مارگرت کیمبرلی، برگردان: آمادور نویدی

یک‌سال پس از طوفان الاقصی

پیمان نامعقول بین آمریکا و اسرائیل، دمکراسی دروغین غربی و هرگونه توهم نسبت به نُرم‌های بین‌المللی را برملا نموده است.

نتیجه یک‌سال تحریک ایران منجر به حمله‌های موشکی ایران به هدف‌هایی در اسرائیل شد. چندین ماه خویشتن‌داری ایران زمانی پایان گرفت که اسرائیل جنگ خودرا به بقیه منطقه و به لبنان گسترش داد.

اسرائیل با انفجار صدها پیجر(pagers) ابزار دستی ارتباط الکترونیکی و با کشتن و مجروح کردن هزاران نفر در لبنان ثابت نمود که در تمایل جهت ارتکاب اقدامات وحشیانه حدومرزی نمی‌شناسد. و این قساوت را با کشتن رهبر حزب‌الله – حسن نصرالله و صدها غیرنظامی دیگر دنبال نمود.

درحالی که غرب «متمدن» رهبران ایران را به‌عنوان گروهی از تروریست‌های دیوانه به تصویر می‌کشد، اما این اسرائیل و آمریکا هستند که با یک‌دیگر هم‌کاری نظامی می‌کنند تا غزه را پاک‌سازی قومی کنند، پیش از این‌که سراغ لبنان بروند. این ایران بود که نشان داد که پیش از هر اقدام نظامی خویشتن‌داری نمود، و نهایتا، آمریکا (و اسرائیل– م.)، مسئول مرگ و نیستی انسان‌ها و نابودی همه نُرم‌های بین‌الملی‌ هستند.

قیام الاقصی که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ شروع شد، مقاومتی بود که با نیروهای دفاعی اسرائیل(IDF) روبرو گشت، اما ارتش اسرائیل صدها تن از هم‌وطنان خودشان‌را با به‌اصطلاح آتش دوستانه(friendly fire ) یا حتی تحت امریه هانیبال(Hannibal Directive )، کُشتار کرد تا مبادا اسرائیلی‌ها اسیر شوند. اما جهت ایجاد حمایت از اسرائیل خبرهای دروغین ونفرت‌انگیزی از کشتار و تجاوز به کودکان اسرائیلیاختراع نمود و به‌کار گرفت تا به جهانیان بقبولاند که مقاومت ضدصهیونیستی، تروریست‌هایی هستند که به‌خاطر نفرت از یهودی‌ها مرتکب عملیات تروریستی شده‌اند.

همان‌گونه که از قبل روشن بود، آمریکا واکنش نشان داد و حتی رئیس جمهور آمریکا، جو بایدن، شخصا به اسرائیل رفت تا چک سفیدش را به بنجامین نتانیاهو، نخست وزیر (جانی اسرائیل–م.) تقدیم کند.

برای فلسطینی‌ها سالی که گذشت، نکبت دوم، و یک فاجعه بوده است، زیراکه نیروهای دفاعی اسرائیل حدود ۱۸۶ هزار

(186,000)) فلسطینی را قتل‌عام کرده اند. آمریکا و متحدانش در پشتیبانی از جنایات جنگی اسرائیل، در خفه و سانسور مخالفان خودشان محکم ایستاده اند.

در حالی‌که کشتار فلسطینی‌ها ادامه دارد، سازمان‌های بین‌المللی که وظیفه‌اشان جلوگیری از نسل‌کشی و مجازات جنایت‌کاران جنگی است، نشان داده اند که خودشان آلت‌دست آمریکا هستند. دادگاه جنایی بین‌المللی(ICC)، تحت کنترل آمریکاست و از قدرت خود و صدور حکم بازداشت مقامات اسرائیلی خودداری می‌کند. هم‌چنین دادگاه بین‌المللی عدالت(ICJ) که وظیفه‌اش اجرای قوانین بین‌الملی‌ست، نیز ثابت نموده که بی‌هوده است. ‌زمانی‌که هیچ کشور دیگری حاضر نبود اسرائیل را متهم به نسل‌کشی کند، آفریقای جنوبی پیش‌گام شد و ابتکار عمل را به‌دست گرفت، اما دادگاه بین‌المللی عدالت(ICJ) همانند دادگاه جنایی بین‌المللی(ICC)، فقط در تأخیر و تعلل عدالت مهارت دارد، در حالی‌که می‌بایست مطابق با منشورش اقدام کرده و حکم قوانین بین‌المللی را اجرا نماید.

علی‌رغم انزجار میلیون‌ها نفر در سراسر جهان در اعتراضات توده ای، اما کشتار فلسطینی‌ها هم‌چنان ادامه دارد. اسرائیل با معافیت از مجازات به کشتار فلسطینی‌ها ادامه می‌دهد، زیراکه آمریکا را مُجری و شریک خود می بیند.

آمریکا با استاندارد دوگانه اش در نمایاندن نوکر‌صفتی و بی جُربُزهگی از هم‌پالگی‌های خود پیشی گرفته است. دولت بایدن و رهبری دو حزب(دمکرات و جمهوریخواه) آمریکا برای چهارمین بار از نتانیاهو( جلاد فلسطینی‌ها–م.) جهت سخن‌رانی در کنگره آمریکا دعوت نمودند و با ستایش و تشویق بی‌پایان از هر یک از کلماتش به‌گونه ای رفتار کردند که گویی توسط وی به گروگان گرفته شده باشند.

برای رؤسای دانش‌گاه‌های لیگ آی‌وی(Ivy) یک محاکمه نمایشی در کنگره راه اندازی کردند تا عبرت دیگران گردد. علی‌رغم تمایل رؤسای دانش‌گاه‌های هاروارد، کلمبیا و پنسیلوانیا در تسلیم به خواسته‌های صهیونیست‌ها، همگی از مقام‌هایشان استعفا داده‌اند. دانش‌جوهایی که در اعتراضات صلح آمیز شرکت کرده بودند با خشونت روبه‌رو شدند، زیراکه لابی‌های خرپول و مدیرهای بُزدل و خوار، خواهان دست‌گیری، اخراج، اذیت و آزار، و محرمیت آن‌ها از فرصت‌های شغلی( employment opportunities) شدند.

تظاهر به دمکراسی و آزادی اندیشه یا عمل در کشورهای غرب جمعی، عین ریاکاری‌ست و درنتیجه خودشان‌را افشا کرده اند.

ناتوانی نظم بین‌المللی برملا شده است. اسرائیل رهبران مقاومت (اسماعیل هنیه و حسن نصرالله)، همان‌هایی را ترور کرده است که برای آزادی گروگان‌هایی که اسرائیل خیلی نگران آن‌هاست، خواهان مذاکره بودند، اما درواقع ثابت شد که هرگز قصد مذاکره نداشته‌اند.

اسرائیل مانند قلدرهای پهلوان پنبه در همه جا، با نمایش ضعف‌هایش جرآت یافته، شادمانه با ترور ژورنالیست‌ها و خانوادهایشان، با به‌کارگیری گرسنگی به‌عنوان یک سلاح جنگی، و شکنجه و تجاوز جنسی، کاملا مورد ستایش و دفاع (غرب و حامیانش–م.) قرار می‌گیرد.

طبق کنوانسیون ژنو، تمام جنایت‌های اسرائیل به‌خوبی مستند و به‌عنوان حنایات جنگی مشخص شده اند، اما باز هم به این دلیل که اسرائیلی‌ها از مجازات مصون اند، پس از قتل‌عام در غزه، سراغ لبنان رفتند تا با جرم و جنایت روزافزون خود، موقعیت گسترش جنگی را که دهه‌ها به‌دنبالش بوده، عملی سازد.

طبق قوانین بین‌المللی، انفجار پیجرها(pagers)، مانند تله‌های انفجاری، و هر شیوه ای جهت مجازات جمعی جمعیت مدنی ممنوع است. اما بدون دخالت هیچ نیرویی که مایل به اقدامی جهت صلح و ثبات باشد، تنش و تشدید جنگ و کشتار هم‌چنان باقی‌ست.

بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی که اسرائیل جهت ترور حسن نصرالله به روی ساحتمان‌های مسکونی پرتاب نمود، ایران را تحریک نمود تا واکنش نشان دهد، و اسرائیل بهانه‌ای جهت نابودی لبنان بیابد. حتی بدتر، نتانیاهو دستور حمله به لبنان را تلفنی و زمانی ابلاغ نمود که در مرکز سازمان ملل در نیویورک بود. چنان‌چه سازمان ملل متعهد به اجرای منشور خود بود، می‌بایست مدت‌ها پیش اسرائیل را از سازمان ملل اخراج می‌کرد.

اسرائیل هیچ ترسی از واکنش سازمان ملل و عواقب جنایاتش ندارد. جوبایدن، کامالا هریس، و دونالد ترامپ همگی در وفاداری به اسرائیل متعهدند، و نتیجه انتخابات ماه نوامبر ۲۰۲۴ هرچه باشد، اسرائیل مطمئن است که پریزدنت و کنگره آمریکا به آن آزادی عمل می‌دهند تا هرکاری را که می‌خواهد انجام دهد. احتمالا نتانیاهو حامی ریاست دونالد ترامپ باشد، و رضایت بایدن نه فقط وی را جنایت‌کار، بل‌که هم‌چنین بی‌لیاقت نشان می‌دهد. احتمالا اسرائیل توقع دارد که ایران واکنش نشان دهد، تا جهت یک جنگ تهاجمی دیگر به آمریکا فشار آورده و اجازه بگیرد.

چندهفته بیش‌تر به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باقی نمانده است، اما در پوشش خبری رسانه‌های کورپوراتی برای بایدن در باره این بحران‌ها هیچ اطلاعات معنی‌داری یافت نمی‌شود. درحالی‌که هردو حزب دمکرات و جمهوری‌خواه آمریکا جروبحث می‌کنند که کدام‌یک از آن‌ها بیش‌تر حامی اسرائیل‌ست، از میلیون‌ها نفر خواسته شده که تصمیم بگیرند به کدام نامزد انتخاباتی رأی دهند.

باید که پس از این سال دوزخی جهان متفاوتی ظهور کند. نباید به آمریکا اجازه داد تا آخرین میخ را بر تابوت بشریت بکوبد و کره خاکی را به آستانه نیستی بکشاند. مقابله با این ابرقدرت وظیفه کوچکی نیست، اما بقای جهان به این امر بستگی دارد.

درباره نویسنده:

مارگارت کیمبرلی(MargaretKimberley) نویسنده کتاب تبعیض: آمریکای سیاه و پریزدنت‌ها( Prejudential: Black America and the Presidents) می‌باشد. شما می‌توانید از مقالاتش در پاتریون(Patreon) حمایت کنید، و هم‌چنین در پلاتفرم‌های تویتر/ایکس(Twitter )، بلواسکای(Bluesky ) و تلگرام(Telegram ) وی را بیابید. هم‌چنین می‌توانید با وی از طریق ایمیل تماس بگیرید.

[email protected]

برگردانده شده از:

The Year After Al Aqsa Flood

by Margaret Kimberley, published on Black Agenda Report, October 2, 2024