اسلواکها با حسرت، از خوبی های سوسیالیسم صحبت می کنند
بحران بازار مسکن اسلواکی ابعاد نگرانکنندهای پیدا کرده است. قیمتها برخلاف درآمد مردم پیوسته افزایش مییابند، و در نتیجه خانهدار شدن دشوارتر میشود. با وجود این، تقاضا حتی در چنین شرایطی از عرضه پیشی میگیرد، زیرا سازندگان خصوصی به دلایل گوناگون نمیتوانند بازار را اشباع کنند. بیشترین فشار بر دوش شهروندان عادی است که ناچارند یا اجارههای بالا بپردازند یا وامهای مسکن سنگین و نامطلوبی بگیرند که دریافت آن از بانکها خود دردسر بزرگی است.
در سال ۲۰۲۵، یک اسلواک برای خرید آپارتمان دو خوابه متوسط در حومه براتیسلاوا باید معادل ۱۲۰ ماه حقوق کامل خود، یعنی ۱۰ سال پسانداز کند. قیمت هر مترمربع مسکن در براتیسلاوا حدود ۵۲۵۰ یوروست، بالاتر از رم. این روند با افزایش ۳۴ درصدی قیمت مسکن طی دو سال اخیر، شدت خواهد گرفت.
در مناطق مرزی با مجارستان هم وضعیت مشابهی دیده میشود. خرید یا اجاره آن سوی مرز بهصرفهتر است و این باعث میشود پیوند با وطن سست شده و افراد بهتدریج در کشور دیگر ریشه بدوانند. کمبود مسکن و قیمتهای نجومی ناشی از بیعملی دولت، طمع برخی سازندگان و بوروکراسی سنگینی است؛ ساخت یک خانه از خرید زمین تا تحویل، ۷ تا ۸ سال طول میکشد.
دولت برنامهای برای ساخت مسکن اجتماعی ندارد و تنها ۳ درصد واحدهای اجارهای متعلق به آن است. همچنین اعتراض مردم به ساختوساز در نزدیکی محل زندگی، کمبود نیروی کار فنی و احتکار عمدی آپارتمانهای آماده توسط سرمایهگذاران، کمبود و گرانی را تشدید کرده است.
بحران مسکن بخشی از رکود کلی اقتصاد است؛ کشاورزی، انرژی، خودروسازی و گردشگری نیز با مشکلات جدی روبهرو هستند. بسیاری از اسلواکها با حسرت، دوره سوسیالیسم را به یاد میآورند که مسکن دولتی و خدمات شهری با بهای ناچیز فراهم بود و واژه «بحران» فقط در خبرهای کشورهای سرمایهداری شنیده میشد.