فروپاشی جمهوری اسلامی دیر و زود دارد، ولی سوخت و سوز ندارد!
مقاله ۶/۱۴۰۲
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۲، ۶ مه ۲۰۲۳
پیش گفتار
با نگاهی به جامعه ما در می یابیم که جمهوری اسلامی دیگر هرگز نمی تواند که جامعه را به روزهای پیش از جنبش “زن زندگی آزادی” بر گرداند. این جنبش مرز ترس را شکسته است و ماده شیرهایی به میدان فرستاده است که از لاش خوری و زوزه کفتارهای رژیم نمی ترسند.
آن چه که روشن است این است که چهل سال تلاش خستگی ناپذیر و پیوسته جمهوری اسلامی برای مغزشویی دودمان های پس از انقلاب راه به جایی نبرده است و کف گیر رژیم ولایت فقیه به ته دیگ خورده است، جادویش دگر کارساز نیست.
هم اکنون همه به روشنی می بینند که بخش بزرگی از مردم ما به ویژه لایه های پایینی جامعه و فرودستان دیگر نمی خواهند که مانند گذشته زندگی کنند و جمهوری اسلامی هم دیگر نمی تواند مانند گذشته فرمان روایی کند. ولی این حقیقت آشکار هنوز به معنای توان مردم برای واژگون کردن دستگاه بزرگ بهره کشی، ستم و زور، شکنجه، زندان، دزدی و دوست بازی نیست. هنوز جامعه به آن پختگی ذهنی برای انجام این کار نرسیده است. گناه بخش بزرگی از این نبود شرایط شایسته ذهنی بر دوش نیروهای ”چپ” است که هر کس آن در شیپور جنگ خود می دمد و نیازی به یک گردان یگانه و سازماندهی شده در برابر لشکر بهره کشان و دزدان و بی خردان واپس گرا نمی بیند. کرختگی و تنبلی ذهنی برخی ”چپ” ها تا به دان جا رسیده است که آن ها به جای تلاش برای فراهم کردن شرایط ذهنی انقلاب این کم بود را بهانه ای برای هواداری از این و یا آن لایه در درون و یا پیرامون جمهوری اسلامی کرده اند. این نوشته را باید یک بیدارباش به کسانی دانست که هنوز باور به نجات کشتی سوراخ شده جمهوری اسلامی دارند. جمهوری اسلامی به آن اندازه آلوده، چرکین و ناکارآمد است که نشانه های پیش از مرگ این بیمار را در همه ی زمینه می بینیم.
جوانان به آن اندازه دورویی، دزدی، آلودگی و دروغ از این دستگاه ایدیولوژیک دیده اند که دیگر نه تنها کششی به آن ندارند، بل که از آن بی زار هستند. این جوانان برای دوری از این دستگاه که دین را ابزار زر، زور و تزویر (شریعتی) کرده است، به سوی آرمان های نوینی می روند. اگر ما این جوانان کنجکاو و جویا را به بهانه لیبرالیسم خواهی از خود برانیم و بدتر از آن به آن ها بتازیم، بی ریب نبردگاه ایدیولوژیک را به هواداران ریز و درشت سرمایه داری و دوستان امپریالیسم می سپاریم. به جای آن، باید دست ها را بالا زد و به آموزش این جوانان پرداخت. باید پیوند میان جنبش آزادی خواهی با جنبش کارگری را تنگ تر و نزدیک تر کرد.
در زیر ما به بررسی نکته ها و داده هایی می پردازیم که از رسانه های خود جمهوری اسلامی برون آورده شده است. خواننده بی هیچ تردیدی، با خواندن این داده ها و بررسی این روی دادها در می یابد که جمهوری اسلامی هیچ توان و خواستی برای رهبری درست جامعه ندارد و تنها گاه گاهی مانند یک شیر بی یال و دم در بوته ی واپس گرایی به غرش می پردازد.
واپس گرایی
ولی انگار زمینه های واپس گرایی رژیم را اندازه و مرزی نیست.
خانم ناهید تاج الدین نماینده اصفهان در مجلس شورای اسلامی گفته است که آمار کودک کاری در میهن ما تا هفت میلیون کودک را در بر می گیرد. کودکان دختر برای نجات خانواده خود به همسری فروخته می شوند. هیچ گونه آماری در این باره در دست رس نیست، ولی از شمار طلاق های دختران خردسال می توان ژرفای این دشامد (فاجعه) اجتماعی را دریافت. این دختران بی گناه به جای رفتن به آموزش گاه و دبیرستان، دوران کودکی خود را در تاریک خانه ها به سر می برند. در کنار این پدیده ناگوار چندزنی و همسرکُشی نیز یکی از پیامدهای واپس گرایی رژیم ولایت فقیه هست که گسترش یافته است.
جمهوری اسلامی که زنان را برای نداشتن روسری یا پوشش “نادرست” موی سر به زندان می فرستد، نه تنها هیچ چالشی با تن فروشی زنان ندارند، بل که حتا آن را زیر نام های دینی گسترش هم می دهد. تارنگاشت های آزمند برای دستیابی به پول، روسپی گری را با “دعای خیر” جمهوری اسلامی زیر نام “صیغه” روا می دارند.
جمهوری اسلامی مانند کبکی سر به زیر برف کرده گرایش (تمایل) جنسی جوانان را نادیده می گیرد و هیچ آموزشی در باره ی چگونگی آمیزش جنسی درست به جوانان داده نمی شود. برای همین آمار ناگوار سقط جنین هر سال افزایش می یابد. به گفته سلیمان حیدری، مدیرکل مرکز نظارت و اعتباربخشی امور درمان وزارت بهداشت نزدیک به ۸۰ درصد این سقط جنینها غیرقانونی انجام میشود. هیچ آماری در باره ی زنانی که زیر دست این گونه “پزشکان خانگی” جان می سپارند در دست نیست.
جمهوری اسلامی شراب را حرام می داند و شراب نوشان را روانه زندان می کند، ولی نه تنها چالشی با کاربرد مواد مخدر ندارد، بل که به گفته آقای علی هاشمی، رییس مبارزه با مواد مخدر شمار بنگی های (معتادان) از مرز پنج میلیون هم گذشته است و روزانه جوانان بیش تری به کاربرد آن می پردازند.
واپس گرایی رژیم تا به آن اندازه گریبان گیر مردم شده است که به گفته وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه، با این همه شهرها، روستاها و طبیعت زیبا و ساختمان های باستانی تاریخی در میهن ما، ۲۵۰ هزار ایرانی در روزهای نوروزی به ترکیه سفر کردهاند.
سرکوب بی حجابی
پاسداران رژیم پیرزن ۵۹ ساله ای را که به پشتیبانی از نوه های بی روسری خود با آن ها درگیر شده بود، با خون سردی کشتند. پیرزنی را کشتند که جوانی خود را با داشتن روسری به پیری رسانده بود. گزمگان بی شرم رژیم، حتا پیکر بی جان این پیرزن را برای خاک سپاری به خانواده او ندادند.
ما پیش تر گفته بودیم که بورژوازی تجاری- سنتی و بورژوازی نظامی که پای گاه در میان مسلمانان واپس گرا دارند نمی توانند در برابر چالش حجاب به سازش بپردازند. در هفته های گذشته دیدیم که برای رژیم پیروزی کم هزینه در برابر زنان بی روسری تا چه اندازه برجسته است.
آقای تاج زاده اصلاح خواه سخن از همه پرسی در باره ی حجاب گفته است. آقای علی خامنهای، در دیدار با شماری از دانشجویان بسیجی در باره ی همه پرسی در باره ی حجاب گفت: «کجای دنیا این کار را میکنند؟ مگر همه مردم که باید در رفراندوم شرکت کنند امکان تحلیل این مسئله را دارند؟ این چه حرفی است؟» تسنیم روز جمعه ۱۸ فروردین به گفته محسنی اژهای رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی می نویسد: «اگر بخواهیم این مسائل را صرفا با بگیر و ببند حل کنیم، هزینهها بالا میرود و شاهد اثربخشی مطلوب نخواهیم بود».
پیروزی در نبرد با زنان بی روسری آن چنان برای رژیم برجسته هست که آقای لاریجانی نیز که پیش تر دید ملایم تری داشته است زیر فشار به ناگزیر دید خود را در باره ی حجاب دگرگون کرد. محمدجواد لاریجانی برپایی رفراندوم برای “احکام اسلام” را نادرست دانسته است و میگوید: «این خلاف قانون اساسی است و نمیتواند موضوع رفراندوم باشد.»
غلامعلی حداد عادل، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و رئیس فرهنگستان ایران، و داماد خامنه ای گفت که «دشمن برای بی حجابی در ایران برنامه دارد و ما هم برای مقابله با دشمن و دفاع از حجاب باید برنامه داشته باشیم. » آقای حداد ناخواسته پذیرای چالش بزرگی که جمهوری اسلامی در باره ی حجاب با آن روبرو است می شود و می گوید که «از نقشه های دشمن این است که جامعۀ ما را در قضیه حجاب دو قطبی کند تا عدهای به جان عدهای دیگر بیفتند. »
سرکوب بی حجابی نماد نبرد جمهوری اسلامی علیه آزادی زنان شده است. پس از نشست های فراوان برای چاره جویی این چالش بزرگ و با این که بسیاری از سردمداران جمهوری اسلامی سخن از پرهیز از زور گفته اند، مانند همیشه رژیم چاره ای فرای زورگویی نمی بیند و گزمگان را به خیابان ها می فرستد. «سردار رادان» فرمانده کل انتظامی کشور می گوید که « موضوع کشف حجاب یکی از دغدغه های مهم مردم متدین و آحاد جامعه است». او در برخورد با زنان بدحجاب در سه حوزه «معابر عمومی ، خودرو و اماکن» سخن می گوید که «بصورت جدی عمل میشود».
هم زمان با این دل سوزی در باره ی حجاب زنان رژیم هنوز هیچ کاری در باره ی «مسمومیت» دختران دانشآموز انجام نداده است.
ویرانی محیط زیست
بر پایه یک گزارش محرمانه وزارت نفت که در فضای مجازی پخش شده است، تنها یک سوم بنزین تولیدی کشور استانداردهای یورو ۴ دارد و بخش بزرگی از بنزین تولیدی غیراستاندارد است. ما هفتمین کشور تولید کننده گازهای گل خانهای هستیم .
مازوتسوزی در کشور بیش از ۱۳ درصد افزایش یافته است و روزانه بیش از ۲۴ میلیون لیتر و گاهی ۴۲ میلیون لیتر مازوت در نیروگاهها به کار برده می شود. در سال گذشته در پی مازوتسوزی گسترده و کاربرد بنزین نادرست برخی از کلانشهرهای کشور مانند تهران و اصفهان تنها سه روز هوای پاک داشتند. در کنار این ها باید آلودگی برخاسته از ریزگردها، آتش زدن زباله ، جنگل سوزی و چمن زار سوزی را به آن افزود.
شرایط آب از هوا بهتر نیست. سد سازی بدون برنامه، آب ها و رودخانه های آلوده، آلودگی دریای مازندران و تالاب ها مایه تنش آبی ، فرونشست ها شده است. کاربرد کود شیمیایی در کشاورزی آب شیرین را نیز آلوده کرده است. کالاهای خوراکی روزانه مردم مانند برنج، سبزیجات، میوه ها و نان از فراورده های شیمیایی پر است.
آلودگی دستگاه فرمانروایی
یک بار دیگر آلودگی و دزدی دستگاه دولتی سر خط روزنامه های درون کشور شد. احمد علیرضابیگی، نماینده مجلس از تبریز از واگذاری ۷۵ دستگاه خودروی شاسیبلند به نمایندگان برای جلوگیری از استیضاح یک وزیر سخن گفت.
به گزارش «رویداد ۲۴»، او می گوید: «اینکه ۷۵ خودرو با مدلهای فیدلیتی و دیگنیتی از خودروسازی بهمن خودرو وارد مجلس شده است و من مطرح کرده بودم، تایید هیات رییسه مجلس را هم دارد. ما در مجلس به صورت جدی میخواهیم تکلیف این موضوع روشن شود تا این شائبه از مجلس برداشته شود.»
روشن گری در باره دستگاه چرکین دولتی از نقش خود رییس جمهور نیز در خریدن آشکار نمایندگان مجلس برای هدف های سیاسی پرده برداری می کند. علیرضابیگی می گوید که ابراهیم رئیسی، رئیس حمهوری از واگذاری این خودروها به مجلس آگاه بوده است. علیرضابیگی با انتقاد از این کار می گوید که این گونه کارها در «مناصب قدرت، آلودگی ایجاد میکند.»
نبود آزادی
ستم و زورگویی جمهوری اسلامی به لایه های گوناگون اجتماعی مرزی ندارد، ولی ستم به کارگران و آزادی خواهان از همه بیش تر است و هزینه ایستادگی آن ها بسیار بالاتر از دیگر طبقه ها و لایه ها است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران چند روز پیش از روز جهانی کارگر گزارش داده بود که مزدوران رژیم با یورش به خانه محمد حبیبی، سخنگوی کانون صنفی معلمان تهران، او را هم راه با برخی از کنش گران کارگری و صنفی بازداشت کردند. محمد حبیبی، به تازگی پس از ۱۰ ماه از زندان آزاد شده بود. در پی این یورش ریحانه انصارینژاد، عسل محمدی، هیراد پیربداقی، آنیشا اسدالهی، سروناز احمدی، کامیار فکور، حسن چرتابی، ژاله روحزاد، احمد حیدری، و الدوزهاشمی بازداشت و به زندان اوین روانه شدند.
به گزارش حقوق بشر، هرانا، در یک سال گذشته دستکم یک هزار و ۶۱۶ نشست ها و اعتصاب کارگری برگزار شده است که همه آن ها با سرکوب دستگاههای امنیتی و قضائی جمهوری اسلامی روبرو شده است.
کارگران به بهانه های گوناگون پیش پا افتاده ، مانند تلاش برای برگزاری جشن روز جهانی کارگر بازداشت می شوند. گزمگان رژیم روز شنبه ۹ اردیبهشت به خانه کنش گر صنفی محسن عمرانی نیز یورش بردند و او را هم راه خود به جای نا گفته ای بردند.
اقتصاد ورشکسته
هنگامی که نرخ تورم کالاهای خوراکی به گفته رسانه های خود جمهوری اسلامی از مرز پنجاه درصد هم گذشته است، جمهوری اسلامی با افزایش سی درصدی دست مزد سر کارگران، کارمندان و بازنشستگان را کلاه می گذارد. به گزارش «مردمسالاری آنلاین»، بهای کالاهای خوراکی در یک سال ٨١ درصد افزایش یافته است. «جلال محمودزاده»، نماینده مهاباد در مجلس می گوید که بهای برق و گاز هم تا ٧٠ درصد افزایش داشته است.
«شورایعالی کار» با پذیرش پنج میلیون و سیصد هزار تومانی حداقل دست مزد شرایط زندگی کارگران را حتا از پیش بدتر کرده است. این افزایش دست مزد کارگران روزمزد یا پیمانی را دربر نمی گیرد. حسین رسولی دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات خراسان رضوی نیز گفته است که «پنج درصد کارگران قرارداد دائم و ۹۵ درصد آنها قرارداد موقت دارند که در این نوع قرارداد کارگر مزد کمی دریافت میکند.»
حتا خانه کارگر دست ساخته رژیم میگوید که حداقل دستمزد کارگران هزینه نُه روز از زندگی یک خانواده کارگری است. به گزارش وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، یکسوم جمعیت کشور به زیر خط «فقر مطلق» کشیده شدهاند. چند روز پیش از روز جهانی کارگر چهار هزار کارگر پیمانکاری پارس جنوبی از کار برکنار شدهاند.
بی آیندگی، ناامیدی، گرانی سرسامآور، بی کاری، شرایط ناپایدار سیاسی در جمهوری اسلامی شور ازدواج و فرزندآوری را در جوانان کشته است. خبرگزاری تسنیم با گفت آوردی از علیاکبر محزون، مدیر کل وقت دفتر آمار و اطلاعات جمعیتی سازمان ثبت احوال نوشت که هر سال آمار ازدواج کاهش و میانگین سن ازدواج افزایش مییابد. مدیر کل سلامت وزارت بهداشت آقای حامد برکاتی به ایسنا گفت که شمار نوزادان در ۴ سال گذشته ۲۵ درصد کاهش داشته است. به گزارش پای گاه تارنگاشتی وزارت علوم، قاسم عموعابدینی در بخشنامهای از “استادان راهنما” خواست که به دانش جویان شور ازدواج و کودک زایی بدهند. در برابر هر دانشجوی باردار یا دارای نوزاد شیرخوار “استادان راهنما” پاداش دریافت خواهند کرد.
رئیسی در برنامه انتخاباتی خود سخن از ساختن چهار میلیون خانه برای مردم کرده بود، ولی هم اکنون «مهرداد بذرپاش»، وزیر راه و شهرسازی خود دولت رئیسی، می گوید ساختن چهار میلیون خانه شدنی نیست.
به گزارش ایلنا، ویدا پرویزی رئیس خانه پرستار استان فارس در باره سیلزدگان شیراز میگوید: محلههای فقیرنشین مثل سلطانآباد، سعدیه، بلوار شهید بطائی و دیگر مناطق از نظر بهداشت و درمان وضعیت بسیار نامساعدی داشتند. حتی با یک زن باردار مواجه شدیم که بعد از ۵ ماه هنوز به هیچ پزشکی مراجعه نکرده بود. اتاق برخی خانهها در نداشتند و خانههای زیادی تخریب شده بودند. حتی کف خانهها فروکش کرده بود.
در روزهای نخست سال نو نرخ دلار به ۵۵ هزار تومان افزایش یافت و نرخ یورو نیز در بازار آزاد ایران به ۵۸ هزار و ۹۵۰ تومان، و نرخ پوند بریتانیا به ۶۶ هزار و ۷۰۰ تومان رسید.
مردم در برابر اقتصاد ورشکسته، شکاف طبقاتی، واپس گرایی و آلودگی هوا و آب خاموش نیستند، بل که کارگران و آزادی خواهان در برابر این هم بدبختی که جمهوری اسلامی به سر مردم سرازیر کرده است ایستادگی می کنند و به نبرد می پردازند.
پیوند جنبش آزادی خواهی با جنبش طبقاتی
شمار اعتصابهای کارگری و صنفی در سال گذشته از مرز ۵۰۰ بارهم گذشت. در هفته های گذشته شماری از رانندگان تاکسی در آستارا و گروهی از پرستاران بیمارستان «شهید رجایی» شیراز دست به اعتصاب زدند.
افزون بر این کارمندان فولاد بافت کرمان و کشاورزان اصفهانی نشست های اعتراضی برگزار کردند. هم اکنون بیش از ۱۰۰ واحد صنعتی ایران ، کارگران نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد برای افزایش دست مزد در اعتصاب هستند. سازمان مستقل کارگری مانند سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی واحد، سندیکای نیشکر هفت تپه، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان و اتحادیه آزاد کارگران روزانه برای سازش زیر فشار هستند. به گزارش ایلنا روز ۶ اردیبهشت کارگران پروژهای کارگران شهرداری رودبار برخی از پرستاران دانشگاه علوم پزشکی شیراز دست به نشست اعتراضی زدند.
ما بارها گفته ایم که سرکردگی نیروهای ”چپ” در جنبش براندازی بستگی به پیوند جنبش آزادی خواهی و جنبش کارگری دارد. خوش بختانه این بار کنش گران جنبش زنان به برجستگی پیوند خود با جنبش کارگری پی برده اند.
برخی از کنش گران جنبش «زن زندگی آزادی» و جنبش زنان با پخش بیانیهای از اعتصابات سراسری کارگران نفت، پتروشیمی و دیگر جاها پشتیبانی کردند. در این بیانیه که یاسمن آریانی، رها احمدی، منیره عربشاهی و لیلا میرغفاری آن را امضا کردهاند، آمده است:« ما فعالین زن انقلاب زن زندگی آزادی و جنبش زنان، کنار شما کارگران انقلابی و مبارز و اعتصاب کننده هستیم و در هشتمین ماه انقلاب زن زندگی آزادی و در آستانه روز جهانی کارگر، اعلام میکنیم که اعتصاب سراسری شما کارگران مبارز از درجه اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و جبهه مبارزه مقابل نظام استثمارگر که با سرکوب سیستماتیک به جان مردم افتاده را قطعا تقویت میکند.»
آن ها در بیانیه خود نشان می دهند که این همبستگی را به خوبی دریافتند. آن ها می نویسند: «ما بر این باور استواریم که جنبش کارگری و جنبش زنان در پیوندی ناگسستنی با یکدیگرند».
۳۵ سازمان دانشجویی و دانش آموزی هم در بیانیهای از اعتصابهای گسترده کارگران پشتیبانی کردند. آن ها در این بیانیه تنها سخن از سرکوب نگفته اند بل که از “استثمار” هم نوشته اند.
پایان سخن
همان گونه که دیده ایم جمهوری اسلامی در همه ی زمینه ها دچار ورشکستگی شده است. ساختار اقتصادی از هم پاشیده است و دستگاه دولتی و هوا و آب سراسر آلوده است. واپس گرایی در هر زمینه ای جولان می کند و به هر ندای آزادی خواهی و یا خواست افزایش دست مزد با زندان و شکنجه پاسخ داده می شود.
در برابر این همه زور و ستم و شکاف اقتصادی مردم خاموش نیستند، بل که از هر بهانه ای برای نشان دادن ناخشنودی خود بهره می جویند. دیگر برای همگان روشن است که جمهوری اسلامی نمی تواند مانند گذشته فرماندهی کند و توده ها هم دیگران نمی خواهند که مانند گذشته شرایط ناگوار کنونی را بپذیرند. به زبان دیگر، شرایط عینی انقلاب آماده است.
در زمینه فراهم شدن شرایط درخور ذهنی انقلاب، ما نوچه و غنچه های تازه ای را در درخت تنومند جنبش می بینیم. پشتیبانی جنبش آزادی خواهی زنان، دانش جویان و دانش آموزان از اعتصاب های کارگری نشان گر آغاز پختگی جنبش براندازی است. چالش بزرگی که ”چپ” انقلابی برای دگرگونی هم سنگی نیروها در جنبش براندازی به سود خود با آن روبرو است، همانا نبود و یا کم بود یگانگی و یک پارچگی آن است. شوربختانه، این نیروها هنوز درنیافته اند که “چاره رنجبران وحدت و تشکیلات است”. هنوز بسیاری از ”چپ” های انقلابی خود را داناتر و انقلابی تر از دیگران هم رزم خود می دانند و آماده اند که برای داشتن دیدگاه های نایکسان در باره ی مقوله های مجرد از “وحدت رنجبران” جلوگیری کنند.
تا ”چپ” های انقلابی با زدودن ته نشین های اندیشه خرده بورژوازی، منافع راستین طبقه کارگر را بالاتر از گروه پرستی خود ندانند، در بر همین پاشنه خواهد چرخید.
یگانگی و یک پارچگی ”چپ” به یک از خودگذشتگی بزرگی نیاز دارد که شوربختانه هم اکنون در ”چپ” دیده نمی شود. ولی ”چپ” های درون کشور پیامدهای ناگوار پراکندگی ”چپ” را از نزدیک می بینند و می دانند که اگر هم آهنگ پای به نبردگاه نگذارند، هم سنگی نیروها به سود نیروهای راست و هوادار امپریالیسم پایدار خواهد شد.
ما هیچ تردیدی نداریم که با ژرفش نبرد طبقاتی و گسترش جنبش آزادی خواهی، روند نزدیکی نیروهای ”چپ” به هم دیگر در درون میهن آغاز خواهد شد.