آزمایش‌های جدید سلاح‌های هسته‌ای امپریالیسم آمريکا

بعد از جنگ جهانی دوم ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۹۲ مشغول آزمایش سلاح های هسته ای بود که بعد از عقد قرارداد بین‌المللی منع آزمایش های سلاح‌های هسته‌ای از ادامه این کار بازماند.

اکنون اعلام غافلگیرکننده دونالد ترامپ مبنی بر اینکه او بلافاصله آزمایش‌های جدید سلاح‌های هسته‌ای را آغاز خواهد کرد، نگرانی‌های جهانی را برانگیخته است. اندکی پیش از دیدار با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین در کره جنوبی، ترامپ در TruthSocial نوشت که به وزارت دفاع، که آن را به وزارت جنگ تغییر نام داده بود،(!!)دستور داده است تا آزمایش‌ها را “بر همان اساس” که  سایر کشورها انجام داده اند انجام دهد!!

منظور این عنصر جنگ افروز  کدام سلاح‌ها و دقیقاً کدام آزمایش‌ها و در چه کشوری و…هنوز مشخص نیست.

واقعیت اینست که به غیر از کره شمالی، هیچ کشوری از سال ۱۹۹۲ سلاح‌های هسته‌ای آزمایش نکرده و نمی‌کند.

“آزمایش سلاح‌های هسته‌ای آزمایشی است که برای سنجش میزان کارآیی و قدرت آنها انجام می‌شود. طبیعی است که اکثر کشورهایی که سلاح اتمی دارند اقدام به آزمایش هسته‌ای می کنند.

بسیاری از کشورها در سال ۱۹۶۳ قرارداد محدود منع آزمایش هسته‌ای را امضا کردند. قرارداد جامع منع آزمایش هسته‌ای در سال ۱۹۹۲ از طرف بسیاری از کشورهای دارای سلاح اتمی امضا شد. بر پایهٔ این قراردادها کشورها متعهد می‌شوند که از آزمایش اتمی در روی زمین، زیر آب و در فضا خودداری کنند. اما آزمایش در زیر زمین مجاز است. اتحاد جماهیر شوروی  در سال ۱۹۹۰، بریتانیا در ۱۹۹۱، آمریکا در ۱۹۹۲ و چین و فرانسه در ۱۹۹۶ آخرین آزمایش زیرزمینی هسته‌ای کشور خود را انجام دادند.

هند و پاکستان  و کرهٔ شمالی این قراردادها را امضا نکرده‌اند. هند و پاکستان در ۱۹۹۸ و کرهٔ شمالی در ۲۰۱۶ آخرین آزمایش‌های اتمی خود را انجام داده‌اند.” (منبع:  ویکیپدیا)

قدرت‌های هسته‌ای آشکارا به تعلیق چندین دهه‌ای آزمایش‌های هسته‌ای پایبند بوده و هستند. ایالات متحده نیز همانطور که قبلا اشاره شد، آخرین بار در سال ۱۹۹۲ آزمایش هسته‌ای انجام داد.

بدون تردید منظور ترامپ از بیان  “سایر کشورها”، اشاره به آزمایش‌های موشکی اخیر روسیه است که یک هفته پیش، مسکو از پرواز آزمایشی موفقیت‌آمیز موشک کروز “بوروستنیک” خبر داد که سوخت آن توسط یک راکتور هسته‌ای کوچک تغذیه می‌شود. به همین دلیل گفته می‌شود که برد این موشک عملاً نامحدودی است و به واشنگتن نیز خواهد رسید!

دو روز بعد، مسکو آزمایش اژدرهای زیرآبی “پوزیدون”، که آن هم با سوخت هسته‌ای کار می‌کند، را تأیید کرد.

با این حال، هر دو آزمایش مربوط به سیستم‌های پرتاب موشک بودند که به‌طور منظم انجام می‌شوند و نه آزمایش هسته‌ای که ترامپ جنگ افروز مزورانه مدعی آن است!

آنچه ترامپ در بیانیه خود دنبال می‌کند، درحقیقت کوشش عبثی است تا آزمایش‌های هسته ای آینده در صحرای “نوادا” ی آمريکا را توجیه کند.

به گفته ناظران، اعلامیه ترامپ بیشتر یک پیام سیاسی است. “فرانک ساور”، متخصص سلاح‌های هسته‌ای در دانشگاه ارتش (بوندس‌ور در شهر مونیخ)، می‌گوید: “دیگر نیازی به آزمایش‌های هسته‌ای زیرزمینی واقعی نیست.” و سپس اضافه می کند: “از آخرین آزمایش ایالات متحده در سال ۱۹۹۲، سه آزمایش هسته‌ای بزرگ ایالات متحده که ایمنی و قابلیت اطمینان زرادخانه ایالات متحده را حفظ کرده‌اند، در درجه اول با انجام شبیه‌سازی‌ها با رایانه‌ها، با کارایی بالا انجام شده است.”

علاوه بر این، آزمایش‌های به اصطلاح “تحت شرایط بحرانی”ی در حال انجام هستند که در آنها پلوتونیوم کمتری نسبت به مقدار مورد نیاز برای یک واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای استفاده می‌شود.

اگر برخی از کارشناسان واقعا برای توجیه آزمایش‌های جدید تلاش می‌کنند، استدلال‌های آنها می‌تواند حداکثر توسعه طرح‌های جدید کلاهک باشد.

با این حال، از دیدگاه نظامی، ایالات متحده لزوماً به کلاهک جدید نیاز ندارد. برخی از دانشمندان این سوال را مطرح می‌کنند که آیا یک زرادخانه قدیمی باید در شرایط دنیای واقعی آزمایش شود یا خیر. اما “ساور” معتقد است که این موضوع در محافل کارشناسی بسیار بحث‌برانگیز است. او مطمئن است که این یک سیگنال سیاسی است. ولی حزب ما معتقد است که از میلیتاریسم افسارگسیخته و جنگ افروزی امپریالیسم آمريکا نشأت می گیرد.

به گفته ساور، زمان‌بندی این آزمایش‌ها در رابطه با آزمایش‌های سیستم پرتاب موشک روسیه نشان می‌دهد که ترامپ مستقیماً به بوروستنیک و پوزیدون واکنش نشان می‌دهد. البته در رسانه‌های غربی  چنین وانمود می شود که ترامپ آزمایش سیستم‌های پرتاب را با کلاهک‌ها اشتباه می‌گیرد و یا نشان دهنده درک نادرست است ، که در تغایر کامل با واقعیت است.

این تصمیم ترامپ نشان از جنگ افروزی دارد وبس.

به هر حال، هیچ چیز در آزمایش‌های سلاح‌های هسته‌ای به سرعت اتفاق نمی‌افتد.

“ساور” توضیح می‌دهد: “یک آزمایش کاملاً مجهز به سال‌ها آمادگی نیاز دارد.” اگر ایالات متحده واقعاً در آینده نزدیک آزمایش‌هایی انجام دهد، بیشتر جنبه نمایشی خواهد داشت تا تحقیقی.

مخالفان سلاح‌های هسته‌ای، هم در ایالات متحده آمریکا و هم در جهآن، عمیقا نگران هستند.

“فابیان هینز”، یک متخصص دفاعی در موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک مستقر در لندن، نیز فرض را بر این می گذارد که به این زودی‌ها آزمایش سلاح‌های هسته‌ای در ایالات متحده انجام نخواهد شد. در عوض، او معتقد است که “آزمایش‌های “تحت بحرانی” که در آنها هیچ واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای رخ نمی‌دهد، شبیه‌سازی‌های مجازی یا صرفاً آزمایش سیستم‌های پرتاب وجود خواهد داشت.” هینز به اظهارات ترامپ اشاره می‌کند و می‌گوید: “می‌خواهد به کشورهای دیگر – مانند روسیه و چین – برسد و آزمایش‌های هسته‌ای انجام دهد.”(!!)

کمپین بین‌المللی نابودی سلاح‌های هسته‌ای (ICAN) که در سال ۲۰۱۷ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، به شدت نگران است. سباستین، رئیس دفتر آلمانی این کمپین، به درستی می‌گوید: “این اعلام، تلاشی بسیار تهاجمی از سوی دونالد ترامپ برای استفاده از سلاح‌های هسته‌ای کشتار جمعی به عنوان یک ابزار سیاسی است.”

این واقعیت که کشورهای دارای سلاح هسته‌ای تا قبل از قرارداد منع آزمایش، به تنهایی، بین سال‌های 1945 تا 1992، بیش از 4 میلیون انسان را به بیماری های سرطانی دچار ساختند، گویای دامنه فاجعه ایست که ترامپ قصد انجام آن را دارد.

یک کارشناس نظامی به نام آقای “زاور” با نگرانی می‌گوید: “مسابقه تسلیحات هسته‌ای جدید در حال انجام است.”

به این ترتیب به نظر می‌رسد تابوی منع آزمایش سلاح‌های هسته‌ای در حال فروپاشی است.

برخی از کارشناسان معتقدند که از اوایل سال 2013، گزارش‌هایی از فعالیت در سایت‌های آزمایش در چین، روسیه و ایالات متحده وجود داشته که به خوبی در تصاویر ماهواره‌ای مستند شده بودند.

چین هم می‌تواند دوباره در جو آزمایش کند.

“زاور” توضیح می‌دهد که از نظر قانونی، ایالات متحده، چین و روسیه علیرغم توقف آزمایش‌ها، مجاز به انجام آزمایش هستند. او می‌گوید: “قرار بود پیمان جامع منع آزمایش‌های هسته‌ای تا پایان دهه ۲۰۰۰ تمام آزمایش‌های هسته‌ای را به طور کامل ممنوع کند.”اما ایالات متحده و چین هرگز این پیمان را تصویب نکردند و از همین رو روسیه نیز در سال ۲۰۲۳ تصویب آن را پس گرفت.

از آنجایی که ایالات متحده و روسیه ممنوعیت آزمایش محدود و قدیمی‌تری را به رسمیت شناختند، فقط مجاز به آزمایش‌های زیرزمینی هستند. از سوی دیگر، چین از نظر تئوری می‌تواند دوباره در جو آزمایش کند، که برای محیط زیست و مردم بسیار خطرناک‌ است. “ال سردینگز”، کسی است که ترامپ برای مدیریت زرادخانه هسته‌ای منصوب کرده است.

. “براندون ویلیام”، افسر سابق نیروی دریایی، معاون وزیر امور خارجه و رئیس آژانس ملی انرژی اتمی، یک آژانس نیمه مستقل در وزارت انرژی، است. ویلیام در شهادت خود در کنگره اظهار داشت که مدل‌های محاسباتی و نتایج آزمایش‌های غیر هسته‌ای را کافی می‌داند.

نیویورک تایمز همچنین روز پنجشنبه ۳۰ اکتبر نوشت که آزمایش‌های هسته‌ای در گذشته توسط وزارت انرژی، که سلاح‌های هسته‌ای را توسعه و تولید می‌کند، انجام شده است و نه توسط وزارت جنگ که ترامپ وظیفه انجام این آزمایش‌ها را بر عهده گرفته است. و این نشانه آشکاری است از سیاست جنگ افروزانه ترامپ به مثابه نماینده هارترین جناح‌های امپریالیسم آمریکا.

نقل از توفان شماره ۳۰۹ آذر ماه۱۴۰۴ ارگان مرکزی حزب کارایران




توافق تاریخی میان دیکتاتوری عربستان و امپریالیسم آمریکا

🤝💰

🛫 سفر ولیعهد و توافق‌های اقتصادی
در سفر اخیر ولیعهد عربستان سعودی به واشنگتن، ریاض و آمریکا مجموعه‌ای از توافق‌های اقتصادی و راهبردی امضا کردند که کاخ سفید آن را نقطه‌عطفی در همکاری دو کشور می‌داند. مهم‌ترین بخش این توافق، تعهد عربستان به افزایش سرمایه‌گذاری در آمریکا تا سقف یک تریلیون دلار بود.

✈️ تقویت همکاری‌های دفاعی
دونالد ترامپ با بسته دفاعی گسترده‌ای برای عربستان موافقت کرد که شامل تحویل جنگنده‌های پیشرفته اف-۳۵ و صدها تانک آمریکایی می‌شود. این اقدام، توان نظامی ریاض را به‌شدت افزایش می‌دهد و موقعیت استراتژیک عربستان در منطقه را تقویت می‌کند.

⚡ همکاری‌های فناورانه و انرژی
دو طرف همچنین در زمینه انرژی هسته‌ای، مواد معدنی حیاتی و هوش مصنوعی اسناد تازه‌ای امضا کردند که دسترسی ریاض به فناوری‌های حساس را گسترش می‌دهد. این در حالی است که امریکا هیچ گاه نگذاشت و نخواهد گذاشت که ایران به صنعت هسته ای دست یابد، نه در دوره محمدرضا و نه در دوره جمهوری اسلامی. آمریکا عربستان را به‌عنوان «متحد اصلی غیرناتویی» به رسمیت شناخت.

🌐 دیپلماسی و میانجی‌گری
در گفت‌وگوهای سیاسی، ولیعهد عربستان از حمایت کشورش نسبت به هرگونه توافق هسته‌ای احتمالی میان تهران و واشنگتن خبر داد و بر تمایل ریاض برای پیشبرد گفت‌وگوها درباره توافق ابراهیم تأکید کرد.

📈 گسترش روابط چندجانبه
همکاری اقتصادی عربستان با روسیه نیز رو به افزایش است و حجم تجارت دو کشور در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۵ تقریباً چهار برابر شده است. برنامه‌ریزی برای پروازهای مستقیم ریاض–مسکو و تأکید وزیران خارجه بر تعمیق مشارکت راهبردی نشان می‌دهد عربستان در پی تعادل و گسترش روابط با قدرت‌های جهانی است، در حالی که همکاری سنتی خود با آمریکا را نیز حفظ می‌کند. این رویکرد چندلایه، نقش فعال‌تر ریاض در سیاست منطقه‌ای و جهانی را برجسته می‌سازد.




نسل Z؛ خوش‌آمدید به میدان نبرد طبقاتی اما موظب باشید بازیچه دست امپریالیسم نشوید

🔥

طی ماه‌های اخیر، موجی از خیزش‌های انقلابی جوانان از اندونزی تا مراکش و ماداگاسکار جهان را لرزانده است. در برخی کشورها رؤسا از کاخ‌ها گریخته‌اند و پارلمان‌ها به آتش کشیده شده‌اند. ریشه مشترک این شورش‌ها، اعتراض به فساد، و شکاف عمیق طبقاتی است؛ شکافی که آینده‌ای قابل‌اتکا را از نسل جوان دریغ کرده است.

🏴 الهام جهانی

نسل Z با نگاهی فراملی به خیابان آمده است. در کشورهای مختلف، معترضان زیر پرچم دزدان‌دریایی؛ نمادی از مبارزه علیه رژیم‌های فاسد و سرکوبگر متحد شده‌اند. همین پرچم را در تظاهرات فلسطین در اروپا نیز دیده‌ایم. فرسودگی از وضع موجود اکنون یک تجربه جهانی جوانان است.

📊 چرخش به «ایدئولوژی‌های رادیکال»

در انگلستان، پژوهش «Generation Extreme» می‌گوید حدود ۳۵٪ جوانان به کمونیسم تمایل دارند. در آمریکا، زهران ممدانی با شعارهای سوسیالیستی توانست جوانان را بسیج کند و اکنون شهردار نیویورک شده است.

🌪️ نسلی که در بستر بحران‌ها رشد کرده

از بحران مالی ۲۰۰۸ تا کرونا، تورم، جنگ اوکراین و کشتار غزه، یک جوان هجده‌ساله امروز تمام عمرش را در میان بحران‌های پی‌در‌پی گذرانده است. طبیعی است نسلی که جز سقوط نمی‌شناسد، به سرمایه‌داری بدبین و به تغییرات ریشه‌ای متمایل شود.

📉 هشدارهای طبقه حاکم

حتی فایننشیال تایمز می‌نویسد نسل Z نیروی تازه‌نفس سیاست جهانی است و اگر حاکمان دست به اصلاح نزنند، «پرچم جمجمه» را در برابر خود خواهند دید. اما این روزنامه ضعف جنبش‌ها را نیز یادآور می‌شود: نبود رهبری روشن و ساختار سیاسی منسجم.

🚩 ضرورت یک رهبری انقلابی

انرژی نسل Z انکارناپذیر است، اما بدون یک سازمانی که این خشم پراکنده را به استراتژی تبدیل کند، حرکت‌ها ناپایدار می‌مانند. اگر این رهبری شکل گیرد، روزی نه پرچم جمجمه، بلکه پرچم سرخ رهایی بر فراز ساختارهای پوسیده برافراشته خواهد شد. اگر شکل نگیرد، همانگونه که نشانه هایی هم اکنون می بینیم این جنبش بازیچه دست امپریالیسم خواهد شد.




یادبود قیام پلی‌تکنیک آتن علیه ژیم فاشیستی دست نشانده امریکا

🕯️

بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر از نسل‌های مختلف یونانی در مراسم یادبود سه‌روزه پنجاه و دومین سالگرد قیام دانشجویان مؤسسه پلی‌تکنیک آتن (API) شرکت کردند؛ قیامی که در ۱۷ نوامبر ۱۹۷۳ توسط هیئت فاشیستی «سرهنگ‌های سیاه» سرکوب شد.

🚩 حضور گسترده معترضان
خیابان‌های پایتخت با «رودخانه‌ای سرخ» از معترضان، ستون‌های بزرگی از احزاب و جنبش‌های چپ، به ویژه حزب کمونیست یونان (KKE) و جوانان کمونیست یونان، همراه با اتحادیه‌های کارگری و دانشجویی پر شده بود. پس از توقف کنار بنای یادبود سرباز ناشناس در میدان سینتاگما، معترضان با شعارهایی همچون «۵۲ سال بعد، شعله قیام هنوز می‌سوزد!» و «پایگاه‌های ناتو، از کشور ما خارج شوید!» به سمت سفارت آمریکا حرکت کردند تا اعتراض خود به حمایت واشنگتن از دیکتاتوری نظامی ۱۹۶۷–۱۹۷۴ را اعلام کنند.

🗣️ سخنرانی دبیرکل KKE
دیمیتریس کوتسومپاس، دبیرکل کمیته مرکزی KKE، در سخنرانی گفت: «تجربه تاریخی نشان می‌دهد که چرخ تاریخ تنها زمانی به جلو حرکت می‌کند که مردم سازمان‌یافته و مصمم باشند.» شعارهای مشهور قیام – «نان، آموزش، آزادی» و «مرگ بر ایالات متحده، مرگ بر ناتو» – هنوز هم درباره ترک اتحادهای امپریالیستی و رد جنگ‌ها اهمیت دارد.

✊ راهپیمایی راهپیمایی به‌طور مسالمت‌آمیز برگزار شد و در مقابل سفارت آمریکا، یک دقیقه سکوت به یاد قربانیان و خواندن سرود کمونیستی ایتالیا «پرچم سرخ» برگزار شد. نمایشگاه KNE با حمایت KKE در IPA نیز به بازدیدکنندگان تصویری از دوران تاریک دیکتاتوری، مبارزات مردمی و مقاومت کمونیست‌ها ارائه داد.

📜 اهمیت تاریخی قیام
یادآوری قیام پلی‌تکنیک هرسال زنده نگه داشته می‌شود؛ دانشجویانی که شش سال پس از آغاز حکومت نظامی، اولین مقاومت سازمان‌یافته را شکل دادند. در این مراسم، حزب کمونیست یونان بار دیگر انتقاد خود را نسبت به سیاست‌های خارجی دولت‌های غربی و جنگ اوکراین بیان کرد و بر نقش اتحادیه اروپا و ناتو در تشدید بحران انرژی و درگیری‌ها تأکید کرد.




«ال‌توکه»؛ دست پنهان امریکا در بحران اقتصادی کوبا؟

🔶granma

📉 اقتصاد تحت فشار
اقتصاد کوبا سال‌هاست با ناهماهنگی‌های جدی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ از تولید و انرژی گرفته تا نظام مالی و دسترسی به ارز خارجی. در کنار چالش‌های داخلی، محاصره طولانی‌مدت آمریکا همچنان اصلی‌ترین عامل فشار اقتصادی است؛ محدودیتی که هزینه‌ها را بالا می‌برد و راه‌های پرداخت بین‌المللی را تنگ‌تر می‌کند.

📢 نقش ال‌توکه در تشدید بحران
در چنین فضای شکننده‌ای، پلتفرم «ال‌توکه» که نرخ‌های بازار ارز غیررسمی را منتشر می‌کند، با برجسته کردن هر اختلال اقتصادی و بالا بردن وابستگی به بازار غیررسمی، زمینه‌ساز ناهنجاری‌هایی می‌شود که مستقیماً زندگی مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
طبق گزارش برنامه تلویزیونی «دلایل کوبا»، این رسانه زیر حمایت رادیوی هلندی «رادیو ندرلند» ایجاد شده؛ نهادی که گفته می‌شود فعالیت‌های مداخله‌جویانه علیه کوبا را دنبال می‌کرد.

🎭 پروژه‌ای برای ایجاد رهبری ضدفرهنگی؟
کارشناسان می‌گویند هدف اصلی این شبکه، تربیت چهره‌هایی بود که در ظاهر به جامعه کوبا نزدیک باشند اما نقشی ضدفرهنگی ایفا کنند. در همین راستا، سال ۲۰۱۷ «بنیاد کلکتیوو ماس ووثِس» به مدیریت خوزه جاسان نیه‌وس کاردناس تأسیس شد؛ بنیادی که طبق تحقیقات، از نهادهای دولتی آمریکا مانند وزارت خارجه، USAID و NED تأمین مالی می‌شد.

⚠️ اتهام تخریب اقتصادی
اسناد منتشرشده نشان می‌دهد نیه‌وس کاردناس برای فعالیت علیه نظام کوبا حقوق ثابت دریافت می‌کرد و اقداماتی انجام می‌داد که مقامات امنیتی آن را مصداق «تخریب اقتصادی» می‌دانند. همچنین گفته شده که شبکه او در داخل کشور دست به عملیات مالی غیرقانونی زده است.

🔍 تحقیق جنایی در جریان
با وجود ادعای استقلال، ال‌توکه به‌دلیل دستکاری نرخ ارز، انتشار داده‌های ساختگی و تأثیرگذاری بر بازار غیررسمی اکنون تحت تحقیقات جنایی قرار دارد. مقام‌های مسئول می‌گویند این عملکردها مستقیماً بر اقتصاد ملی و معیشت مردم سایه می‌اندازد.




رژیم فاشیستی اسرائیل فلسطینی ها را از غزه بیرون می کند و قاچاقی به کشورهای ضداسرائیلی می فرستد

🌍

 🗣 اظهارات آفریقای جنوبی:
رونالد لامولا، وزیر امور خارجهٔ آفریقای جنوبی، روز دوشنبه بدون هیچ تعارفی اعلام کرد که آنچه در روزهای اخیر رخ داده، «تلاشی آشکار برای پاک‌سازی فلسطینی‌ها از غزه و کرانهٔ باختری» است.

✈️ پرواز غیرمنتظره به ژوهانسبورگ:
هفتهٔ گذشته، یک هواپیما حامل ۱۵۳ فلسطینی به‌طور غیرمنتظره در فرودگاه بین‌المللی ژوهانسبورگ فرود آمد. هیچ مقام آفریقای جنوبی از این موضوع اطلاع نداشت و حتی خدمهٔ فرودگاه نمی‌دانستند چرا این افراد به کشور منتقل شده‌اند.

⏳ انتظار در فرودگاه:
مسافران ساعاتی طولانی در باند فرودگاه منتظر ماندند، زیرا مدارکشان کامل نبود و هیچ نهاد رسمی ورودشان را هماهنگ نکرده بود. پس از مذاکرات طولانی، اجازهٔ ورود به عنوان «توریست» برای آنان صادر شد. رئیس‌جمهور سیریل رامافوسا گفت که این افراد «به شکلی مرموز» وارد کشور شده‌اند.

🌐 مسیر و سازمان:
گزارش‌ها نشان می‌دهد که این مسافران ابتدا از غزه خارج شده و با کمک سازمانی به نام المجد (ماهیت نامشخص) از طریق اسرائیل به نایروبی و سپس با پرواز چارتر به ژوهانسبورگ آمده‌اند. رهبر این سازمان، یک شهروند اسرائیلی-استونیایی است که پیش‌تر با واحدی در ارتش اسرائیل همکاری داشته؛ واحدی که هدفش «وادار کردن فلسطینی‌ها به ترک غزه» عنوان شده است.

💰 هزینه و تایید نظامی:
برخی مسافران گفته‌اند برای این سفر مبالغ سنگینی پرداخت کرده‌اند. ارتش اسرائیل نیز تأیید کرده که خروج آنان از غزه با موافقت این نهاد انجام شده، زیرا یک «کشور ثالث» پذیرفته بود آن‌ها را بپذیرد.

🛑 واکنش آفریقای جنوبی:
آفریقای جنوبی، که از حامیان اصلی فلسطینی‌هاست و شکایتی علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری مطرح کرده، اکنون اعلام کرده که به دلیل تلاش احتمالی اسرائیل برای خالی‌کردن غزه از ساکنانش، از پذیرش گروه‌های جدید خودداری خواهد کرد.




شکست تاریخی دولت ائتلاف سوسیال‌دموکرات‌ها در انتخابات محلی دانمارک

⚡

رأی‌دهندگان این بار با صدای بلند گفتند: 💬 رفاه پیش از سلاح 🛡️.

🏘️دستور کار انتخابات محلی و منطقه‌ای حول مسائل واقعی مردم شکل گرفت: رفاه اجتماعی، وضعیت مسکن،  سلامت و شادی جوانان، 🌍 نابرابری جغرافیایی و حمل‌ونقل عمومی.

📌 نتیجه اما برای سه حزب دولت – سوسیال‌دموکرات‌ها (S)، Venstre و Moderaterne – چیزی جز یک شکست سنگین نبود. اعتماد مردم به دولت SVM فرو ریخته است؛ دولتی که نتوانست راه‌حل‌های پایدار و سیاست‌های منسجم ارائه دهد. سوسیال‌دموکرات‌ها بیش از ۵٪ سقوط کردند، ونستره بیش از ۳٪ عقب نشست و مودراترنه زیر آستانه ورود به پارلمان باقی ماند. برای سوسیال‌دموکرات‌ها، این نتیجه چیزی کمتر از یک خونریزی سیاسی نبود.

🏛️انتخابات ۲۰۲۵، سوسیال‌دموکرات‌ها را به بازنده بزرگ بدل کرد: شکست در ۸۷ شهرداری از ۹۸ ، و از همه مهم‌تر، از دست دادن پست تاریخی شهردار کپنهاگ که پس از ۱۲۰ سال پادشاهی سوسیال دموکرات ها به چپ اصلاح طلب SFرسید 🏙️. پیام روشن است: مسئولیت فروپاشی اجتماعی بر دوش سوسیال‌دموکرات‌هاست.

⚔️خط سیاسی مبتنی بر نظامی‌گری  و تضعیف رفاه حزب را به شدت بی‌اعتبار کرد. حتی نقش دولت در جنایت‌های غزه احتمالاً بر تصمیم رأی‌دهندگان اثر گذاشت. مردم پشت به حزبی کردند که بیش از حد متکبر و دور از مشکلات روزمره به نظر می‌رسد. سبک رهبری نخست‌وزیر نیز به‌عنوان مغرور و بیگانه با ارزش‌های دانمارکی توصیف می‌شود.

🗳️همچنین، رأی‌های سفید بی‌سابقه – بیش از ۱۳۵ هزار – نشان‌دهنده بی‌اعتمادی فزاینده به کل نظام سیاسی است. این سکوت پرقدرت نشانه‌ای است از خواست مردم برای بدیلی واقعی  که به آنان گوش دهد.

✊تنها یک چپ واقعی، نزدیک به زندگی روزمره مردم می‌تواند این انرژی اعتراضی را به حرکت جمعی بدل کند.




نظامی‌سازی آرام و پیوسته؛ چگونه ترس به ابزار سیاست‌گذاری تبدیل شد؟

📌

در سال‌های اخیر روندی آغاز شده که می‌توان آن را «نظامی‌سازی ذهنی و فیزیکی نروژ» نامید. در حالی که تا مدتی پیش سیاست‌های دفاعی این کشور بر احتیاط و پرهیز از تنش تأکید داشت، امروز شاهد شتاب گسترده در افزایش بودجه‌های نظامی، پذیرش حضور نیروهای خارجی و گسترش تمرینات مشترک هستیم. رسانه‌های جریان اصلی در این فرآیند نقشی محوری ایفا می‌کنند؛ زیرا با تصویرسازی دائمی از تهدید، فضایی از اضطراب و تعلیق ایجاد می‌شود که راه را برای افزایش تسلیحات و بودجه‌های نظامی باز می‌کند. مشاهدات مبهم از «پهپادهای ناشناس»، رفت‌وآمد کشتی‌های خارجی در سواحل، یا روایت‌های بدون مدرک درباره «حملات ترکیبی» همگی به عنوان شواهدی قطعی نقل می‌شوند، در حالی که هیچ بررسی مستقل یا تأیید رسمی وجود ندارد.

📖 ترس به‌عنوان ابزار سیاست‌گذاری

این الگو یادآور دوره‌هایی است که افزایش ترس به عنوان ابزار سیاست‌گذاری استفاده می‌شود؛ ابزاری برای تغییر ذهنیت عمومی و پذیرش سیاست‌هایی که در شرایط عادی با مقاومت اجتماعی مواجه می‌شد. این تحولات در چارچوب گسترده‌تر رقابت‌های ژئوپولیتیک نیز معنا می‌یابد. جهان به‌سوی بلوک‌بندی‌های جدید حرکت می‌کند و سازمان‌های نظامی می‌کوشند حضور و تأثیرگذاری خود را در مناطق شمالی گسترش دهند. در این میان امضای توافق‌نامه‌های تسهیل‌کننده برای استقرار نیروهای خارجی در پایگاه‌های نظامی داخلی زمینه‌ساز تغییرات بنیادین در حاکمیت و سیاست‌های دفاعی می‌شود.

⚠️ نگرانی‌های اجتماعی و پیامدها

بخش مهمی از جامعه نگران است که چنین روندی نروژ را از سیاست سنتی «بازدارندگی همراه با اطمینان‌بخشی» دور می‌کند. همچنین افزایش تخصیص منابع به حوزه نظامی احتمالاً به کاهش بودجه‌های اجتماعی، رفاهی و عمومی می‌انجامد؛ امری که بر کیفیت زندگی مردم تأثیر مستقیم خواهد داشت.

🗣️ ضرورت گفت‌وگوی عمومی

پرسش‌هایی کلیدی مطرح است:

  • آیا افزایش حضور نظامی خارجی امنیت واقعی ایجاد می‌کند؟
  • آیا بسط پایگاه‌ها به وابستگی بیشتر منجر نمی‌شود؟
  • آیا ترس باید مبنای سیاست‌گذاری باشد؟