تاثیر نبرد مسلحانه در رهایی خلق ها از بند استعمار

جنبش‌های رهایی‌بخش خلق‌های زیر ستم برای رهایی از زیر یوغ استعمار و برای به دست گرفتن سرنوشت خود و استقلال می‌جنگند. هرچند که این جنبش‌ها می‌توانند پرخاش‌گر و تفنگ‌به‌دست باشند، ولی نبرد آن‌ها برای رهایی و استقلال مردم است، نه ترساندن مردم. نبرد آزادی‌بخش از روش‌هایی مانند اعتراض، اعتصاب و نافرمانی مدنی و نبرد مسلحانه (مانند جنگ چریکی) سود می‌جوید. این روش‌های برای استقلال و آزادی برای ضربه زدن به نیروهای  نظامی یا استعماری به کار برده می‌شوند. 

 جنبش‌های ملی‌گرایانه و آزادی‌بخش از سوی جهانیان مشروعیت دارد، به‌ویژه اگر این جنبش‌ها به  نمایندگی از بخش بزرگی از مردم علیه سرکوب دولتی و استعماری بجنگند. این نبردها از پشتیبانی دیپلماتیک، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی، نظامی و اقتصادی دیگر کشورها برخوردار هستند.

اعلامیه سازمان ملل متحد در باره‌ی استقلال کشورهای مستعمره (قطعنامه ۱۵۱۴، ۱۹۶۰) به جنگ مسلحانه از سوی خلق‌های زیر ستم می‌پردازد. اعلامیه اگرچه بر کاربرد از روش‌های مسالمت‌آمیز برای دست‌یابی به استقلال  پافشاری می‌کند، ولی هنگامی که روش‌های مسالمت‌آمیز کارا نیست، از حق ایستادگی خلق‌ها علیه نیروهای استعماری، حتا از نبرد مسلحانه پشتیبانی می‌کند.

تاریخ، بسیاری از جنبش‌های آزادی‌بخش ملی (مانند جنگ استقلال الجزایر علیه استعمار فرانسه، یا نبرد  کنگره ملی آفریقا علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی، نبرد چریک های کوبا علیه دست نشاندگان امریکا ) نشان می‌دهد که نبرد آن‌ها با شیوه‌های گوناگون، حتا مسلحانه آمیخته بود. در تاریخ نبرد ضداستعماری در کشورهای آسیایی، امریکای لاتین و آفریقایی، الجزایر و آفریقای جنوبی از نمونه‌های برجسته‌ای هستند که در آن‌ها نبرد مسلحانه در آزادی این دو خلق سرنوشت ساز بوده‌است.

هر دو نبرد ضداستعماری  مسلحانه در الجزایر و آفریقای جنوبی از جنبش‌های برجسته و پیروزمند ضداستعماری بوده‌اند که با درهم‌آمیزی نبرد مسلحانه، اعتصاب‌ها، راهپیمایی‌ها توانستند استعمار و تبعیض نژادی را شکست دهند و استقلال و حقوق بشر را برای مردم خود به ارمغان آورند.




جمهوری اسلامی انقلاب اسلامی را به عراق صادر کرد

مقامات عراق با الهام از برادران ارتجاعی خود در جمهوری اسلامی، قصد دارند سن توافق برای ازدواج دختران را از 18 به 9 سال کاهش دهند و اجازه دهند مردان با دختران نابالغ ازدواج کنند.

در پارلمان عراق، که تحت تسلط ائتلاف احزاب شیعه محافظه‌کار است، اصلاحیه‌ای در دست بررسی است که عملاً قانون وضعیت شخصی (ZLS) را که در سال 1959 تصویب شده و یکی از پیشرفته‌ترین قوانین در خاورمیانه به شمار می‌رفت، لغو می‌کند. این قانون مجموعه‌ای جامع از قواعدی است که زندگی خانواده‌های عراقی را صرف نظر از مذهبشان تنظیم می‌کند.

با تصویب این اصلاحیه، عراقی‌ها می‌توانند برای مسائل خانوادگی از جمله ازدواج، به دادگاه‌های مذهبی مراجعه کنند، در حالی که اکنون این امور به‌طور خاص در صلاحیت دادگاه‌های مدنی است. مخالفان این تغییرات معتقدند که این اصلاحیه‌ها به روحانیون اجازه می‌دهد که بر اساس تفسیر خود از شریعت عمل کنند، نه طبق قوانین ملی. نتیجه این تغییرات این خواهد بود که سن ازدواج به نصف کاهش می‌یابد و زنان از حقوقی همچون طلاق، حضانت فرزندان و ارث محروم می‌شوند.

در همین حال، در عراق سطح ازدواج کودکان بسیار بالاست. طبق آمار یونیسف، حدود 28 درصد از زنان در این کشور قبل از 18 سالگی ازدواج می‌کنند. این موضوع به دلیل ضعف در قوانین وضعیت شخصی است که به رهبران مذهبی این اجازه را می‌دهد که سالانه هزاران ازدواج از جمله ازدواج‌های دختران 15 ساله را بدون تایید دادگاه‌ها و با اجازه پدران آن‌ها به ثبت برسانند. این اصلاحات این ازدواج‌های مذهبی را قانونی خواهد کرد، و حقوق بشر هشدار می‌دهند که این امر خطرات زیادی را برای دختران به همراه خواهد داشت و آن‌ها را در معرض خشونت جنسی و فیزیکی قرار می‌دهد و دسترسی آن‌ها به آموزش و شغل را محدود خواهد کرد.




آیا نبرد رهایی‌بخش با ترور یک‌سان است؟

برای گم‌راهی مردم غرب، سیاست‌مداران  کشورهای غرب به دنبال هم‌سان‌سازی تروریسم و نبرد رهایی‌بخش خلق‌ها رفتند، تا بدین‌گونه با گم‌راه کردن توده‌های غربی از پشتیبانی آن‌ها از جنبش‌های استقلال‌خواهانه در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین بکاهند.

آیا ترور و نبرد برای آزادی خلق‌های زیر ستم با هم یک‌سان هستند.

عرفات در سال ۱۹۷۴ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: ”کسانی که ما را تروریست می‌خوانند، تلاش در پنهان کردن تروریسم و زورگویی خود دارند. ناهمگونی میان یک انقلابی و یک تروریست در هدف آن‌ها نهفته است. کسی که برای آزادی و رهایی از استعمارگران می‌جنگد، نمی‌تواند تروریست نامیده شود.” 

در این سخن عرفات به درستی از انگیزه و هدف گوناگون می‌گوید و باید به این سخنان نایکسانی روش‌ها و شیوه‌های نبرد میان این دو گروه را افزود.

انگیزه تروریسم پدید آوردن ترس و  برهم زدن نظم سیاسی با روش‌های پرخاش‌گر است. تروریسم دربرگیرنده تاکتیک‌هایی، مانند بمب‌گذاری‌ها، ترور، گروگان‌گیری و یورش به غیرنظامیآن، با هدف از هم‌گسیختگی نهادهای جامعه  است. هرچند گروه‌های تروریستی شاید هدف‌های سیاسی داشته‌باشند، با کاربرد شیوه‌های پرخاش‌گر و کُشتار کور به ویژه یورش علیه شهروندان غیرنظامی یا نهادهای نمادین محکوم هستند. کنش‌های گروه‌هایی مانند داعش یا القاعده که با بمب‌گذاری‌ها و خودکُشی بمبی بسیاری از غیرنظامیان در سراسر جهان را کُشتند، واکنش مثبتی در میان مردم جهان نداشته و ندارد. 

زمینه ”نبرد رهایی‌بخش خلق‌های زیر ستم”، استعمار، و پیامدهای آن، به ویژ کُشتار به دلیل نژاد، مذهب و  سرکوب سیاسی است. چنین جنبش‌هایی بر این باور هستند که حاکمیت و هویت فرهنگی آن‌ها از سوی یک نیروی بیگانه از میان رفته‌است، یا در خطر نابودی است.  این جنبش‌ها با زبان ایستادگی در برابر امپریالیسم یا استعمار و  پایان دادن به فرمان‌روایی بیگانه و یا ایستادگی در برابر رژیم سرکوب‌گر و پایان دادن به دیکتاتوری میهنی سخن می‌گویند.




نشست سران بریکس در کازان: برای جهانی عادلانه‌تر و صلح‌آمیزتر

سخن روز شماره ۶
۱۳ آذر ۱۴۰۳، ۳ دسامبر ۲۰۲۴

این نوشته به طور خلاصه مسائل کلیدی و اهداف استراتژیک بریکس را از بیانیه 2024 بازتاب می‌دهد و به موضوعات مهمی چون توسعه پایدار، امنیت، تجارت، فناوری، فرهنگ، و حقوق بشر پرداخته است.

در این راستا، ۱۳ کشور جدید به عنوان شریک به بریکس پیوستند که نشان‌دهنده گسترش نفوذ این گروه و تأکید بر اهمیت همکاری میان کشورهای در حال توسعه است. این گسترش عضویت و ارتقای سطح همکاری‌ها در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به وضوح تأثیرات زیادی بر آینده روابط جهانی خواهد داشت.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای نشست بریکس در کازان، کاهش تنش‌ها بین چین و هند بود. این دو کشور که از زمان استعمار بریتانیا اختلافات مرزی داشتند، در طول سال‌های متمادی درگیر درگیری‌های نظامی بودند. آخرین برخورد نظامی میان چین و هند در ژوئن ۲۰۲۰ در منطقه لاداخ رخ داد که موجب کشته شدن ده‌ها سرباز از هر دو طرف شد. پس از این درگیری‌ها، روسیه به‌عنوان یکی از اعضای اصلی بریکس، تلاش‌های دیپلماتیک گسترده‌ای را برای کاهش تنش‌ها و یافتن راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز آغاز کرد. در نتیجه، پیش از نشست کازان، توافقی میان چین و هند برای کاهش تنش‌ها و بازگشت به وضعیت صلح‌آمیز در مرزهای مورد اختلاف امضا شد. این توافق، هرچند به‌طور رسمی اعلام نشد، اما نشان‌دهنده پیشرفت در روابط میان این دو کشور مهم آسیایی بود.

در عرصه اقتصادی، بریکس به‌ویژه بر تقویت بانک توسعه نوین تأکید کرد. رئیس‌جمهور چین، شی جین‌پینگ، در سخنرانی خود اشاره کرد که بریکس باید به درخواست کشورهای مختلف برای پیوستن به این گروه واکنش مثبت نشان دهد و گسترش عضویت بریکس را ترویج کند. بانک توسعه نوین که معادل صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی است، به‌ویژه برای حمایت از کشورهای در حال توسعه و کاهش وابستگی آن‌ها به بانک‌های غربی ایجاد شده است. این بانک از ابتدای تأسیس خود، توانسته است، بدون شرط هایی مانند خصوصی‌سازی یا کاهش خدمات عمومی، وام‌های قابل توجهی به کشورهای فقیر ارائه دهد. این رویکرد موجب شده است که کشورهای در حال توسعه بتوانند پروژه‌های زیربنایی خود را بدون فشار به انجام رسانند و در عین حال، از نظر مالی به‌طور مستقل عمل کنند. برای مثال، آفریقای جنوبی وام‌هایی برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر دریافت کرده‌ است که به گذار سبز این کشور کمک خواهد کرد.

در همین راستا، بریکس همچنین بر لزوم کاهش سلطه دلار در تجارت‌های بین‌المللی تأکید کرد. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در نشست کازان گفت که استفاده از دلار به‌عنوان ابزار سیاسی باعث ایجاد بی‌اعتمادی به این ارز شده است. وی تأکید کرد که کشورهای عضو بریکس باید مکانیزم‌های جدیدی برای تسویه حساب‌ها با ارزهای محلی ایجاد کنند تا از وابستگی به دلار کاسته شود. در این راستا، گروه بریکس اقدام به ایجاد مکانیزم همکاری بانکی بریکس (ICM) کرده است که به بانک‌های کشورهای عضو اجازه می‌دهد تا از ارزهای محلی برای تسویه پرداخت‌ها و تأمین مالی پروژه‌های مختلف استفاده کنند.

در زمینه اصلاحات بین‌المللی، بریکس همچنین از اصلاحات سازمان ملل متحد، به‌ویژه در شورای امنیت، حمایت کرد. این شورا به‌عنوان یکی از ارگان‌های مهم تصمیم‌گیری در سطح جهانی، در حال حاضر تنها پنج عضو دائمی دارد که شامل ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، چین و روسیه هستند. این پنج کشور به‌طور غیرمنصفانه‌ای حق وتو دارند که به معنای تأثیرگذاری بر تصمیمات شورای امنیت است. بریکس معتقد است که باید نمایندگی کشورهای در حال توسعه در شورای امنیت افزایش یابد تا بتواند به‌طور مؤثرتری به چالش‌های جهانی پاسخ دهد. در این بیانیه تأکید شده است که کشورهای آفریقایی، آسیایی و آمریکای لاتینی باید نقش بیشتری در تصمیم‌گیری‌های جهانی ایفا کنند.

در کنار این مسائل، بریکس همچنین از فلسطین به‌عنوان یک کشور مستقل حمایت کرده و خواستار به رسمیت شناختن آن در سازمان ملل متحد شد. این گروه در بیانیه خود، از تشدید خشونت‌ها در جنگ اسرائیل و فلسطین ابراز نگرانی کرده و خواستار آتش‌بس فوری و کمک‌های بشردوستانه به مردم غزه شد. بریکس همچنین بر لزوم حمایت از راه‌حل دو دولتی برای ایجاد صلح پایدار در منطقه تأکید کرده است.

در خصوص جنگ اوکراین، بریکس نسبت به رویکردهای نظامی غربی انتقاد کرده و بر لزوم یافتن راه‌حل‌های دیپلماتیک تأکید نمود. این گروه اعلام کرد که از تمامی تلاش‌ها برای مذاکره و برقراری آتش‌بس و صلح در اوکراین حمایت می‌کند و به دنبال پیدا کردن راه‌حل‌های دیپلماتیک و میانجی‌گری در این زمینه است. بریکس به‌طور خاص به‌عنوان یک گروه مخالف ارسال کمک‌های نظامی به اوکراین است و بر اهمیت گفتگو و دیپلماسی برای حل بحران تأکید کرد و از تلاش‌های کشورهای مختلف برای میانجی‌گری در این جنگ حمایت کرد.

در نهایت، نشست بریکس در کازان تأکید کرد که گروه بریکس به‌دنبال یک نظم جهانی عادلانه‌تر و دموکراتیک‌تر است که در آن کشورهای در حال توسعه نقشی پررنگ‌تر ایفا کنند و بتوانند به‌طور مؤثری در تصمیم‌گیری‌های جهانی سهیم باشند.

هشت نکته کلیدی تصمیمهای نشست اخیر بریکس

1. تقویت چندجانبه‌گرایی و توسعه عادلانه جهانی

رهبران کشورهای بریکس بر اهمیت تقویت همکاری و همبستگی میان این کشورها برای ارتقای توسعه عادلانه و امنیت جهانی تأکید کردند. این همکاری بر پایه احترام متقابل و مساوات حاکمیتی، بهبود نظام چندجانبه بین‌المللی و گسترش فرصت‌ها برای کشورهای در حال توسعه (EMDCs) خواهد بود. اعضای بریکس همچنین تعهد خود به اصلاح شورای امنیت سازمان ملل را تأیید کردند تا نمایندگی کشورهای در حال توسعه افزایش یابد.

2. اصلاحات اقتصادی و مالی بین‌المللی

کشورهای بریکس خواستار اصلاحات در نهادهای مالی بین‌المللی، به‌ویژه صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، برای ایجاد سیستمی عادلانه‌تر و نمایندگی بیشتر کشورهای در حال توسعه هستند. تأسیس مکانیزم‌هایی نظیر “بانک توسعه جدید” (NDB) برای حمایت از پروژه‌های زیرساختی و توسعه پایدار در این کشورها مورد استقبال قرار گرفت. اعضای بریکس همچنین از استفاده از ارزهای محلی در تراکنش‌های مالی و تلاش برای افزایش کارایی سیستم‌های پرداخت بین‌المللی حمایت کردند.

3. امنیت و ثبات بین‌المللی

بریکس تأکید کرد که درگیری‌ها باید از طریق مذاکره و دیپلماسی حل‌وفصل شوند. این کشورها نگرانی‌های امنیتی منطقی همه کشورها را به رسمیت شناخته و از احترام به قوانین بشردوستانه بین‌المللی در مناطق درگیر حمایت کردند. بریکس همچنین در برابر تروریسم و تهدیدهای سایبری ایستادگی می‌کند و خواستار همکاری بین‌المللی برای مقابله با تهدیدات نوظهور در این حوزه‌هاست.

4. تغییرات اقلیمی و توسعه پایدار

بریکس بر تعهد خود به اجرای توافقنامه پاریس و حفظ تنوع زیستی تأکید کرد. این کشورها خواستار حمایت مالی از کشورهای در حال توسعه برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار هستند. کشورهای بریکس همچنین به ایجاد «پلتفرم بازار کربن بریکس» برای ارتقای همکاری و تبادل تجربیات در زمینه بازارهای کربن و اقدامات زیست‌محیطی اشاره کردند.

5. تقویت همکاری اقتصادی و تجاری

کشورهای بریکس در زمینه توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و تجارت آزاد، به‌ویژه در حوزه محصولات کشاورزی و فناوری اطلاعات، همکاری‌های گسترده‌ای را برنامه‌ریزی کرده‌اند. این همکاری‌ها شامل حمایت از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط (MSMEs) و ارتقای تجارت دیجیتال می‌شود. هدف از این اقدامات، افزایش رفاه اجتماعی و اقتصادی و تضمین زنجیره‌های تأمین پایدار است.

6. فناوری، نوآوری و امنیت دیجیتال

بریکس به نقش مهم فناوری و نوآوری برای رشد اقتصادی پی برده و به دنبال توسعه پروژه‌های مشترک در زمینه‌های هوش مصنوعی، انرژی‌های تجدیدپذیر و پزشکی هسته‌ای است. همکاری در زمینه امنیت سایبری و کاهش مخاطرات دیجیتال از اولویت‌های بریکس است و این کشورها تأکید کرده‌اند که استفاده از فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات باید تحت اصول امنیت و حاکمیت کشورها باشد.

7. تقویت تبادلات فرهنگی و اجتماعی

کشورهای بریکس به‌دنبال گسترش تعاملات مردمی، از جمله در زمینه فرهنگ، آموزش، ورزش و گردشگری هستند. آنها بر اهمیت برگزاری رویدادهایی نظیر جشنواره‌های فرهنگی، المپیادهای ورزشی و تبادلات آموزشی تأکید دارند که باعث تقویت درک متقابل و همبستگی فرهنگی بین ملت‌ها می‌شود.

8. برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان

توانمندسازی زنان و ترویج کارآفرینی در میان آنان از اهداف بریکس است. این کشورها تأکید کردند که زنان باید نقش فعالی در فرآیندهای تصمیم‌گیری داشته باشند و حمایت از دسترسی زنان به سرمایه و فناوری به تحقق این هدف کمک می‌کند. همچنین، بریکس از تلاش‌ها برای برابری جنسیتی در حوزه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی حمایت می‌کند.




توسعه روابط همه جانبه بین ویتنام و چین خاری در چشم امپریالیسم است

مدیر کل خبرگزاری ویتنام (VNA)، خانم وو وییت ترانگ، در تاریخ 29 نوامبر در دیدار با رن ویدونگ، معاون سردبیر خبرگزاری شینهوا چین، در هانوی گفتگو کرد. خانم ترانگ در این دیدار تأکید کرد که روابط دو کشور در عمیق‌ترین و جامع‌ترین سطح خود قرار دارد و همکاری‌های دو خبرگزاری بر اساس توافقات مشترک رهبران عالی‌رتبه در حال توسعه است.

او به امضای توافق‌نامه جدید همکاری حرفه‌ای میان VNA و شینهوا در ماه اوت اشاره کرد که نه تنها بیش از هفت دهه همکاری را گرامی می‌دارد بلکه آغازگر دوره‌ای جدید هم‌راستا با روندهای مدرن در ژورنالیسم است.

رن نیز پیشنهاد کرد که همکاری‌ها به‌ویژه در خصوص رویدادهای مشترک بزرگ در سال آینده گسترش یابد و بر ضرورت اشتراک مؤثر اطلاعات و افزایش فهم متقابل مردم دو کشور تأکید کرد. او همچنین ابراز امیدواری کرد که دو خبرگزاری در پلتفرم‌های چندجانبه مانند OANA همکاری‌های خود را ادامه دهند و به‌مناسبت 75‌امین سالگرد روابط دیپلماتیک و سال تبادل فرهنگی ویتنام و چین در 2025 برنامه‌های ویژه‌ای برگزار کنند.

در دیدار بعدی با هیئت شینهوا، آقای فان زوان توی، معاون رئیس کمیته اطلاعات و آموزش حزب ویتنام، از روابط دیرینه VNA و شینهوا تمجید کرد و بر تأثیر همکاری‌های دو خبرگزاری در افزایش آگاهی عمومی از وضعیت هر کشور و روابط ویتنام و چین تأکید کرد. وی آرزو کرد که این همکاری‌ها ادامه یابد و تجربیات حرفه‌ای از طریق روش‌های مناسب به اشتراک گذاشته شود.

در دیدار جداگانه‌ای، معاون سردبیر روزنامه «Nhân Dân»، آقای کوئ دینگ نگوین، و معاون سردبیر شینهوا، رن، در خصوص همکاری‌های دوجانبه، به‌ویژه در زمینه اطلاعات چندرسانه‌ای، تبادل و آموزش خبرنگاران و تحولات دیجیتال برای هم‌راستا شدن با روش‌های ارتباطی مدرن گفتگو کردند. آنها بر اهمیت هماهنگی در پوشش خبری و معرفی ویتنام، چین و مردم این دو کشور تأکید کردند.




دولت جورج بوش آغازگر سواستفاده از مقوله «ترور» برای جنگهای امپریالیستی

جورج بوش از مقوله «ترور» در دوران ریاست‌جمهوری‌اش، به‌ویژه پس از یورش ددمنشانه به برج‌های دوقلو در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، برای آماده‌سازی جامعه امریکا و دیگر کشورهای برای رواسازی (توجیه) جنگ‌های امپریالیستی علیه افغانستان و عراق بهره‌جویی کرد. کاربرد مقوله «ترور» و در کنار آن آفریدن مقوله «جنگ علیه ترور»، ابزار برایی برای گفتمان سیاسی و استراتژی نظامی او و هم‌راهانش شد.     

پس از ۱۱ سپتامبر، بوش و دولتش پیوسته از مقوله «ترور» در سخن‌رانی‌ها و نوشته‌های دولتی سود جستند، تا دیدگاه جامعه را برای پشتیبانی از یورش‌های نظامی به دیگر کشورها مهندسی کنند و به آن ریخت دل‌خواه خود را بدهند. مقوله  «جنگ علیه ترور» که به بهانه نبرد ایالات متحده با گروه‌هایی مانند القاعده آفریده شده‌بود، خیلی زود از چارچوب گروه‌های ویژه بیرون رفت و با هدف‌های ایدئولوژیک دربرگیرنده هر کشور یا گروهی که به گمان امریکا با تروریسم پیوند داشت، شد. در سخن‌رانی نامی خود در برابر کنگره، بوش گفت: «غم‌مان به خشم دگرگون شده و خشم به خواست… برای ما  تروریست‌هایی که این یورش را انجام داده اند و کسانی که آنها را پناه داده‌اند، یکسان هستند.»

این سخنان مرزهای میان تروریست‌ها و کشورهایی که به گمان امریکا به آنها پناه داده بودند را از میان برداشت و زمینه‌ای برای یورش  نظامی به کشورهایی مانند افغانستان (به بهانه القاعده ) و عراق (به بهانه پشتیبانی از تروریسم) فراهم کرد. بوش و دست‌یارانش در سال ۲۰۰۳ پیوسته در سخن‌رانی‌ها  عراق را با واژه «تروریسم» پیوند می‌زدند. مقوله «محور شر» که عراق را در کنار ایران و کره شمالی می‌گذاشت، به هم‌راه «جنگ علیه ترور» برای گسترش ترس در میان مردم غرب آفریده شده‌بود. بوش با کاربرد مقوله «ترور» جامعه را برای یورش ”پیش‌دستانه” امریکا به عراق آماده می‌کرد.  




کارگران بهداشت در اروپا: نابرابری‌های دستمزد بحران نیروی کار را عمیق‌تر می‌کند

دستیاران بهداشت در سراسر اروپا با نابرابری‌های قابل توجهی در دستمزد خود روبه‌رو هستند که بحران نیروی کار بهداشت را تشدید می‌کند. گزارش اتحادیه خدمات عمومی اروپا (EPSU) نشان‌دهنده نابرابری‌های جدی در دستمزدها است، به‌طوری که با وجود افزایش هزینه‌های زندگی، دستمزدها از نرخ تورم عقب مانده است. این شرایط همراه با افزایش بار کاری و جابجایی وظایف، وضعیت ناپایداری برای کارگران ایجاد می‌کند.

محققان EPSU در مقایسه‌ای بین ۱۵ کشور اروپایی، نابرابری‌های عمده‌ای در دستمزد دستیاران بهداشت مشاهده کرده‌اند. به‌طور مثال، در آلمان دستمزد ساعتی یک دستیار بهداشت تقریباً ۲۰ یورو است، در حالی که در رومانی این دستمزد کمتر از ۵ یورو است. این شکاف دستمزد یکی از دلایل بحران فرار مغزها در بخش بهداشت رومانی است.

دستیاران بهداشت در کشورهایی مانند انگلستان، ایرلند و اسپانیا، حتی دستمزد حداقل ملی را دریافت می‌کنند. این در حالی است که آنها مسئولیت‌های مهمی مانند کمک به بهداشت شخصی بیماران و نظارت بر علائم حیاتی آنها دارند.

بسیاری از وظایف دستیاران بهداشت که در ابتدا بر عهده پرستاران بود، به آنها منتقل شده است. کارگران مجبورند وظایف بیشتری را با آموزش کمتر و دستمزد پایین‌تر انجام دهند. برای نمونه، در انگلستان، آموزش دستیاران بهداشت تنها یک ماه طول می‌کشد، در حالی که برای تبدیل شدن به پرستار سه سال زمان نیاز است.

جابجایی وظایف اغلب به‌عنوان روشی برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها و کاهش زمان در برنامه‌ریزی نیروی کار بهداشتی انجام می‌شود.

وجود اتحادیه‌های کارگری می‌تواند به کاهش شکاف دستمزدها و بهبود وضعیت کاری کمک کند. در برخی کشورهای اسکاندیناوی، اتحادیه‌های قوی در مؤسسات خصوصی باعث کاهش این نابرابری‌ها می‌شوند. با این حال، در کشورهایی مانند ایتالیا که اتحادیه‌ها بیشتر در بخش دولتی فعال هستند، این تفاوت‌ها بیشتر مشهود است.




اعتصاب و تظاهرات جهانی کارکنان آمازون از هفته آخر نوامبر و تا روز دوم دسامبر

در پایان نوامبر، که به‌طور سنتی دوره‌ای برای حراج‌های عظیم در سراسر جهان است، امسال بار دیگر با اعتراضات گسترده کارکنان غول تجارت الکترونیکی آمریکایی «آمازون» در اروپا و ایالات متحده همراه شد.

در چارچوب کمپین «آمازون را مجبور به پرداخت کن»، که توسط اتحادیه جهانی UNI (فدراسیون جهانی اتحادیه‌های صنفی کارگران حرفه‌ای و خدماتی، که بیش از 80 اتحادیه ملی و منطقه‌ای را در بر می‌گیرد) هماهنگ می‌شود، اعتصابات و تظاهراتی در روزهای پر ترافیک خرید سال—«جمعه سیاه» (29 نوامبر) و «دوشنبه سایبری» (2 دسامبر)—در بیش از 20 کشور برگزار شد. این اعتراضات جهانی برای پنجمین سال متوالی برگزار می‌شود.

فعالان خواستار شرایط کاری منصفانه‌تری از پلتفرم آنلاین هستند و همچنین تأکید دارند که شرکت باید به‌طور منصفانه مالیات پرداخت کند و مسئولیت بیشتری در قبال وضعیت محیط زیست بر عهده بگیرد.

اعتراضات در شهرهای بزرگ ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، ترکیه، کانادا، هند، ژاپن و برزیل برگزار خواهد شد. علاوه بر این، کارکنان «آمازون» در بریتانیا درخواست‌نامه‌ای که توسط بیش از 110 هزار نفر امضا شده است، به مقامات تحویل خواهند داد و خواستار لغو معافیت‌های مالیاتی برای شرکت‌های بزرگ هستند.

در آلمان، دومین بازار بزرگ «آمازون» از نظر حجم فروش، هزاران نفر از اعضای اتحادیه مشترک کارگران خدماتی، اعتصابی در چندین انبار، از جمله در دورتموند و لایپزیگ برگزار خواهند کرد.

در فرانسه، اعتراضات توسط سازمان ضد جهانی‌سازی «ATTAC» هماهنگ می‌شود که برای عدالت مالیاتی مبارزه می‌کند و «جمعه سیاه» و «دوشنبه سایبری» را جشن تولید بیش از حد و مصرف بیش از حد می‌داند. از سوی دیگر، «آمازون» مدعی است که کارکنان این غول اینترنتی نباید شکایت کنند، زیرا این شرکت شرایط کاری امن و حقوق رقابتی برای آنها فراهم می‌کند.