صحنه اصلی نبرد، تفهیم ضرورت هژمونی طبقه کارگر

مقاله شماره: ۱۹ (۳۰/۰۴-۲۰۱۸) ( ۱۰ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
برای حل ترقی خواهانه تضاد های سه گانه، کدام نکته پیش شرط است؟ آیا می توان حل تضاد را به عهده ی “بورژوازی ملی و میهن دوست” گذاشت؟ جریانی که سمت “چپ” آن، نمایندگان اصیل اصلاح طلب هستند؟ تجربه ی عملی گذشته، به این پرسش پاسخ منفی می دهد. جریان های صادقِ “انقلابی” در میان اصلاح طلبان که خوشبختانه خود را جمع و جور می کنند و می خواهند با «بازگشت به بهشتی و مطهری» آب رفته را به جوی بازگرداند، و به درستی «آزادی را میوه ی شیرین عدالت اجتماعی» (فرشاد مومنی) اعلام می کنند، بدون تردید نزدیک ترین متحدان ما برای تغییرات انقلابی در جامعه هستند و مانند توده ای ها خواستار احیای دستاوردهای ملی- دمکراتیک انقلاب بهمن اند، اما هنوز باید گام های اساسی را در سوی تغییرات ترقی خواهانه بردارند.