سرنوشت تاریخی مارکسیسم بر حسب سرشت درونیش، اعتلاء به سوی آن چنان سنتز و همبست (یا برآیند) جهانی تاریخی است، که آن را به وحدت علمی منطقی اش در مقیاس بشریت می رساند، گرچه هرگز معرفت فلسفی، حتی بالاترین آن، فاقد گرهها و مسائل نخواهد بود.
لذا سرنوشت فلسفه در دو مجرای عمدهٔ امروزی یکسان نیست. در مجرائی که فلاسفهٔ معاصر بورژوائی آن را سیر می دهند، علیرغم درخشها، یافتها، برآیندهای جداگانه، سرنوشت نهائی آن بن بست است، زیرا برداشت ذهنی و غیر علمی و مغرضانه در بنیاد آن رخنه دارد. در مجرائی که مارکسیسم سیر می کند علیرغم تصلبها، غلوها، انحرافهای موقت و گذرا، سرنوشت نهائی، اعتلاء و جهان شمول شدن است. زیرا برداشت عینی و علمی و اصولی در بنیاد آن رخنه دارد. ممکن است این روند به مدت زمانی نسبتاً طولانی نیازمند باشد. در کنار این دو روند، یک روند دیگر نیز وجود دارد و آن یک حرکت درونی، حتی در فلسفهٔ معاصر جهان سرمایه داری به سوی جذب بیشتر و جسورانه تر عناصر مارکسیسم (ولو با تغییر لفظ و اصطلاح و بدون اعلام مطلب) گاه در بینش، گاه در اسلوب و گاه در جامعه شناسی است.

ما بارها گفته ایم که سیاست داخلی و خارجی رژیم جمموری اسلامی نه برای منافع مردم و کشور، بلکه عمل گرایانه برای حفظ خود “نظام” تدوین و اجرا می شود. برخی از چپهای طرفدار جمهوری اسلامی نگاه به شرق رژیم را چرخش در تغییر نگاه رژیم به غرب و حتی حرکتی ضدامپریالیستی می خوانند، ولی سخنگوی دولت رئیسی به حقیقت که همانا تلاش رژیم برای فرار از پیامد تحریم ها است، اعتراف می کند.

تسنیم روز ۲۰ام مهر نوشت که علی بهادری‌جهرمی سخنگوی دولت می گوید: وی در پاسخ به سئوالی مبنی بر دستاوردهای پیوستن به گروه‌ها و ائتلاف‌ها نظیر بریکس و شانگهای گفت: اصلی‌ترین عاملی که امروز مانع رشد اقتصادی و حل مشکلات این حوزه شود، تحریم‌های یک جانبه ایالات متحده آمریکا است و در این مسیر از قدرت نظامی خود استفاده می‌کند و بر این اساس با توجه به این قدرت نظامی کشورها در ارتباط با ایران خودداری می‌کنند.

سخنگو و دبیر هیئت دولت با بیان اینکه حداقلی شدن درآمد نفت و افزایش تورم راه‌حل گذشته برای رفع تحریم از طریق مذاکره بود، تصریح کرد: دولت مخالف مذاکره نیست اما وسط جنگ معطل بمانیم که آیا کوتاه می‌آید یا نه کار درستی نیست و قطعا به دنبال خنثی‌سازی تحریم هستیم و بهترین راه عضویت در گروه‌ها و ائتلاف‌هاست.

منبع: https://persian.cri.cn/

«جایی جون» نماینده ویژه دولت چین در خاورمیانه با یک مقام وزارت مصر درمورد وضعیت فلسطین و اسراییل تلفنی گفت‌وگو و درخواست کرد که طرح دو کشور برای حل مساله فلسطین و اسراییل را ترویج دهند.

طبق بیانیه‌ی منتشر شده از سوی وزارت خارجه چین، «جایی جون» اشاره کرد: چین  به شدت نگران تنش فلسطین و اسراییل و تشدید درگیری ها بین دو کشور است و تلفات غیرنظامیان ناشی از درگیری‌ها بسیار غم انگیز است.

«جایی جون» گفت: ما هدف قرار دادن غیرنظامیان را رد و محکوم می کنیم و خواستار آتش بس فوری هستیم.

نماینده ویژه چین اشاره کرد: دلیل اصلی ظهور تنش‌های تکراری بین فلسطین و اسراییل، تاخیر حل و فصل مساله فلسطین است. وی افزود: راه حل اصلی، اجرای طرح دو کشور است.

وی درخواست کرد، خیلی فوری به پیشبرد راه حل دو کشور بپردازند. وی تاکید کرد: چین تمایل دارد با ادامه ارتباطات و هماهنگ سازی با مصر، هر چه زودتر آتش بس میان دو طرف تحقق یابد و تلاش‌های مشترک جامعه جهانی برای فراهم شدن کمک‌های بشردوستانه به مردم فلسطین به پیش سوق داده شود تا از وخیم تر شدن بیش از پیش بحران انسانی فلسطین به ویژه نوار غزه پیشگیری شود.

منبع: سایت آینده را بساز

برگردان: رفیق آمادور نویدی

شیمانسکی می‌نویسد که:

« از طریق روابط تولیدی حاکم است که می‌توان یک فرماسیون اجتماعی را تعریف نمود. این امر نه به بمعنای آن روابط تولیدی است که بیش‌ترین تعداد تولیدکنندگان درگیر آنند، و نه مجموعه ای از روابط تولیدی که در آن بیش‌ترین مقدار ارزش اضافی را تولید می‌کند. روابط حاکم تولیدی، ترجیحا، آن روابطی هستند که منطق ابتدایی آن‌ها شکل و حرکت کُل فرماسیون اجتماعی را تنظیم می‌کند. از این‌رو، جهت نمونه، آمریکا در سال ۱۸۶۰، علی‌رغم شمار بیش‌تر برده‌ها، کشاورزان مالک و صنعت‌گرها از کارگران صنعتی، اما یک فرماسیون کاپیتالیستی بود… بعلاوه ممکن‌ست که جامعه ای سوسیالیستی داشته باشیم که درآن اکثریت طبقات تولیدکننده در شرکت‌های اقتصادی اشتراکی و کنترل جمعی کار نکنند، به شرطی که منطق چنین شرکت‌هایی بقیه اقتصاد را ساختار دهد.

تجزیه و تحلیل شیمانسکی برای چین معاصر صادق است. اگرچه شمار کارکنان شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی از تعداد کارکنان شرکت‌های دولتی و اشتراکی پیشی گرفته است، اما دستور کار اصلی اقتصادی بوسیله دولت تعیین می‌شود. فقط از آن‌جایی‌که تولید خصوصی به مدرانیزاسیون، توسعه تکنولوژی و اشتغال کمک می‌کند، توسط دولت تشویق می‌شود.

وینس شرمن می‌نویسد که:

«دولت در اقتصاد بازار سوسیالیستی بوسیله کارگران کنترل می‌شود و بر بخش خصوصی حاکم است. دولت فقط تا حدی به شکوفایی بخش خصوصی اجازه می‌دهد که به توسعه اقتصادی کُل کشور کمک کند و در خدمت منافع طبقاتی بیش‌تر طبقه کارگر و دهقان باشد.»

در واقع، چین اثبات نموده است که می‌توان از مکانیسم‌های بازار بمنظور توسعه (هرچه) سریع‌تر نیروهای مولد ثروت و بهبود استاندارد زندگی مردم خود استفاده کند. گذشته از همه این‌ها، «سوسیالیسم بمعنای زدودن فقر است. سوسیالیسم فقیر‌پروری(فقرگرایی) نیست. »

“توده ای ها” در یکی از مقاله های قبلی خود “سراب اصلاح خواهان …” نوشته بود که اصلاح طلبان خواهان بریدن ناف خود از رژیم نیستند، بلکه میخواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند و برای امتیازگیری از حریف مبارزه می کنند.

محمد قوچانی درباره نمایش رادیکالیسم در جبهه اصلاحات تفسیر جالبی داشته و نوشته است: در پشت پرده این رادیکالیسم چپ نوعی اپورتونیسم قرار داشت که پشت ویترین زیبایی به نام دفاع از انتخابات آزاد پنهان شده بود؛ اپورتونیسمی که از یک سو دنبال کرسی در حاکمیت بود و از سوی دیگر در پی اعتباری در اپوزیسیون می‌گشت.

رفتار این حزب در شورای شهر پنجم مناسبات آن با جبهه اصلاحات را به خوبی نشان می‌دهد؛ با شیوه‌های مختلف تعداد کرسی‌های حزب در جبهه را افزایش می‌داد و با انتخاب ناگزیر محسن هاشمی‌رفسنجانی به ریاست شورای شهر که بالاترین رأی در شورای شهر با فاصله زیاد را به دست آورده بود، از شهرداری او جلوگیری می‌کرد و تمامی ارکان و مقامات دیگر به خصوص شهردار تهران را در مشت خود داشت و همچون دوره اول شورای شهر که شکست این شورا در شهر تهران به عنوان پایگاه اصلی اصلاح‌طلبان به شکست جبهه اصلاحات در همه ایران منتهی شد، این بار هم در دوره پنجم سبب شد شهروندان از رأی به اصلاح‌طلبان حتی در شورای شهر ششم تهران خودداری کنند.

منبع: روزنامه جوان

منبع: (منبع: Cubaminrex)

هاوانا، (RHC) وزارت امور خارجه کوبا با صدور بیانیه ای نگرانی خود را از تشدید خشونت ها بین اسرائیل و فلسطین، که نتیجه ۷۵  سال نقض دائمی حقوق مسلم مردم فلسطین و سیاست تهاجمی و توسعه طلبانه اسرائیل  است، ابراز کرد.

کوبا خواستار راه حلی گسترده، عادلانه و پایدار برای مناقشه اسرائیل و فلسطین، بر اساس ایجاد دو کشور است، که به مردم فلسطین اجازه می دهد تا از حق خود برای تعیین سرنوشت استفاده کنند تا یک کشور مستقل و مقتدر در مرزهای خود که اورشلیم شرقی پایتخت آن  است داشته باشند. این وزارتخانه از شورای امنیت سازمان ملل متحد خواست به وظایف خود عمل کند و به مصونیت اسرائیل پایان دهد، «قدرت اشغالگری که ایالات متحده در طول تاریخ با آن همدست بوده است، با ممانعت مکرر از اقدام این نهاد، موجب  تضعیف صلح امنیت و ثبات در خاورمیانه است.»

بیانیه وزارت خارجه کوبا با دعوت به صلح و جستجوی راه حلی از طریق مذاکره به پایان می رسد که از تشدید بیشتر درگیری که تاکنون جان ده ها هزار نفر را به همراه داشته است، جلوگیری کند.

رهبران طرفدار حقوق بشر غربی!! قتل فلسطینی های بیگناه توسط بمبارانهای اسراییل را نه تنها محکوم نکردند، بلکه آن را حق اسراییل در دفاع از خود می نامند.

رهبران بریتانیا، آلمان، ایتالیا، آمریکا و فرانسه در تماس تلفنی مشترکی از اسرائیل حمایت کردند. اتحادیه اروپا با حمایت آلمان می خواهد که کمک های انسانی خود به فلسطین را قطع کند.

روز دوشنبه، اوباما با صدور بیانیه ای سکوت خود را شکست و در آن صریحاً حمایت خود از اسرائیل را اعلام کرد و در عین حال آنچه را که او به عنوان “حملات تروریستی وقیحانه” توسط حماس توصیف کرد، محکوم کرد. بیل کلینتون، رئیس‌جمهور سابق آمریکا نیز برای اولین بار از زمان وقوع آن به این موضوع پرداخت و اظهار داشت که «حمله تروریستی وحشتناکی را که حماس در اسرائیل انجام داده است» را محکوم می‌کند.

نشریه «گلوبال تایمز» با انتشار کاریکاتوری تحت عنوان «دمیدن بر آتش تنش» به درگیری اخیر اسرائیل-فلسطین اشاره و تاکید می‌کند آمریکا با حمایت یکجانبه از تل آویو در حال ریختن بنزین بر آتش این جنگ است. «جو بایدن» روز یکشنبه در تماس تلفنی با «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر اسرائیل گفت که کمک اضافی برای ارتش اسرائیل در راه است و کمک‌های بیشتر در روزهای آینده خواهد رسید.

در همین حال، دیده بان حقوق بشر حماس و اسرائیل را به جنایات نظامی متهم کرد و از اورشلیم به دلیل انجام “حملات بی رویه” و اعمال اقدامات تنبیهی علیه مردم غزه انتقاد کرد. ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد گفت که محاصره کامل غزه توسط اسرائیل که «جان غیرنظامیان» را به خطر می اندازد، بر اساس قوانین بین المللی ممنوع است.

اول. ما می خواهیم در دنیایی باز و به هم پیوسته زندگی کنیم که در ان هیچ کس هرگز سعی نخواهد کرد موانع مصنوعی برای برقراری ارتباط بین مردم، خلاقیت و رفاه ایجاد کند. باید یک محیط بدون مانع وجود داشته باشد. دوم. ما می خواهیم تنوع جهان نه تنها حفظ شود، بلکه پایه و اساس توسعه جهانی باشد. تحمیل کردن چگونگی زندگی و یا احساس به هر کشور یا مردم باید ممنوع شود.                     

سوم. ما از حداکثر نمایندگی حمایت می کنیم. هیچ کس حق ندارد و هیچ کس نمی تواند جهان را برای دیگران یا از طرف دیگران اداره کند. دنیای اینده دنیای تصمیمات جمعی است.

چهارم. ما برای امنیت جهانی و صلح پایدار ایستاده ایم که بر اساس احترام به منافع همه از دولت های بزرگ تا کشورهای کوچک ساخته شده است. نکته اصلی این است که روابط بین المللی را از رویکرد بلوکی، که میراث دوران استعمار و جنگ سرد است ازاد کنیم.

پنجم. ما برای عدالت برای همه ایستاده ایم. دوران استثمار هر کسی (…) در تاریخ فرو پاشیده شده است. ملت ها و مردم به وضوح از منافع و توانایی های خود اگاه هستند و اماده تکیه بر خود هستند. این باعث افزایش قدرت می شود. همه باید به مزایای توسعه مدرن دسترسی داشته باشند و تلاش برای محدود کردن این دسترسی برای هر کشور یا ملت باید به عنوان یک اقدام تجاوز امیز در نظر گرفته شود.

ششم. ما برای برابری، برای تفاوت در پتانسیل های کشورهای مختلف ایستاده ایم. این یک واقعیت کاملا عینی است. هیچ کس دیگر حاضر نیست از کسی اطاعت کند، تا علایق و نیازهای خود را به دیگری وابسته کند.