اقتصاد در بن بست؛ معلمی با حقوق زیر ۱۰۰ دلار در کنار دلار ۲۳۳ هزار تومانی!

📉
⚖️روزگار عجیبی است؛ آیا حقوق ۲۰ میلیونی معلمان شرم آور نیست؟ به گفته اقتصادنیوز فیش حقوقی معلمی با مدرک کارشناسی ارشد نشان میدهد که دریافتی ماهانه اش به کمتر از ۱۰۰ دلار رسیده است. بله، در شرایطی که دلار سقف تاریخی ۲۳۳ هزار تومان را فتح کرده، معلمی که ۲۴ ساعته با موبایل شخصی اش برای دانش آموزان رفع اشکال میکند، نمیتواند حتی یک دستگاه گوشی میان رده بخرد. این همان شکاف طبقاتی است که هر روز عمیق تر میشود؛ عدهای با چند صباحی نوسان گیری در بازار ارز، ثروت یک نسل را یکشبه به جیب میزنند و عده ای دیگر با تمام وجود برای نان شب تقلا میکنند.
💥 رکوردشکنی دلار و طلا؛ تورم مهارناپذیر و سیاستی که درمانده است
اقتصادنیوز: دلار امروز با ورود به کانال ۲۳۰ هزار تومان و ثبت نرخ ۲۳۳ هزار و ۴۳۰ تومان، رکورد تاریخی جدیدی به جا گذاشت. یورو و درهم نیز سقف شکستند. طلای ۱۸ عیار به ۲۴ میلیون و ۱۳۰ هزار تومان رسید و سکه امامی کانال ۲۴۰ میلیون تومانی را فتح کرد. تشدید تنش های نظامی میان ایران و آمریکا، حمله به نفتکش ها و پاسخ موشکی سپاه، بازارها را به مسیر صعودی هدایت کرده است. این یعنی سفره مردم روز به روز کوچکتر و کوچکتر میشود.
⚖️ شکاف طبقاتی؛ معیشت فداکاران در برابر سوداگران بی مدارا
در کشوری که معلم با ۲۰ میلیون تومان باید زندگی کند و دلار ۲۳۳ هزار تومانی هر روز قدرت خرید او را می بلعد، دیگر نمیتوان از عدالت اقتصادی سخن گفت. کلاس های ۴۰ نفره، مشکلات حنجره معلمان، دورکاری بدون امکانات و حقوقی که حتی به اندازه یک سوم حداقل دستمزد جهانی هم نیست، تصویر روشنی از یک اقتصاد ورشکسته است. این همان شکاف طبقاتی است که حاکمیت جمهوری اسلامی آفریده و تنها راه درمان هم رفتن آنهاست.




گاز هم در سراشیبی بحران؛ حاصل چند دهه ناکارآمدی

🛑
🔥 هشدار تازه درباره زمستان، فقط یک پیش‌بینی نگران‌کننده نیست؛ تصویری از نتیجه سال‌ها سیاست‌گذاری ناکارآمد در جمهوری اسلامی است. بر اساس این گزارش، احتمال کسری حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب گاز در اوج سرما وجود دارد؛ یعنی نزدیک به نیمی از تقاضا.
📉 بحران امروز ساخته نشده
هاشم اورعی، استاد دانشگاه صنعتی شریف، می‌گوید مشکل گاز پیش از جنگ هم وجود داشته و حاصل سال‌ها ضعف سیاست‌گذاری و ناکارآمدی بوده است. به گفته او، هشدار درباره روند فزاینده ناترازی گاز از بیش از دو دهه قبل وجود داشته، اما اقدام اساسی متناسب با این هشدارها انجام نشده است.
⛽ در انتظار زمستان گرم!
برای استان‌های شمالی خطر حتی جدی‌تر است؛ زیرا این مناطق در انتهای خطوط انتقال قرار دارند و در صورت افت فشار، احتمال قطع گاز وجود دارد. اینکه برای عبور از بحران گاز باید امیدوار بود زمستان آن‌قدر گرم باشد که مصرف بالا نرود، خودش گویای عمق فاجعه مدیریتی است.
⚡ گاز قطع شود، برق هم می‌رود
کاهش گاز نیروگاه‌ها می‌تواند به خاموشی برق منجر شود و قطع گاز صنایع نیز یعنی کاهش تولید، افزایش قیمت‌ها و از دست رفتن اشتغال. گزارش به کاهش ۶۳۰ هزار شغل صنعتی و رشد منفی ۴.۳ درصدی صنعت اشاره می‌کند.
🏚️ باز هم مردم مقصرند؟
آمار ارائه‌شده حتی روایت رایج درباره مصرف ثروتمندان را زیر سؤال می‌برد: شدت مصرف گاز به ازای هر مترمربع در دهک اول ۳۵ درصد بیشتر از دهک دهم اعلام شده است. بنابراین گران‌کردن گاز، بدون اصلاح ساختمان‌ها، تجهیزات و بهره‌وری، درمان بحران نیست.
🚨 مدیریت ورشکسته
حاکمیتی که دهه‌ها فرصت، منابع عظیم نفت و گاز و هشدارهای کارشناسی در اختیار داشته، نمی‌تواند امروز همه‌چیز را به «صرفه‌جویی مردم»، تعطیلی مدارس و دورکاری ادارات تقلیل دهد. وقتی سرمایه‌گذاری، نوسازی شبکه و افزایش بهره‌وری عقب افتاده، بحران طبیعی نیست؛ نتیجه تصمیم‌های انسانی و سیاست‌گذاری‌های شکست‌خورده است.




زلزله انتخاباتی در آلمان؛ لنین: فاشیسم، سرمایه‌داری در حال زوال است

🗳️
وقتی روال عادی کسب‌وکار و اداره امور در سرمایه داری در بحران دیگر جواب ندهد، بورژوازی با سرکوب شدید کمونیست ها به فاشیست‌ها به عنوان آلترناتیو اجازه فعالیت می دهد.
حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) در انتخابات زاکسن-آنهالت به نتیجه‌ای تاریخی رسید و با کسب ۴۳٫۸ درصد آرا تقریباً آرای خود را نسبت به سال ۲۰۲۱ دو برابر کرد.
⚡ این نتیجه را می‌توان نشانه‌ای روشن از اعتراض رأی‌دهندگان به احزاب سنتی دانست؛ اعتراضی که ریشه در بحران اقتصادی، کاهش خدمات عمومی، فشار بر بازنشستگان، نظامی‌گری و سیاست آلمان در قبال جنگ اوکراین و روسیه دارد.
📊 AfD نه‌تنها پیروز انتخابات شد، بلکه تقریباً در تمام حوزه‌های انتخاباتی زاکسن-آنهالت نیز در صدر قرار گرفت. در شهر هاله، سبزها توانستند با ۳۳٫۷ درصد پیروز شوند.
🏛️ با وجود کسب ۳۹ کرسی از مجموع ۸۳ کرسی پارلمان ایالتی، AfD اکثریت مطلق ندارد. با این حال، هیچ ائتلاف نظری میان سایر احزاب نیز نمی‌تواند آن را کنار بزند. حزب BSW از همکاری موردی با AfD سخن گفته، اما حاضر نیست نخست‌وزیر ایالتی از این حزب را انتخاب کند.
🏭 پشت این رأی، مسئله عمیق‌تر شرق آلمان قرار دارد. پس از اتحاد دو آلمان، بخش بزرگی از صنعت شرق فروپاشید. تولید صنعتی تا اوایل دهه ۱۹۹۰ به کمتر از یک‌سوم سطح ۱۹۸۹ سقوط کرد و میلیون‌ها نفر شغل خود را از دست دادند.
👷 سرمایه‌گذاری‌های جدید مانند صنایع نیمه‌رسانا، باتری و کارخانه تسلا بخشی از این خلأ را پر کرده‌اند، اما بسیاری از مشاغل جدید به نیروی کار و مهارت‌های متفاوتی نیاز دارند و جایگزین مستقیم طبقه کارگر صنعتی سابق نشده‌اند.
⛏️ گذار انرژی نیز فشار تازه‌ای ایجاد کرده است. مناطق زغال‌سنگی مانند لائوزیتس با کاهش تدریجی استخراج زغال‌سنگ مواجه‌اند.
📌 در مجموع، قدرت‌گیری AfD در شرق آلمان بازتاب نارضایتی عمیق اجتماعی از مسیر اقتصادی و سیاسی سه دهه گذشته است.




ژاپن؛ وقتی تاریخ امپریالیسم را نمی‌توان با رنگ‌آمیزی پاک کرد


🔥 توکیو از نصب یادمانی در خاباروفسک خشمگین شده؛ یادمانی که شکست ژاپن امپراتوری در جنگ جهانی دوم و پیروزی شوروی بر نظامی‌گری ژاپن را به تصویر می‌کشد. دولت ژاپن حتی خواستار برچیده‌شدن این نماد شده، چون به ادعای مقاماتش به «احساسات مردم ژاپن» توهین می‌کند.
اما مسئله اصلی چیز دیگری است: چه چیزی قرار است فراموش شود؟
⚔️ امپراتوری ژاپن تنها قربانی جنگ جهانی دوم نبود؛ خود یکی از قدرت‌های امپریالیستی و نظامی‌گر آن دوران بود. اشغال بخش‌هایی از چین، تجاوز نظامی در شرق آسیا و جنایات گسترده ارتش ژاپن بخشی از همان تاریخی است که امروز برخی در توکیو ترجیح می‌دهند کم‌رنگ یا بازتعریف شود.
امروز هم دعوای ژاپن با چین فقط بر سر یک روایت تاریخی نیست؛ مناقشه بر سر گذشته، در کنار رقابت‌های سیاسی و نظامی امروز، نشان می‌دهد که سایه امپریالیسم ژاپنی هنوز از حافظه شرق آسیا پاک نشده است.
☭ در برابر روسیه نیز توکیو نمی‌تواند شکست تاریخی خود در سال ۱۹۴۵ و ورود شوروی به جنگ علیه ژاپن را به سادگی از حافظه تاریخی حذف کند. یادمان خاباروفسک دقیقاً همین بخش از تاریخ را یادآوری می‌کند: نظامی‌گری ژاپن شکست خورد.
🚨 مشکل توکیو با این یادمان، در واقع مشکل با یک مجسمه نیست؛ مشکل با روایتی تاریخی است که اجازه نمی‌دهد امپراتوری ژاپن صرفاً با چهره‌ای صلح‌طلب و بی‌گناه بازسازی شود.
🛑 تاریخ را نمی‌توان با دیپلماسی، اعتراض رسمی یا ادعای «جریحه‌دار شدن احساسات» تغییر داد. اگر ژاپن امروز می‌خواهد گذشته خود را رنگین کند، باید نخست با تاریخ واقعی امپریالیسم و نظامی‌گری‌اش روبه‌رو شود؛ تاریخی که قربانیانش در چین، کره، روسیه و دیگر نقاط آسیا هنوز آن را فراموش نکرده‌اند.
گذشته را نمی‌شود پاک کرد؛ فقط برای تکرار نکردن آن می‌توان از آن درس گرفت.




خاموشی‌ها تمام نمی‌شود؛ زمستان هم در راه است


به گزارش اقتصادآنلاین وعده پایان خاموشی‌ها پیش از شهریور، حالا جای خود را به یک شرط تازه داده است: مصرف برق باید به زیر ۶۷ هزار مگاوات برسد. در حالی که تقاضا اخیراً از ۷۱ هزار و ۴۰۰ مگاوات عبور کرده، وزارت نیرو هنوز تاریخ دقیقی برای پایان قطعی‌ها اعلام نمی‌کند.
📉 مدیریت ناکارآمد
مسئله فقط گرمای هوا یا رفتار مصرف‌کنندگان نیست. وقتی پس از سال‌ها مدیریت منابع انرژی، شبکه برق همچنان با چنین فاصله‌ای میان تولید و مصرف روبه‌روست، نمی‌توان همه مسئولیت را متوجه مردم کرد. خاموشی برای خانوار، نانوایی، مغازه و کارخانه یعنی هزینه، اختلال و خسارت مستقیم.
🏙️ چرا خاموشی‌ها عادلانه نیست؟
هنوز پاسخ روشنی درباره معیار دقیق توزیع خاموشی‌ها در استان‌ها و شهرهای مختلف ارائه نمی‌دهد. مردم حق دارند بدانند چرا سهم برخی مناطق از قطعی‌ها بیشتر است.
🌙 خاموشی شبانه؛ مشکل فقط کولرهای ظهر نیست
حتی شب‌ها نیز در برخی مناطق برق قطع می‌شود. نیروگاه‌های خورشیدی پس از غروب از مدار خارج می‌شوند و وابستگی شبکه به نیروگاه‌های حرارتی بیشتر می‌شود. این یعنی ضعف در تنوع و پایداری سبد انرژی همچنان پابرجاست.
⛽ زمستان
ماجرا به تابستان ختم نمی‌شود. معاون وزیر نیرو از دشواری تأمین سوخت نیروگاه‌ها در زمستان و ادامه ناترازی گاز سخن گفته است. اگر گاز کافی نباشد، استفاده بیشتر از سوخت مایع نیز تبعات اقتصادی و زیست‌محیطی خواهد داشت. مسئله فقط چراغ خانه‌ها نیست؛ مسئله کارآمدی حکومتی است که مسئولیت اداره کشور را بر عهده دارد اما هزینه ناکارآمدی آن را مردم می‌پردازند.
🔎 مسئله اصلی
خاموشی، ناترازی برق و بحران سوخت، حاصل یک روز گرما و مصرف مردم نیست؛ نتیجه سال‌ها سیاست‌گذاری ناکارآمد، مدیریت فرسوده و بی‌برنامگی ساختاری جمهوری اسلامی در حوزه انرژی است. حکومتی که پس از دهه‌ها درآمد نفت و گاز، هنوز نمی‌تواند برق پایدار برای مردم تأمین کند، باید درباره کارنامه خود پاسخ‌گو باشد.




فولکس‌واگن؛ وقتی بحران سرمایه‌داری، کارگر را نشانه می‌رود

🚗
فولکس‌واگن، غول خودروسازی آلمان، اعلام کرده است که تا پایان این دهه در مجموع حدود ۱۰۰ هزار شغل را حذف خواهد کرد؛ ۵۰ هزار شغل جدید علاوه بر ۵۰ هزار نفری که پیش‌تر برای حذف آنها توافق شده بود. این یعنی حدود ۱۵ درصد نیروی کار جهانی شرکت.
⚙️ چه کسی هزینه می‌دهد؟
مدیریت فولکس‌واگن دلیل این تصمیم را «واقعیت‌های اقتصادی» عنوان می‌کند. فشار تعرفه‌های آمریکا، نوسان تقاضا برای خودروهای برقی و مهم‌تر از همه، رقابت شدیدتر، شرکت را تحت فشار گذاشته است.
اما یک سؤال اساسی وجود دارد: چرا هزینه ضعف برنامه‌ریزی و آینده‌نگری مدیریت باید بر دوش کارگران گذاشته شود؟
سرمایه‌گذاری دیرهنگام، ناتوانی در پیش‌بینی تغییرات بازار خودرو، و عقب‌ماندن در رقابت جهانی، حاصل تصمیم‌های مدیریتی و ساختار اقتصادی شرکت است؛ با این حال، راه‌حل معمول در اقتصاد سرمایه‌داری اخراج نیروی کار است.
🏭 شهرها هم در خطرند
تعطیلی احتمالی کارخانه فولکس‌واگن، در هانوفر، امدن، تسویکاو و نکارزولم می‌تواند برای نخستین بار به بسته‌شدن کارخانه‌های تولید کامل فولکس‌واگن در خاک آلمان منجر شود.
کارگران به‌درستی یادآوری کرده‌اند که این کارخانه فقط محل کار نیست؛ هزاران شغل در شرکت‌های تأمین‌کننده و اقتصاد منطقه به آن وابسته است.
✊ سود خصوصی، زیان اجتماعی
این منطق سرمایه‌داری است: هنگامی که رقابت تشدید می‌شود و صنعت با بحران روبه‌رو می‌گردد، فشار برای کاهش هزینه‌ها افزایش می‌یابد و نخستین راه‌حل، کاهش نیروی کار است.
کارگران فولکس‌واگن خودرو تولید کرده‌اند، کارخانه‌ها را چرخانده‌اند و ارزش ایجاد کرده‌اند. با این حال، اکنون باید بهای تصمیم‌هایی را بپردازند که در اتاق‌های هیئت‌مدیره گرفته شده‌اند.
تاریخ فولکس‌واگن فقط تاریخ تولید خودروهای غیرنظامی نیست؛ این شرکت بخشی از ساختار صنعتی آلمان در دوران جنگ بود. در سپتامبر ۲۰۲۶، فولکس‌واگن یک تفاهم‌نامه رسمی امضا کرده است تا یکی از کارخانه‌های خودروسازی بحران‌زده خود در آلمان را به تولید تجهیزات نظامی و سامانه‌های پدافند هوایی تغییر کاربری دهد.




شرایط کنونی روسیه و وظیفهٔ کمونیست‌ها

📚 منبع: پراودا
🔥 امروز روسیه با خطرات بسیار سنگینی روبه‌رو شده است که پیامد مستقیم چرخش‌های دراماتیک سال‌های ۱۹۵۶، ۱۹۸۵ و ۱۹۹۱ است. اکنون مسئله بر سر خود بقای کشور در شرایط تکانه‌های فزایندهٔ جهانی است. نجات روسیه به چند شرط ضروری بستگی دارد: گسست از میراث ضدانقلاب خرده‌بورژوایی گورباچف و یلتسین؛ گذار به توسعهٔ سوسیالیستی؛ نقش مرکزی مردم روس در سرنوشت کشور؛ همبستگی میان ملت‌ها با تکیه بر فرهنگ روسی؛ و آگاهی طبقهٔ کارگر و زحمتکشان از منافع خود. برای این منظور آنان به یک پیشاهنگ فکری و سیاسی نیاز دارند؛ پیشاهنگی از نظر ایدئولوژیک نیرومند و به‌خوبی سازمان‌یافته. مأموریت حزب کمونیست فدراسیون روسیه این است که چنین پیشاهنگی باشد.
✊حزب کمونیست فدراسیون روسیه گفت‌وگوی درونی خود را دربارهٔ مسائل ایدئولوژیک دنبال می‌کند. ناتوانی ایدئولوژیک و نظری، تهدیدی مستقیم برای آرمان ماست. «بدون نظریه، مرگ ما حتمی است.» وفاداری به این نتیجه‌گیری باید معیار اصلی در ارزیابی نظریه‌پردازان و سیاستمداران باشد. کمونیست‌ها باید از مشکلات روی برنگردانند، آن‌ها را عمیقاً درک کنند و راه‌های حلشان را بیابند. حزب باید از ایدئولوژی فرصت‌طلبی راست‌گرا آزاد شود. در حالی که با باندراگرایی در اوکراین مبارزه می‌کنیم، نباید اجازه دهیم ولاسوف‌گرایی در روسیه شکل بگیرد. میهن‌دوستی را نباید با ناسیونالیسم آمیخت. ناسیونالیسم برای روح روسی تنگ و خفه‌کننده است و راهی به سوی خودکشی. کمونیست‌ها باید حزب انترناسیونالیسم پرولتری باقی بمانند. اگر این جوهر بنیادین را از دست بدهیم، خودمان را از دست خواهیم داد.




هژمونی آمریکا در تنگه هرمز، متحدان آمریکا آن را زیر فشار اقتصادی گذاشته است

🌍
📄 جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نه تنها به پیروزی نظامی منجر نشده، بلکه متحدان واشنگتن را در سراسر جهان با بحران‌های اقتصادی عمیقی مواجه کرده است. بسته شدن تنگه هرمز، قیمت انرژی را به شدت افزایش داده و پیش‌بینی رشد اقتصادی اتحادیه اروپا را به ۱.۱٪ کاهش داده است. تورم جهانی به ۴.۷٪ افزایش یافته و قیمت نفت برنت به ۹۴ دلار در هر بشکه رسیده است.
🏭 ماشین صنعتی اروپا لرزانده شد
آلمان، فرانسه، ایتالیا و بریتانیا همگی با افزایش هزینه‌های انرژی، تهدید کمبود سوخت جت، کاهش قدرت خرید خانوارها و فشار بر بودجه دولتی دست و پنجه نرم می‌کنند. فرانسه با وجود نیروگاه‌های هسته‌ای، از گرانی حمل‌ونقل در امان نمانده است.
بریتانیا به عنوان یک کشور جزیره‌ای، علاوه بر شوک انرژی، از افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و تورم مجدد (۲.۹٪ در ژوئیه) ضربه خورده است.
🌏 آسیا؛ ضربه‌پذیرترین قاره
هند ۶۰٪ نیاز ال‌پی‌جی خود را از خلیج فارس تأمین می‌کند. هزینه اضافی بحران برای واردات سوخت ۱.۱ میلیارد دلار برآورد شده. قیمت اوره ۶۰٪ افزایش یافته و رشد بخش کشاورزی از ۴.۴٪ به ۳.۶٪ کاهش یافته است.
۹۳٪ نفت ژاپن از هرمز عبور می‌کرد. بانک مرکزی نرخ بهره را ۰.۲۵٪ افزایش داده و همراه با آمریکا مداخله ارزی انجام داده، اما ین همچنان در حال سقوط است.۷۰٪ نفت و ۲۰٪ ال‌ان‌جی کره از غرب آسیا تأمین می‌شود. کمبود نفتا (خوراک پتروشیمی) زنجیره تأمین خودرو، الکترونیک و ساخت‌وساز را تهدید می‌کند.
مالزی و اندونزی تولیدکننده نفت هستند، اما همچنان به واردات وابسته‌اند و هزینه یارانه‌های سوخت فشار مضاعفی به بودجه آنها وارد کرده است.پیش‌بینی رشد قطر ۳۰٪ کاهش یافته، کویت و بحرین با رکود مواجه شده‌اند. عربستان با کاهش ۲۴.۷٪ فعالیت نفتی و کسری بودجه ۹.۱ میلیارد دلاری روبروست. فروش املاک دبی ۷۰–۸۰٪ سقوط کرده و سهام امارات ۱۴٪ کاهش یافته است.