احمدی نژاد می خواست برای امام زمان اتوبان اختصاصی درست کند تا در ترافیک گیر نکند!

یکی از خصوصیات عجیب حاکمیت سرمایه داری جمهوری اسلامی، روبنای ارتجاعی آن است. روبنایی که به سرکوب غیرمذهبی ها، دیگرمذهبی ها، زنان ووو می پردازد.

روحانیِ اصلاح طلب با انتقاد از برخی نگاه ها درباره مساله ظهور، می گوید: رئیس جمهوری داشتیم که می خواست برای امام زمان اتوبان اختصاصی درست کند.

احمد مازنی، چهره سیاسی اصلاح طلب درباره نگاه آخرالزمانی طیفی که این روزها جنگ را تئوریزه می کند و ارتباط این نگاه با انجمن حجتیه گفت: اساس و بنیان انجمن حجتیه این بود که ذهن جامعه را از مسائل اصلی دور کرده و به سمت مسائل فرعی منحرف کند و بعد می‌گفت ما بر اساس روایات باید منتظر بمانیم جهان پر از ظلم شود تا امام زمان ظهور کند.

مازنی تاکید کرد: من به صورت قطعی نمی‌گویم این تفکری که وجود دارد ادامه‌دهنده همان انجمن حجتیه است و نمی‌توانم به آنان نسبت بدهم اما ما رئیس‌جمهوری داشتیم که از مقامات عالی کشور درخواست بودجه کرده بود که بین فرودگاه امام(ره) و جمکران، اتوبان اختصاصی درست کنند تا امام زمان(عج) هنگام ظهور در ترافیک گیر نکند.

این اصلاح طلب گفت: این تفکر انحرافی وجود دارد که خود را مسبب ظهور می‌داند نه منتظر ظهور! همان تفکری که در زمان صفویان وجود داشت و می‌گفتند بعد از این شاه امام زمان(عج) ظهور می‌کند اما نتیجه این شد که تاج پادشاهی را روی سر محمود افغان گذاشتند. در حد شناخت خودم، تاکید می‌کنم این مسئله ربطی به جمهوری اسلامی ندارد. جمهوری اسلامی بر اساس اندیشه امام (ره)، قانون اساسی دارد و مکانیزم اداره کشور در آن تعریف شده است.

البته مازنی فراموش می کند که بگوید که خمینی طرفداران حجتیه را در اطراف خود جمع کرده بود و از لاجوردی جلاد در سمت دادستان انقلاب تهران همیشه دفاع میکرد.




حمایت ناتو از بزرگ‌ترین رژیم فاشیستی کنونی و کُشتار ارتش فاشیستی بورژوازی صهیونیسم در خاورمیانه

ناتو با بزرگ‌ترین رژیم فاشیستی کنونی جهان نیز، نه تنها چالشی ندارد، بل‌که در همه‌ی زمینه‌های اقتصادی، جنگی، فرهنگی و سیاسی پشت کُشتار ارتش فاشیستی بورژوازی صهیونیسم و ترورهای موساد در خاورمیانه ایستاده‌است.

ناتو در ۳۰ ساله گذشته دوستی نزدیک و پنهانی با اسراییل داشته‌است. در سال ۲۰۱۶ یک دفتر اسراییلی در ساختمان ناتو در بروکسل باز شد. بایگانی ناتو نشان می‌دهد که ناتو و اسراییل نزدیک به ۳۰ سال است که در زمینه‌های علم و فن‌آوری، نبرد  با “تروریسم”، آمادگی غیرنظامی با یک‌دیگر هم‌کاری می‌کنند. اسراییل عضو ناتو نیست، ولی  بخشی از سازمان “گفتگوی خاورمیانه” است که به رهبری ناتو با هم‌کاری هفت کشور در خاورمیانه ساخته شده‌است، است.

برایند پیوند تنگاتنگ و دیرینه ناتو با اسراییل فروش جنگ‌افزارها کشورهای ناتو به اسراییل و خرید از صنعت بزرگ جنگ‌افزارسازی اسراییل است.۳۲  کشور عضو ناتو به فروش جنگ‌افزارها به اسراییل، حتا هم اکنون هنگام نسل‌کُشی فلسطینی‌ها در غزه، از سوی ارتش صهیونیستی فاشیستی، مانند گذشته می‌پردازند. تنها کانادا، هلند، اسپانیا و بلژیک از این فروش خودداری کرده‌اند.

از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، ایالات متحده  ۱۲۵ میلیارد دلار کمک نظامی به اسراییل را پذیرفت که دربرگیرنده  ۳.۸ میلیارد دلار در مارس ۲۰۲۴ و ۸.۷ میلیارد دلار در آوریل ۲۰۲۴ است.

همه‌ی هواپیماهای سرنشین‌دار اسراییلی در نیروی هوایی اسراییل که شب و روز مردم را در غزه بمباران می‌کنند، در ایالات متحده و با کمک صنعت جنگ‌افزارسازی اسکاندیناوی ساخته شده‌اند. اسراییل نخستین کاربر  F-35 آمریکایی است که پیش‌رفته‌ترین هواپیمای جنگنده است و تا پایان سال ۲۰۲۳ ۳۶ فروند از ۷۵ فروند F-35 را دریافت کرده‌است که با کمک ایالات متحده هزینه آنها پرداخت شده‌است.

آلمان دومین فروشنده بزرگ جنگ‌افزار به اسراییل است . فروش جنگ‌افزارهای آلمانی به اسراییل در سال ۲۰۲۳ ده برابر سال ۲۰۲۲ بوده است. 




چرا همکاری بریکس این قدر منسجم است؟

شی جین پینگ رئیس جمهوری خلق چین در نشست سران «بریکس پلاس» تاکید کرد که «جنوب جهانی» نیروی محرکه و امید جدیدی از بریکس را مشاهده می کند.

جین پینگ در این سخنرانی، ایده هایی چون حفظ صلح و تحقق امنیت مشترک، احیای توسعه و دستیابی به رفاه مشترک، توسعه مشترک تمدن‌ها و تحقق تنوع و هماهنگی را مطرح کرد.

طبق سخنان شی جین پینگ، مدرن‌سازی مشترک کشورهای «جنوب جهانی» یک رویداد بزرگ در تاریخ جهان و یک شاهکار بی سابقه در روند تمدن بشری است. مکانیسم همکاری بریکس در عصر ظهور جمعی کشورهای «جنوب جهانی» شکل گرفت و کشورهای بریکس پویاترین بخش فرآیند توسعه اقتصادی در جهان امروز هستند.

می توان گفت همکاری های بریکس به مفهوم تجسم آرزوهای مشترک و خواسته های اصلی کشورهای «جنوب جهانی» برای آینده است. به عبارت دیگر، صلح، نه جنگ؛ توسعه، نه فقر؛ باز بودن، نه بسته بودن؛ همکاری، نه تقابل؛ همبستگی، نه تفرقه؛ انصاف، نه قلدری، بخش عمده خواسته های مشترک کشورها از جمله کشورهای جنوب جهانی است که می تواند در قالب همکاری های بریکس تحقق یابد.

چرا همکاری بریکس این قدر منسجم است؟

درک این معما برای برخی نخبگان سیاسی غربی دشوار است. همکاری بریکس یک ویژگی متمایز دارد، اقدامات و تدابیر واقعاً به نفع همه کشورها و مردم بوده است. هر کشور مسیری را برای شرکت و حضور در این گروه انتخاب می کند که احساس می کند راحت تر می تواند در آن مسیر حرکت کند. این کشورها لازم نیست نگران تهدیدات برای منافع اصلی خود باشد و مطمئن هستند که می توانند خواسته ها و منافع معقول خود را به مناسب ترین روش محقق کنند.

مهم نیست که کشور چقدر بزرگ باشد یا کوچک، همه از احترام یکسان برخوردارند. این با اتحادهای نظامی و سیاسی یکجانبه و هژمونیک کشورهای غربی در گذشته تفاوت اساسی دارد.




اجتناب حاکمیت جمهوری اسلامی از جنگ مستقیم با اسرائیل

پس از حمله تروریستی ارتش فاشیستی بورژوازی صهیونیسم به لبنان و ضربه زدن جدی به نیروهای حزب الله، حاکمیت جمهوری اسلامی سعی میکند که از جنگ مستقیم با اسرائیل اجتناب کند.

اظهارات اخیر محمدمهدی میرباقری، از شاگردان محمدتقی مصباح‌یزدی و پدر معنوی جبهه پایداری در برنامه «جریان» شبکه یک سیما با انتقادات و حواشی زیادی همراه شد او در بخشی از این برنامه که درباره جنگ سخن می‌گفت، با اشاره به کشته شدن «۴۲ هزار نفر در جنگ فلسطین و اسرائیل»، تاکید کرد: «برای رسیدن به مقصد قرب الهی حتی اگر نصف مردم جهان کشته شوند، می‌ارزد؛ لذا کشته شدن ۴۲ هزار نفر از مردم غزه در قبال آن مقصد بزرگ اهمیت ندارد البته کشته شدن شکست نیست؛ بلکه احدی الحسنیین است و در هر حال، پیروزی است. به ویژه آن که کسانی که کشته شوند، نمی‌میرند؛ بلکه زنده‌اند.»

حجت الاسلام و المسلمین محسن غرویان، استاد حوزه علمیه قم، با اشاره به اندیشه و تفکر افرادی که جنگ را تئوریزه می‌کنند، به خبرگزاری خبرآنلاین گفت: نکته اول این است که جنگ کردن و جنگیدن، اصل و قاعده اولیه اسلام نیست. اسلام از کلمه سلم و سلامت گرفته شده و به معنی مسالمت، صلح و زندگی همراه با سلامت است. بنابراین، جنگیدن اصل و قاعده اولیه نبوده و وظیفه یک مسلمان و کشورهای اسلامی نیست. وظیفه اولیه حکمرانی اولیه اسلامی، برقراری صلح و آرامش و امنیت در میان همه انسان‌ها است.

نظر مقام معظم رهبری این است که اگر بتوانیم مشکلات را با گفت‌وگو و مذاکره حل کنیم، نوبت به جنگیدن نمی‌رسد. این اظهارات را به خدا نسبت دادن، اشتباه و ناروا است و باید در برابر آن ایستاد. 




پایان تنش نظامی میان چین و هند

یکی از سرمایه گزارهای بزرگ امپریالیسم امریکا برای ایزوله کردن چین. سوءاستفاده از اختلاف مرزی میان این چین و هند بود. امپریالیسم امریکا با پیوستن هند به کواد، آن را به سمت چین ستیزی کشاند. ولی خوشبختانه این دو کشور در راه حل این اختلافات گام برداشته اند. کسی به اندازه امریکا از روند نزدیک شدن چین و هند عصبانی نیست.

هند و چین پس از ۴ سال تنش نظامی در منطقه هیمالیا از اجرای توافق‌نامه‌ای جدیدی برای عقب‌نشینی نیروهای ۲ کشور خبر دادند.

هند و چین اجرای توافق‌نامه‌ای برای پایان دادن به رویارویی نظامی در مرز مورد مناقشه هیمالیا را آغاز کرده‌اند. این اقدام که بزرگ‌ترین گام برای کاهش تنش بین این دو کشور آسیایی از زمان درگیری مرگبار چهار سال پیش است و شامل عقب‌نشینی نیروهای نظامی از نقاط حساس در منطقه «لداخ» هند می‌باشد.

مقامات هندی اعلام کردند که این روند از روز چهارشنبه آغاز شده و تا پایان اکتبر به اتمام خواهد رسید. توافق اخیر که در حاشیه نشست بریکس در روسیه بین رئیس‌جمهوری چین و نخست‌وزیر هند به دست آمد، زمینه‌ساز آغاز مذاکرات رسمی بین این دو کشور پس از پنج سال بوده است.

در حالی که توافق‌نامه جدید امید به بهبود روابط سیاسی و تجاری را به وجود آورده است، هند همچنان در گسترش روابط اقتصادی با چین با احتیاط عمل می‌کند و تنها در اقدامات محدود از جمله تسهیل صدور ویزا و از سرگیری پروازهای مستقیم گام بر داشته است.




جنگ‌افروزی امپریالیسم و هم‌کاری با بورژوازی صهیونیسم

پیمان جنگی ناتو امسال ۷۵ ساله شد. ناتو خود را  یک پیمان بازدارنده می‌داند، ولی هدف ناتو از همان آغاز پرخاش‌گری بود و نه بازدارندگی .

همین که ناتو پس از بسته شدن پیمان ورشو بسته نشد، نشان‌گر این است که این یک پیمان بازدارندگی نبود، بل‌که برای سرکردگی جهانی ایالات متحده ساخته شد. این پیمان از زمان پیدایش آن پس از جنگ جهانی دوم، برای نبرد علیه اتحاد جماهیر شوروی ساخته شد.

حتا شمال اروپا هم از سیاست امنیتی بی‌طرفی و تنش‌زدایی پیشین گسست کرد و سرسپرده استراتژی نظامی ایالات متحده و ناتو شده است. افزایش گسترده پایگاه‌های آمریکایی در اروپا و شرق آسیا، ۸۰۰  پایگاه بزرگ در ۸۸  کشور به امنیت کشورها آسیب می‌رسانند. پایگاه‌ها آمریکا، نزدیک به روسیه و چین در یک شبکه لجستیکی بزرگ ساخته شد. 

سویم داگدالن (Sevim Dagdalen ) ، نماینده پارلمان آلمان، از سه افسانه در باره ناتو سخن گفت:

افسانه نخست: – که ناتو یک پیمان بازدارندگی (دفاعی) است که با قانون‌های بین‌المللی هم‌خوانی دارد. داگدالن گفت که در ۲۵ سال گذشته، ناتو جنگ‌های غیرقانونی و بی‌دلیل را علیه یوگسلاوی و لیبی به راه انداخته‌است و رهبری یورش به عراق را در دست داشته‌است.

افسانه دوم: – ناتو طرفدار دموکراسی و قانون است. راستش این است که ناتو هرگز با رژیم‌های  فاشیستی چالشی نداشته‌است. پرتغال، یکی از بنیان‌گذاران ناتو، هزاران آفریقایی را در جنگ‌های استعماری خود کُشت و صدها نفر را در اردوگاه‌های کار شکنجه کرد. ناتو با پشتیبانی ترکیه اردوغان از گروه‌های تروریستی اسلامی در سوریه، نیز چالشی نداشته‌است.

افسانه سوم: – ناتو از ارزش‌های انسانی و حقوق بشر پشتیبانی می‌کند. راستش این است که بررسی دانشمندان دانش‌گاه براون نشان‌گر این است که جنگ‌هایی که  ناتو و دوستانش در ۲۵ سال گذشته به راه انداخته‌اند، چهار و نیم میلیون کُشته بر جا گذاشته‌است.




دموکراسی صوری بورژوازی

هر گاه رای مردم با منافع کلان بورژوازی هم‌خوان نباشد، بدان‌گاه با هزار دوز و کلک سرشت آن  تهی می‌شود.  هنگامی که نروژی‌ها عضو شدن در اتحادیه اروپا را نپذیرفتند، بروکسل این کشور را با کمک پیمان “همکاری” EEA به اتحادیه اروپا پیوند داد. به همین‌گونه، با این که مردم دانمارک چندین بار یورو را نپذیرفتند، دانمارک با یک سیاست نرخ ارز ثابت به آن گره خورده است. از مردم سوئد و فنلاند هم برای پیوستن به ناتو همه‌پرسی نشد.

می‌توان نمونه‌های فراوانی از تنگ شدن پهنه دموکراسی هنگامی که بورژوازی آن را نیازمند می‌بیند، آورد. مینوچه شفیق رئیس دانشگاه کلمبیا، تنها به دلیل انتقاد از اسراییل، و زیر فشار امپریالیسم امریکا و هواداران اسراییل به ناگزیر از کار خود کناره‌گیری کرد. زندانی کردن جولیان آسانژ، روزنامه‌نگار، به دلیل روشن‌گری نمونه‌های دیگری است.

آلمان از سفر یانیس واروفاکیس ، وزیر دارایی پیشین یونان به این کشور به دلیل پشتیبانی از خلق فلسطین جلوگیری کرد. آلمان حتا از سخن‌رانی آنلاینی او در این کشور جلوگیری کرد. سرویس اطلاعاتی آلمان در گزارش سالانه خود یونگه ولت را برای قانون اساسی آلمان خطرناک می داند، و پرونده این روزنامه را به دادگاه اداری برلین برد. به گفته دادگاه اداری برلین، روزنامه آلمانی یونگه ولت «چپ تندرو» است.

مگر یونگه ولت چه کرده است؟ خیلی ساده می توان گفت که از آن‌جایی که گزارش‌های این روزنامه با داستان‌گویی رسانه‌های بورژوازی و سردم‌داران غرب در باره‌ی روی‌دادها ی برجسته جهانی مانند  جنگ در اوکراین، جنگ در غزه و در باره‌ی چین هم‌خوانی ندارد، بورژوازی خواستار بستن آن است. این روزنامه از تنها جنگ‌افزاری که به کار می برد، واژه‌ها است، ولی همین واژه‌ها هم برای خاری بر چشمه بورژوازی شده‌است.

در بیش‌تر کشورهای غربی پشتیبانی از نیروهای آزادی‌خواهی که در جهان علیه امپریالیسم و بورژوازی صهیونیسم نبرد مسلحانه می‌کنند، غیرقانونی شده‌است.




مرحله جدیدی در استراتژی ژئوپلیتیک جمهوری اسلامی

پس از شکست تکیه به گروه های نیابتی، حاکمیت جمهوری اسلامی تاکتیک خود را در خاورمیانه عوض می کند.

به گزارش اکوایران، فرمانده نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران، دریادار شهرام ایرانی گفت که ایران در حال برنامه‌ریزی برای برگزاری رزمایش دریایی مشترک با عربستان سعودی و مصر به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای گسترش دیپلماسی دریایی منطقه است.

به گزارش المانیتور، رزمایش‌های پیشنهادی در حالی برگزار می‌شود که جمهوری اسلامی ایران به دنبال تقویت جایگاه خود در منطقه و افزایش نفوذ خود از طریق ایجاد اتحادهای نظامی جدید است. نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی هفته گذشته میزبان رزمایش دریایی IMEX 2024 در شمال اقیانوس هند بود. در میان شرکت کنندگان کلیدی روسیه، هند و عمان بودند، در حالی که عربستان سعودی و مصر به عنوان ناظر شرکت کردند.

به نظر می‌رسد تعامل با رقبایی همچون عربستان سعودی و مصر برای رزمایش دریایی مشترک، مرحله جدیدی در استراتژی ژئوپلیتیک جمهوری اسلامی باشد. روابط تهران و ریاض به دلیل تضاد عمیق منافع و نقش آنها در مناقشات منطقه‌ای از نظر تاریخی تیره است. با این حال، برقراری روابط دیپلماتیک در سال 2023، با میانجیگری چین، راه‌های جدیدی را برای همکاری باز کرده است. روابط با مصر نیز پس از دهه‌ها خصومت پس از انقلاب 1979 در ایران، طی سال گذشته به آرامی گرم شده است.

برای جمهوری اسلامی ایران، مانورهای جدید به عنوان فرصتی نادر برای تقویت روابط با کشورهای کلیدی عربی و عملی برای نشان دادن توانایی‌ها و آمادگی نظامی در پرتو تشدید تنش در جریان است.

تهران همچنین امیدوار است که ایجاد ائتلاف‌های نظامی جدید از طریق مصر و عربستان سعودی بتواند لایه جدیدی از فشار را بر اسرائیل بیفزاید و محاسبات استراتژیک اسرائیل را در برنامه‌هایش برای ایجاد «نظم جدید» در خاورمیانه پیچیده کند.