اقتصاد نئولیبرالیستیِ رانتی؛ نسخه رسمی ورشکستگی و گرسنگی

🍚💸

🍽️🔥 رانت، احتکار و سفره‌های خالی
کشف ۴۰۰ تُن برنج وارداتی دپو‌شده در بیابان‌های اطراف شهرری، تنها یک «خبر» نیست؛ نماد عریان اقتصاد رانتی جمهوری اسلامی است. برنجی که با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی وارد شده، ماه‌ها از مردم پنهان شده تا قیمت‌ها سر به فلک بکشد. نتیجه؟ برنج ایرانی کیلویی تا ۴۰۰ هزار تومان و برنج وارداتی تا ۲۵۰ هزار تومان. این مقدار برنج، غذای سالانه ۱۴ هزار نفر بوده، اما در چرخه فساد و سودجویی گم شده است. حذف ارز ترجیحی هم نه برای حذف رانت، بلکه برای انتقال آن از یک جیب خاص به جیب خاص‌تر است.

🌫️🏭 اقتصاد سودمحور، هوای سمی
آلودگی هوای مرگبار کلان‌شهرها نتیجه «نبود قانون» نیست؛ نتیجه اجرای‌نشدن عمدی قانون است. وقتی منافع کوتاه‌مدت اقتصادی و سیاسی بر حق مردم برای نفس کشیدن غلبه می‌کند، مازوت‌سوزی، خودروهای فرسوده و صنایع آلاینده عادی می‌شوند. این همان منطق نئولیبرالیِ حاکم است: سود برای گروه‌های ذی‌نفوذ، هزینه برای مردم. قانون هوای پاک هست، اما اراده‌ای برای اجرا وجود ندارد.

📉💣 تورم مزمن، فرار از مسئولیت
بحث ابرتورم ۳۰۰۰ درصدی شاید اغراق‌آمیز باشد، اما انکار واقعیت تورم مزمن، فریب است. کارشناسان می‌گویند چشم‌انداز روشنی برای مهار تورم وجود ندارد. افزایش نرخ ارز، کسری بودجه، خلق پول بی‌ضابطه و ناترازی بانک‌ها، ستون‌های این ویرانی‌اند. همان‌هایی که دیروز «برنامه نجات» می‌دادند، امروز از بن‌بست می‌گویند؛ این نه تحلیل، که فرار از مسئولیت است.

🚨✊حاصل اقتصاد نئولیبرالیِ رانتی جمهوری اسلامی روشن است: احتکار غذا، هوای سمی، تورم مزمن و فقیرسازی سیستماتیک. سران این نظام، جز دزدی سازمان‌یافته و حفظ منافع خود، برنامه‌ای برای نجات اقتصاد ندارند. تا زمانی که این ساختار باقی است، ورشکستگی ادامه دارد و گرسنگی عمیق‌تر می‌شود.