با این همه درد و رنج، گرسنگی و بدبختی، باز باید به آینده خوش‌بین و امیدوار بود. نشانه‌های فرارسیدن بهار رنج بران، بهار آزادی خواهان فراوان است. نمی‌توان باور کرد که ۱۴ میلیارد سال تکامل ماده و آفرینش شعور انسانی، تنها برای زراندوزی آزمندان بوده است. نمی‌توان باور کرد که مشعل آزادی برای همیشه خاموش شده است.  

در شعر “مسافر” سپهری به آمدن بهار هنوز امیدوار است:

من مسافرم / و در این سفر

بهار را می‌بینم / که می‌آید

با سبزه‌های تازه / و بادهای نو    

نوروز باید آن جشنی شود که نه تنها به طبیعت، بل‌که به انسان‌ها نیز زندگی، تازگی و شادابی می‌بخشد. این جشن کهن باید نمادی از تلاش برای برپایی آزادی و برابری اجتماعی شود. رزمندگان باید با بالا رفتن از نردبان نوروز پنجره را به سوی آزادی و عدالت اجتماعی بگشایند. بهاری که آن‌ها می‌سازند، بهاری است که در آن آزادی و برابری جاودان خواهد شد. بهاری که نه با گردش زمین، بل‌که با دستان پرتوان رزمندگان آزادی و عدالت به دنیا خواهد آمد. این بهار، ساخته پیکار و کار روشن‌اندیشان و رنج‌بران است. بهار انسانی، ساخته دست‌های پرتوان رزمندگان آزادی و عدالت است.

گر بهار آرزو روزی به بار آید / این زمین‌های سراسر لوت باغ خواهد شد / سینه این تپه‌های سنگ / از لهیب لاله‌ها پر داغ خواهد شد. (کسرایی) 

ما می‌دانیم که سرمایه‌داری، که زمستان جامعه انسانی است، پایدار نیست. آتشفشان خشم انباشته‌شده در دل توده‌ها، بی‌گمان  روزی آتش به کاخ ستم‌گران خواهد افروخت.  تا آن روز، امید هم‌چنان زنده است.

خیزش‌های پی‌در‌پی نشان می‌دهد که تندباد خشم توده‌ها روزی به بادبان کشتی ستم خواهد وزید و آن را در گرداب انقلاب فرو خواهد برد.

این همه می‌گفتم هر شب / این همه می‌گفتم هر روز

باز می‌آید بهار رفته از خانه / باز می‌آید بهار زندگی‌افروز  (کسرایی) 

صنعت خودروسازی آمریکا تحت سلطه انحصار‌های بزرگی است که در تولید خودروهای سواری، کامیون و وسایل نقلیه الکتریکی فعالیت می‌کنند.

– Tesla (تسلا) 

  – سرمایه کلی: حدود ۸۰۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۱۰۰-۱۲۰ میلیارد دلار 

  – خودروهای الکتریکی، باتری، انرژی خورشیدی.

– General Motors (جنرال موتورز) 

  – سرمایه کلی: حدود ۸۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۱۵۰-۱۶۰ میلیارد دلار 

  – خودروهای سواری، کامیون، وسایل نقلیه الکتریکی.

– Ford (فورد) 

  – سرمایه کلی: حدود ۵۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۱۵۰-۱۶۰ میلیارد دلار 

  – خودروهای سواری، کامیون، وسایل نقلیه الکتریکی.

در سال ۲۰۲۴، برخی از بزرگ‌ترین انحصار‌های آمریکایی در صنایع انرژی، کشاورزی، الکترونیک به شرح زیر هستند.

 ۱. انحصار‌های انرژی

– ExxonMobil (اکسان موبیل) 

  – سرمایه کلی: حدود ۴۰۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۴۰۰-۴۵۰ میلیارد دلار 

  – استخراج نفت و گاز، پالایش، محصولات پتروشیمی.

– Chevron (شورون) 

  – سرمایه کلی: حدود ۳۰۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۲۰۰-۲۵۰ میلیارد دلار 

  – نفت، گاز، انرژی‌های تجدیدپذیر.

– NextEra Energy (نکست‌ارا انرژی) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۵۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۲۰-۲۵ میلیارد دلار 

  – انرژی بادی و خورشیدی، خدمات برق.

 ۲. انحصار‌های کشاورزی

– Cargill (کارگیل) 

  – سرمایه کلی: خصوصی (تخمینی حدود ۱۲۰ میلیارد دلار) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۱۵۰-۱۶۰ میلیارد دلار 

  – تولید مواد غذایی، دام، تجارت کشاورزی.

– Archer Daniels Midland (ADM) 

  – سرمایه کلی: حدود ۴۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۱۰۰-۱۱۰ میلیارد دلار 

  – فرآوری غلات، روغن‌های خوراکی.

– John Deere (جان دیر) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۲۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۵۰-۶۰ میلیارد دلار 

  – تولید تراکتور و ماشین‌آلات کشاورزی.

 ۳. انحصار‌های الکترونیک

– Intel (اینتل) 

  – سرمایه کلی: حدود ۲۰۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۶۰-۷۰ میلیارد دلار 

  – تولید پردازنده‌های کامپیوتری، نیمه‌هادی‌ها.

– Qualcomm (کوالکام) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۵۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۴۰-۵۰ میلیارد دلار 

  – تراشه‌های موبایل، فناوری ۵G.

– Texas Instruments (تگزاس اینسترومنتس) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۶۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۲۰-۲۵ میلیارد دلار 

  – تولید قطعات الکترونیکی، نیمه‌هادی‌ها.

بهار می‌آید، ولی ستم‌پیشگان آزادی را زیر پای زمستان قربانی می‌کنند. گروه کوچک خودکامه بر سرنوشت مردم چیره است. داروغگان با شعارهای مقدس، در خیابان‌ها فرمان می‌رانند. کودکان گرسنه زیر لگد ستم‌گران آزار می‌بینند، کلیه‌های تنگ‌دستان به حراج، و رویاهای دختران جوان به یغما می‌رود. موهای زنان زیر روسری پژمرده، و زندانیان سیاسی در چنگال دژخیمان شکنجه می‌شوند.  مادران تهی‌دست، کودکان خود را به بازار کار می‌فرستند تا شکم گرسنه‌ کوچک‌ترها را سیر کنند. فروش‌گاه‌ها پر از خوراکی است، اما تقدس مالکیت خصوصی، شکم کودکان را گرسنه نگه می‌دارد. 

سیاست واپس‌گرایانه ولایتی با سمت‌گیری اقتصادی سرمایه‌داری-نئولیبرالی و رانتی مردم را به ستوه آورده‌است. سیاست خانمان‌برانداز، مردم‌کُش و میهن‌فروش نئولیبرالی که به فرمان صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی پیاده شده‌است، راه چپاول‌گران برونی و رانت‌خواران درونی را برای دزدیدن سرمایه ملی باز کرده‌است.

در این زمستان دراز، بزرگ‌ترین دست‌آورد زورمندان، جنگ‌افروزی، ستم، بیکاری و گرسنگی بوده‌است. کارگران زیر فشار سختی‌ها خُرد می‌شوند و کودکانشان به بردگی فروخته می‌شوند. هنوز در میهن ما کارگران برده‌وار بهره‌کشی می‌شوند،، کارگران کارخانه‌های آجرپزی و کارگاه‌های خشت‌سازی، زن و کودک هستند که روزانه ۱۲ تا ۱۶ ساعت کار می‌کنند و از گرسنگی و خستگی در جوانی می‌میرند. 

کودکان گرسنه در خیابان‌ها پرسه می‌زنند، آن هم به هنگامی که فروش‌گاه‌ها پر از میوه و خوراکی است. این تضاد دردناک، دل هر انسانی را به درد می‌آورد.  برخی در کاخ‌های مرمرین به عیش و نوش سرگرمند، کودکان گرسنه در حلبی‌آبادها شب را در سردی و گرسنگی به صبح می‌رسانند. بلوچ بدون نان، کُرد بدون جان، عرب بدون زبان، کشاورز بدون دانه، کودک بی‌خانمان، کارگر بی‌کار، یوزپلنگ بدون غزال، پلنگ بدون جنگل، دریای مازندران بدون ماهی خاویار، دریاچه ارومیه بدون آرتمیا، و تالاب انزلی بدون نیلوفرهای زیبا… این است میراث زمستان ستم. 

گزارشی از برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) تخمین می‌زند که زنان در آفریقای زیرصحرا سالانه ۴۰ میلیارد ساعت ، معادل زمان کاری سالانه کل نیروی کار فرانسه را صرف جمع‌آوری آب می‌کنند. شکاف مالی برای ساخت زیرساخت‌های آب در کل آفریقای زیرصحرا ۱۱ میلیارد دلار است که بر اساس اکسفام، معادل کمتر از دو روز درآمد میلیاردرهای جهان است. با توجه به اینکه کشورهای آفریقای زیرصحرا روزانه ۴۴۷ میلیون دلار برای خدمات بدهی خود پرداخت می‌کنند، تنها ۲۵ روز از این پرداخت‌ها می‌تواند برای ساخت زیرساخت‌های لازم برای لوله‌کشی آب به هر خانه در این منطقه کافی باشد.

بسیاری از زنانی که کیلومترها راه می‌روند تا آب به خانه بیاورند، در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و به عنوان کارگران کشاورزی یا کشاورزان خرده‌پا کار می‌کنند. برای آن‌ها، ساعاتی که صرف این فعالیت‌ها می‌شود، بهره‌وری آن‌ها در مزارع را کاهش می‌دهد، جایی که بهره‌وری زنان به طور متوسط ۲۴٪ کمتر از مردان است. این نابرابری منجر به اختلاف دستمزد قابل توجهی می‌شود، به طوری که زنان کارگر کشاورزی به طور متوسط ۱۸.۴٪ کمتر از مردان درآمد دارند.

در بسیاری از نقاط جهان، زنان نقش کلیدی در سیستم‌های کشاورزی دارند و کشاورزی بخش مهمی از درآمد آن‌ها را تشکیل می‌دهد. با این حال، زمانی که اشتغال کاهش می‌یابد، زنان اولین کسانی هستند که برای تغذیه خانواده‌های خود تلاش می‌کنند و سپس خود گرسنه می‌مانند. داده‌ها نشان می‌دهند که تعداد زنان گرسنه در جهان بسیار بیشتر از مردان است، که ناشی از ترکیبی از نظام‌های کار غیررسمی برای زنان در کشاورزی و سیستم پدرسالارانه مصرف غذا در خانوارها است.

گزارش‌ها نشان می‌دهند که زنان در مواجهه با بلایای طبیعی مانند سیل و موج‌های گرما، ساعات کاری بیشتری نسبت به مردان صرف می‌کنند و درآمد کمتری دارند. برای مثال، افزایش ۱ درجه‌سانتی‌گراد در دمای میانگین بلندمدت، درآمد زنان کشاورز را ۳۴٪ کاهش می‌دهد.

تشکیل اتحادیه‌های کارگری کشاورزی و تقویت نقش زنان در این اتحادیه‌ها می‌تواند گامی اساسی در جهت بهبود شرایط زنان در کشاورزی باشد. زنان در سراسر جهان، از جمله در جنبش‌هایی مانند جنبش کارگران بی‌زمین برزیل (MST)، نشان داده‌اند که سازمان‌دهی و مبارزه می‌تواند راهی برای ایجاد تغییرات پایدار باشد.

منبع: پراودا

در سال ۲۰۲۵، صنایع مختلف روسیه با بحران‌های جدی مواجه شده‌اند. شرکت‌های بزرگ و کوچک به دلیل نرخ‌های بالای بهره، افزایش هزینه‌های انرژی، کاهش حمایت‌های دولتی و رقابت شدید با بازارهای خارجی، یکی پس از دیگری به ورشکستگی نزدیک می‌شوند. این شرایط باعث افزایش بیکاری و تنش‌های اجتماعی شده است. 

شرکت “گلوریا جینز”، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پوشاک در روسیه، بیش از ۲۵۰۰ کارگر در منطقه روستوف داشت، به دلیل افزایش هزینه‌های تولید و کاهش سودآوری، مجبور به تعطیلی کارخانه‌های خود شده است.

در بخش صنایع سنگین نیز وضعیت مشابهی حاکم است. شرکت “روستسل‌ماش”، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کمباین در روسیه، به دلیل کاهش فروش و افزایش هزینه‌ها، دو هزار کارگر خود را اخراج کرده است. این شرکت که در دوران شوروی سالانه بیش از ۸۰ هزار ماشین‌آلات کشاورزی تولید می‌کرد، اکنون با کاهش تولید به ۱۵۰ دستگاه در سال مواجه شده است. 

صنایع دفاعی نیز از این بحران در امان نمانده‌اند. شرکت هواپیماسازی “تان‌تی‌کی” در تاگانروگ، که تنها تولیدکننده هواپیماهای آبی‌خاکی در جهان است، با خطر ورشکستگی مواجه شده است. این شرکت که در دوران شوروی به عنوان نماد پیشرفت صنعتی شناخته می‌شد. 

در بخش کشاورزی نیز بیش از ۴۰۰ مزرعه در منطقه روستوف تعطیل شده‌اند.

این بحران‌ها نه تنها باعث افزایش بیکاری شده‌اند، بلکه نگرانی‌هایی را در مورد آینده اقتصادی روسیه ایجاد کرده‌اند. سیاست‌های اقتصادی فعلی، به جای حمایت از تولید داخلی، به نفع شرکت‌های خارجی و واردات عمل می‌کنند. این موضوع می‌تواند در بلندمدت به وابستگی بیشتر روسیه به بازارهای جهانی و تضعیف صنایع داخلی منجر شود. 

در چنین شرایطی، نیاز به حمایت‌های دولتی و اصلاحات ساختاری در اقتصاد روسیه بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. بدون این اقدامات، بحران‌های فعلی می‌توانند به فروپاشی کامل بخش‌های کلیدی اقتصاد این کشور منجر شوند.

یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که هنگام  نوروز بیش از پیش به چشم می‌خورد، شکاف طبقاتی و نبود عدالت اجتماعی است. هنگامی که اندکی در جشن نوروز شادی می‌کنند، و سفره‌های خود را با خوراک‌های خوش‌مزه، میوه‌های خوش‌رنگ، گُل‌های خوش‌بو و  خشک‌بارهای رنگارنگ پر می‌کنند، بیشتر مردم  در نداری و نابرابری زندگی می‌کنند.

برای همین، تا زمانی که ارمغان‌های دل‌انگیز بهار پیش‌کش همه‌ی مردمان ما نشود، ما نمی‌توانیم آن‌گونه که شایسته بهار است به پیشوازش رویم.

دل‌های مادران ابری، چشمان کودکان گریان، و دست‌های پدران تهی است. بهار می‌آید، اما بدون نان، باغ‌ها بی آواز بلبل، و آسمان بی‌ستاره. چلچلگان آزادی هنوز در بندند، پای به زنجیر، نای پرواز ندارند. شیون دل‌خراش کرکسان شوم، آواز کم‌جان بلبلان را خفه کرده است. 

هم‌راه نبودن بهار زمینی با بهار انسانی دل شاعران مردمی را هم‌واره به درد آورده‌است.

این کم‌بود را شاملو این گونه می‌سراید:

نوروز/  بی چلچله بی بنفشه می آید،

…

نوروز/ بی گندم ِ سبز و سفره می آید،/ بی پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلور/ بی رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی.

بهاری که بی چلچله، بنفشه، گندم و سفره است چه به درد رنجبران و تنگ دستان ما می خورد. گریه مشیری برای بهار نیامده از این هم دردناک‌تر است:

يک گل بهار نيست/ صد گل بهار نيست/ حتی هزار باغ پر از گل بهار نيست

وقتی

پرنده ها همه خونين بال/وقتی ترانه ها همه اشک آلود/وقتی ستاره ها همه خاموشند

وقتی که دستها با قلب خون چکان

سایه همین درد را  به گونه‌ای دیگر به زبان می‌آورد:  

چه افتاد این گلستان را ، چه افتاد

که آیین بهاران رفتش از یاد؟

کسرایی هم به دنبال بهار گُم‌شده می‌گردد: 

آخر به شکوه نعره برآوردم ای بهار / کو آن گلی که خاک تو را آب و رنگ ازوست؟ 

در سال ۲۰۲۴، برخی از بزرگترین انحصار‌های آمریکایی در صنایع مختلف مانند داروسازی، اسلحه‌سازی به شرح زیر هستند.

 ۱. صنعت داروسازی

شرکت‌های بزرگ داروسازی آمریکا معمولاً در بازار جهانی تسلط دارند. برخی از این شرکت‌ها عبارتند از:

– Pfizer (فایزر) 

  – سرمایه کلی: حدود ۲۲۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۷۰-۸۰ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: واکسن‌های کووید-۱۹ (Comirnaty)، داروهای سرطان، داروهای قلبی.

– Johnson & Johnson (جانسون اند جانسون) 

  – سرمایه کلی: حدود ۴۰۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۹۰-۱۰۰ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: داروهای ایمونولوژی، تجهیزات پزشکی، محصولات بهداشتی.

– Merck & Co. (مرک) 

  – سرمایه کلی: حدود ۲۵۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۵۰-۶۰ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: داروهای سرطان (Keytruda)، واکسن‌ها.

 ۲. صنعت اسلحه‌سازی

صنعت اسلحه‌سازی آمریکا تحت سلطه چند شرکت بزرگ است که به دولت و بازارهای جهانی تسلیحات عرضه می‌کنند.

– Lockheed Martin (لاکهید مارتین) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۱۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۶۵-۷۰ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: جنگنده‌های F-35، سیستم‌های دفاع موشکی.

– Raytheon Technologies (ریتیون تکنولوژی‌ها) 

  – سرمایه کلی: حدود ۱۴۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۷۰-۷۵ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: موشک‌های پاتریوت، سیستم‌های راداری.

– Northrop Grumman (نورثروپ گرومن) 

  – سرمایه کلی: حدود ۸۰ میلیارد دلار (تا سال ۲۰۲۳) 

  – درآمد سالانه ۲۰۲۴ (پیش‌بینی): حدود ۴۰-۴۵ میلیارد دلار 

  – محصولات کلیدی: بمب‌افکن B-21، سیستم‌های فضایی.