رژیم، مردم را دشمن بنیادین خود می داند، و نه امریکا را!

مقاله ۲۶/۱۴۰۲
۷ مهر ۱۴۰۲، ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳

چون برای جولان پرنده پندار در مرزهای آینده قیدی نیست جز قید منطق علمی، پس بی هیچ پروا به سراغ آن دور نماهای دور برویم..‏(احسان طبری)

پیش گفتار

هفته های گذشته، مانند همه ی روزها در جمهوری اسلامی، برای مردم ما تاریک و ناامید کننده بودند. رژیم نه امیدی و نه خواستی به یافتن چاره برای چالش های گوناگونی که میهن ما با آن درگیر است، از خود نشان می دهد. رژیم هم اکنون به دنبال دراز کردن زندگی انگلی خود به هر شیوه ای می گردد. دشمن شماره یک رژیم برای ماندن و چاپیدن، همانا مردم تنگ دست و آزدی خواه ما هستند.

رژیم در هفته های گذشته دوباره به بهانه ی سال گرد کُشته شدن زن دلیر کُرد، ژینا امینی به جان مردم، به ویژه جوانان افتاد و تا آن جا که در توان داشت مردم را کتک زد، ترساند، بازداشت کرد، به زندان فرستاد و شکنجه کرد و کُشت. در بر همان پاشنه می گردد و آزادی هم چنان سرکوب می شود. اقتصاد سرمایه داری جمهوری اسلامی هم، نه تنها در هفته های گذشته نشانی از بهبودی نداشته است، بل که به تندی به سوی بدتر شدن هم می رود. شیرازه اقتصاد کشور در روند فروپاشی است و شکاف طبقاتی بی داد می کند. برای دراز کردن زندگی ننگین خود، رژیم هم چنان به دنبال سازش با دشمنان خود در برون از مرزها و سرکوب دشمنان خود در درون مرزها می رود.      

داده های که در زیر برای نشان دادن فروپاشی دستگاه فرمان دهی جمهوری اسلامی آورده می شود، همگی برگرفته از رسانه های درون کشور است.

بگذارید در این نوشته در آغاز به اقتصاد ورشکسته رژیم بپردازیم و سپس نمونه هایی از سرشت آزادی کُشی این رژیم بیاوریم. در دنباله نوشته از زبان خود دست اندرکاران رژیم، شکاف طبقاتی و بی برنامگی رژیم را نشان خواهیم داد و سپس به سرنوشت جوانان و امید آن ها به کوچ می پردازیم. در بخش پایانی نشان می دهیم که رژیم به دنبال تنش زدایی با همسایگان و امریکا است، تا بتواند همه ی نیروهای خود را برای سرکوب در درون بسیج کند.

اقتصاد ورشکسته رژیم

نرخ تورم هر روز افزایش می یابد که پیامد ناگوار آن کاهش نیروی خرید مردم به ویژه خانواده های کارگری، تنگ دست و تهی دست است. اقتصادآنلاین می نویسد که نرخ تورم شهریور ۴۶.۱ درصد شد. در همین ماه، تورم نقطه به نقطه خانوارهای کشور، ٣٩,٥ درصد بوده است؛ یعنی خانوارهای کشور میانگین، ٣٩.٥ درصد بیش تر از شهریور ماه ١٤٠١، برای خرید یک «مجموعه کالاها و خدمات یکسان» هزینه کرده اند. داوود فکوری،  رییس اتحادیه سوپرمارکت و مواد پروتئینی ۳۰ شهریوربه تارنگاشت «تجارت نیوز»، گفت که امسال نیروی خرید مردم در هم سنجی با سال گذشته، بیش از ۵۰ درصد کاهش داشته است. تجارت نیوز می نویسد که با افزایش بهای کالاهای خوراکی و گرانی‌های، مردم ناچار شده‌اند که کاربرد برخی کالاها را در خوراک روزانه کاهش دهند و برخی فراورده های دیگر نیز دیگر روی سفره شام و نهار چیده نمی شود.

در کشورهای پیش رفته سرمایه داری اندازه گوشت خوری آن چنان بالا است که پزشکان برای تندرستی انسان ها سفارش می کنند که آن ها بیش تر پروتیین گیاهی بخورند. ولی در کشورهایی مانند کشور ما، مردم از تنگ دستی، حتا نمی توانند  کمینه (حداقل) پروتیین نیازمند روزانه خود را تهیه کنند. مرکز آمار ایران در گزارشی گفت که فروش گوشت قرمز در مردادماه ۱۴۰۲ در هم سنجی با مرداد سال گذشته، ۲۶ درصد کاهش داشته است. تارنگاشت اقتصاد آنلاین نیز گزارش داد که در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰ میانگین کاربرد گوشت قرمز در ایران ۴۱ درصد و سرانه کاربرد  شیر ۴۸.۶ درصد کاهش داشته است. اقتصادآنلاین می نویسد که تولید گوشت مرغ “سپید ماکیان” سه برابر گذشته شده است. با این همه بهای گوشت مرغ بالا رفته است و به ۱۲۰ هزار تومان برای یک کیلو رسیده است.

دروغ گویی یکی از شیوه های همیشگی جمهوری اسلامی در برخورد با گرانی و تورم است. بازار خوراکی‌ها در ایران با چالش کم بود و گرانی شکر روبرو است که مایه گرانی فراورده هایی که در آن شکر به کار برده می شود، نیز شده است. ولی به گزارش «ایرنا» وزارت کشاورزی نوشته است که شکر با بهای هر کیلوگرم ۲۸ هزار تومان به بازار داده می شود و «هیچ کمبودی در این زمینه وجود ندارد.».  خبرگزاری مهر، ۱۷ اردیبهشت ماه در گزارشی بهای شکر در بازار را ۳۳ هزار تومان گزارش کرده بود. تارنگاشت «تجارت‌نیوز» در گزارشی می نویسد که جمشید مغازه‌ای، دبیر انجمن تولیدکنندگان شیرینی و شکلات گفته است که با «مدیریت وزارت کشاورزی» بازار همیشه برافروخته است و حتا زمانی «شکر در بازار نایاب می‌شود.» برنامه دولت این بود که بهای هر کیلوگرم شکر ۲۵۵۰۰ تومان باشد. هم اکنون هر کیلوگرم شکر در بازار تا ۴۲ هزار تومان فروخته می‌شود.

سرشت آزادی کُشی این رژیم  

جمهوری اسلامی به بهانه های گوناگون مرزهای آزادی را هر روز تنگ تر و شمار آزادی خواهان در زندان را هر روز بیش تر می کند. به گزارش تارنگاشت هرانا، یک شهروند ایرانی-آمریکایی کلیمی به نام فرامرز جاویدزاد در زندان اوین  به دلیل نبود رسیدگی پزشکی جان باخت.

شبکه حقوق بشر کردستان روز یکشنبه در گزارش ماهانه خود درباره حقوق بشر شهروندان کُرد ایرانی از بازداشت دست‌کم ۱۶۲ کُرد سیاسی در پنج استان آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام، و تهران، در شهریورماه گزارش داد. دست‌کم شش کولبر بر اثر تیراندازی نیروهای مرزبانی ایران در پیرامون بانه، سردشت، و چالدران زخمی شدند و دست‌کم شش کارگر نیز در سر کار خود در شهرهای سنندج، پیرانشهر، بانه، بوکان، و مهاباد جان خود را از دست دادند. نیروهای نظامی جمهوری اسلامی در خیابان‌های بیش از ۱۵ شهر در کردستان از برگزاری سال گرد کُشته شدن ژینا امینی  و دیگر کُشته ‌شدگان جلوگیری کردند.

با آغاز سال آموزشی نو گزارش‌ها از بازداشت دست‌کم ۷ دانشجو در شهرهای گوناگون می نویسند. هم زمان چندین دانشجو و استاد دانشگاه گذرا و یا برای همیشه از دانشگاه برکنار شدند. بر پایه گزارش رسانه‌های دانشجویی، روز نخست مهر سحر صالحیان، دانشجوی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی سنندج، در شهر سقز به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد. بازداشت‌ها  از روز بیستم شهریور با بازداشت مهسا سعیدی، دانشجوی دکتری دانشگاه یزد، آغاز شد. پس از آن هم علی غلامی کنش گر دانشجویی و دبیر سیاسی پیشین انجمن آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت، علی رضوی دانشجوی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، فرهاد حسینی دانشجوی مدیریت دانشگاه آزاد زنجان، محمدمهدی وثوقیان دانشجوی دانشگاه علوم‌ پزشکی اصفهان، و آرمیتا پاویر، دانشجوی دانشگاه مدنی آذربایجان، هم بازداشت شدند.

دانشجویان سارا مددی دانشجوی رشته سینما دانشگاه سوره، مصطفی موسوی دانشجوی مدیریت گردشگری دانشگاه یزد، شقایق اکبری دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی سیاسی و دبیر انجمن علمی-‌ دانشجویی دانشگاه تربیت‌مدرس، و خشایار سفیدی، دانشجوی موسیقی دانشگاه هنر، مصطفی آذرخشی، عضو هیات علمی دانشکده الهیات و ادیان گذرا از دانشگاه به برون رانده شدند. هم زمان حسن باقری‌نیا، عضو هیات علمی گروه روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه حکیم سبزواری، نیز به «بازنشستگی زودرس» دچار شده است.

تارنگاشت کلمه، نوشت که شماری از امضاکنندگان نامه‌ای در باره ی پایان دادن به زندان خانگی  ۱۳ ساله میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد به وزارت اطلاعات خوانده شدند. ان ها زندان خانگی این سه تن را «قتل تدریجی» خوانده‌اند. این نامه به امضای ۵۷۰ کنش گر سیاسی، مدنی و فرهنگی رسیده است. زهرا شجاعی، رییس مرکز امور مشارکت زنان در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و یکی از امضاکنندگان این نامه، در یادداشتی نوشت که نیروهای وزارت اطلاعات می خواستند او را بترسانند، ولی او گفت که «این نامه سرگشاده را امضا کرده وپای آن هم ایستاده‌‌ام.» خانم شجاعی افزود که وزارت اطلاعات به او گفت که «نویسنده اصلی نامه با سرویس جاسوسی خارج از کشور ارتباط دارد».

فرزند امام جمعه اهل سنت راسک می‌گوید که پدرش یک ماه پس از بازداشت همچنان در اطلاعات زاهدان زیر «شکنجه‌های جسمی و روحی» است.

به دستور بی دادگاه جمهوری اسلامی آقایان سعید روستایی و جواد نوروزبیگی در پیوند با ساخت فیلم «برادران لیلا» که در جشنواره کن به نمایش رسید، تا پنچ سال نباید به ساختن و پخش فیلم بپردازند. آن ها هم چنین یک دوره «فیلمسازی با حفظ منافع ملی و اخلاقی» را در دانشکده صدا و سیمای قم باید بگذرانند.

بی برنامگی و آلودگی دستگاه فرمان روایی

بیش از یک دهه است که کارشناسان سخن از فرونشست زمین در جاهای گوناگون گفته اند. با این همه نشانی از تلاش برای جلوگیری و یا چاره جویی از این پدیده خطرناک دیده نمی شود. مریم دهقانی، عضو هیئت علمی بخش مهندسی راه و ساختمان و محیط زیست مهندسی دانشگاه شیراز روز یکشنبه دوم مهرماه در گفت‌وگو با خبرگزاری کار ایران، ایلنا، خطر فرونشست زمین در شهر مرودشت را ۲ تا ۳ سانتیمتر و در پیرامون این شهر را تا ۱۲ سانتیمتر برآورد کرده است. به گفته او  پهنای شکاف در منطقه تاریخی نقش رستم نزدیک به نیم متر تا ۷۰ سانتیمتر رسیده است.

او می‌گوید که “سیگنال‌های ضعیفی” از فرونشست زمین در پیرامون فرودگاه شیراز نیز دریافت شده است. دهقانی می‌گوید که «شهرک صنعتی فتح آباد، کناره، فیروزی، پتروشیمی مرودشت، خط انتقال گاز که از دشت مرودشت عبور کرده‌اند، خطوط ریلی و زیرساخت‌ها همه تحت تاثیر فرونشست زمین قرار دارند.» این استاد دانشگاه همچنین در باره ی خانه‌های “مسکن مهر” در مرودشت می‌گوید که «ساختمان این منطقه ترک برداشته و به میزان ۱۶ تا ۱۸ سانتیمتر دچار فرونشست شده است؛ زمین زیر دیوارهای اطراف مسکن مهر دچار فرونشست شده است.» در اسفندماه سال گذشته علی بیت‌اللهی، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات راه و شهرسازی بر پایه  ارزیابی‌های انجام شده درباره پدیده فرونشست زمین در ایران گفت که ۱۸ و نیم میلیون هکتار از ایران، یعنی ۱۱ درصد سرزمین ایران در روند فرونشست است که نزدیک به نیمی از ایرانیان در این جاها زندگی می کنند.

اقتصادآنلاین به گفته دستغیب رئیس دیوان محاسبات کل کشور نوشت که در ۳ وزارت خانه تاکنون ۲۰۰ هزار میلیارد تومان از (۴ میلیارد دلار) بودجه دولت در ۴۳ هزار حساب دستگاه‌ها رسوب کرده است. رسوب به معنای این است که بودجه به شماره حساب های بنیادی فرستاده نشد، بل که به شماره حساب های دیگر واریز شد. روشن است که پی گیری و دنباله گیری کاربرد پولی که به شماره های بنیانی واریز نشود بسیار دشوار تر است و به دین گونه، پی گیری پول مردم که به دوستان و خویشاوندان فرستاده می شود، سخت می  شود . نزدیک به صد در صد این “رسوب” در وزارت نفت رخ داده است.

دنیای‌اقتصاد می نویسد که پسته یک کالای ارزآور کشور است. تولید بالای پسته امسال مایه رقابت سنگین میان تولیدکنندگان ایرانی و آمریکایی شده است. آقای بهروز آگاه یکی از تولیدکنندگان بزرگ پسته ایران از سیاست‌‌‌های دولت در برابر کشاورزان و بازرگانان پسته خرده گرفت. وی گفت که “معاون باغبانی وزارت جهاد کشاورزی با ارائه طرحی” می خواهد جلوی فرستادن پسته برای فروش برون مرزی را بگیرد. شاید خواننده در این گمان باشد که با این کار پسته در درون میهن ارزان خواهد شد و خانواده های تنگ دست هم می تواند این آجیل خوش مزه را بچشند. ولی به گفته بهروز آگاه، خرید درون کشوری پسته از مرز ۱۵ درصد تولید پسته در ایران نخواهد گذشت. وی‌‌‌ افزود که این کار “بالاترین کمک به صنعت پسته آمریکا و بزرگ‌ترین خیانت به پسته ایران” است.

دنیای اقتصاد  بر پایه آمار وزارت جهاد می نویسد که از ۲۳ میلیون نیروی کار در کشور، ۲۰ درصد در بخش کشاورزی کار می کنند و ۴۰ درصد هم با بخش کشاورزی سروکار دارند. بخش کشاورزی نان شب ۵۶ میلیون ایرانی را فراهم می کند. روشن نیست که چرا سردمداران که برخی از آن ها خود از تولیدکنندگان و بازرگانان بزرگ پسته بوده اند، به ناگهان با چنین بی مهری با آن ها برخورد می کنند و حتا به دنبال فراهم کردن ارز برای اقتصاد ورشکسته نیز نمی روند.

آقای مصطفی هاشمی‌طبا، از مدیران پیشین جمهوری اسلامی، در گفت‌وگو با روزنامه شرق گفته است که سالانه ۲۸ میلیارد دلار سرمایه از ایران به برون از مرزها فرستاده می‌شود.

بانک مرکزی تنها در باره ی ۹ ماه نخست  سال ۱۴۰۱ از برون  فرستادن  بیش از ۱۰ میلیارد دلار سرمایه می نویسد. البته بانک مرکزی دو سال پیش هم دربررسی از عمل کرد ۱۶ سال گذشتهٔ گریز سرمایه از ایران که  ۱۷۰ میلیارد و ۶۱۷ میلیون دلار سرمایه از ایران به برون فرستاده شده است. بخشی از این سرمایه برای خرید خانه در  ترکیه به کار برده می شود. یادآوری شود که رژیم جمهوری اسلامی برای نبرد با بیماری همه گیر کرونا در سال ۲۰۲۰، با پیاده کردن دستورهای نئولیبرالیستی، ۵۰ میلیون دلار وام از بانک جهانی دریافت کرد. در همان سال، برای جلوگیری از پخش کرونا، رژیم یک درخواست وام ۵ میلیاردی به صندوق بین المللی پول فرستاد. ولی همین جمهوری اسلامی اجازه می دهد که بیش از ۱۷۰ میلیارد دلار به برون مرزها فرستاده شود.  .  

شکاف طبقاتی

هتل هما یکی از هتل‌های کهن و نام دار و ۵ ستاره تهران است. دارندگان این هتل با آگهی های پر هزینه در (www.eghamat24.com, www.jabama.com, ww.iranhotelonline.com)  می نویسند که بهای ماندن و خوابیدن یک شب در کوچک ترین اتاق یک میلیون تومان است. خوراکی بسیار گوناگون، با رنگ های دل پذیر و مزه‌های خوش به میهمانان داده می شود. این هتل می نویسد که مهمانان نیازی به بیرون رفتن از هتل ندارند. هتل دارای استخر، سونا، جکوزی، ماساژ، زمین تنیس، باشگاه بدنسازی و… است. یاد آوری شود که دست مزد ماهانه کارگران ساختمانی از ۵ میلیون تومان بالاتر نمی رود.

اقتصادآنلاین می نویسد که با ۸ میلیارد تومان (نزدیک به ۲۰۰ هزارد دلار ) می توانید در شمال پایتخت خانه‌های نقلی بخرید. با ۸ میلیارد تومان شما می‌توانید یک خانه ۵۵ متری ۲۰ سال ساخت در اقدیسه، یک خانه ۴۵ متری ساخت سال ۱۳۹۶ در زعفرانیه، یک خانه ۶۰ متری ۱۲ ساله در قلهک و یا یک خانه  ۱۲۹ متری در خانی آباد خریداری کنید. نیاز به یادآوری است که بهای خانه ها در شهرهای بزرگ اسکاندیناوی که از داراترین کشورهای جهان هستند، نیز کم و بیش به اندازه شمال تهران است.

در روزهای گذشته رسانه های جمهوری اسلامی در باره ی  ساختن خانه‌های گران‌ بها در شهر تازه ساخت پرند نوشته اند. جهان اقتصاد می نویسد که ناصر چمنی؛ رییس پیشین  کانون‌ عالی انجمن‌های صنفی کارگران گفت که ساختن خانه های پرهزینه، جای افسوس دارد. او گفت که شکاف طبقاتی در کشور بالا است که مایه زندگی در ناز و نعمت برخی ها و شکار نان شب برخی دیگر شده است. او افزود که خواستی از سوی دولت برای برخورد با بسازوبفروشان نمی‌بیند.

کارگران کارخانه سیمان ارومیه روز شنبه  برای  دست مزد بیش تر دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. دست مزد آن ها  ۱۲ میلیون تومان در ماه و  دست مزد کارگران پیمانی با  ۲۵ سال پیشینه کار تنها ۷ میلیون است. این در شرایطی‌ است که بنابر این گزارش، دست مزد مدیران کارخانه سیمان ارومیه پنج برابر کارگران، ماهانه ۶۰ میلیون تومان، است.

به گزارش تسنیم، سیدکریم حسینی عضو فراکسیون کارگری مجلس شورای اسلامی گفت که دست مزد کارمندان و کارگران باید هم گام با نرخ تورم افزایش یابد. او در گفتگو با دیده‌بان ایران گفت که «معتقدم وقتی مردم نسبت به گرانی، معیشت و بیکاری اعتراض دارند، این اعتراض واقعی است». محمد حسن آصفری، نماینده مجلس شورای اسلامی گفت که «نباید خیلی خوش‌باور باشیم که اعتراضات مردمی خاموش شده چرا که جامعه نسبت به وضع اقتصادی معترض است.»

ناامیدی، بی آیندگی و کوچ جوانان

با اقتصاد ورشکسته و خودکامگی فرمان روایان جمهوری اسلامی که حتا اندیشیدن به آزادی را گناه می داند، جوانان ناامید چاره ای فرای گریز از کشور نمی بینند. به گزارش مرکز آمار ایران “سن ازدواج” در دهه نود هم گام با افزایش فشارهای اقتصادی از ۳۰ سالگی به ۴۰ سالگی رسیده است. خبرگزاری «مهر» در گزارشی در پارسال نوشته بود که بررسی آمارهای کلان اقتصادی در دهه ۹۰ نشان می دهد که عمل کردهای اقتصادی این دهه اقتصاد ایران را ورشکسته کرده است. مرکز پژوهش‌های مجلس نیز در گزارش خود نوشت که دهه نود نرخ نداری (فقر) در کشور را از ۱۹ درصد به بیش از ۳۰ درصد افزایش داده است که این به این معنا است که بیش از ۳۰ میلیون ایرانی زیر خط نداری زندگی می کنند.

روزنامه اینترنتی «فراز» نیز نوشت که در همین دهه درآمد ملی سرانه ایرانیان نیز بیش از ۳۶ درصد کاهش یافته و شکاف میان «غیر فقرا» با خط نداری نیز بسیار کم شده است. نا گفته نماند که دو سالی که از دهه کنونی گذشته است نشان می دهد که شرایط اقتصادی کشور نه چندان بهتر از آن دهه نشده است، بل که به سوی بدتر شدن نیز می رود. محمد حسن آصفری، نماینده مجلس شورای اسلامی ایستادگی مردم را «به حق» دانست و گفت عمل کرد دولت سیزدهم به ویژه در دامنه اقتصاد زمینه‌ساز ناخوشنودی مردم را فراهم کرده بود.

ناامیدی، بی آیندگی، بی کاری، آزادی کُشی و آزادی خواه کُشی مایه کوچ بسیاری از هم میهنان ما شده است. یک سال پس از کُشته شدن ژینا امینی ، به ویژه «مردان جوان» دارای آموزش بالا و توان مند از شهرهای بزرگ می خواهند از کشور بروند. روزنامهٔ «جوان»، وابسته به سپاه پاسداران، آذرماه سال گذشته به‌گزارش سازمان مهاجرت ایران نوشت که در سال ۲۰۲۲ نزدیک به سه میلیون ایرانی یعنی ۳.۳ درصد از جمعیت ایران تنها در یک سال به برون از مرزها کوچ کردند. این روزنامه هم چنین به‌ گزارش از بنیاد ملی نخبگان نوشت که سالانه ۳۷ درصد از رتبه‌های برتر کنکور و المپیادها از کشور کوچ می‌کنند.

بنا به گفتهٔ احمدرضا عامری، رئیس اتحادیه شرکت‌های مسافربری، «امروز با افرادی تحصیل‌کرده و حتی خلبان مواجه هستیم که به‌دنبال دریافت گواهینامهٔ رانندگی پایه یک هستند تا بتوانند مهاجرت کنند.»

روزنامهٔ فرهیختگان که ارگان رسمی دانشگاه آزاد اسلامی است، از کوچ شش هزار و ۵۰۰ نفر از پزشکان و کارشناسان تنها در سال ۱۴۰۱ می نویسد. محمد میرزابیگی، رئیس سازمان نظام پرستاری ایران، دربارهٔ کوچ پرستاران به ایلنا گفته است که «روزانه پنچ تا شش پرستار و ماهانه بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ پرستار از کشور مهاجرت می‌کنند». کارمندان بیمارستان ها و بخش بهداشت به هر کشوری که درهایش برایشان باز باشد کوچ می کنند؛ هشتاد درصد از درخواست کنندگان برون مرزی برای کار پرستاری در دانمارک از ایرانیان هستند.

خبرگزاری ایسنا آبان سال گذشته در گزارشی نوشت که در  چهار سال گذشته ۱۶ هزار پزشک عمومی از کشور کوچ کرده‌اند. به این بیندیشید که کشوری که این همه به پزشک نیاز دارد و جاهای دوردست آن در کردستان و بلوچستان پزشک ندارند،۱۶ هزار پزشک که جامعه ما برای آموزش آن ها رنج کشید و پول به کار برد به این آسانی از دست می دهد. به‌گفتهٔ بهرام صلواتی، رییس سازمان مهاجرت ایران، ۵۰ درصد دانشجویان و آموزش دیدگان دانشگاهی می خواهند کوچ کنند.

خود رژیم به خوبی از دلیل های کوچ آگاه است. سعید معیدفر، رییس انجمن جامعه‌شناسی ایران، در گفت‌وگو با تارنگاشت جماران می‌گوید که دلیل های کوچ گری « بحران عمیق اقتصادی در زمینهٔ تولید، اشتغال، تورم […] نظام سیاسی آن‌ها کفایت لازم را برای فائق آمدن بر یک بحران اقتصادی ندارد و یا [..] در نظام تصمیم‌گیری کشور به جای شایسته‌سالاری از خویشاوندسالاری […] استفاده شود.» است. یادآوری شود که جمهوری اسلامی نه تنها از کوچ گری هیچ نگرانی ندارد، بل که خواهان گریز ایرانیان ناخرسند نیز هست. زینب ابوطالبی، گوینده برنامهٔ شبکه افق صدا و سیمای جمهوری اسلامی در یک برنامهٔ تلویزیونی گفته بود که «هر کس اعتقاد ندارد، جمع کند و از ایران برود.»

یادآوری شود که هم زمان با این گروه بزرگ کوچ کنندگان، رژیم با فریب کاری و دروغ می خواهد که ایرانیان برون از مرزها را به درون کشور برگرداند. سازمان مهاجرت ایران که زیر پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه صنعتی شریف کار می کند می‌نویسد که «در میان ایرانیان خارج از کشور در سال ۱۴۰۱» تنها ۱۴ درصد دلبستگی برای بازگشت به کشور دارند. ۶۲ درصد هرگز نمی خواهند که به کشور باز گردند و ۹۰ درصد باوری به گفته های دست اندرکاران در باره ی ایرانیان برون مرزی ندارند.

آشتی با شیطان ها چاره جویی رژیم برای چالش ها

آقای حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه ایران در نیویورک بسیار پرکار بود. او با وزیر خارجه عمان، مصر و سوئد دیدار کرد. او پیوند میان جمهوری اسلامی  با عمان و مصر را به سود جهان اسلام خواند. در دیدار با وزیر خارجه سوئد خواستار آزادی حمید نوری شکنجه گر جمهوری اسلامی شد.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در دیدار با آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در نیویورک گفت که برنامه سلطان عمان دربارهٔ بازگشت به برجام هم چنان روی میز است و جمهوری اسلامی برای بازگشت به برجام آمادگی دارد. او افزود که دادوستد پیام ها با امریکا هم چنان دنبال می شود. از سوی دیگر، انریکه مورا، دستیار سیاست خارجی اتحادیه اروپا، روز شنبه هفته گذشته هم زمان با برگزاری نشست سالانه سازمان ملل گفت که گفت و گو در باره ی  برجام برگزار شده و راهی فرای  بازگشت به برجام نیست.

سید ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران در نشست پایانی سازمان ملل گفت که “در دیدار با نخست وزیر ژاپن پیرامون اموال بلوکه شده ایران در این کشور” گفت و گو شد و “نخست وزیر ژاپن قول همکاری و پیگیری در این زمینه را داده‌اند“.

رئیسی درباره همکاری‌های کشور قطر برای آزادی زندانیان آمریکایی گفت که “از نقش سازنده قطر در این اتفاق انسان دوستانه تشکر می‌کنم”. نیاز به یادآوری است که رئیسی ی که آزادی زندانیان آمریکایی را یک “اتفاق انسان دوستانه” می داند، همان رئیسی ی است که خون سردانه با یک چرخش خودکار هزاران ایرانی میهن- و مردم دوست را به دم تیغ فرستاد.

بر پایه گزارش پنهانی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که روز دوشنبه خبرگزاری فرانسه آن را دید، جمهوری اسلامی در ماه‌های گذشته اندوخته های (ذخیره های) اورانیوم غنی‌شده خود را کاهش داده است. این اندوخته ها به  ۳۷۹۵.۵ کیلوگرم رسید که در هم سنجی با چند ماه پیش ۹۲۹ کیلوگرم کاهش داشت. سه هفته پیش روزنامه آمریکایی وال‌استریت ژورنال نوشته بود که تهران تولید اورانیوم غنی شده را که می توند برای کاربرد جنگی باشد را بسیار کاهش داده است.  وزیر خارجه ایران هم چنین بار دیگر گفت که «بمب هسته‌ای در دکترین ایران جایی ندارد.»

ما همیشه هوادار تنش زدایی با هم سایگان و دیگر کشورهای جهان که استقلال ما را ارج می گذارند و خواهان دادوستد برابر هستند بوده و هستیم. ولی سازش های رژیم با شیطان های کوچک و بزرگ برای ارج گزاری ناگهانی آن ها به استقلال میهن ما نیست، بل که برای آمادگی رزمی علیه خیزش توده ها است.

پایان سخن

آن چه که خوانده اید نشانگر آشکار سیاست رژیم برای زنده ماندن است؛ سرکوب در درون و سازش در برون.

هیچ تردیدی نیست که جمهوری اسلامی با چالش های فراوانی روبرو است که نمی توان آن ها را  با یک اقتصاد سرمایه داری نئولیبرالیستی و یک روبنای ستم گر و زورگو و آزادی کُش چاره کرد. رژیم نه خواست، نه توان حل این چالش های بی شمار را دارد. بی تردید سرکوب خواست های اقتصادی کارگران و توده های تنگ دست و دست گیری، زندانی و شکنجه کردن آزادی خواهان و سازش و سرسپردگی در برابر غرب می تواند چند سال به زندگی انگلی رژیم بیافزاید، ولی نمی تواند آن را از سراشیبی فروپاشی نجات دهد.

برای همین، رژیم نه می خواهد و نه می تواند مانند گذشته فرمانروایی کند. هم اکنون، لایه های گوناگون بورژوازی انگلی فرمان روا در تلاش هستند تا پیش از بار سفر بستن، تا آن جا که می توانند از سرمایه های ملی ما بدزدند. مردم هم بی برنامگی آن ها را می بینند و دیگر کسی میان مردمان تنگ دست، کارگران، لایه های میانی امید و یا باوری به دروغ های بورژوازی انگلی برای بهبودی زندگی ندارد. برای همین لایه های پایینی و میانی که کمرشان زیر بار فشار اقتصادی خم شده است و روشن اندیشان آزادی خواه که نفسشان از این تنگنایی گرفته است، نمی خواهند مانند گذشته زندگی کنند.    

“چپ” انقلابی اگر که نمی خواهد شورش خشم گینانه توده ها آب به آسیاب نیروهای راست بریزد و اگر نمی خواهد که راست سوار بر خیزاب جنبش شود، باید با هم اندیشی، هم کاری و هم گامی شرایط ذهنی انقلاب را به سود نیروهای پیش رو و سوسیالیستی فراهم کند.

بشکن طلسم را
که طلسمی شکستنی است،
ترديد نيست:‏
بند اسارت گسستنی است.‏(احسان طبری)

یادداشت: خواهش مندیم از کانال تلگرام “توده ای ها” (t.me/tudehiha) بازدید کنید




با گام گذاشتن به بریکس، جمهوری اسلامی نمی تواند از سراشیبی فروپاشی بگریزد!

مقاله ۲۲/۱۴۰۲
۱۰ شهریور ۱۴۰۲، ۱ سپتامبر ۲۰۲۳

پیش گفتار

جمهوری اسلامی با چالش های فراوانی روبرو است که ریشه در چند دهه پیاده سازی اقتصاد نئولیبرالیستی و روبنای دینی با فرمان روایی ولی فقیه دارد. هیچ یک از این چالش ها با گام گزاری به بریکس برداشته نمی شود. جمهوری اسلامی توان و خواست رهبری درست جامعه ما را ندارد. مردم هر روز گرسنه تر می شوند، دستگیری، زندان و شکنجه و کُشتار آزادی خواهان هر روز بیش تر می شود، محیط زیست هر روز آلوده تر می شود، چاه های آب هر روز خشک تر می شوند. 

بریکس می تواند به کشورهایی که خواهان درپیش گیری راه اقتصادی غیر سرمایه داری هستند، برای پایه گزاری یک اقتصاد ملی و مستقل کمک کند، ولی جمهوری اسلامی دل بستگی به پیاده کردن یک اقتصاد ملی با عدالت اجتماعی ندارد. جمهوری اسلامی با گام گذاشتن به بریکس، تنها خواهان سبک کردن بار تحریم ها بر دوش است، تا بتواند چند پگاهی دیگر به زندگی انگلی خود بیفزاید. بریکس می تواند به جمهوری اسلامی کمک کند که پیامدهای ناگوار تحریم را کم تر کند، ولی اقتصاددانان خود جمهوری اسلامی بر این باور هستند که حتا برداشتن سراسری تحریم  نجات بخش اقتصاد ورشکسته جمهوری اسلامی نیست.  اقتصاددان مرتضی افقه می گوید که به دلیل نبود شایسته‌سالاری در دستگاه فرمان دهی جمهوری اسلامی، حتا اگر تحریم‌ها نیز برداشته شوند، چالش های اقتصادی هم چنان  پابرجا خواهند ماند.  

در این نوشته نخست ما نشان خواهیم داد که جمهوری اسلامی هم زمان با تلاش برای پیوستن به بریکس، پنهانی برای چاره یابی چالش های خود با امریکا در روند گفت وگو بوده است. در دنباله این نوشته با بررسی رسانه های درون کشور نشان خواهیم داد که در بر همان پاشنه می گردد؛ اقتصاد ورشکسته؛ آزادی خواهان سرکوب شده؛ محیط زیست نابود شده؛ دستگاه فرمان دهی آلوده.

سیاست برون مرزی برای دراز کردن زندگی انگلی

هیچ چیز و هیچ کس در جمهوری اسلامی مقدس تر از خود جمهوری اسلامی نیست. رژیم از همان آغاز برپایی خود نشان داد که آماده است که رهبران خود و حتا آیه های قران را فدای دراز کردن زندگی انگلی خود سازد. جمهوری اسلامی بارها نشان داده است که برای زنده ماندن، حتا با شیطان هم سازگاری می کند.

شیخ محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخست وزیر قطر، روز جمعه سوم شهریورگفت که  امیدوار است که پیمان میان ایران و آمریکا برای آزادی زندانیان هم دیگر که در آن قطر یک میانجی کلیدی بود، به گفت‌وگوی گسترده‌تر بر سر پیمان هسته‌ای  برجام بیانجامد. وزارت خارجه آمریکا دو هفته پیش پذیرفت که ایران در برابر آزادی پنج زندانی آمریکایی، شش میلیارد دلار از پول نفت خود را که از سال‌ها پیش در بانک‌های کره جنوبی مانده بود را دریافت کند. خبرگزاری بلومبرگ روز جمعه در گزارشی نوشت، که دولت جو بایدن ماه‌ها در روند گفت و گوی نهانی با جمهوری اسلامی در باره ی  زندانیان، آزاد شدن دارایی‌های جمهوری اسلامی در کره جنوبی، و همچنین کاهش روند غنی سازی اورانیوم ایران بوده است. پیش تر روزنامه آمریکایی «وال استریت جورنال» نیز نوشته بود که جمهوری اسلامی تولید اورانیوم غنی‌شده برای کاربرد جنگی را بسیار کاهش داده است. در همان گزارش آمده است که حتا در برخی از جاها اورانیوم غنی‌شده ایران در روند رقیق‌سازی شدن است. به نوشته «وال استریت جورنال»، این کنش ها، تنش‌ها با ایالات متحده را کاهش می دهد و گفت و گو بر سر برنامه هسته‌ای ایران را آسان تر می کند.

بلومبرگ می نویسد که امریکا و جمهوری اسلامی پنهانی پیمانی در باره ی بالا بردن تولید و فروش نفت ایران نیز بسته اند. آمریکا پذیرفت که آرام آرام از پیاده کردن تحریم‌ها بر فروش نفت ایران بکاهد. به همین دلیل تولید نفت ایران هم اکنون بالاتر از  سال ۲۰۱۸ ، سال آغاز تحریم ها رسیده است. جواد اوجی، وزیر نفت ایران هفته گذشته گفت که تولید  نفت خام به ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز رسیده است که تا پایان شهریور این میزان به ۳.۴ میلیون بشکه افزایش خواهد یافت.

شرکت کالا کپلر (kepler logistics) هفته گذشته گزارش داد که ایران در این ماه روزانه  یک و نیم میلیون بشکه نفت خام تنها به چین فروخت. بلومبرگ می‌گوید، ارزیابی کارشناسان آمریکایی این بوده است که سرازیر شدن نفت ایران به بازار جهانی بهای آن را کاهش خواهد داد. بهای نفت برنت شمال، این هفته به زیر ۸۵ دلار رسید. دستگاه دولتی بایدن خواهان پایین نگه داشتن بهای بنزین، نزدیک به چهار دلار برای هرگالن در آمریکا است، تا بخت پیروزی جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ بیش تر شود. هلیما کرافت (Helima Croft)، رئیس استراتژی جهانی کالا در شرکت «بازارهای سرمایه» (Capital Markets) گفت که هم اکنون منافع اقتصادی آمریکا و ایران در مورد تولید بیش تر نفت و فروش آن در بازار یک سان است.

جمهوری اسلامی مهره های پایینی خود را به رسانه ها فرستاده است، تا راه باز کن گفت و گوی رودررو با امریکا شوند. اقتصاددان مرتضی افقه، در گفت‌وگو با روزنامه «صمت»،چاپ تهران گفت که از میان برداشتن تحریم ها می تواند به رام شدن کوتاه زمان تورم بینجامد. وب‌سایت «خبرآنلاین» در گزارشی به کارکرد دولت ابراهیم رئیسی خرده گرفت و نوشت که پس از دو سال هیچ کاری برای برداشتن تحریم‌ها انجام نشده است.
همان گونه که در زمان آقای خمینی دیدیم که چگونه او برای رییس جمهوری شدن ریگان، از آزادی گروگان های آمریکایی جلوگیری کرد، هم اکنون هم جمهوری اسلامی با افزایش تولید نفت و پایین آوردن بهای آن در بازار جهانی به انتخاب دوباره بایدن کمک می کند.

اقتصاد ورشکسته و مردم گرسنه

وب‌سایت «فردای اقتصاد» با پرسش از ۵۰ اقتصاددان می نویسد که  ۸۹ درصد از اقتصاددانان بر این باور هستند که تورم در سال ۱۴۰۲ یا به اندازه سال پیش و یا حتا از آن فراتر خواهد رفت. روزنامه «فرهیختگان»، هشتم اسفند ماه با انتقاد از سیاست‌های اقتصادی دولت ابراهیم رئیسی نوشت که در سال های گذشته توان خرید مردم ۴۰ درصد کم تر شده است، ولی دولت هیچ کاری برای کاهش فشار افزایش هزینه ها بر دوش خانواده ها نکرده است. مرکز آمار ایران در گزارش تازه خود می نویسد که نرخ تورم سالانه در تیر ماه را در ۱۵ استان ایران بالای ۵۰ درصد بوده است. یادآوری شود که با این که فشار تورم بر روی خانوارهای کارگری افزایش یافته است، وزیر کار  بازنگری دست مزد کارگران رانپذیرفت و با بازگویی سفارش های نئولیبرالیستی گفت که کارگران خودشان برای دست مزد بیش تر با کارفرما چانه‌زنی کنند. همان گونه که می بینیم برای جمهوری اسلامی گام گزاری به بریکس به معنای دور شدن از اقتصاد نئولیبرالیستی نیست.

جمهوری اسلامی به دنبال این است که صنعت ملی ورشکسته را از این هم کم توان تر کند. دست مزد کارگران به آن اندازه کم است که کارگران به ناگزیر دست از کار کردن در کارخانه ها و کارگاهای تولیدی بر می دارند و برای زنده ماندن دست به کارهای خرید و فروشی می زنند. هادی ابویی دبیر کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران گفت که خط تولید کارخانه‌ها نیاز به کارگر دارد، ولی کارگر پیدا نمی‌شود، چرا که آن ها به دنبال کار های دیگری با درآمد بیش تر رفتند. جمهوری اسلامی نه تنها هیچ نگران از هم پاشیدگی تولید صنعتی درون مرزی نیست، بل که طبقه های انگلی بورژوازی هیچ نیازی به یک اقتصاد ملی نمی بینند.

بهای یک کیلو گوشت قرمز از مرز ۵۵۰ هزار تومان گذاشته است که برابر با دست مزد دو روز یک کارگر است. خبرگزاری ایلنا می نویسد که خانواده های کارگری در هر ماه حتا یک کیلو گوشت قرمز هم نمی توانند بخرند. هم اکنون دست مزد کارگران کم درآمد و بازنشستگان میان ۹ تا ده میلیون تومان است، ولی خط نداری (فقر) میان ۱۸ تا ۳۰ میلیون تومان گذاشته شده است. شرایط اقتصادی کارگران و بازنشستگان آن ها را به خیابان ها کشانده است. در هفته های گذشته  بازنشستگان در استان‌های کرمانشاه، خوزستان، و اصفهان در خیابان ها به واخواهی پرداختند (اعتراض کردند). بازنشستگان در بیش از ۲۰ استان کشور به راهپیمایی پرداختند و کارگران ماشین سازی اراک اعتصاب کردند.

یکی از ویژگی های دستگاه فرمان دهی جمهوری اسلامی روبنای دینی آن است. جمهوری اسلامی هیچ تلاشی در راه بالا بردن دست مزد کارگران نمی کند و آن ها را در برابر بهره کشان تنها گذاشته است، ولی هنگام برگزاری رخ دادهای دینی پول های هنگفتی هزینه این کارهای واپس گرایانه می کند. مهرداد بذرپاش، وزیر راه و شهرسازی جمهوری اسلامی ، روز ۱۹ مرداد گفت که برای برگزاری اربعین، ۳ هزار میلیارد تومان بودجه فراهم شده است. مهدی چمران، رییس شورای شهر تهران گفت که برای برگزاری اربعین در تهران بودجه «۳۰۰ میلیارد ریالی» از سوی شهرداری پایتخت تهیه شده است.


سرکوب آزادی

جمهوری اسلامی راه سخن را برای مهره های گوناگون خود باز گذاشته است، تا سوپاپی در دیگ جوشان جنبش مردمی باشند، ولی نازک ترین نوای آزادی خواهی را با سرب گلوله و یا چوب دار پاسخ می دهد.

رییس کل دادگستری استان فارس امروز از صدور کیفرخواست برای دستگیرشدگان شاهچراغ شیراز گفت که اگر در بی دادگاه دادباخته (محکوم) شوند به دار آویخته می شوند. کُشتن آدم کُشان از سوی دستگاه دادگستری یک کشور یک کار غیر انسانی است، ولی در بی دادگاه های جمهوری اسلامی که دستگیرشدگان از حق طبیعی خود در داشتن وکیل و شرایط انسانی در زندان ها بی بهره هستند،این کاری است ضد انسانی که از مرز هر گونه ددمنشی نیز گذشته است.

جواد روحی زندانی سیاسی  که در دادگاه پیشین به سه بار اعدام محکوم شد، به ناگهان در زندان نوشهر جان باخت. ریحانه انصاری‌نژاد، کنش گر کارگری در بی دادگاه جمهوری اسلامی ۴ سال زندان گرفت. مهدی یراحی به دلیل ساختن ترانه  «روسری تو» بازداشت شد. ده‌ها استاد دانشگاه در هفته‌های گذشته از کار برکنار شده‌اند. به کارگر زندانی رضا شهابی اجازه بازرسی پزشکی نمی دهند. شماری از مردم در شهرهای آذربایجان تنها برای پشتیبانی از دریاچه‌ی ارومیه بازداشت شده‌اند. حمید قره‌ حسنلو، رضا آریا، حسین محمدی، مهدی محمدی، محمدامین اخلاقی ساوجبلاغی، امین مهدی شکراللهی، فرزانه قره حسنلو و علی معظمی گودرزی از متهمان پرونده کشته شدن «روح الله عجمیان»، در روزهای گذشته با هم ۶۵ زندان گرفته اند و راهی زندان های مشهد، کرمان، یزد و قم شدند. یادآوری شود که پیش تر در پیوند با این پرونده محمد، مهدی کرمی و سیدمحمد حسینی  به دار آویخته شدند.

پس از ایستادگی وکیل های دادگستری در استان‌های کرمانشاه، یزد، چهارمحال‌ و بختیاری، خراسان رضوی، خراسان جنوبی و آذربایجان غربی علیه در دست گرفتن پروانه دهی از سوی دولت، شماری از وکیل های دادگستری تهران نیز در برابر ساختمان شورای نگهبان دست به نشست زدند. مجلس می خواهد که گزینش وکیل برای پروانه دهی و پروانه گیری از کانون‌ وکلا گرفته شود به دست وزارت امور اقتصادی و دارایی واگذار شود. با این کار دولت می خواهد به بررسی و وازرسی کسانی که وکیل می شوند بپردازد و بدین گونه آن ها را برده سیاست های خود سازد. یادآوری شود که از زمان دولت مصدق تا کنون گزینش وکیل و وظیفه پروانه دهی و پروانه گیری در دست کانون‌ وکلا بوده است. شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران می گوید که رژیم به سرکوب آموزگاران و کارکنان خروش گر (اعتراضی) آموزش و پرورش می پردازد و آن ها را به دلیل های پوچ و بی هوده از کار برکنار می کند.

پنج شهروند کُرد از شهرهای مهاباد و ارومیه که در خیزش های سراسری پارسال بازداشت شده بودند، در بی دادگاه ی رژیم با هم  ۵۰ سال زندان گرفته اند. خانم نازیلا معروفیان، از تاریخ ۸ آبان ماه ۱۴۰۱، پس از پخش گفت و گوی خود با امجد امینی پدر مهسا امینی تا کنون چهار بار بازداشت شد و هم اکنون در یک بازداشتگاه ناشناخته شده به سر می برد. جمهوری اسلامی هنوز با چالش پوشش زنان درگیر است و با پذیرش پس نشینی زهرآلود در برابر زنان دلیر، هنوز در اینجا و آنجا خودنمایی می کند. پس از پخش عکس ورزشکار زن بی روسری در جشن برگماری فرماندار کلاردشت، وزیر کشور جمهوری اسلامی واکنش نشان داده و خواستار «بررسی» آن شده است.

با گذشت یک هفته ازپایان بررسی لایحه «عفاف و حجاب» در کمیسیون مجلس، سخنگوی شورای نگهبان امروز می گوید که این کار هنوز به پایان خود نزدیک نشده است. می گویند این لایحه به آن اندازه واپس گرا است که حتا برخی از نمایندگان مجلس از گذاشتن نام خود زیر آن خودداری کرده اند. علی مجتهدزاده، وکیل پایه یک دادگستری یکم شهریورماه در واکنش به این لایحه گفته که پیاده کردن آن «خشونت شهری» را «چندین برابر» افزایش خواهد داد. علی ربیعی، دستیار پیشین وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هم در باره ی پیاده کردن این لایحه هشدار داد و گفت این کار کشمکش و ستیزبه دبستان ها می کشاند.

رژیم تلاش فراوانی می کند که تا با فشار به خانواده های جان دادگان جنبش زن، زندگی، آزادی آن ها را  از هرگونه دادخواهی پشیمان کند.

فروپاشی محیط زیست و دستگاه آلوده فرمان دهی

کارشناسان درباره خشک شدن تالاب‌های انزلی و هشیلان، و پیامدهای آن هشدار می‌دهند. جمهوری اسلامی مانند همیشه هیچ دل نگران محیط زیست نیست و دلیل آن را دگرگونی های آب و هوایی می داند، ولی به گفته محمد کهنسال، کنشگر محیط زیست، کنش های انسانی نیز در نابودی تالاب انزلی نقش دارند. آقای کهنسال در گفت‌وگو با «اعتمادآنلاین»، سرریز شدن پس آب (فاضلاب‌) شهری و هم‌چنین فرسایش خاک در پی جنگل‌تراشی‌های گسترده در سال‌های گذشته را از دلیل های برجسته نابودی  تالاب انزلی خواند. کارشناسان می گویند که این تالاب تا ۵ سال دیگر به یک گودال آب دگرگون خواهد شد.

 ۹۰ درصد تالاب هشیلان در کرمانشاه هم خشک شده است . مدیر کل حفاظت محیط زیست این استان گفت که هم اکنون تنها ۱۰ درصد این تالاب دارای آب است که آن نیز در روزهای آینده خشک خواهد شد. یاداوری شود که تالاب های گاوخونی و میانکاله در سال‌های گذشته خشک شدند. جمهوری اسلامی می خواهد که همه ی این نابودی را بر دوش دگرگونی های آب و هوایی بگذارد، ولی احد جلیلیان در گفت‌وگو با ایلنا در باره ی  تالاب هشیلان گفت که «تنش آبی» چندساله دلیل بنیانی این خشک شدن است. او گفت که کاهش چشم گیر سفره‌های آب زیرزمینی به دلیل برداشت بی‌رویه برای فراورده های کشاورزی،  مایه خشک شدن بسیاری از رودخانه‌ها، چشمه‌ها و تالاب‌ها شده است.

دریاچه ارومیه نیز بیمار است و رو به خشکی می رود. کارشناسان دلیل آن را نادانی دستگاه جمهوری اسلامی می دانند، چرا که دریاچه وان در ترکیه که تنها  ۱۸۰ کیلومتری از دریاچه ارومیه دورتر است، نه تنها با مرگ دست و پنجه نرم نمی کند، بل که جان دار است.

بی خردی و بی بندوباری جمهوری اسلامی تا به دان جا رسیده است که بی غم از رنج و درد مردم و نابودی محیط زیست در زمین های بی آب خانه برای مردم می سازد. شهرهای تازه ای پیرامون کلان شهرها ساخته می‌شوند که همگی در کانون‌های بی‌آبی هستند. هم زمان دولت ابراهیم رئیسی ساختن یکان های صنعتی در نزدیکی کلان شهرها را آسان تر کرده است. شهرهای تازه در دشت‌هایی ساخته می شوند که در روند فرونشست زمین هستند.

هنگام برنامه ریزی ساخت این شهرها کسی در اندیشه چالش کم بود آب نبوده است. علیرضا جعفری مدیرعامل شرکت عمران شهرهای گفت که در شهر «شیخ‌بهایی» ۳۰ هزار خانه ساخته خواهد شد. «شیخ‌بهایی» یکی از ۴ شهر تازه استان اصفهان است که در ۲۵ کیلومتری شمال شهر اصفهان در روند ساخته شدن است. دشت اصفهان هم کم بود آب دارد و هم با فرونشست ۱۶ تا ۲۵ سانتی‌متری زمین روبرو است.

تهران کم بود آب دارد و ورامین، شهریار و قزوین با فرونشست دشت‌ها دست و پنجه نرم می کنند با این همه ساخت یک شهر و ۲ شهرک در دستور کار است.

رضا حاجی‌کریم عضو فدراسیون صنعت آب ایران گفت: «ما با کابینه‌ای روبه‌رو هستیم که هیچ‌نگاه آبی ندارد. آنجایی که وعده داده می‌شود یک میلیون واحد مسکونی در کنار شهرها می‌سازیم هیچ‌کس از خودش نمی‌پرسد با کدام آب قرار است این واحدها را بسازیم . الان اکثر شهرهایما‍ن در تنش آبی قرار دارند».

جمهوری اسلامی جاده های میهن ما را به کشتارگاها دگرگون کرده است. به گزارش همشهری آنلاین، واژگونی یک دستگاه مینی‌بوس در شهرستان ورزقان، ۱۰ تن کشته بر جا گذاشته است. در روزنامه دیگری می خوانیم که یازده کوه نورد در یک پیش آمد ناگوار رانندگی جان خود را از دست دادند. به گزارش آمار در جاده های ایران سالانه ۲۰ هزار کشته و ۸۰۰ هزار ایرانی زخمی می شوند. در میان ۱۹۰ کشور، ایران در رده ۱۳۰ام است. پیش آمدهای مرگ باردر جاده های ایران ۱۰ برابر نروژ است. از هر ۱۰۰ هزار ایرانی ۲۱ تن در جاده ها می میرند، در هم سنجی با نروژ که پر از جاده های کوهستانی پر از برف است، از هر ۱۰۰ هزار تنها دو نروژی جان خود را در جاده ها از دست می دهند.   

پایان سخن

همان گونه که در بالا نشان داده ایم، رژیم با گام گذاشتن به بریکس، هیچ نقشه ای برای برپایی یک اقتصاد مستقل ملی، ارج گزاری حقوق دموکراتیک، مانند آزادی سندیکاها و سازمان های صنفی مستقل و پاس گزاری آزادی های فردی ندارد.  

رژیم آن چنان از جنبش  زن، زندگی، آ زادی ترسیده است که آماده است تا هر جام زهری را بنوشد، تا این جنبش گسترده و سراسری نشود؛ رژیم به ویژه تلاش می کند که هم آهنگی پیروزمندانه ای میان  جنبش آزادی خواهی زنان و جنبش کارگری و خواست های اقتصادی مردم رنج بر و خلق های ستم دیده انجام نگیرد.همه ی برنامه های رژیم عمل گرای ولایت فقیه، برای دراز کردن زندگی انگلی جمهوری اسلامی پیاده می شود. همان گونه که دیده ایم، رژیم هم زمان با گام گزاری در بریکس، به گفت و گوهای پنهانی با امپریالیسم امریکا می پردازد؛ با شیطان کوچک، یعنی دیکتاتوری عربستان پیمان آشتی می بندد.

با همه ی این ترفندها، رژیم به راستی دیگر توان فرمان روایی میهن ما را ندارد و مردم هم دیگر نمی خواهند که در گرسنگی و در بند زندگی کنند. به زبانی دیگر، شرایط عینی انقلاب فراهم است.    

از بخت خوش جمهوری اسلامی، می توان از وابستگی و بی آبرویی اپوزیسیون راست و پراکندگی اپوزسیون “چپ” سخن گفت. فراهم کردن شرایط ذهنی انقلاب، تنها راه رهایی میهن از چنگال بورژوازی انگلی و واپس گرایان دینی  است. تنها راه فراهم کردن شرایط ذهنی انقلاب، هم اندیشی و هم کاری میان “چپ”ها است. تنها راه هم اندیشی و هم کاری میان “چپ”ها، گریز از فرقه گری و گروه محوری است. “چپ”ها به آن اندازه نکته های مشترک با هم دارند که می توانند گرد یک برنامه پیش رو کمینه (حداقل) به دور هم گرد آیند.