ابرتورم، شوکی برای سفرهٔ مردم

📉
🩸 طبق تعریف فیلیپ کاگان، ابرتورم زمانی آغاز می‌شود که نرخ تورم ماهانه از ۵۰ درصد عبور کند؛ یعنی قیمت‌ها هر دو ماه دو برابر شوند. حالا سؤال این است: چرا با وجود این هشدارها، سیاست‌های پولی همچنان به خلق پول برای جبران کسری بودجه متکی است؟ پاسخ را باید در مدیریت نادرست و عدم شفافیت جست. دولت به‌جای اصلاح ساختار بودجه، پایِ نقدینگی را بازتر گذاشته و تورم را به سفرهٔ مردم کوبیده است. نتیجه؟ فقر گسترده، اجاره‌های نجومی، و سفره‌های خالی. این یعنی یک شکاف طبقاتی عمیق که هر روز عمیق‌تر می‌شود.
💊 رانت ارز ۲۸۵۰۰ تومانی، سود کلان برای داروسازان خاص
در سوی دیگر، خبر دوم پرده از یک فساد ساختاری برمی‌دارد. شرکت‌های دارویی مواد اولیه را با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی (یارانه‌ای) دریافت می‌کنند، اما محصول نهایی را با نرخ ارز توافقی و قیمت‌های جدید به فروش می‌رسانند. مابه‌التفاوت این دو نرخ، سودی کلان است که از جیب بیت‌المال و سفرهٔ مردم خارج می‌شود و به حساب چند شرکت خاص واریز می‌گردد. این یعنی یک شکاف طبقاتی دیگر: یک گروه با ارز دولتی تولید می‌کند و گران می‌فروشد، و مردم عادی باید داروی گران را با تورم افسارگسیخته بخرند.
🔍 فریاد
واقعیت تلخ این است که بار سنگین این مدیریت نادرست، نه بر دوش مسئولان، که بر دوش زحمت‌کشان و بیماران افتاده است. کارگری که حقوقش را به‌زور می‌گیرد، باید داروی قلب یا سرطان را با قیمتی بخرد که نیمی از درآمد ماهانه‌اش را می‌بلعد. در همین حال، داروسازانی که با ارز دولتی تغذیه شده‌اند، سودهای میلیاردی می‌برند. این یعنی عدالت اقتصادی قربانی منافع گروهی شده است.
🗣️ وظیفهٔ روشنفکری

تنها راه بقا، عدالت اجتماعی و شفافیت است و تجربه نشان داد که تحقق آن در جمهوری اسلامی
که هم ابرتورم سفره‌ها را می‌سوزاند و هم ارز دولتی به جیبِ خواص می‌رود، غیرممکن است.