در توسعه اخیر، مصر به شرکت نفتی روسی لوک‌اویل اجازه داده است تا در یک منطقه کلیدی برای تولید نفت به اکتشاف و توسعه بپردازد. این تصمیم در پی تحریم‌های جدید ایالات متحده علیه لوک‌اویل اتخاذ شده است و نشان‌دهنده یک فرصت برای کشورهای عضو گروه بریکس است تا از سلطه و استثمار غربی رهایی یابند.
این توافق، که از طریق توافق مستقیم میان وزارت نفت مصر و لوک‌اویل صورت گرفته است، نه تنها به مصر اجازه می‌دهد از سرمایه‌گذاری‌های خارجی بهره‌برداری کند، بلکه به‌طور همزمان به کشورهایی مانند مصر این امکان را می‌دهد تا از سلطه غربی که از طریق تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی بر آن‌ها اعمال می‌شود، فاصله بگیرند. سرمایه‌گذاری ۲۲.۵ میلیون دلاری لوک‌اویل در منطقه کنسسیون جنوبی وادی الساحل طی شش سال آینده، نمادی از گسترش همکاری‌های اقتصادی میان کشورهای عضو بریکس است.
این نوع همکاری‌ها در چارچوب بریکس به کشورهایی مانند مصر فرصت می‌دهد تا از روندهای مناقصات غربی دور شوند و با کشورهای دیگری که به استقلال اقتصادی و تجاری آن‌ها احترام می‌گذارند، روابط تجاری و اقتصادی برقرار کنند. با ادامه روندهایی مانند این، بریکس به‌عنوان یک جایگزین معتبر برای رهایی از سلطه غربی شناخته می‌شود و می‌تواند به کشورهای در حال توسعه فرصتی برای رشد مستقل و بی‌نیاز از وابستگی به غرب بدهد.
تجارت متقابل و محترمانه میان کشورهای عضو بریکس، اساس‌گذار روابط جدیدی است که در آن به جای سلطه‌گری و استثمار اقتصادی، احترام به منافع و حقوق متقابل محور اصلی است. در چارچوب بریکس، کشورهای عضو به دنبال ایجاد یک سیستم تجاری هستند که به‌طور عادلانه و بدون فشارهای سیاسی یا اقتصادی از سوی قدرت‌های غربی عمل کند.

منبع:R .P

در سال‌های اخیر، با سخت‌تر شدن رژیم و بسیج فزاینده مکانیسم‌های بناپارتیستی در عرصه‌های نهادی (مانند ۴۹-۳) ( بند 3 ماده 49، به نخست وزیر اجازه می دهد بدون رأی گیری در مجلس ملی قانونی را تصویب کند.)، شاهد تکثیر قوانینی با ماهیت امنیتی، اقتدارگرایانه و بیگانه‌هراسانه بوده‌ایم. قوانین ضدتروریسم ۲۰۱۷، قانون پناهندگی و مهاجرت، طرح اجرای قانون جدید، قانون امنیت جهانی، قانون جدایی‌طلبی و قوانین مهاجرت، همگی بخش‌هایی از این روند هستند.

علاوه بر این، سرکوب خشونت‌آمیز جنبش‌های کارگری و اجتماعی شدت یافته است. تهاجم به حقوق دموکراتیک که در دهه‌های اخیر بی‌سابقه بوده، به هدف قرار دادن حق تظاهرات، سازماندهی در دانشگاه‌ها و احضار شخصیت‌های اتحادیه‌ای منجر شده است. این روندها همچنین به تهاجم شدیدتر به بیگانه‌هراسی و همگرایی برنامه‌های رژیم با راست افراطی در سطح اروپا اشاره دارند، جایی که احزاب مختلف در حال هم‌راستایی بیشتر با یکدیگر در سیاست‌های مهاجرتی هستند.

این وضعیت بر اهمیت نقش تجمع ملی تأکید می‌کند، که در سال‌های اخیر پایگاه انتخاباتی خود را گسترش داده و تحکیم کرده است، در حالی که همچنان نئولیبرالیسم را در عمق بیشتری پیش می‌برد. اعتراض‌هایی که به‌ویژه پس از پیش‌بینی پیروزی این حزب در انتخابات عمومی پیش آمد، نشان‌دهنده این است که بی‌اعتمادی به راست افراطی، حتی در میان بخش‌هایی از طبقات حاکم، به‌طور کامل از بین نرفته است. این امر به‌ویژه به دلیل تنش‌هایی است که می‌تواند در صورت به قدرت رسیدن این جریان‌ها ایجاد شود. در همین راستا، اولویت رهبری تجمع ملی همچنان بر استفاده از بحران سیاسی برای جلب اعتماد بورژوازی و تقویت ادغام آن در رژیم است.

چین در دو زمینه هوافضا و فضا در دهه‌های گذشته پیش‌رفت‌های چشم‌گیری داشته‌است. این پیش‌رفت‌ها نشان‌دهنده سرمایه‌گذاری‌های گسترده کشور در صنعت پیش‌رفته و نوآوری‌های فن‌آوری است. چین سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی را در صنعت هوانوردی خود انجام داده‌است و یکی از دست‌آوردهای مهم آن ساخت نخستین  هواپیمای مسافربری تولید چین به نام C919 است. این هواپیما که برای رقابت با هواپیماهای بوئینگ 737 و ایرباس A320 ساخته شده، گامی بزرگ برای کاهش وابستگی چین به تولیدکنندگان امپریالیستی هواپیماها است. این برنامه پس از انجام آزمایش پروازی هم اکنون پرواز روزانه خود را میان شانگهای و هنگ‌کنگ آغاز کرده‌است.

چین به یکی از بزرگ‌ترین بازارهای هوانوردی جهان دگرگون شده‌است و صنعت هواپیمایی آن مسافران فراوانی داشته‌است. چین با شتاب ناوگان هواپیمای خود را با هواپیماهای تولید چین و هواپیماهایی مانند بوئینگ و ایرباس گسترش داده‌است.

یکی از بزرگ‌ترین دست‌آوردهای چین در زمینه فضایی، ایست‌گاه فضایی تیانگونگ است که از سوی چین ساخته شده‌است و رهبری می‌شود. این ایست‌گاه فضایی به‌گونه‌ای ساخته شده است که فضانوردان می توانند برای انجام آزمایش‌ها زمان درازی در آن بمانند. چین با برنامه چانگ’e 4 در سال ۲۰۱۹ با فرود روی سطح دورتر ماه تاریخ‌ساز شد و نخستین فضاپیمایی بود که به این بخش از ماه رسید. برنامه چانگ’e 5 که در سال ۲۰۲۰ انجام شد، توانست نمونه‌هایی از خاک ماه را به زمین بازگرداند و چین سومین کشوری است که پس از آمریکا و شوروی توانست نمونه‌های ماه را به زمین بازگرداند. چین در سال ۲۰۲۱ با برنامه تیان‌ون-1 یک مریخ‌نورد به نام ژورونگ بر روی مریخ فرود آورد. پس از امریکا چین دومین کشوری است که توانسته‌است یک مریخ‌نورد بر روی مریخ فرود بیاورد. سیستم ناوبری ماهواره‌ای بی‌دو (BeiDou) چین پاسخ این کشور به سیستم موقعیت‌یاب جهانی (GPS) آمریکا است که خدمات ناوبری به جهانیان می‌دهد.

نارضایتی مردم از رئیس‌جمهوری، به‌ویژه در ارتباط با مسائل اقتصادی همواره موضوعی بحث‌برانگیز بوده است. یکی از دلایل عمده نارضایتی‌ها، ناتوانی در کنترل اقتصاد و مبارزه مؤثر با مشکلات اقتصادی، به ویژه در دوران‌هایی که بحران‌های اقتصادی و تورم بالا وجود دارند، است. در این زمینه، رئیس‌جمهور در انتخاب‌ها و اقدامات اقتصادی خود، با سیاست‌های سرمایه‌داری و رانتی به نفع اقشار خاص یا سرمایه‌داران بزرگ، نارضایتی عمومی را به شدت افزایش داده است.

در یک اقتصاد سرمایه‌داری، به‌ویژه در شرایطی که اقتصاد ایران درگیر بحران‌های اقتصادی است، نقش افرادی که ارتباطات ویژه با دولت دارند و از رانت‌های دولتی بهره‌مند می‌شوند، باعث تشدید نارضایتی مردم شده است. این‌گونه سیستم‌ها، به نفع افرادی است که دسترسی ویژه به منابع و امکانات دارند. در این راستا، بخش عمده‌ای از مردم احساس می کنند که نظام اقتصادی برای اقلیتی خاص تنظیم شده و به‌دلیل ضعف شفافیت و نظارت، فساد افزایش می‌یابد.

یکی دیگر از عواملی که باعث نارضایتی مردم از رئیس‌جمهور و سیاست‌های او شده است، عدم شفافیت در فرآیندهای اقتصادی و مالی و سیاست خارجی است. وقتی مردم نمی‌دانند که درآمدهای دولتی چگونه صرف می‌شود یا چه کسانی از سیاست‌های اقتصادی سود می‌برند، شکاف بین طبقات اجتماعی عمیق‌تر می‌شود و اعتماد مردم به حرفهای پزشکیان کاهش می‌یابد. این نوع عدم شفافیت حتا نارضایتی برخی از رای دهندگان به پزشکیان را برانگیخت.

مردم در چنین شرایطی با اعتصاب ها و اعتراضات خیابانی یا افزایش درخواست برای تغییر سیاست‌های اقتصادی دولت نارضایتی خود را بیان می کنند. شفافیت بیشتر، مبارزه با فساد و اصلاحات در سیستم اقتصادی به سود مردم در جمهوری اسلمی ممکن نیست.