امارات و اسرائیل؛ شراکتی فراتر از عادیسازی در پروژه سلطه منطقهای
🔥
امارات و اسرائیل امروز فقط شریک اقتصادی نیستند؛ بلکه در پروژهای مشترک برای بازطراحی سیاسی و امنیتی منطقه عمل میکنند. ابوظبی از مرحله عادیسازی عبور کرده و به بازیگری تبدیل شده که منافع خود را در هماهنگی کامل با تلآویو و واشنگتن تعریف میکند. مسئله فقط اتحاد نیست، بلکه مشارکت فعال در تثبیت هژمونی اسرائیل بر غرب آسیا و شمال آفریقاست.
⚠️ حاکمان ابوظبی با تکیه بر ثروت نفتی، نقشهایی فراتر از ظرفیت واقعی خود پذیرفتهاند؛ از مداخله سیاسی و رسانهای گرفته تا حمایت مالی از پروژههای امنیتی و لابیهای همسو با اسرائیل در غرب. این ساختار بدون نیروی کار مهاجر حتی یک روز هم قادر به ادامه حیات نیست، اما همچنان تلاش میکند تصویر یک قدرت باثبات و موفق را به جهان عرضه کند.
🛑 سکوت و اطاعت شرط ورود به «بهشت اماراتی» است. کارگران، روزنامهنگاران، استادان دانشگاه و فعالان فرهنگی باید قواعدی را بپذیرند که هیچ فضایی برای نقد، بحث سیاسی یا حتی بیان دیدگاه مستقل باقی نمیگذارد. بسیاری از نخبگانی که وارد این ساختار شدند، به تدریج به ابزار تبلیغاتی حکومت تبدیل شدند و استقلال فکری خود را از دست دادند.
🔥 نارضایتی در دبی، شارجه و رأسالخیمه رو به افزایش است. وابستگی عمیق ابوظبی به پروژه آمریکایی ـ اسرائیلی، نهتنها آینده فلسطین بلکه ثبات کل خلیج فارس را تهدید میکند و منطقه را به سوی درگیریهای گستردهتر سوق میدهد.
🌍 ادامه این مسیر، کشورهای عربی را به ساختارهای امنیتی خارجی وابسته خواهد کرد. توسعهای که بر سرکوب، حذف هویت بومی و پیوند با منافع اسرائیل بنا شود، هرچند ظاهری داشته باشد، نهایت شکننده است و نمیتواند برای ملتهای منطقه امنیت یا کرامت پایدار ایجاد کند.