مالیات ستانی که کار نمی کند
مالیات بر درآمدستانی بودجه ۱۴۰۴ پلکانی است؛ میان ۱۰ تا ۳۰ درصد است. این سیاست مالیاتی روی کاغذ کار درست و پیشرو است. آنهایی که درآمد بیشتری دارند باید درصد بیشتری از درآمد خود مالیات دهند. این سیاست اگر به خوبی پیاده شود درآمد مالیاتی دولت را در همسنجی با امسال ۴۰ درصد افزایش میدهد.
یکی دیگر از سرچشمه درآمدی دولت افزایش عوارض گمرکی است. حقوق ورودی گمرکی هم از ۱۴۳ هزار میلیارد تومان به ۲۶۴ هزار میلیارد تومان؛ یعنی ۸۵ درصد افزایش خواهد یافت.
درآمدهای مالیاتی دولت ۴۰ درصد افزایش خواهد داشت و از ۱۲۰۰ هزار میلیارد تومان به ۱۷۰۰ هزار میلیارد تومان افزایش مییابد. به زبان دیگر، ۲۰ درصد از بودجه باید با مالیاتستانی فراهم شود.
چالشی که دولت در این باره با آن روبرو است، ایناستکه میهن ما چه در زمان محمدرضا و چه در جمهوری اسلامی هرگز دارای یک دستگاه پیشرفته و کارای مالیاتستانی نبودهاست و بخش بزرگی از درآمدها از فروش نفت و فراوردههای آن تهیه میشود. تجربه سال گذشته نشان میدهد که گرفتن مالیات از لایههای پایینی و میانی آسانتر از لایههای بالایی است. دولت هیچ آمار روشنی از درآمد و سود بازرگانان گوناگون خودرو، نفت، فرش وو ندارد، تا بتواند که مالیات بر درآمد آنها را به شیوه ای کارا از آنها بگیرد.
مالیات بر خودروهای لوکس نیز افزایش می یابد و حقوق گمرکی برای گوشیهای تلفن با ارزش بالای ۶۰۰ دلار به ۱۵% افزایش می یابد.
یکی از نکتههای دیگر مثبت این است که در سال ۱۴۰۴، حقوق گمرکی دارو، ابزار پزشکی، شیرخشک نوزادان و کالاهای بنیانی را به یک درصد کاهش و حقوق گمرکی ماشینآلات و ابزار صنعتی نیز به دو درصد کاهش مییابد. البته این خودبهخود به معنای ارزان شدن داروها نیست، زیر مافیای داروفروشان دارو، مانند همیشه به بهایی که آزمندی او را برآورده کند، خواهد فروخت.