مسیحیان محافظه‌کار مانند گروه «فیلوس» بر اساس «عهد ابراهیم» در انجیل اسراییل را «سرزمین مقدس» و یهودیان را «قوم برگزیده» می دانند. «در این لحظه مهم که یهودیان هدف مستقیم یهودی ستیزی و اعمال وحشتناک در سراسر جهان و اینجا در ایالات متحده هستند، انتظار این است که مسیحیان شانه به شانه در برابر شیطانی که امروز در دنیای خود می بینیم بایستند. مسیحیان از سنت‌ها و پیشینه‌های الهیات مختلف تحت یک هدف مشترک گرد هم آمدند: حمایت از اسرائیل و قوم یهود در زمان بحران». عضوهای این گروه به مزرعهٔ اشتراکی کیبوتص برای کمک به کشاورزان اسرائیلی فرستاده می شوند.

«مرکز اسرائیل برای روابط مسیحیان یهودی»، می نویسد که «مسیحیان به ادعای قوم یهود بر سرزمین اسرائیل احترام می گذارند. مهمترین رویداد پس از هولوکاست، تأسیس مجدد یک دولت یهودی در یک سرزمین موعود است. به عنوان اعضای یک دین مبتنی بر کتاب مقدس، مسیحیان تایید می کنند که اسرائیل به خاطر عهد بین یهودیان و خدا به عنوان مرکز فیزیکی آنها به یهودیان  وعده – و داده شد. مسیحیان بسیاری به دلایلی بسیار عمیق تر از سیاست از دولت اسرائیل حمایت می کنند».

سازمان مسیحی آمریکایی با نام «ها یُووِل» می نویسد که «مأموریت ما این است که مؤمنانی را از سراسر جهان برای خدمت به سرزمین و مردم اسرائیل بیاوریم.» این سازمان داوطلبان مسیحی را به جای کارگران فلسطینی به شهرک های اشغالی یهودی نشین فلسطینی می برد، تا به کشاورزان شهرک نشین اسراییلی کمک کنند. سازمان می نویسد که «فقط با چیدن انگور در کوه برکت، کاشت درختان در یهودیه، یا هرس کردن تاکستان‌ها در شیلو، متوجه خواهید شد که به گونه‌ای به ریشه‌های ایمان خود متصل می‌شوید که هرگز تصور نمی‌کردید.»

این سازمان کمک به اسرائیل را «یک وظیفهٔ اخلاقی» می داند و جامعهٔ جهانی را برای دیدگاه “ضدیهودی” محکوم می کند.

مارگارت کیمبرلی، سردبیر “گزارش دستور کار سیاه “

به گفته زلنسکی، رئیس جمهور امریکا در حال همکاری با امریکا و دیگر کشورهای عضو ناتو برای تهیه یک برنامه ده ساله برای تامین سلاح است. بایدن تنها می تواند حداکثر چهار سال و نیم دیگر خدمت کند، این بدین معنا است که او می خواهد تعهدی بدهد که رئیس جمهور اینده نمی تواند آن را تغییر دهد.

چندین میلیون اوکراینی در سال 2022 به کشورهای مجاور گریختند اما اکنون به انها گفته می شود که نمی توانند گذرنامه های خود را در خارج از کشور تمدید کنند. انها باید به اوکراین بازگردند، جایی که به معنای واقعی کلمه تحت فشار قرار میگیرند، و مجبور به پیوستن به ارتش میشوند. به نظر می رسد ازادی که گفته می شود برای ان مبارزه می شود، نیاز به عدم ازادی برای اوکراینی هایی دارد که با خطر مرگ در میدان جنگ روبرو هستند.

این درگیری در فوریه 2022 اغاز نشد. این روند چند سال پیش با طرح امریکا برای پیوستن اوکراین به ناتو اغاز شد. در سال ۲۰۰۸، ویلیام برنز، سفیر وقت ایالات متحده در روسیه، در تلگرافی فاش کرد که انجام این کار عبور از خط قرمز روسیه خواهد بود.

در دو سال گذشته پیشنهادات صلح وجود داشته است، با اخرین تلاش جمهوری خلق چین، که یک طرح جامع 12 ماده ای را ارایه داده است که می تواند به معنای پایان تخریب و رنج باشد.

من از سازمان ملل متحد می خواهم  از قدرت خود برای تحقیق در مورد یک رویداد فاجعه بار که به درگیری اوکراین مرتبط است، استفاده کند. در 26 سپتامبر 2022، خطوط لوله NordStream در انفجاری که حدود 15 میلیون تن CO2 را به جو فرستاد، نابود شد. حداقل یک روزنامه نگار تحقیقی شناخته شده بین المللی شواهدی از مسئولیت ایالات متحده ارائه کرده است.

رئیسی ده سال پیش، به دستور آقای خامنه‌ای سرپرست آستان قدس رضوی شد. پس از آن، فرماندهان و سران سپاه مانند محمدعلی جعفری، فرمانده سپاه و قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه، راهی مشهد شدند و در آن جا بود که بورژوازی نظامی او را برای رسیدن به هدف‌های انگلی خود شایسته یافت و با او پیمان دوستی بست.

در جمهوری اسلامی هر مهره سرسپرده‌ای می تواند جانشین مهره از دست رفته شود . ولی نزدیک به ده سال کار پی‌گیر بورژوازی تجاری و نظامی برای به جای انداختن رئیسی در رهبری آینده بر باد رفت. بورژوازی نظامی و بازرگانی همه‌ی تخم مرغ های خود را برای رهبری آینده در سبد رئیسی گذاشته بودند. برای همین پیدا کردن جانشین او کار ساده‌ای نیست.

او اسفند ۹۷ نایب رییس و مرد نخست پس از احمد جنتی شد. در  انتخابات رییس جمهوری شورای نگهبان نیز با نپذیرفتن نامزدی علی لاریجانی، محمود احمدی‌نژاد، مسعود پزشکیان و اسحاق جهانگیری راه او را برای گزینش هم‌وار کرد.

رئیسی، روحانی برگزیده و دوست داشتنی بورژوازی بازرگانی و نظامی در رهبری آینده بود. بورژوازی نظامی پس از پایان کاربرد آقای احمدی نژاد با شکیبایی ۵ سال برای جای انداختن رئيسی در پهنه سیاست، زمان به کار برد. نقشه‌های این دو لایه بورژوازی انگلی برای به دست‌گیری فرمان رهبری کشور با کمک رئیسی بسیار برجسته بود. پس از دو دوره رییس جمهوری، او می بایست رییس خبرگان و یا ولی فقیه آینده می‌شد. بی گمان او بزرگ‌ترین مهره و آس در دست بورژوازی نظامی برای جانشینی خامنه‌ای بود.

مارگارت کیمبرلی، سردبیر  “گزارش دستور کار سیاه “

پروژه به اصطلاح اوکراین یک تلاش دو حزبی است، هم دو دموکرات ها و جمهوری خواهان از تزریق مداوم مبالغ هنگفت پول به صنعت دفاعی، مجتمع صنعتی نظامی (MIC) و به پروژه های مشکوک در اوکراین حمایت می کنند. این بودجه نه تنها برای ارتش صرف می شود، بلکه به معنای واقعی کلمه بسیاری از وظایف دولت داخلی را در ان کشور تامین می کند. اکثر امریکایی ها نمی دانند که کسب و کارهای کوچک در اوکراین با بودجه عمومی آنها تامین می شوند. حداقل25 میلیارد دلار کمک غیر نظامی خرج شده است.

اینطور نیست که مردم کشور ما نیازی به کمک نداشته باشد. پول برای سلاح به لطف اجماع در میان نخبگان سیاسی همچنان هست، در حالی که افراد نیازمند در اینجا از کمک برنامه Medicaid که برای مراقبت های بهداشتی برای افراد کم درامد و همچنین برنامه  تغذیه مکمل پرداخت می شود، بی بهره می مانند. دانشجویان هزاران دلار بدهی برای حضور در دانشگاه ها دارند. به طور مداوم درخواست هایی برای قطع یا پایان دادن به این برنامه ها وجود دارد، اما جریان بودجه برای جنگ دست نخورده باقی مانده است.

همین دولت که متعهد به صرف پول برای تسلیحات است، هرگز برنامه ای برای کمک به حدود 500 هزار نفر بی خانمان در ایالات متحده ارائه نکرده است. دموکراسی به دلیل این درگیری های بی پایان در بحران است. جنگ منجر به بی حسی می شود که در تضاد با مفهوم صلح است.

اجماع نظر مردم امریکا در مورد اوکراین طوری نیست که بتوان میلیاردها دلار اختصاص داده شده را توجیه کرد. 71 درصد مردم این کشور مایل به مذاکره به جای درگیری مداوم هستند.

من صادقانه از تلاش این کشور برای پیگیری یک طرح خطرناک که محکوم به شکست است، شوکه شده ام.

تردیدی نیست که رفیقان به دار آویخته ما، از اندیش‌مندان و رزمندگان بزرگ تاریخ طبقه کارگر در میهن ما بوده اند. ولی ما نباید به جمهوری اسلامی سرمایه‌داری- دینی اجازه دهیم که از خون پاکشان برای یک حزب کمونیست سازی سرسپرده بهره‌جویی کند.

رفیقان جان داده در راه آزادی و برابری ما، در درازنای زندگی پربار خود، نشانه‌های فراوانی از پای‌بندی خود به طبقه کارگر و باور خود به مقوله‌های مارکسیستی به جای گذاشته اند. هیچ کس را هیچ نیازی به شنیدن سخنان این و یا آن “کارشناس” جمهوری اسلامی نیست.  

تنها پادزهر سودمند و کارا در برابر چنین برنامه‌های موزیانه، استقلال طبقاتی ”چپ”‌های انقلابی است. استقلال طبقاتی “چپ” تنها زمانی شدنی است که درهای سازمان‌های “چپ”انقلابی، به ویژه حزب طبقه کارگر برای دسته‌های خرده بورژوازی و بورژوازی باز نشود و همیشه بسته بماند، تا از پاکیزگی ایدولوژیک و سرشت طبقاتی این سازمان ها پاسبانی شود.

با دور شدن از استقلال طبقاتی، ”چپ” انقلابی مانند آونگی میان لایه‌های گوناگون بورژوازی انگلی در نوسان می ماند. سرشت مستقل طبقاتی ”چپ” انقلابی با پیوند روزانه‌ی نبرد پیگیر دمکراتیک- اتحادی و روشن‌گرانه- ترویجیِ سوسیالیستی شدنی است. ”چپ” انقلابی هم برای اتحاد طبقه کارگر با دوستان نزدیک و دور علیه دیکتاتوری می رزمد و هم برای آماده‌سازی  و سازمان‌دهی طبقه‌ی کارگر و دیگر رنج‌بران برای پایان دادن به وابستگی نواستعماری به اقتصاد جهانی شده‌ی امپریالیستی.

این پیوند دیالکتیکی همانا پای‌بندی به برنامه حداقل کارگری است.

مارگارت کیمبرلی، سردبیر “گزارش دستور کار سیاه “

در حال حاضر، دولت ایالات متحده نزدیک به 175 میلیارد دلار برای تلاش های جنگی اوکراین و حمایت از عملکرد دولت غیرنظامی اوکراین اختصاص داده است.

در دو سال گذشته ما شاهد یک جنگ وحشتناک بوده ایم که اگر این کشور و دیگران از تامین سلاح دست بردارند و به جای ان به دنبال صلح باشند، پایان می یابد. فرصت هایی برای این اتفاق در ماه مارس و اوریل 2022 ، زمانی که دولت ترکیه میزبان مذاکرات صلح بین اوکراین و فدراسیون روسیه بود، وجود داشت. امکان صلح زمانی از بین رفت که کشور من و دیگران این مذاکرات را با وعده دادن به دولت اوکراین مبنی بر دریافت یک منبع بی پایان سلاح برای دستیابی به پیروزی نظامی از بین بردند. نه تنها این پیروزی دست نیافتنی بوده است، بلکه هزاران اوکراینی، مردمی که این کشور ادعا می کند به انها اهمیت می دهد، جان خود را از دست داده اند. و البته بسیاری از روس ها نیز در این جنگ کشته شده اند.

لازم نیست حدس بزنیم که چرا این مبلغ هنگفت خرج شده است. ما فقط باید انچه را که رئیس جمهور ایالات متحده و تیم سیاست خارجی او به طور عمومی گفته اند، به یاد بیاوریم. وزیر دفاع امریکا در یک لحظه نادر صراحت گفت که امریکا میخواهد روسیه را تضعیف کند. این یک هدف خطرناک برای ایالات متحده است. رئیس جمهور بایدن خود گفت که تحریم های اعمال شده توسط ایالات متحده علیه روسیه “روبل را به اوار تبدیل می کند.” چنین اتفاقی نیفتاده است، اما کشورهای دیگر از تلاش بیهوده برای دور نگه داشتن نفت روسیه از بازارهای جهانی رنج می برند.

جهان به همکاری نیاز دارد. این تنها راه جلوگیری از تشدید تنش و نتایج فاجعه بار بین قدرت های بزرگ است.

رئیسی شاید “ملیجک”ترین رییس جمهور تاریخ جمهوری اسلامی بود. هیچ نشانی از استقلال در برابر ولایت فقیه در او دیده نشد.

دلیل نایستادن رئیسی در برابر خامنه ای را باید همانا در دل‌بستگی هر دو به بورژوازی بازرگانی و نظامی دانست.

یکی از چالش‌های رژیم ولایت فقیه پس از مرگ رئیسی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری است. زخم شکست سنگینی که حاکمیت جمهوری اسلامی از شرکت نکردن مردم در انتخابات مجلس خورده است، هنوز باز است. جمهوری اسلامی می‌ترسد که شرکت در انتخابات حتا از شرکت در دوره دوم انتخابات مجلس هم کم‌تر شود. جمهوری اسلامی برای مردم تره هم خورد نمی کند، ولی برای مشروعیت خود در پهنه جهانی و در درون کشور هنوز نیاز به یک شرکت آبرومندانه دارد.

تردیدی نیست که مرگ رئیسی مانند هر رخ داد بزرگ دیگری جامعه را دگرگون می کند، و به شکاف میان لایه‌های گوناگون بورژوازی انگلی می‌افزاید. جنبش انقلابی باید با خط مستقل طبقاتی خود از این شکاف برای پیروزی جنبش بهره جویی کند و نه این که زیر سایه یک لایه بورژوازی بایستد. ترسی که نهادهای امنیتی برای آگاهی از مرگ رئیسی و از جوشش خشم توده ها نشان داده‌اند نشان‌گر ژرفش و گسترش جنبش به رهبری طبقه کارگر است که به این آسانی‌ها از میان نمی رود.

باید به یاد داشت که شرایط عینی و ذهنی، روند اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی- سیاسی جامعه و چگونگی نقش پیش‌آهنگی “چپ”انقلابی روند پیش‌روی جنبش‌ها را کند و یا تند می کند، نه تنها مرگ این و یا ان سردمدار ستم‌گر.

رئیسی، عمل‌گرایی دست‌نشانده بود که نه “نگاه به شرق” را برای برپایی یک اقتصاد غیرسرمایه‌داری می خواست و نه سیاست را برای خدمت به رنج‌بران و کارگران.  رئیسی هم گام با بورژوازی نظامی و بازرگانی برای زنده ماندن این لایه‌های انگلی هم به شرق نگاه می کرد و هم پنهانی با غرب گفت و گو می کرد.

تنها هدف او خدمت به نظام بود که برای رسیدن به آن حتا کُشتن انسان‌های بی‌گناه را درست می دانست. هیچ تردیدی در آدم‌کُشی رئیسی نیست. نواری که از ایت‌الله منتظری در باره‌ی کشتار سال ۶۷ در دست است می توانست مایه محکومیت رئیسی در یک دادگاه دادگر شود.

دست‌گاه رسانه‌ای بورژوازی نظامی با سرپرستی سپاه پاسداران خیلی تلاش کرده است که یک چهره پاک و ساده‌زی از رئیسی بسازد. اگرچه هیچ پرونده‌ای در باره‌ی آلودگی اقتصادی خود رئیسی در دست نیست، ولی هنگام سرپرستی آستان قدس رضوی که از نهادهای پول‌ساز ولی فقیه است، پول‌خوری و دزدی به اوج  رسید. در همین سه سال نیز ما آلودگی دولت رئیسی را با برکناری وزیر کشاورزی که در دزدی بزرگ “چای دبش” نقش برجسته‌ای داشت، را دیدیم.

او در سفرهای استانی خود در سه سال گذشته هدف خود را باز کردن کارخانه‌های تولیدی بسته و ورشکسته شده دانست. ولی اقتصاد نه تنها سروسامان که نگرفت که هیچ، بل که گرانی، بی کاری و تورم بدتر هم شد. رئیسی حتا در میان هواداران و چاکران ولایت فقیه انتقادگران جدی داشت. به گفته خود “اصول گران” او در کارهای دولتی و کشورداری کم‌دان و بی‌انگیزه بود.

افزون بر این، او یک واپس‌گرای درس خوانده در آموزش‌گاه حقانی بود که از فرمان‌دهندگان نبرد با آزادپوشی زنان و جنبش زن، آزادی، زندگی بود.