وقتی اوضاع جبهه برای اوکراین خوب بود ، حمایت از مذاکرات بسیار کم بود. اما هنگامی که وضعیت بدتر شد و امید به پیروزی اوکراین در جنگ کاهش یافت، حمایت از مذاکرات افزایش یافت، در حالی که اعتماد به زلنسکی کاهش یافت.

تعداد کسانی که سعی دارند از مرز عبور کنند زیاد است. آمار دیگری که مربوط به اکثر مردان مشمول خدمت بین ۱۸ تا ۶۰ سال است که داده‌های خود را در اداره سربازگیری به‌روزرسانی نکرده‌اند. به‌جای استفاده از روش‌های خشونت‌آمیز برای دستگیری افراد از خیابان‌ها، تلاش می‌شود تا داده‌های تمام سربازان بالقوه جمع‌آوری شود تا سپس بتوان به‌طور مؤثرتر آنها را فراخواند. کسانی که داده‌های خود را به‌روز نمی‌کنند، جریمه‌های سنگینی خواهند شد و کسانی که جریمه را پرداخت نمی‌کنند، در کار و زندگی خود مشکلات بیشتری خواهند داشت.

اکثریت مردان اوکراینی به این تعهد عمل نکرده‌اند. و در مورد مردان اوکراینی خارج از کشور، برآوردها نشان می‌دهند که تعداد کمی از آنها داده‌های خود را به‌روزرسانی کرده‌اند، گرچه همه ملزم به انجام این کار بودند. این به این معنی است که تمایل واقعی برای فدا کردن خود برای دولت بسیار پایین است.

فراخوانی برای خدمت نظامی به‌طور فزاینده‌ای خشن‌تر می‌شود. ویدیوهایی از دستگیری‌های افراد مشمول خدمت در ملأعام و برخوردهای میان پلیس و ارتش از یک‌سو و مردم حاضر در محل از سوی دیگر منتشر شده است.

تحویل تسلیحات به اوکراین به کارایی سربازگیری اوکراین بستگی داشت. بنابراین ایالات متحده تحویل تسلیحات به اوکراین را به تغییر قانون سربازی در سال جاری مشروط کرد. ایالات متحده از اوکراین انتظار داشت که سربازگیری خود را مؤثرتر کند.

مسئله فوری امروز کاهش سن سربازی است. این سن قبلاً از ۲۷ به ۲۵ سال کاهش یافت و اکنون فشار زیادی وجود دارد تا آن را بیشتر کاهش دهند، به ۲۲ یا حتی ۱۸ سال.

اخبارروز:

رفیق بهمن زمانی یکی از شخصیت‌های نامدار جنبش چپ در آذربایجان، بعد از یک بیماری طولانی در بیمارستانی در تبریز چشم بر جهان فرو بست.

بهمن زاده‌ی قره‌داغ بود. در جوانی مانند هم‌دوره‌ای‌های روشنفکر و چپ خود، برای خدمت به مردم پیشه‌ی معلمی برگزید و در روستاهای آذربایجان به تدریس پرداخت. آشنایی او با زندگی سخت زحمتکشان روستاهای آذربایجان، سبب افزونی نفرت او از نظام غارتگرانه و عشق به آزادی و عدالت گشت. بهمن از معلمانی بود که با طیف صمد بهرنگی – بهروز دهقانی شناخته می‌شوند. او با بسیاری از بنیانگذاران چریک‌های فدایی خلق ایران در آذربایجان دوستی داشت.

بهمن زمانی سال‌هایی از عمر خود را در زندان‌های رژیم شاه و جمهوری اسلامی گذراند، او فرزند دلاوری مانند «شاهرخ زمانی» پرورد که بعنوان یکی از رهبران جنبش کارگری و بخاطر دفاع از حقوق طبقه کارگر و تلاش برای تشکل‌یابی آنها زندانی شد و در زندان رجایی شهر به دست عمال رژیم کشته شد.

مرگ شاهرخ، تزلزلی در شجاعت و اراده‌ی بهمن وارد نکرد. اشعاری که او به‌مناسبت مرگ فرزند دلیر و مبارز خود سروده است، نشان پایداری و تداوم مبارزه اوست.

او یکی از شاعران برجسته و تاثیرگذار آذربایجان به شمار می‌رفت و بسیاری از سروده‌هایش با نوای عاشق‌های آذربایجان همدم و ورد زبان مردم قره‌داغ بود. شعر مشهور «آراز – آراز، خان آراز» از سروده‌های زنده‌یاد بهمن زمانی است که توسط عاشق‌ها، جاودانه شده است.

سروده‌های رفیق بهمن زمانی، در توصیف زندگی، مبارزه و پایداری‌های چریک های فدایی خلق ایران، بخشی از شاهکارهای ادبیات آذربایجان به شمار می‌آیند. این سروده‌ها افشاگر جنایات رژیم شاه و الهام‌بخش بسیاری از مبارزان آن دوران در آذربایجان بود. اکثر اشعاری که او پس از انقلاب ۵۷ سرود، در افشای جنایات رژیم اسلامی هستند که گاه به طنز و گاه به جد سروده شده‌اند.

بر اساس آمار رسمی، به دنبال سیاست‌های ایالات متحده، کوبا از اول مارس 2023 تا 29 فوریه 2024 زیان‌هایی به مبلغ 5.56 میلیارد دلار متحمل شد.

در طول شش دهه، خسارات ناشی از این محاصره، که هر ساله از سوی اکثریت کشورهای سازمان ملل متحد محکوم می‌شود، با در نظر گرفتن تغییرات ارزش دلار در برابر طلا در بازار بین‌المللی، بیش از 1.499 تریلیون دلار بوده است.

ادامه راه سوسیالیستی و راه فیدل کاسترو در کوبا نشان‌دهنده یک تلاش مستمر برای حفظ اصول انقلاب کوبا و ایجاد یک جامعه عادلانه و بدون طبقات است. فیدل کاسترو در طول دوران رهبری خود بر کوبا، با تأکید بر استقلال ملی، عدالت اجتماعی و مبارزه با امپریالیسم، به اصلاحات اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای پرداخت. پس از او، دولت کوبا همچنان بر اصول سوسیالیستی خود تأکید دارد و تلاش می‌کند با وجود چالش‌ها و فشارهای بین‌المللی، مسیر خود را در جهت بهبود زندگی مردم و حفظ انقلاب ادامه دهد. سیاست‌های اجتماعی، بهداشت و آموزش رایگان، و تکیه بر خودکفایی اقتصادی از جمله ارکان اصلی این راه بوده‌اند.

میگل دیاز-کانل رئیس‌جمهور کشور، نوشت که فیدل، مانند خوسه  مارتی ، در هر ایده‌ی درست و در هر عمل انقلاب حضور دارد و در قلب مردم جای دارد. میگل دیاز-کانل افزود: ” هرکس که می‌گوید که او در میان ما نیست، دروغ می‌گوید. فیدل در میان ما زنده است. حتی در میان کودکانی که بعد از مرگ او به دنیا آمده‌اند.”

مجلس ملی قدرت مردم نیز پیامی از رئیس خود، استبان لازو، منتشر کرد که در آن آمده است: بهترین تجلیل از آرمان‌ها و کارهای فیدل، عملی کردن روزانه اصول “مفهوم انقلاب” او است.

سیاست خارجی ترکیه، زیر رهبری اردوغان، هم‌واره به دنبال گسترش بازارها و واژگونی دیگر رژیم‌ها در خاورمیانه بوده‌است که منافع طبقه فرمان‌روا را فراهم می‌کند. یکی از پایه‌های بنیادی سیاست‌های خارجی ترکیه، فراهم کردن سرچشمه‌های انرژی برای بورژوازی صنعتی و زیرساختارهای خود است. درگیری نظامی و دیپلماسی ترکیه در  دریای مدیترانه شرقی و خاورمیانه، به‌ویژه درگیری با یونان و قبرس در باره مرزهای دریایی، کمک و دست داشتن در واژگونی قذافی در لیبی و اسد در سوریه به هدف دست‌رسی به نفت و گاز است. این استراتژی‌ها به بورژوازی ترکیه کمک می‌کند که به سرچشمه‌های انرژی نوین دست یابد.

ترکیه تلاش می‌کند که با کشورهایی مانند آذربایجان، قطر و لیبی دوستی  نزدیک‌تری داشته باشد. این اتحادها به ترکیه کمک می‌کند  که به بازارها و سرمایه‌گذاری در بخش‌های گوناگون  کشورها دست یابد. یکی از بزرگ‌ترین برندگان جنگ‌افروزی ترکیه، بورژوازی نظامی و صنعت جنگی این کشور است. شرکت‌های ترکیه‌ای مانند آسلسان، راکِتسان و صنعت هوایی ترکیه (TAI) که دوستی نزدیکی با دولت دارند، سودهای فراوانی از پیمان‌های نظامی و فروش جنگ‌افزار به کشورهای گوناگون بهره‌مند می‌شوند. دولت ترکیه با افزایش نظامی‌گری، صنعت نظامی ترکیه را به یکی از فروشندگان بزرگ جنگ‌افزار در خاورمیانه دگرگون کند. این جاه‌خواهی‌ها به نفع بورژوازی، پیمان‌کاران دفاعی و نمایندگان سیاسی است، و نه به سود مردم.  

بخش نظامی-صنعتی ترکیه نقش مهمی در استراتژی‌های ژئوپولتیکی دولت دارد. افزایش هزینه‌های نظامی و تولید جنگ‌افزارها نیاز به کاربرد آن در برون و درون مرزها، برای نمونه در سوریه، لیبی و علیه کُردهای ترکیه دارد. جنگ‌افروزی به پیمان‌کاران جنگی و شرکت‌های تولید جنگ‌افزارها کمک می‌کند تا با فروش جنگ‌افزارها به کشورها به سود هنگفتی دست یابند. ژئوپولتیک کنونی ترکیه به سود بورژوازی نظامی آن است. لایه‌های دیگر بورژوازی ترکیه، که فرمان‌دهی انحصارها و شرکت‌های  چندملیتی را در دست خود دارد، از سیاست‌های خارجی دولت بیش‌ترین بهره‌برداری را می‌کنند.

انتخاب جوزف عون به عنوان رئیس‌جمهور جدید لبنان یک توافق سیاسی است. او که فرمانده ارتش لبنان است، با ۹۹ رأی از ۱۲۸ رأی پارلمان لبنان، حتی با وجود تردیدهای اولیه از سوی حزب‌الله و متحدان آن به این مقام دست یافت.

با انتخاب جوزف عون به رییس جمهوری لبنان، صهیونیسم و امپریالیسم کنترل همه ی کشورهای همسایه اسراییل (مصر، اردن، لبنان و سوریه) را در دست گرفته اند.

این تغییرات به دلیل تحولات منطقه‌ای و ضعف‌هایی مانند تضعیف جمهوری اسلامی و سقوط بشار اسد در سوریه رخ داده است.

ایالات متحده و اسرائیل به‌طور مستمر در تلاش بوده‌اند تا نفوذ خود را در کشورهای منطقه خاورمیانه، از جمله سوریه و لبنان، گسترش دهند. این فرآیند در چند دهه گذشته با استفاده از استراتژی‌های مختلف سیاسی، نظامی و اقتصادی دنبال شده است.

در لبنان، ایالات متحده به‌ویژه از طریق حمایت‌های نظامی و مالی از ارتش لبنان و گروه‌های سیاسی خاص، نفوذ خود را گسترش داده است. در کنار این، اسرائیل نیز نقش بزرگی در معادلات سیاسی لبنان ایفا کرده و از نیروهای نظامی خود در برابر تهدیدات امنیتی استفاده کرده است.

در سوریه، ایالات متحده و اسرائیل پس از جنگ‌های متعدد در منطقه، تلاش کردند تا با حمایت از گروه‌های مخالف رژیم بشار اسد و تأسیس پایگاه‌های نظامی در خاک سوریه، و سرنگونی اسد و گماشتن دست نشاندگان اسلامی ترکیه و امریکا کنترل و نفوذ خود را در این کشور برقرار کنند.

در نهایت، ایالات متحده و اسرائیل از طریق مجموعه‌ای از سیاست‌ها و اقدامات مختلف به‌دنبال تغییر معادلات قدرت در این کشورها بوده‌اند، که این تغییرات به کاهش نفوذ برخی گروه‌ها مانند حزب‌الله و تقویت حضور نیروهای امپریالیستی و صهیونیستی و متحدانشان انجامیده است.

با توجه به سخنان مایک پمپئو، وزیر امور خارجه و رییس سیا پیشین ایالات متحده، در کنفرانس شورای ملی مقاومت ایران در هفته گذشته  و اعلام حمایت از تلاش‌های این گروه برای سرنگونی رژیم، شاهد فاصله گرفتن روزافزون مجاهدین خلق از ایدئولوژی‌های پیشین خود هستیم. همکاری با پمپئو و سایر مقامات آمریکا، از جمله حمایت از سیاست‌های «فشار حداکثری» ترامپ علیه رژیم، نشان‌دهنده تغییرات اساسی در استراتژی و ایدئولوژی مجاهدین خلق از ضدامپریالیستی به امپریالیستی است.

پمپئو در اجلاس شورای ملی مقاومت پاریس اظهار داشت که ترامپ، رژیم آیت‌الله‌ها در ایران را از میان خواهد برد. پمپئو گفت که رژیم خامنه‌ای ” تا مغز استخوان” فاسد است. پمپئو با اشاره به شکست نیروهای نیابتی ایران در سال 2024، گفت که “تمام غرور رژیم درباره قدرت و نفوذ خود فاش شد.”

پمپئو از شورای ملی مقاومت ایران خواست که به مبارزه ادامه دهد و آن را “عملیات مبارزان آزادی با بالاترین درجه” خواند.پمپئو از دولت آینده آمریکا خواست سیاست جدیدی را در پیش بگیرد که شامل “به‌رسمیت شناختن شورای ملی مقاومت ایران به عنوان بهترین گزینه برای جایگزینی روحانیون حاکم بر ایران” باشد.  

مجاهدین که در ابتدا به عنوان یک جنبش اسلامی- سوسیالیستی توحیدی و ضدامپریالیستی شناخته می‌شد، در چهار دهه گذشته به تدریج از آرمان‌های اقتصادی و اجتماعی اولیه خود فاصله گرفته و اکنون با دولتهای آمریکا همکاری می‌کند. این سازمان که خود را سازمان خلق می نامد هیچ اعتقادی به نیروی خلق ندارد و دست به دامن مهره های امپریالیسم مثل رهبر پیشین سیا افتاده است تا به نیابتش انقلاب راه بیاندازد. ولی سیا از این سازمان مانند دیگر سازمانهای اسلامی القاعده، داعش، تحریر الشام به سود منافع امپریالیسم بهره برداری می کند.

کمتر کسی می‌توانست تصور کند که حمایت‌هایی که کشورهای ما به اوکراین ارائه خواهند داد به چه اندازه گسترده خواهد بود.

پوتین قطعا هرگز چنین چیزی را تصور نمی‌کرد. در ماه‌های ابتدایی جنگ، ما همه چیز از جمله موشک‌های جاولین و استینگر تا سیستم‌های توپخانه را فراهم کردیم و این به اوکراین کمک کرد تا اولین ضربه حمله پوتین را تحمل کند.

اوکراین از حملات امپریالیستی روسیه به شدت آسیب دیده است، اما تعهدات پایدار و اصولی کشورهای حاضر در اینجا تفاوت زیادی ایجاد کرده است.

ما هشت ائتلاف توسط ۱۴ کشور با همکاری نزدیک با مدیران تسلیحات سازی ایجاد کرده‌ایم.

پوتین دست از حمله برنداشته است. نیروهای او همچنان به تهاجم خسته‌کننده خود در شرق اوکراین ادامه می‌دهند. در کِرسک، نیروهای روسی در کنار نیروهای کره شمالی در حال جنگیدن برای عقب راندن نیروهای اوکراین هستند.

اگر پوتین اوکراین را ببلعد، اشتهای او تنها بیشتر خواهد شد. اگر دیکتاتورها به این نتیجه برسند که دموکراسی‌ها اصول خود را فراموش خواهند کرد، تنها شاهد تصرف‌های بیشتر خواهیم بود. اگر دیکتاتورها یاد بگیرند که تجاوزات به نفعشان خواهد بود، ما تنها به جنگ، هرج و مرج و تجاوزات بیشتر دعوت خواهیم کرد.

اگر ما از خود نرمش نشان دهیم، پوتین فشار بیشتری وارد خواهد کرد و ضربات سخت‌تری خواهد زد. بقای اوکراین در خطر است، اما امنیت اروپا، ایالات متحده و جهان نیز در خطر است.

به طور مشترک بیش از ۱۲۲ میلیارد دلار کمک امنیتی ارائه کرده‌ایم و کارخانه‌های جدیدی راه‌اندازی کرده‌ایم. نروژ بیش از ۲ میلیارد دلار و بریتانیا سالانه ۳ میلیارد پوند برای حمایت نظامی اختصاص داده اند. به نسبت تولید ناخالص داخلی، دانمارک، استونی و لتونی اکنون بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان کمک به اوکراین هستند.

ما همه باید اطمینان حاصل کنیم که دیکتاتورها نمی‌توانند جاه‌طلبی‌های امپریالیستی خود را بر حقوق بنیادی مردم آزاد و مستقل تحمیل کنند.

تحریم‌های اقتصادی و محاصره اقتصادی آمریکا علیه کوبا، یکی از نمونه‌های بارز سیاست‌های امپریالیستی است که تأثیرات منفی عمیقی بر زندگی مردم این کشور داشته است. این تحریم‌ها که به بهانه‌های سیاسی اعمال شده‌اند، نه تنها به اقتصاد کوبا آسیب می‌زنند، بلکه به شدت به حقوق بشر و شرایط معیشتی مردم کوبا لطمه وارد کرده‌اند. کشورهای مختلف و سازمان‌های بین‌المللی همواره از پایان دادن به این تحریم‌ها حمایت کرده‌اند.

به‌ویژه در شرایطی که کوبا درگیر بحران‌های اقتصادی و مشکلات ناشی از بیماری‌ها و تحریم‌های بین‌المللی است، این تحریم‌ها تنها فشار بیشتری بر مردم وارد می‌کنند. مجمع عمومی سازمان ملل نیز هر ساله با اکثریت قاطع خواستار لغو این تحریم‌ها می‌شود.

چندین کشور و سازمان بین‌المللی خواهان برداشتن محاصره اقتصادی علیه کوبا هستند. این کشورها و گروه‌ها به دلیل اثرات منفی این تحریم‌ها بر مردم کوبا و روابط بین‌المللی به ویژه در زمینه‌های اقتصادی و انسانی، خواستار لغو آن هستند.

 بیشتر کشورهای آمریکای لاتین از جمله ونزوئلا، مکزیک، بولیوی و نیکاراگوئه از حامیان اصلی کوبا هستند و همواره در مجامع بین‌المللی از لغو تحریم‌ها علیه این کشور حمایت کرده‌اند.جامعه کشورهای کارائیب (CARICOM): کشورهای عضو این سازمان مانند جمهوری دومینیکن، سنت کیتس و نویس، باربادوس و دیگر کشورهای کارائیب به طور مداوم خواستار پایان دادن به تحریم‌های کوبا شده‌اند. اتحادیه اروپا خواستار عادی‌سازی روابط و پایان دادن به تحریم‌ها هست. اگرچه برخی کشورهای اروپایی همچنان در برخی زمینه‌ها از سیاست‌های تحریمی آمریکا پیروی می‌کنند.

بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز در حمایت از کوبا، به خصوص به دلیل همکاری‌های گذشته در مبارزه با استعمار و کمک‌های بشردوستانه، خواهان لغو تحریم‌ها بوده‌اند.

سیاست‌های امپریالیستی آمریکا باید پایان یابد تا مردم کوبا بتوانند در صلح و رفاه زندگی کنند و ارتباطات انسانی و اقتصادی در سطح جهانی بهتر و موثرتر برقرار شود.