آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در 18 دسامبر اذعان کرد که تلاش‌های آمریکا در 20 سال گذشته برای تغییر حکومت ایران موفق نبوده است. این اظهارات نمونه‌ای از دخالت‌های مکرر ایالات متحده در امور داخلی سایر کشورها است. پیش از آن، دونالد ترامپ و مایک پومپئو گفته بودند که آمریکا هرگز به دنبال سرنگونی حکومت ایران نیست، اما بلینکن دیدگاه عمومی‌تری را مطرح کرده است.

ایالات متحده در چند دهه گذشته بیش از 50 دولت خارجی را سرنگون کرده یا در تلاش بوده تا آنها را ساقط کند. در سال‌های اخیر، این کشور تمرکز خود را بر انقلاب‌های رنگی و تغییرات حکومتی در سراسر جهان گذاشته است. این تلاش‌ها باعث تغییرات مکرر قدرت در برخی کشورها، رکود توسعه و مشکلات اقتصادی برای مردم شده است.

ایران یکی از کشورهای متاثر از دخالت‌های آمریکا است. از سال 1953، زمانی که سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا کودتایی علیه دولت منتخب ایران ترتیب دادند، ایران به شدت تحت تاثیر این دخالت‌ها قرار گرفته است. بلینکن در سخنرانی خود گفت که ناکامی آمریکا در ایران به دلیل عدم درک کامل وضعیت داخلی این کشور است. وی اضافه کرد که سیاست‌های بیرونی ممکن است با عواقب ناخواسته همراه باشند.

اما این عدم درک تنها یک عامل سطحی است. دلیل اصلی ناکامی‌ها، بی‌احترامی به حاکمیت کشورها است. ایالات متحده، برخلاف دیپلماسی چین که به عدم مداخله در امور داخلی کشورها معتقد است، تحت پوشش دموکراسی و حقوق بشر در امور دیگر کشورها دخالت کرده و رژیم‌های مشروع را سرنگون می‌کند.

ایالات متحده تحت عنوان «دموکراسی» و «حقوق بشر» به طور خودسرانه در امور داخلی سایر کشورها دخالت می‌کند و رژیم‌های مشروع آنها را سرنگون می‌کند، اما هدف واقعی آن این است که حریفان راهبردی خود را سرکوب کند و از مزایای ژئوپلیتیکی و اقتصادی بهره مند شود.

نویسنده: لوئو لایی روزنامه نگار چین

موسسه اوکلند در سال 2023 یک تحلیل دقیق از تصرف زمین‌های اوکراین توسط شرکت‌های غربی تحت عنوان «جنگ و دزدی: تصرف زمین‌های کشاورزی اوکراین» منتشر کرد.

این گزارش که توسط فردریک موسو، مشاور امنیت غذایی و ایو دویلر، پژوهشگر دانشگاه کرنل نوشته شده است، با تأکید بر نقش اوکراین به عنوان «انبار غلات اروپا» با 33 میلیون هکتار زمین قابل کشت و «بخش‌های وسیعی از حاصلخیزترین اراضی کشاورزی جهان» آغاز می‌شود.

در سال 2021، زلنسکی برنامه‌ای برای اصلاحات اراضی به عنوان بخشی از برنامه سازگاری ساختاری آغاز کرد که توسط مؤسسات مالی غربی اجرا شد و به شرکت‌های مستقر در ایالات متحده این امکان را داد که زمین‌های اوکراین را تصاحب کنند.

این برنامه با مخالفت رئیس‌جمهور اوکراین ویکتور یانوکوویچ که در کودتای مورد حمایت ایالات متحده در سال 2014 سرنگون شد، روبرو شده بود.

پس از اجرای «اصلاحات اراضی» زلنسکی، حدود پنج میلیون هکتار زمین – معادل دو شبه‌جزیره کریمه – مستقیماً توسط مؤسسات خصوصی «دزدیده شد».

دزدها شامل گلدمن ساکس، شرکت سرمایه‌گذاری در وال استریت، که در دولت بایدن نمایندگان زیادی داشت، بودند. این شرکت در آوریل 2022 شرکت NN Investment Partners Holding NV مستقر در هلند را خرید که یکی از سهامداران عمده بزرگترین مالک زمین‌های اوکراین، یعنی Kernel Holding SA بود و همچنین در Astarta، دیگر مالک بزرگ زمین در اوکراین سهام داشت.

گروه ونگارد، که 45,473 دلار به کامالا هریس در انتخابات 2024 اهدا کرد، شرکت وال استریت دیگری بود که زمین‌های اوکراین را به قیمت پایین خرید.

برخی از صندوق‌های بازنشستگی بزرگ آمریکایی، بنیادها و کمک‌های دانشگاهی از طریق NCH Capital، یک صندوق مالی خصوصی مستقر در ایالات متحده با دفتر مرکزی در پلازا راکفلر در نیویورک، در زمین‌های اوکراین سرمایه‌گذاری کرده‌اند. این شرکت پنجمین مالک بزرگ زمین در اوکراین است با 290,749 هکتار زمین.

CovertAction  منبع:

احسان طبری

ھدف اصلی و اساسی استعمار و نو استعمار اصلاٌ و  ابداٌ پخش تمدن، خیرخواھی در حق ملل عقب مانده و نجات آن ھا از جھل و فساد نبود. برعکس مستعمره چی به این سرزمین ھا فقط به منظور غارت و آن ھم با چماق خونین زورگویي و حیله شیطانی و دام ھای صید بردگان و پرورش جاسوس آمده است. ھدف تامین مواد خام گران بھا و ارزان مانند: پنبه کائوچو، کاکائو، قھوه، کنف، برنج، گندم، خرما، طلا، آھن، کبالت، فسفر، ولفرام، اورانیوم، الماس، نفت، گاز، احجار کریمه، چوب ھای گران بھا مانند آکاژو و آبنوس و غیره بود.

ھدف این بود که از اقوام مستعمره برده و نوکر آفریقایي و ھندی و کارگر ارزان ایرانی و عرب و سربازان طعمه توپ بسازند. ھدف این بود که از موضع استراتژیك این کشورھا به مثابه پایگاه و مراکز نظامی علیه حریف استفاده شود.

ھدف این بود که زبان و فرھنگ کشورھای مستعمره دار ھر چه بیشتر به موزه ھای لندن و پاریس و واشنگتن نقل مکان کند. این که چیزھایي از تمدن در این میانه  به کشورھای خاور نشت کرده( آن ھم به شکل مسخ شده ) خود دارای حکمتی است. 

» حکمت « این است که برای تبدیل جھان مستعمراتی به بازار مصرف کننده کالای غربی ایجاد تحول معیني در شیوه زندگی شرقی ھا ضرور بود. لازم بود که صنایع دستی و کارگاھی محلی در ده و شھر به کلی نابود شود تا به جای ترمه و زری و چوچونچه و شیر پنیر به اصطلاح فاستونی ( از ریشه شھر بوستون) و انواع کرپ در خانه  ایرانی راه پیدا کند.  

در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز که در تاریخ ۵ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شد، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، فاش کرد که ایالات متحده در چندین ماه‌ پیش از ورود روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، به اوکراین سلاح ارسال کرده بود. او بیان کرد ایالات متحده از سپتامبر ۲۰۲۱ شروع به ارسال محرمانه تسلیحات به اوکراین کرده بود. این ارسال‌ها شامل موشک‌های ضد هوایی استینگر و تسلیحات ضد تانک جاولین بود.

واضح است که از آنجایی که ایالات متحده ۵ ماه قبل از آغاز درگیری اوکراین تسلیحات برای اوکراین فرستاده بود، حتما روسیه از آن آگاه بود و به عنوان واکنش،  روسیه پیشنهادات مذاکره‌ای در دسامبر 2021 را مطرح کرد و هنگامی که به طرز تحقیرآمیزی این پیشنهادات رد شد، رفتن نیروهای روسی به اوکراین آغاز شد.

در سال‌های گذشته مردم ما با چالش‌های فراوانی روبرو بوده‌اند که پیامدهای ناگواری برای زندگی روزمره آن‌ها داشته و دشواری‌های فزاینده‌ای برای تهیه نان و سرپناه برای آن‌ها آفریده‌است. یکی از مهم‌ترین این پیامدها، گسترش تنگ‌دستی میان اجاره‌نشینان است. بر پایه گزارش‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، شمار خانوارهای اجاره‌نشینی که درگیر تنگ‌دستی هستند هر سال افزایش می‌یابد. تنگ‌دستی این گروه بزرگ اجتماعی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های اقتصادی به شمار می‌آید، که پیامدهای منفی بسیاری بر زندگی مردم به‌ویژه زنان، کودکان و خانواده‌های کم‌درآمد داشته‌است. این چالش بسیاری را از داشتن یک خانه خوب بی‌بهره کرده‌است و هنگام روبرو شدن با بی‌کاری، هزینه‌های بالای اجاره و پایین بودن سطح درآمد، شرایط زندگی آن‌ها بدتر هم  شده‌است.

افزون بر بحران بی‌خانمانی، چالش گرانی انرژی نیز یکی از سرچشمه‌های بنیانی فشارهای اقتصادی بر مردم است. افزایش بهای انرژی، به‌ویژه بنزین، که  یکی از پیش‌ران‌های اصلی تورم در کشور است، فشار سنگینی بر جامعه کارگری می‌آورد . محسن باقری، عضو شورای عالی کار، در این‌ باره می گوید که این سیاست‌ها نه‌تنها مایه افزایش تنگ‌دستی و نابرابری‌ در جامعه می‌شوند، بل‌که به‌ ویژه دشواری‌های  اقتصادی زنان و لایه‌های آسیب‌پذیر افزایش می‌یابد. با افزایش هزینه‌های انرژی، مردم با افزایش هزینه‌های رفت و آمد، انرژی خانگی و  نیازهای بنیادی روبرو می‌شوند که به کاهش کیفیت زندگی و سخت شدن بیش از پیش داشتن یک زندگی بخور و نمیر می‌انجامد.

در کنار بحران انرژی، بالا رفتن نرخ تورم و افزایش بهای کالاهای گوناگون در بازار ایران نیز بر دشواری‌های مردم افزوده‌است. بهای بسیاری از کالاهای خوراکی و روزانه و خدمات در بازار افزایش یافته‌است.

تورم بالا دشواری بسیاری از خانوارها را برای خرید کالاها و نیازهای بنیادی بیش‌تر کرده‌است و روز به روز فشارهای اقتصادی بر آن‌ها را افزایش می دهد.

سیاست‌های اقتصادی نئولیبرالی که در ایران دنبال می‌شود، افزون بر افزایش نابرابری‌ها، شرایط اقتصادی زنان را نیز بد کرده‌است. یکی از پیامدهای بحران اقتصادی، کم توان کردن جای‌گاه زنان در بازار کار است. ناتوانی دولت در فراهم کردن کار و افزایش هزینه‌های زندگی، زنان را آسیب‌پذیرتر کرده است. دیدگاه‌های واپس‌گرای فرمان‌روا بازدارنده دست‌رسی برابر زنان به جای‌گاه  اقتصادی و اجتماعی می‌شود. در بسیاری از استان‌ها، زنان به دلیل بازدارنده‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، دست‌رسی به بازار کار و آموزش ندارند و این نابرابری‌ها در شرایط اقتصادی کنونی بیش‌تر نیز شده‌است.

در جمهوری اسلامی، هنرمندان، آموزگاران و کنش‌گران اجتماعی هم‌چنان با خطر دست‌گیری و زندان روبه‌رو هستند. به‌تازگی، مهدی یراحی، خواننده شورشی که به دلیل پشتیبانی از جنبش “زن، زندگی، آزادی” و سرودن ترانه‌ای در باره‌ی حجاب  بازداشت شده‌بود، پس از گذراندن یک سال زندان، اکنون محکوم به  ۷۴ ضربه تازیانه شده‌است. این حکم‌ها نشان‌دهنده تنگنا کردن پهنه آزادی سخن و حقوق هنرمندان در جمهوری اسلامی است.

هم‌چنین در زندان‌های جمهوری اسلامی، شرایط زندانیان سیاسی بسیار بد است. سران زندان قزلحصار کرج تصمیم به تهی کردن واحد ۴ این زندان را گرفته‌اند. این جابجایی‌های به زور، فشارهای روانی و جسمی بیش‌تری به زندانیان سیاسی خواهد داد و حقوق انسانی آن‌ها را بیش از پیش زیر پا می گذارد.

در کنار این‌ها، آموزگاران و کنش‌گران صنفی نیز زیر فشارهای بسیار هستند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان نوشت که چهار کنش‌گر صنفی فرهنگی شکرالله احمدی، سخن‌گوی انجمن صنفی معلمان استان فارس و هم‌چنین روح‌الله گره‌گشا، جان‌محمد احمدی، و علی احمدی «زندان تعزیری» گرفته‌اند. امان جلالی‌نژاد، آموزگار زندانی، به ۳ سال و ۶ ماه زندان محکوم شده‌است. این حکم، نشان‌دهنده برخوردهای امنیتی با آموزگاران و کنش‌گران صنفی است که در تلاش برای بهبود شرایط آموزشی و اجتماعی کشور، با سرکوب‌های سنگینی روبرو می‌شوند. 

یکی از بزرگ‌ترین برجستگی بریکس در هم‌سنجی با پیمان‌های هم‌کاری امپریالیستی، ساختار دموکراتیک و نبود شرط‌های سیاسی و اقتصادی برای هم‌کاری است.

بانک پیشرفت نوین (New Development Bank) (کوتاه NDB) از سوی کشورهای بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) در سال ۲۰۱۴ پایه‌گزاری شده است. هدف این بانک تهیه پول برای برنامه‌های زیرساختی، انرژی‌های تجدیدپذیر و رویش پایدار در کشورهای در حال رشد است. همه کشورهای عضو حق رای برابر دارند و تصمیم‌گیری‌ها آن بر پایه بر هم‌رایی کشورهای عضو گرفته می‌شود. حق رای در بانک جهانی بر پایه اندازه سرمایه‌گذاری‌ها کشورها برنامه‌زیری شده‌است، به این معنی که کشورهای پول‌دار مانند ایالات متحده، ژاپن و آلمان رای بیش‌تری در تصمیم‌گیری‌ها دارند. ایالات متحده بیش‌ترین رأی را دارد.

وام‌های  NDB با نرخ بهره کم و شرایط بازپرداخت دراز مدت داده‌می شود. NDB به دنبال گردآوری سرمایه با فروش اوراق قرضه است. این بانک در هم‌سنجی با بانک جهانی، دارای روی‌کردی نرم و با کاغذبازی کم‌تری است. وام‌های این بانک بدون هیچ شرط سیاسی، اقتصادی داده می‌شود. بانک جهانی شرایط فراوان سیاسی، اقتصادی و پیاده کردن سیاست‌های اقتصادی نئولیبرالیستی برای وام دادن به کشورها می‌گذارد. بانک پیشرفت نوین  یک نهاد مستقل‌ از کشورهای غربی است بیش‌تر برای رویش اقتصادی کشورهای بریکس و اقتصادهای در حال رشد پایه‌گذاری شده است. این بانک برای کم کردن نقش نهادهای مالی امپریالیستی مانند بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول (IMF) در اقتصاد کشورهای عضو پایه‌گذاری شده است. سرمایه آغازین این بانک ۵۰ میلیارد دلار بود که هر یک از کشورهای بنیان‌گذار بریکس ۱۰ میلیارد دلار کمک کردند. این سرمایه برای راه‌اندازی کار بانک و پشتوانه وام به برنامه های در کشورهای در حال رشد بوده است. NDB هم اکنون ۱۰۰ میلیارد دلار و بانک جهانی ۴۰۰  میلیارد دلار سرمایه دارد.

چه غریبانه  تو با یاد وطن می نالی

من چه گویم که غریب است دلم در وطنم

شعر من با مدد ساز تو آوازی داشت

کی بود باز که شوری به چمن درفکنم

همه مرغان هم آواز پراکنده شدند

آه از این باد بلاخیز که زد در چمنم

 (سایه)

اکوایران: محمدرضا لطفی، در 17 دی 1325 در گرگان به دنیا آمد. او با نغمه‌های خود که از دل طبیعت و فرهنگ ایرانی برخاسته بود، جایگاه ویژه‌ای در موسیقی سنتی ایران یافت. از همان کودکی، عشق به موسیقی اصیل در دلش شکل گرفت و تار، ساز همیشگی او، زبان دلش بود. آثارش نه تنها نغمه‌هایی زیبا بلکه برگ‌های زرینی از تاریخ موسیقی ایران شدند.

لطفی در کنار تار خود، پلی بود میان دل‌های هنرمندان بزرگ موسیقی ایرانی، چنان‌ که همراهی او با محمدرضا شجریان، حسین علیزاده و کیهان کلهر، فصل‌های درخشانی در تاریخ موسیقی ایران رقم زد. این همراهی‌ها تنها هم‌نوازی نبود؛ بلکه تلاشی مشترک برای یافتن حقیقت موسیقی ایرانی و بازتاب آن در جان مردم این سرزمین بود.

لطفی شاعری بود که با سازش شعر می‌سرود و موسیقی را فراتر از هنر، حقیقتی مقدس می‌دانست. آلبوم‌های «چاووش» و «بیداد» که با شجریان تولید شدند، نماد آزادی‌خواهی و عشق به وطن بودند و تصنیف «ای ایران ای سرای امید» در آلبوم «بیداد»، یادآور روحیه مقاومت مردم ایران است.

لطفی همچنین در گروه‌های موسیقی چون «بانوان شیدا» و «عارف» فعالیت کرد و نسل جدیدی از نوازندگان و آهنگسازان را تربیت نمود. او موسیقی را به مردم بازگرداند و از آن ابزاری برای تقویت هویت ملی ساخت. لطفی در 12 اردیبهشت 1393 به دلیل بیماری سرطان درگذشت. شجریان پس از درگذشت او چنین نوشت: « از شروع زندگی موسیقایی‌اش به شکلی تأثیرگذار در عرصه هنر و جاودانگی سنت‌های آن راه پیمود و به انجام رساند. همواره دلسوز طبقه کارآمد کم‌درآمد بود.»