) که در مجموع روبنای سیاسي جامعه را به  وجود می آورند، عمل می کند.

سرمایه داری در تلاش است که اندیشه توده ها را از راه یابی چاره های ریشه ای به دور کند و این گونه وانمود کند که چالش آب و هوای را می توان با فن آوری، نوآوری، رفتار خرید و بازار حل کرد. ناسازگاری اشکار میان روی کرد سبز سوسیالیستی و دیگر روی کردهای زیست محیطی این است که بینش سبز سوسیالیستی می گوید که تا زمانی که سیستم سرمایه داری هست، گرایش بنیانی جامعه به سوی نابودی محیط زیست می رود.

همان گونه که می بینیم، سبزها نه تنها چیزی از سرنگونی نظام سرمایه داری نمی گویند، بل که از بن واژه سرمایه داری را هم در پیوند با برنامه های سبز خود به کار نمی برند. باز هم نیاز به یادآوری کرد که بیش تر سبزها، خواهان فرستادن جنگ افزار به اوکرایین هستند، اگر چه که گزارش خود سازمان ملل می گوید که جنگ بدترین دشمن محیط زیست و گونه های زیستی است.

با این همه، نباید فراموش کرد که بخشی از رهبری و بخش بزرگی از تنه جنبش سبز روشن اندیشانی هستند که ریشه در خرده بورژوازی دارند. برای همین، نباید سیاست اتحاد و انتقاد را هنگام خرده گیری به این نیروها فراموش کرد.

به زبان دیگر، نبرد طبقاتی در جامعه سرمایه داری، نبرد ضدامپریالیستی و نبرد برای جلوگیری از دگرگونی های آب و هوایی، سویه های گوناگون یک نبرد هستند و نمی توان یکی را از دیگری جدا کرد. تلاش برای برپایی یک محیط زیست پایدار در میهن ما نیز، با نبرد طبقاتی علیه بورژوازی انگلی و روبنای ولایت فقیهی آن گره خورده است. نمی توان بدون نبرد علیه کسانی که برای آزمندی و پول اندوزی گیاهان، جانوران ما را نابود و مردم ما را بیمار کردند، محیط زیست را نجات داد.

بیشتر بخوانید: https://tudehiha.org/fa/16240

آب و هوا در بسیاری از کشورهای جهان ناپایدار شده است. گردبادها، سیل آب ها، خشکی بسیاری از شهرها و روستاهای جهان را ویران کرده است. آتش سوزی های جنگلی در جنوب اروپا، ایالات متحده آمریکا و استرالیا، گرما در اسپانیا و سیل در شمال ایتالیا بی داد می کند.

نزدیک به دو میلیون کیلومتر مربع زیست گاه های طبیعی از سال ۲۰۰۰ تا کنون از میان رفته است. سالانه ۱۸ میلیون هکتار جنگل، به اندازه بنگلادش، نابود می شود. از سال ۱۹۹۰ تا کنون، جهان ۱۷۸ میلیون هکتار جنگل را از دست داده است که به اندازه کشور لیبی است. در هر دقیقه ۲۴۰۰  درخت بریده می شود.

در ژوئن ۲۰۱۹ برآورد شد که یک میلیون گونه گیاهی و جانوری در روند نابودی هستند. نزدیک به ۶۰۰  گونه گیاهی از سال ۱۷۵۰ تا کنون ناپدید شدند.  تنها در اروپا شرایط زندگی بیش از ۶۰ درصد از گونه ها و زیستگاه ها شایسته نیست. هزاران گونه قورباغه، سمندر و دوزیستیان بی دست و پا در خطر ناپدید شدن برای همیشه هستند. ۴۰  درصد از ۸۰۰۰  گونه دوزیست در دهه های آینده از میان خواهند رفت.

در دهه  های آینده، جانوران زیر از روی زمین ناپدید خواهند شد؛ فیل ساوانای آفریقایی، فیل سوماترا، فیل آسیایی، فیل هندی، فیل آفریقایی، فیل سریلانکا، آمور پلنگ، پلنگ برفی، جوان کرگدن، کرگدن سوماترا، کرگدن تک شاخ، کرگدن سفید، کرگدن سیاه، اورانگوتان سائولا، اورانگوتان بورنئا، اورانگوتان سوماترایی، گوریل دشت شرقی، گوریل کوهستانی، لاک پشت پوزه عقابی، لاک پشت زیتونی، لاک پشت غول پیکر، لاک پشت چرمی، لاک پشت خرطومی، لاک پشت سبز، لاک پشت دریایی، خرس قهوه ای، خرس قطبی، وووو

بیشتر بخوانید: https://tudehiha.org/fa/16240

باربوک، (Annalena Charlotte) وزیر خارجه آلمان معتقد است: «آینده اوکراین در اتحادیه اروپا، در جامعه آزادی ما نهفته است» و اتحادیه اروپا «به زودی از لیسبون تا لوهانسک گسترش خواهد یافت». باربوک ادامه داد: با هر روستا و هر متری که اوکراین آزاد می کند، راه خود را به اتحادیه اروپا هموار می کند.

من این قمار با امیدهای مردم اوکراین را بدبینانه می دانم! رئیس سابق کمیسیون اتحادیه اروپا، ژان کلود یونکر (Jean-Claude Juncker) ، متأسفانه درست می‌گوید که در حال حاضر اوکراین برای «عضویت مناسب نیست» و نسبت به پذیرش سریع اوکراین در اتحادیه اروپا هشدار می‌دهد: « این کشوری است که در تمام سطوح جامعه فاسد است». ولی چارلز میشل(Charles Michel)، رئیس شورای اتحادیه اروپا، اعلام کرد، این کشور باید تا هفت سال دیگر به عضویت اتحادیه اروپا درآید.

تا کجا می خواهید استانداردهای اجتماعی و قانون اساسی را پایین بیاورید؟ اتحادیه اروپا “از مدت ها قبل از ارتباطات بین الیگارشی ها، مقامات عالی رتبه، سیاستمداران، قوه قضائیه و شرکت های دولتی آگاه بوده است.” آنها “همچنین به روند دموکراسی سازی آسیب می رسانند. ده ها میلیارد یورو هر ساله در نتیجه این فساد از دست می رود. ارزیابی دیوان حسابرسی اروپا در سپتامبر ۲۰۲۱ این بود که” علیرغم تلاش های اتحادیه اروپا، الیگارشی ها ” و گروه های ذینفع به تضعیف “حاکمیت قانون در اوکراین ادامه می دهند”.

با توجه به توقیف احزاب و شبکه های تلویزیونی، نمی توان انتظار داشت که این وضعیت پس از یک سال و نیم جنگ بهتر شده باشد. اوکراین به جای شعارهای استقامت و وعده های غیرمسئولانه بالاخره به صلح نیاز دارد! اوکراین به جای سلاح‌های بیشتر و بیشتر، به پایان جنگ وحشیانه نیابتی نیاز دارد!