به نظر می‌رسد که رژیم پس از تحمل ضربات سنگینی از سوی اسرائیل و ضربه‌ای که از جانب ترکیه در سوریه متحمل شده است، اکنون خود را در موقعیتی می‌بیند که مجبور به سازش با آمریکا می‌شود. این سازش، که بسیاری آن را یک “جام زهر” می‌دانند، برای رژیم به‌معنای پذیرش شرایطی است که پیش از این، به‌ویژه در زمان‌های بحرانی، برای حفظ منافع خود از آن دوری می‌جست.

تاریخ رژیم جمهوری اسلامی نشان می‌دهد که همیشه پس از آن‌که حاکمیت مجبور به پذیرش سازش می‌شود که به ضرر منافع آن است، به جای پذیرش مسئولیت خود و حل بحران‌ها به‌طور مستقیم، دست به انتقام‌گیری از مخالفان و انقلابیون می‌زند. این انتقام‌گیری‌ها معمولاً با سرکوب‌های خونین و اعمال فشارهای بی‌رحمانه بر روی فعالان سیاسی و اجتماعی همراه است.

مثلث آنلاین:

”تحرکات پیدا و پنهان دیپلماتیک در یک ماه اخیر نشان می‌دهد که ایران و آمریکا در حال فراهم کردن مقدمات مذاکرات مستقیم و بلاواسطه با یکدیگر با ورود ترامپ به کاخ سفید هستند.

مذاکراتی که نتیجه آن تاثیر راهبردی و قابل ملاحظه‌ای بر آینده روابط طرفین، پرونده هسته‌ای و معادلات در حال تحول منطقه‌ای خواهد داشت.

به نظر می‌رسد، هرگونه مذاکره جدید میان ایران و آمریکا یک تفاوت مهم با مذاکرات پیشین خواهد داشت. اگر در دو دهه اخیر، مذاکرات از پرونده هسته‌ای آغاز می‌شد، احتمالا پرونده‌های منطقه‌ای مانند جنگ غزه، یمن و مناقشه ایران و اسرائیل می‌تواند مبنا و موضوع آغاز مذاکرات جدید باشد.

ایران و آمریکا با ۴ مرحله در این مسیر دشوار مواجه هستند: نخست، انجام مقدمات مذاکره و رسیدن به توافقی برای آغاز آن، دوم، سیاست‌ها و اهداف طرفین، سوم، زمان و چهارم، نتیجه مذاکرات.”

تاریخ گواه این است که پس از هر بحران و سازش، رژیم به‌جای اصلاحات بنیادی، ترجیح می‌دهد که با خشونت و سرکوب اعتراضات، نظم سیاسی خود را حفظ کند.

چین و روسیه «نظم بین‌المللی» را یک دست‌گاه دوتایی و دوگانه برای آسان کردن دورویی امریکا می‌خوانند. وزیر خارجه چین، شیه فنگ، گفت که «نظم بین‌المللی» همان «قانون جنگل» است که به سود کشورهای ویژه‌ای و بر ضد دیگران به کار برده می‌شود. هم‌چنین لاوروف، وزیر خارجه روسیه، گفت که «نظم بین‌المللی» به‌دنبال برپایی یک چارچوب قانونی برای مشروعیت دادن به یک‌جانبه‌گرایی است. حقوق بین‌الملل بر پایه منشور سازمان ملل بر اصل وستفالیا استوار است که می‌گوید «همه‌ی کشورهای جهان برابر هستند»، ولی «نظم بین‌المللی» برای پاسبانی از سرکردگی امپریالیسم  بر نابرابری دولت‌ها استوار است. در کوزوو، غرب حق برای جدایی از دولت‌های دیگر را برتر از ارجمندی تمامیت‌ارضی می‌داند. در اوسِتای جنوبی و کریمه، غرب تمامیت‌ارضی را برجسته‌تر از خواست مردم کریمه برای جدایی از اوکراین می‌داند. این دوگانگی ارزش‌گذاری پدیده‌های اجتماعی- سیاسی جهانی، «نظم بین‌المللی» را به «قانون جنگل» دگرگون می‌کند.

«قانون جنگل» همان‌گونه که طبری با شیوایی گفته‌است به معنای این است که “تنها تو، تنها تو بايد زنده و تندرست و شاداب و ثروتمند و قادر باشی! خاک بر فرق ديگران! آن‌ها تا آن حد و تا آنجا لازمند که تو به آن‌ها نياز داری”. 

تاریخ برتری‌جویانه نژاد سفید، تاریخ استعماری، امپریالیستی و نواستعماری شمال جهانی و دوگانگی ارزش‌گذاری پدیده‌های اجتماعی- سیاسی جهانی زمینه را برای پیدایش بریکس چید. این یک نیاز تاریخی بود و اگر در آن زمان انجام نمی‌شد، بی‌تردید امروز بریکس با نام و شیوه دیگری، ولی با همان هدف‌ها پایه‌گزاری می شد. کشورهای بنیان‌گزار بریکس هر کدام زخم‌های هنوز باز فراوانی به دلیل دست‌گاه برتری‌جویانه سفیدپوستان خورده‌اند.

هموطنان گرامی!

سال 2025 فرا می‌رسد و با خود شادی‌ها و نگرانی‌ها، امیدها و آرزوها را به همراه می‌آورد. از دیرباز ما این جشن روشن را دوست داشته ایم. از بسیاری جهات، این جشن را از پیتر کبیر به ارث برده‌ایم. او در سال 1700 فرمانی صادر کرد و دستور داد که سال نو از اول ژانویه آغاز شود. پیتر بزرگ تصمیم خود را «کاری نیکو و مفید» نامید.

سنت جشن گرفتن سال نو در کنار خانواده در اتحاد جماهیر شوروی شکل گرفت. به زودی 155 سال از تولد بنیان‌گذار آن، ولادیمیر ایلیچ لنین، می‌گذرد. چنین تاریخ‌هایی به ما کمک می‌کند که تجربه شوروی را حفظ کرده و آن را به عنوان اساس صعودهای جدید وطن ببینیم و در آرزوی پیروزی‌های بزرگ آینده باشیم. باشد که نور بزرگ اکتبر و نیروی روحیه مبارزان برای حقیقت و عدالت ما را در این راه الهام بخشد.

در سال گذشته، ما کمونیست‌ها به مبارزه برای حق زندگی شایسته برای کارگران ادامه دادیم. با حامیان خود، کاروان‌های انسان‌دوستانه برای نووروسییا، برای سربازان و افسرانی که با فاشیسم ناتو درگیر شده‌اند، سازمان‌دهی کردیم.

مهم است که سال نو در روسیه سال صلح و همبستگی در مبارزه با نازیسم اعلام شده است. 9 مه، هشتاد سال از پایان جنگ بزرگ میهنی می‌گذرد. یاد آنانی که با شجاعت برای مسکو، استالینگراد، کورسک، اودسا، سواستوپول، اورل، لنینگراد، کی‌یف، مینسک و خارکوف جنگیدند، همچنان الهام‌بخش مدافعان میهن است و ایمان به پیروزی‌های آینده را در دل ما القا می کند.

بیایید برای یکدیگر آرزوی خوشبختی و صلح در سال نو کنیم. در کنار سفره عید فراموش نکنیم کسانی را که در سنگرها یخ می‌زنند و در میادین نبرد می‌جنگند. برای فرزندان و نوه‌هایمان از قهرمانان همه اعصار بگوییم، قهرمانانی که دلاوری‌هایشان مردم را با قدرت و حکمت سرشار می‌سازد.

برای شما شادی و موفقیت‌های بزرگ آرزو می‌کنم!

دادوستد برده اقیانوس اطلس یکی از ددمنشانه‌ترین نمونه‌های برتری‌جویی سفیدپوستان بود که در پی آن میلیون‌ها انسان از آفریقا به زور به قاره‌های آمریکا و اروپا بُرده شدند. در این دوران، میلیون‌ها انسان از روستاهای آفریقایی ربوده شدند و به برده‌فروشان برای  بردگی فروخته شدند. برایند این شیوه ددمنشانه، تهی شدن کشورهای آفریقایی از نیروی پر‌توان و پرزور جوان بود. هم‌چنین در دوران «بخش آفریقا» در سده نوزدهم، کشورهای استعمارگر اروپایی با جنگ، کُشتار و سرکوب، قاره آفریقا را میان خود بخش کردند. استعمار بریتانیا در استرالیا مایه نابودی گسترده مردم بومی شد. استعمارگران با کُشتار گروهی بومیان، هم‌جوشی به زور با سفیدپوستان و پخش  بیماری‌ها واگیر مردم بومی را از میان برداشتند.

یکی از بزرگ‌ترین شیوه استعماری بهره‌کشی  اقتصادی، دادوستد برده اقیانوس اطلس بود که از سده شانزدهم تا نوزدهم دنبال شد. میلیون‌ها انسان از آفریقا ربوده و به آمریکا و اروپا جابجا شدند تا در زمین های کشاورزی، به ویژه در تولید فراورده‌هایی مانند شکر، توتون و پنبه برای برده‌داران کار کنند. این کارگران برده نقش بنیانی در پیش‌رفت اقتصادی کشورهای استعمارگر بازی کردند. در آفریقا، کشورهای استعمارگر کائوچو(لاستیک)، طلا، الماس و نفت را با کار زوری افریقایی‌ها از زمین بیرون می‌آورند و به فروش می‌رساندند. در کنگو، استعمارگران بلژیکی زیر رهبری پادشاه لئوپولد دوم میلیون‌ها انسان را برای تولید کائوچو به کار گرفتند که میلیون‌ها تن  از مردم بومی جان خود را از دست دادند. در آسیا نیز استعمارگران به دزدی سرچشمه های زمینی و پرداختند و کالاهای ارزان‌بها برای فروش در اروپا تولید کردند.

حتا پس از پایان استعمار، بسیاری از کشورهای «جنوب جهانی»  هم‌چنان از سیستم‌های اقتصادی نواستعماری  که دست‌رسی  آسان امپریالیست‌ها به سرچشمه‌های زیرزمینی و نیروی کار ارزان را فراهم کرده‌است رنج می‌برند. بسیاری از این کشورها هنوز وابسته به بازارهای جهانی هستند.

ایرنا : رئیس جمهور گفت: واقعیت ها و مشکلاتی که امروز در بخش های مختلف جامعه با آن مواجه هستیم بخاطر رفتار اشتباه خود ما است و اگر رفتار ما درست بود و عملکرد ما براساس تقوی و عدالت و انصاف بود، با این وضعیت مواجه نبودیم.

وی افزود : کسی که خطا می‌کند سوار بر اسبی وحشی است که افسار اسب در دستش نیست و به سمت آتش می‌رود اما تقوا همچون اسب رامی است که افسار در دست سوار است و به هدف خود می‌رسد.

اما این نگرش نشان‌دهنده درک ناقص از واقعیت‌های اجتماعی و اقتصادی است. مبارزه طبقاتی در جوامع مسئله‌ای است که نمی‌توان آن را تنها به تقوی و رفتار فردی تقلیل داد.

رییس‌جمهور مشکلات موجود را ناشی از عدم رفتار درست و نادرستی در انتخاب‌های فردی می‌داند، در حالی که واقعیت‌های پیچیده‌تری وجود دارد. مسائلی چون توزیع ناعادلانه منابع، فساد اقتصادی، و شکاف‌های طبقاتی نمی‌توانند با تکیه صرف بر تقوی و انصاف حل شوند.

رئیس جمهور افزود: دین اسلام برای این آمده است که عدالت و انصاف را در بین مردم جاری و ساری کند، اگر درست آموزش می دادیم و با عدالت و انصاف رفتار می کردیم، دنبال این نبودیم که کف خیابان با مردم برخورد کنیم. 

وی گفت: اگر در سیستم اداری امروز با مشکلات متعدد مواجه هستیم بخاطر این است که در انتخاب های خود درست رفتار و عمل نکرده ایم. خیانتی بالاتر از این نیست که به خاطر ارتباط و دوستی افرادی را بر سر کار بیاورید که تجربه ندارند.

نقد جامعه باید بر مبارزه با ساختارهای اقتصادی و اجتماعی که موجب نابرابری و نارضایتی می‌شود، متمرکز شود. رئیس‌جمهور با تمرکز بر رفتار فردی، ذهن مردم را از ابعاد ساختاری و طبقاتی مشکلات به دور می کند و درک ناقصی از روابط اقتصادی و اجتماعی ارائه می دهد.

جبهۀ جهانی ضد امپر یالیست ـ قدرت زنان

فرح نوتاش

اول ژانویه 2025

سال 2025 اینجاست.

و خون ما، تپنده تر از همیشه، جاری در شریان هایمان.

و هر تپش قلب، پتکی از خشم وعصیان که می کوبد بر جدار سینه هامان، علیه این همه توحش امپریالیست ها، علیه این همه شقاوت استعمارگران، و علیه این همه حرص و آز امپریالیست ها و نوکرانشان در جهان.

سال 2025، سالی است که مقاومت و ایستادگی مردم جهان در مقابل نیروهای تمامیت خواه حریص، سیری ناپذیر و زورگوی امپریالیست و نوکرانشان در جهان و در ایران به اوج خود خواهد رسید.

فرخنده باد مقاومت مردم جهان در مقابل توحش استعمارگران امپریالیست.

خجسته باد رزم بی امان مردم ایران برای استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی

زنده باد اتحاد ما،علیه این همه بیداد

womens-power.farah-notash.com

www.farah-notash.com

Women’s Power

در درازنای چند سده سفیدپوستان توانستند یک سیستم اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برای برتری‌جویی و فراهم کردن چیرگی بر  دیگر گروه‌های نژادی بسازند. این دست‌گاه بزرگ و گسترده، به‌ویژه در دوران استعمار اروپایی و خریدوفروش برده‌گان اقیانوس اطلس، با شیوه کُشتار و پاک‌سازی خلق‌ها، سرکوب نژادی و بهره‌کشی اقتصادی شیره کشورهای «جنوب جهانی» را بمکند و نگذارند که آن‌ها پیش‌رفت کنند. این ددمنشی‌ها آن چنان ژرف بوده است که زخم آن هنوز بر فرهنگ‌ها، اقتصادها و هویت‌های خلقی این کشورها دیده می‌شود. برتری‌جویی سفیدپوستان در بسیاری از جاها با کُشتار مردم بومی و نسل‌کُشی هم‌راه بوده‌است. در دوران گسترش استعمار اروپایی، کشورهای استعمارگر مانند اسپانیا، پرتغال، فرانسه، بریتانیا و حتا کشورهای کوچکی مانند بلژیک، هلند، دانمارک و سوئد با پرخاش‌گری و قانون‌های خودساخته غیرانسانی که به سود استعمارگران بود، مردم بومی را سرکوب و گاهی هم  آن‌ها را نابود کردند. 

هنگامی که اروپایی‌ها به قاره آمریکا گام گذاشتند، برای باز کردن جای پای خود هر روز به  کُشتار گسترده مردم‌های بومی پرداختند. بیماری‌هایی مانند آبله که اروپایی‌ها به آمریکا آوردند پیش‌کش زهرآلود آن‌ها به مردمان بومی بود. در کنار آن، استعمارگران اسپانیایی و دیگر نیروهای استعماری آن زمان با بهرجویی از برتری جنگی خود، به جابجایی مردم و برده‌داری بومیان پرداختند، از سرچشمه‌های انسانی و زمینی این قاره دزدیدند تا خود را پرتوان‌تر کنند.

در همه‌ی این قاره‌ها، سیاست‌های نژادی بر پایه باور به برتری سفیدپوستان برنامه‌ریزی و پیاده شد که برآیند آن کُشتن تن و روان خلق‌های بومی بود. در همه‌ی این کشورها، نیروهای استعمارگر با کمک دوستان مسیحی خود مردم بومی را به زور مسیحی کردند. در آمریکا، برده‌داری به ویژه در ایالت‌های جنوبی ریشه دوانید. حتا پس از پایان قانونی این جداسازی، مردم آفریقایی-آمریکایی هنوز هم از حقوق برابر با سفیدپوستان برخوردار نیستند.

”راه پول‌دار شدن دولت را هم مردم ارائه می‌دهند. با چابک‌سازی بدنه بسیار فربه حکمرانی شامل هر سه قوه و دستگاه‌های زائد آویزان و بی‌خاصیت که هر روز با عناوین مختلف و با بهانه‌های عجیب و غریب سر برمی‌آورند. با کاهش حقوق‌های نجومی که رقم قابل ملاحظه‌ای را تشکیل می‌دهند. با حذف کامل بودجه دستگاه‌های فرهنگی به معنای عام که غیر از اتلاف وقت و هدر دادن پول و امکانات خاصیتی ندارند. با ابقاء بخش‌های فرهنگی که زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستند البته همراه با صرفه‌جوئی‌ها و برنامه‌ریزی‌های منطبق با نیازهای واقعی جامعه و پرهیز از اسراف‌ها و زیاده‌روی‌ها. با حل مشکل FATF. با اخراج ۸ میلیون اتباع غیرمجاز که بودجه عظیمی را می‌بلعند”.

سیاست نئولیبرالیستی و ضد مهاجرت:

در بخش اول از پیشنهادات، به کاهش هزینه‌ها، از جمله اصلاحات در سیستم حکومتی، حذف دستگاه‌های زائد و کاهش بودجه‌های فرهنگی اشاره شده است. این اقدامات جزء سیاست‌های نئولیبرالی هستند که به دنبال کوچک‌سازی دولت و کاهش هزینه‌های عمومی هستند. در چنین دیدگاهی، دولت باید از خدمات اجتماعی، فرهنگی و رفاهی را کاهش دهد یا خصوصی‌سازی کند تا منابع مالی بیشتری برای بهبود زیرساخت‌های اقتصادی و تقویت بخش خصوصی فراهم شود.

یکی از جنبه‌های نگران‌کننده این سیاست، پیشنهاد اخراج ۸ میلیون مهاجر غیرمجاز است که اکثراً افغان‌ها هستند. در این سیاست، که با توجیه مصرف منابع مالی کشور به این افراد در نظر گرفته شده، نوعی سیاست نژادگرایانه به چشم می‌خورد. این نگاه تهدیدی برای حقوق انسانی مهاجران است. اخراج میلیونی افراد، که بسیاری از آن‌ها در ایران زندگی کرده و بخشی از نیروی کار و حتی فرهنگ جامعه ایران شده‌اند، نه تنها به معنای رهایی از فشار مالی دولتی نخواهد بود، بلکه می‌تواند بحران‌های اجتماعی جدیدی ایجاد کند و وضعیت اقتصادی را پیچیده‌تر سازد.