اقتصاد بیمار جمهوری اسلامی
اکوایران: در مقاله ای صحبت از اصلاحات اقتصادی کرده است.
چارچوب سیاستی مقاله عمدتاً به اقتصاد بازارمحور و ادبیات اصلاحات ساختاری نزدیک است و در بخشهایی مؤلفههای نئولیبرالیستی دارد؛ بهویژه در دفاع از آزادسازی، اصلاح قیمتهای نسبی، کاهش قیمتگذاری دستوری و انضباط مالی و پولی.
مهمترین اصلاحاتی که از متن مقاله میتوان برداشت کرد اینها هستند:
- اصلاح سیاست پولی و کنترل تورم
کنترل رشد نقدینگی ؛جلوگیری از پولیسازی کسری بودجه؛ کاهش وابستگی سیاست پولی به نیازهای مالی دولت ؛ایجاد ثبات در سیاست پولی - اصلاح بودجه و منابع درآمدی دولت
کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی ؛کنترل کسری بودجه ؛اصلاح شیوه تأمین مالی دولت؛ هدایت درآمدهای نفتی به سمت سرمایهگذاری مولد - اصلاح نظام بانکی
کاهش وابستگی بانکها به تأمین مالی دولت ؛جلوگیری از خلق نقدینگی و پایه پولی بدون پشتوانه؛ایجاد انضباط بیشتر در نظام بانکی - اصلاح قیمتگذاری و یارانهها
اصلاح قیمت حاملهای انرژی ؛ کاهش رانت ناشی از قیمتگذاری دستوری؛اصلاح نظام یارانهای، همراه با جبران آثار رفاهی برای گروههای آسیبپذیر - آزادسازی و اصلاحات نهادی
کاهش مداخلات ناکارآمد دولت در اقتصاد ؛حرکت به سمت آزادسازی اقتصادی، اما با پشتوانه نهادی مناسب؛توجه به ترتیب و نحوه اجرای اصلاحات، نه صرفاً اصل اصلاح - اصلاحات مربوط به رشد و اشتغال
ایجاد زمینه برای رشد اقتصادی پایدار؛افزایش فرصتهای شغلی مناسب؛تنوعبخشی به تولیدات صنعتی؛ افزایش سرمایهگذاری مولد - اصلاحات رفاهی و اجتماعی
افزایش رفاه عمومی ؛کاهش فقر ؛ جلوگیری از اینکه اصلاحات اقتصادی فشار نامتناسبی بر گروههای کمدرآمد وارد کند.
روشن نیست که منظور دقیق از «اصلاحات ساختاری» چیست و بسته اصلاحی پیشنهادی دقیقاً شامل چه سیاستهایی است؟
این کلیگوییها درباره «اصلاحات ساختاری» و «کارآمدی اقتصادی» بیش از آنکه یک چارچوب تحلیلی روشن ارائه دهند، برای پنهانکردن و مشروعیتبخشی به سیاستهای نئولیبرالیستی به کار گرفته شدهاند.