📰
🔥 بازگشت سایه جنگ
استقرار گسترده نیروهای نظامی آمریکا در خلیج فارس بار دیگر گمانه‌زنی‌ها درباره اقدام نظامی علیه ایران را تشدید کرده است. واشنگتن هرگز مردم ایران را برای واژگونی ژاندارم منطقه ای خود نبخشیده است.
☢️ منطق فشار نظامی
در نگاه غرب، برنامه هسته‌ای و موشکی ایران تهدیدی مستقیم تلقی می‌شود. تجربه کره شمالی نشان داده که عبور از آستانه هسته‌ای می‌تواند موازنه قدرت را تغییر دهد. در مقابل، کشورهایی که فاقد بازدارندگی هسته‌ای بودند، هدف حمله قرار گرفتند.
🧨 اعتراضات و محاسبات واشنگتن

عدم مشروعیت رژیم در میان مردم، در واشنگتن به‌عنوان نشانه ضعف نظام تفسیر می شود. برخی تصور می‌کنند فشار نظامی می‌تواند اعتراضات را به فروپاشی سیاسی تبدیل کند. اما تاریخ (جنگ جهانی اول در آلمان؛ جنگ فالکلند میان بریتانیا و آرژانتین) نشان داده که مداخله خارجی اغلب باعث انسجام داخلی و مشروعیت‌بخشی به اقدامات اضطراری می‌شود. اگر مردم ایران می دانستند که امپریالیسم و صهیونیسم به ایران حمله نمی کنند، چه بسا خود راسخ تر رژیم را سرنگون می کردند.

🤝 انتخاب‌های دشوار
جمهوری اسلامی که از حمایت مردمی برخوردار نیست، میان مقاومت یا مذاکره تحت فشار قرار دارد. مقاومت هزینه دارد، اما مذاکره در سایه تهدید نظامی می‌تواند امتیازدهی بدون تضمین امنیت آینده باشد. اگر امتیازدهی شامل موشک های بالستیکی باشد، بورژوازی نظامی به مرز نابودی کشانده خواهد شد. برای همین، بورژوازی نظامی با امتیازات گسترده مخالف است و دیگر لایه های بورژوازی (بوروکراتیک، مالی و حتا تا حدی تجاری) خواهان سازش هستند.

⚠️ ریسک‌های بزرگ و سناریوی «بزن و ببین»
امریکا قبل از حمله، در حال بررسی توان پاسخ موشکی و مقاومت طولانی سپاه و ارتش، تهدید انرژی و کشتیرانی در خلیج فارس است. محتمل‌ترین گزینه، حمله‌ای کوتاه و محدود برای آزمودن واکنش جمهوری اسلامی است. اگر تهران دوام بیاورد، آمریکا می‌تواند عقب‌نشینی کرده و به تحریم‌ها بازگردد.

🚀
🛰️ ایده چیست؟
گنبد طلایی طرحی است که هدفش دفاع کامل از آمریکا در برابر هر نوع موشک؛ از موشک‌های بالستیک گرفته تا هایپرسونیک و حتی حملات احتمالی از فضا است. این سیستم بر پایه هزاران ماهواره در مدارهای مختلف زمین طراحی شده که به‌صورت شبکه‌ای با هم ارتباط دارند. هر ماهواره نه‌تنها نقش شناسایی دارد، بلکه می‌تواند مسلح هم باشد.

💣 مشکل کجاست؟
مسئله اینجاست که این ماهواره‌ها فقط «چشم» نیستند، بلکه «اسلحه» هم دارند. یعنی در هر نقطه‌ای از زمین، بالای سر هر کشوری، سامانه‌ای مسلح در حال گردش است. چنین چیزی باعث می‌شود تشخیص بین یک پرتاب صلح‌آمیز (مثلاً برای ماهواره یا تحقیقات علمی) و یک حمله نظامی بسیار دشوار شود. یک اشتباه کوچک یا تفسیر نادرست می‌تواند به واکنشی نظامی منجر شود.

⚖️ تعادل امنیتی جهان به هم می‌ریزد
تا امروز، امنیت جهانی بر پایه بازدارندگی بوده است؛ یعنی هیچ کشوری مطمئن نیست که می‌تواند بدون پاسخ، حمله کند. اما اگر یک کشور به سپری تقریباً کامل دست پیدا کند، این تعادل به هم می‌خورد. سایر کشورها احساس ناامنی می‌کنند و برای عبور از این سپر، به سمت ساخت سلاح‌های پیشرفته‌تر و خطرناک‌تر می‌روند. نتیجه؟ مسابقه تسلیحاتی شدیدتر.

🌍 چرا تهدید جهانی است؟
این سیستم فقط از یک کشور دفاع نمی‌کند؛ بلکه فضا را به میدان نبرد تبدیل می‌کند. فضایی که متعلق به همه بشر است، به محیطی نظامی و پرخطر بدل می‌شود. به همین دلیل است که گفته می‌شود گنبد طلایی شاید از آمریکا دفاع کند، اما امنیت کل زمین را به خطر می‌اندازد. رویای امنیت مطلق که ترامپ از آن صحبت می‌کند، در عمل می‌تواند جهان را ناامن‌تر کند. وقتی دفاع بیش‌ازحد، دیگران را به حمله سوق دهد، نتیجه‌اش چیزی جز افزایش تنش و خطر برای همه نیست.

😡
CODEPINK
🤬 فلسطینیان دهه‌ها مانند عروسک‌‌ها هدایت شده‌اند. به ما گفته‌اند چه بر سر سرزمینمان می‌آید، نه اینکه اجازه تصمیم‌گیری داشته باشیم. ما توسط خارجیانی که فکر می‌کنند حق تصرف چیزی را که مال آنها نیست دارند مورد تجاوز، نقص عضو، قحطی، آوارگی، زندان، شکنجه و قتل قرار گرفته‌ایم.

📢 هیچ بخشش، فرصت یا حسن نیتی برای هیولایی که قتل صدها هزار زن، مرد و کودک را ناظر جهان امکان‌پذیر کرد، وجود نخواهد داشت. رسانه‌های ما نباید اشتباهات گذشته را که «رضایت» برای نسل‌کشی در غزه را ساختند، تکرار کنند.

👥 مشمئزکننده اما تعجب‌آور نیست که هیئتی از مردان سفیدپوست سال‌خورده و چاپلوسانشان برای استعمار سرزمینی بومی دیگر متحد شده‌اند. ترامپ کسی است که قدرت خود را برای شتاب‌دادن به نسل‌کشی آمریکایی-اسرائیلی به کار برد. خون ده‌ها هزار فلسطینی بر دستان اوست. اگر چنین «رهبرانی» پیشقراول «صلح» شوند، چه پیشینه‌ای ایجاد می‌شود؟ اگر این کلاهبرداری آشکار را بپذیریم، صلحی در کار نخواهد بود، فقط کنترل فاشیستی بر همه و هرچیز حاکم خواهد شد.

🏗️ دونالد ترامپ فاسد و «هیئت صلح» او این ایده را تبلیغ می‌کنند که غزه برای تصرف آنهاست. به نام «ثبات منطقه‌ای»، قصد دارند زمین را اشغال، با مراکز داده و املاک ساحلی برای طبقه ثروتمند سفیدپوست پر، و فلسطینیان را به اردوگاه‌های کار اجباری برانند.«هیئت صلح» چیزی جز استمرار استعمار دهه‌های فلسطین نیست. آیا فلسطینیان خانه و زمین خود را رها کرده‌اند؟

🕊️ امید به آزادی
با اعلام آخرین آتش‌بس، به پایان واقعی نسل‌کشی فکر کردم: بازگشت غزه به صاحبان واقعی‌اش، منابع برای بازسازی و رهایی از دست آمریکا و اسرائیل. در ژرفای وجودم می‌دانم فلسطین آزاد خواهد شد. همه آوارگان از سواحل غزه تا عکا بازخواهند گشت. آن خانه‌های ساحلی به ما تعلق خواهد داشت تا به کودکانمان منتقل کنیم. آنچه زمانی بیابانی آخرالزمانی بود، دوباره زادگاه ما خواهد شد.

🌍
🤝نمایندگان آمریکا و جمهوری اسلامی پس از ماه‌ها تنش، در عمان گفت‌وگوهای غیرمستقیم درباره احیای توافق هسته‌ای را از سر گرفتند. این نخستین مذاکره دو طرف پس از حملات آمریکا به تأسیسات هسته‌ای در تابستان گذشته است.
⚠️ سایه تهدیدهای نظامی
با وجود توصیف این مذاکرات به‌عنوان «شروعی مثبت»، تهدیدهای مکرر ترامپ علیه ایران همچنان فضای گفت‌وگو را سنگین کرده است. تحلیلگران معتقدند که این تهدیدها می‌تواند هم ابزار فشار در مذاکرات باشد و هم خطری واقعی برای بازگشت به درگیری نظامی.

🧠 دیپلماسی یا تقابل؟
برخی کارشناسان معتقدند ادامه مذاکرات می‌تواند راهی برای به تعویق انداختن یا حتی جلوگیری از حمله نظامی باشد. از نگاه آن‌ها، گفت‌وگو فرصتی است برای پایین آمدن از فضای تنش و یافتن راه‌حلی سیاسی، هرچند اعتماد میان دو طرف در پایین‌ترین سطح خود قرار دارد.
🚀 اختلافات
آمریکا زورمندانه اعلام کرده که تنها به برنامه هسته‌ای بسنده نخواهد کرد و موضوعاتی مانند برنامه موشکی و سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی را نیز مطرح می‌کند. در مقابل، جمهوری اسلامی تأکید دارد که مذاکرات صرفاً باید بر پرونده هسته‌ای متمرکز باشد و هرگونه گفت‌وگو بدون تهدید امکان‌پذیر است.

🔥 جمهوری اسلامی تحت فشار داخلی و خارجی
جمهوری اسلامی در شرایطی پای میز مذاکره آمده که هم با کشتار تظاهرکنندگان یک بار دیگر به مردم خیانت کرده و مشروعیت خود را به کلی از دست داده است، و هم بسیاری از متحدان منطقه‌ای‌اش تضعیف شده‌اند. این وضعیت، هم موقعیت چانه‌زنی جمهوری اسلامی را سخت‌تر کرده و هم انگیزه‌اش برای رسیدن به یک توافق و کاهش تحریم‌ها را افزایش داده است.

🤔 آیا راهی به‌سوی توافق وجود دارد؟
برخی نشانه‌ها از جانب جمهوری اسلامی ایران حاکی از تمایل به گفت‌وگو است. آمریکا ممکن است از این فرآیند به‌عنوان پوششی برای جمع‌آوری اطلاعات، یا تقویت آمادگی نظامی خود و اسرائیل برای حمله به ایران استفاده کند.

📅
🚨 در یک گفت‌وگوی ویدیویی تاریخی در ۴ فوریه ۲۰۲۶، رهبران چین و روسیه بر تقویت پیوندهای استراتژیک از طریق یک «طرح بزرگ» تأکید کردند. این طرح، چارچوبی بلندمدت برای همکاری است که هدف آن بهره‌گیری از فرصت‌های تاریخی در میانه بی‌ثباتی جهانی است.
📌 ماهیت طرح:
🔹 هماهنگی استراتژیک و تبادلات سطح بالا:
تقویت مشورت‌های راهبردی و مقاومت در برابر هژمونی غرب به عنوان عاملی «ثبات‌بخش» در جهان.

🔹 یکپارچگی اقتصادی و تجاری:
تمرکز بر انرژی، منابع و فناوری‌های پیشرفته.
📈 تجارت دوجانبه به ۲۴۵ میلیارد دلار در ۲۰۲۴ رسید.
💰 استفاده از یوان در ۳۰٪ مبادلات روسیه، کاهش وابستگی به نظام مالی غرب.
🔹 تبادل آموزشی و فرهنگی:
برنامه «سال‌های متقابل آموزش» (۲۰۲۷-۲۰۲۶) و بزرگداشت سی‌امین سال شراکت استراتژیک.
🔹 امنیت و چندجانبه‌گرایی:
هماهنگی تقویت‌شده در سازمان‌هایی مانند سازمان ملل، بریکس و سازمان همکاری شانگهای.

🌍 حمایت از «جهان چندقطبی» و رد رویارویی بلوکی.
🕑 این گفت‌وگوی ۱٫۵ ساعته، نشان‌دهنده هماهنگی عمیق استراتژیک است. پیوند پکن-مسکو «فراتر از یک اتحاد» توصیف شده و غرب را با واقعیت جدیدی روبرو کرده است.
⚓ تمرین‌های نظامی مشترک:
🌊 دور جدید تمرین «کمربند امنیت دریایی» در پایان فوریه ۲۰۲۶ در شمال اقیانوس هند و خلیج عمان برنامه‌ریزی شده است.
تلاش‌های غرب برای جدا کردن روسیه از چین و منزوی کردن روسیه ناکام مانده است. این همگرایی عمیق اقتصادی، سیاسی و نظامی، رویدادی تقریباً عصر‌ساز است که توازن قوا در سطح جهانی را دگرگون خواهد کرد.

⚖️
🔄 ادامه یک سنت قدیمی
سیاست خارجی آمریکا در دوران ترامپ نه «بازگشت» به امپریالیسم، بلکه ادامه‌ای منسجم از یک سنت قدیمی است که از شکست‌های پیشین، به‌ویژه عراق، درس گرفته است. مداخلات نظامی آمریکا پس از جنگ سرد، از پاناما تا عراق و افغانستان، همگی در چارچوب حفظ منافع استراتژیک و مادی واشنگتن قابل درک‌اند.

🩸 درس‌گرفتن از شکست‌های پرهزینه
شکست‌های پرهزینه عراق و افغانستان «سندرم ویتنام» را دوباره زنده کرد و آمریکا را به دوری از اشغال‌های طولانی و حضور گسترده زمینی سوق داد و در عوض، استفاده از حملات محدود، فشار اقتصادی، تحریم‌ها و ابزارهای غیرمستقیم را تقویت کرد.

💥 شکست پروژه «تغییر رژیم» در عراق
مفهوم «تغییر رژیم» قصد داشت با سرنگونی کامل ساختار قدرت و ایجاد دولتی جدید تحت قیمومیت آمریکا، الگویی “دموکراتیک” برای خاورمیانه بسازد. این رویکرد به فروپاشی دولت، هرج‌ومرج، گسترش نفوذ جمهوری اسلامی و تشدید خشونت‌های فرقه‌ای انجامید و در نهایت شکست خورد. پس از آن، راهبرد غالب آمریکا ــ که متحدان منطقه‌ای‌اش نیز از آن حمایت کردند ــ به‌جای سرنگونی رژیم‌ها، بر وادار کردن آن‌ها به تبعیت از خواسته‌های واشنگتن متمرکز شد.

🎯 سیاست ترامپ: فشار حداکثری و معامله از موضع قدرت
در این چارچوب، سیاست‌های ترامپ قابل فهم می‌شود. او به‌صراحت با دموکراسی‌سازی تحمیلی مخالفت کرد و راهبرد خود را بر فشار حداکثری، تهدید نظامی، تحریم و «معامله» از موضع قدرت بنا نهاد. در ونزوئلا، هدف اصلی نه برگزاری انتخابات آزاد، بلکه تغییر رفتار رژیم حاکم از طریق تشدید فشار اقتصادی و نمایش قدرت نظامی است.

🦅 امپریالیسم عریان: نسخه ترامپ
سیاست امپریالیستی دوره دوم ترامپ ترکیبی است از استفاده بی‌پروا از زور، شعار «اول آمریکا» و نسخه‌ای جدید از دکترین مونرو. تفاوت او با دولت‌های پیشین نه در پرهیز از مداخله، بلکه در کنار گذاشتن زبان آرمان‌گرایانه دموکراسی و تمرکز آشکار بر سلطه و منافع مستقیم است.

📰
🌍 تغییر لحن اروپا در برابر مسکو
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در گفت‌وگو با شبکه RT اعلام کرد که بسیاری از رهبران اروپایی که زمانی با صدایی واحد خواستار «شکست استراتژیک» روسیه بودند، اکنون لحن خود را تغییر داده‌اند. به گفته او، اروپا در ابتدا بر حمایت بی‌قیدوشرط از اوکراین، ارسال تسلیحات و تأمین مالی مداوم تأکید داشت تا روسیه را در میدان نبرد شکست دهد، اما به‌مرور متوجه شد که این هدف چیزی جز یک توهم نبوده است.

🧠 فروپاشی محاسبات غرب
لاوروف تأکید کرد که استراتژیست‌های نظامی غرب که اوکراین را برای جنگ در راستای منافع اروپا آماده کرده بودند، اکنون به شکست برنامه‌های خود اذعان دارند. او گفت غرب بار دیگر بدون درس گرفتن از تاریخ، همان مسیر شکست‌خورده گذشته را تکرار کرده است؛ مسیری که پیش‌تر ناپلئون و هیتلر در آن ناکام ماندند.

⚔️ نگرانی از نظامی‌گری دوباره آلمان
او به‌طور خاص آلمان را به «ضعف در یادگیری از تاریخ» متهم کرد. لاوروف به تصمیم صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، برای افزایش هزینه‌های نظامی اشاره کرد و گفت این اقدامات با هدف تبدیل دوباره آلمان به قدرت نظامی غالب اروپا انجام می‌شود؛ موضوعی که به گفته او نشانه‌ای آشکار از آمادگی برای جنگ است.

🤝 دیپلماسی متناقض و مذاکرات صلح
لاوروف رفتار اروپا را «دیپلماسی ترحم‌برانگیز» توصیف کرد؛ از یک‌سو روسیه را ضعیف و فرسوده معرفی می‌کنند و از سوی دیگر خود را برای حمله احتمالی همان روسیه آماده می‌سازند. به گفته او، اروپا با این رویکرد سرسختانه در تله خودساخته افتاده و اکنون تلاش می‌کند مذاکرات صلح اوکراین را که با مشارکت روسیه، آمریکا و نمایندگان اوکراین در حال شکل‌گیری است، تخریب کند.

🛡️
برخی کشورهای ناتو ۱۵ سرباز به گرینلند فرستادند. آمدند، عکس گروهی گرفتند، از سرما لرزیدند و بازگشتند.
اروپایی‌ها مدعی حاکمیت و مقاومت در برابر ترامپ هستند، در حالی که ساختارهای وابستگی خود را – در درجه اول از طریق ناتو حفظ کرده یا حتی تشدید می‌کنند.

🏔️💼 مجمع جهانی اقتصاد در داووس
بیانات امسال این مجمع آشکارا ضدآمریکایی بود.
مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، “نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد” را مرده اعلام کرد و گفت این نظام همواره ابزاری برای ترویج منافع هژمون بوده است.
رهبران اروپایی در داووس همین احساس را تکرار کردند:

• بارت دو ویر (بلژیک): “خوشحال بودن به عنوان دست‌نشانده یک چیز است، اما برده ناخوشایند بودن چیزی دیگر.”
• امانوئل مکرون (فرانسه): “زمان امپریالیسم یا استعمارگرایی جدید نیست.”
• اورزولا فن در لاین (کمیسیون اروپا): “باید اروپایی مستقل و جدید ساخت.”
• ⚠️🤔 تناقض آشکار: وفاداری به ناتو در برابر ادعای استقلال
  اما همه این رهبران – از جمله کارنی – متعهد به ناتو و جنگ نیابتی در اوکراین باقی ماندند. چگونه می‌توان همزمان با وابستگی به ناتو – ابزار اصلی واشنگتن برای تسلط بر متحدانش – به دنبال استقلال از آمریکا بود؟
  بحث درباره «ناتوی اروپایی بدون آمریکا» یک خیال است. ناتو ساختاراً در رهبری، توانمندی‌ها و فرماندهی آمریکا ریشه دارد. بنابراین تقویت نظامی اروپا در چارچوب ناتو، وابستگی ساختاری به قدرت آمریکای شمالی را عمیق‌تر می‌کند.
• ❄️نمونه گرینلند
  رهبران اروپایی آشکارا از حاکمیت دانمارک دفاع و تهدیدهای ترامپ را محکوم می‌کنند، اما در عمل، نظامی‌سازی گرینلند و قطب شمال را در چارچوب ناتو پیش می‌برند.
  مارک روته، دبیرکل ناتو، در داووس گفت: “ترامپ و دیگر رهبران محق هستند. ما باید قطب شمال را در برابر نفوذ روسیه و چین محافظت کنیم.”
  این موضع در واقع تسلیم در برابر تهدیدهای ترامپ است: گرینلند از طریق ناتو تحت کنترل عملی آمریکا قرار می‌گیرد.