آمریکا و بازی بی‌پایان با جمهوری اسلامی

تسلیم

سه خبر نشان می‌دهد که رابطه آمریکا و جمهوری اسلامی یک بازی پیچیده است که در آن جمهوری اسلامی همه توان خود را برای راضی کردن آمریکا به کار می‌گیرد، اما واشنگتن تنها به تسلیم کامل تن خواهد داد.

نخست: وزیر خارجه آمریکا، روبیو، با اشاره به مکانیسم ماشه تأکید کرد: «ما تمام مسیرهای ایران به سمت سلاح هسته‌ای را مسدود خواهیم کرد.» در همین راستا ده‌ها نهاد و فرد ایرانی هدف تحریم‌های جدید قرار گرفتند. این اقدام نشان می‌دهد که  عقب‌نشینی و امتیازدهی جمهوری اسلامی، تنها با فشارهای بیشتر پاسخ داده می‌شود.

دوم: سخنگوی دولت تأیید کرده که جمهوری اسلامی حتی پیشنهاد مذاکره مستقیم با نماینده آمریکا و سه وزیر اروپایی را داده است، اما طرف آمریکایی سر قرار حاضر نشد. این خود نشان می‌دهد که واشنگتن نه تنها به دنبال مذاکره برابر نیست، بلکه جمهوری اسلامی را در موقعیتی نگاه می‌دارد که پیوسته منتظر پاسخ و واکنش باشد.

سوم: مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز با پیوستن مشروط ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم (CFT) موافقت کرده است؛ اقدامی که روشن می‌سازد جمهوری اسلامی حاضر است برای کاهش فشارها، یکی پس از دیگری از مواضع رسمی خود عقب‌نشینی کند.

در این میان نباید فراموش کرد که ترامپ آشکارا گفت آمریکا در حال گفت‌وگو با جمهوری اسلامی بر سر پیوستن به «پیمان ابراهیم» است؛ ادعایی که هرچند از سوی تهران تکذیب شد، اما تردیدی نیست که بورژوازی بوروکراتیک و بورژوازی مالی در ساختار قدرت مشکلی با چنین روندی ندارند.

روشن است که آمریکا با سیاست «فشار حداکثریِ» جمهوری اسلامی را گام به گام به تسلیم می‌کشاند. هر عقب‌نشینی تازه در برابر تحریم‌ها و پذیرش توافقات بین‌المللی، نه به کاهش فشار بلکه به مطالبه‌گری‌های بیشتر می‌انجامد. این بازی تا زمانی ادامه خواهد یافت که جمهوری اسلامی یا تسلیم کامل شود یا هزینه‌ای سنگین‌تر از توانش بپردازد.