برداشت بورژوا- دموکراتیک از انقلاب پیش رو!
نفی سیاست مستقل حزب طبقه کارگر ایران!

مقاله شماره: ۹ (۱۰/۰۴-۲۰۱۸) ( ۲۱ فروردین ۱٣۹۷ )
رفیق جوانرود نیز در ص ۵ مقاله ی خود همین بلا را بر سر اندیشه ی دیالکتیکی زنده یاد طبری می ریزد. او را متهم می کند که گویا «ملاک مطلق انقلابی گری» را برای ««دمکرات های انقلابی» صادر کرده است. به جای نقل مشخص سخن طبری  در «»، برداشت خود را از سخن او بیان می کند. در بحث درباره ی «جدایی ناپذیری مقولات آزادی های دمکراتیک و حقوق دمکراتیک زحمتکشان» که همان پیوند ”آزادی و عدالت اجتماعی“ منظور است، می نویسد: «.. رویکرد منتسب به پلنوم شانزدهم و رفیق طبری که در آن، جنبه ضدامپریالیستی دمکراسی انقلابی و دمکرات های انقلابی – نه فقط ایران -، تقریبا ملاک مطلق انقلابی گری دمکرات های انقلابی و حمایت از آنها توسط کمونیست ها تلقی می شد و بصراحت به آزادی های دمکراتیک، اهمیتی ثانوی می داد (کتاب برخی مسایل حاد انقلاب ایران، ن.شته رفیق طبری، انتشارات حزب توده ایران، جلد ٢، سال ١٣۵٨)».