امپراتوری‌ها به کندی می‌میرند

📢
🌍 چه کسی جنگ چندقطبی‌گرایی را خواهد برد؟
📉 تردیدی نیست که آمریکا به عنوان هژمون و ابرقدرت در حال عقب‌نشینی است. سهم آن از تولید ناخالص داخلی جهانی از نزدیک ۴۰ درصد در ۱۹۴۵ به حدود یک‌چهارم امروز (به دلار اسمی) کاهش یافته است. بدهی دولتی بالاست و هزینه‌های بهره افزایش می‌یابد. تعهدات دفاعی از اروپا تا اقیانوس آرام گسترده است. و چین همان کاری را کرده که آلمان و آمریکا با بریتانیا کردند: به سرعت صنعتی و به رقیبی واقعی تبدیل شد.
📊 بر اساس تحلیل Visual Capitalist ، اکنون برای ۱۵۱ کشور، چین شریک تجاری بزرگ‌تری از آمریکاست. مؤسسه لووی با در نظر گرفتن تجارت دوجانبه دریافت که چین در سال ۲۰۲۳ بزرگ‌ترین شریک تجاری ۶۰ اقتصاد بود. قدرت تجاری چین واقعی و گسترده است، اما با هژمونی یکی نیست؛ کشورها با چین تجارت می‌کنند چون ارزان‌ترین و کارآمدترین است، در حالی که این کشورها هنوز امنیت، سرمایه و دلار را از آمریکا می‌گیرند.
🏭 آلمان چگونه در مدت تنها ۴۰ سال پس از وحدت ۱۸۷۱ به رقیبی واقعی برای امپراتوری بریتانیا و آمریکا تبدیل شد: اما آلمان هرگز نتوانست رقبای خود را شکست دهد. دو جنگ جهانی با نزدیک به ۱۰۰ میلیون کشته لازم بود تا امپراتوری بریتانیا شکسته شود و تابع آمریکا گردد و آلمان مثله و زیر اداره قرار گیرد.
⚰️ ⚰️ امپراتوری بریتانیا پیش از جنگ جهانی اول در حال افول بود و پس از ۱۹۴۵ توسط آمریکا کنار گذاشته شد؛ تاریخ امپراتوری ۴۰۰ سال به عقب می‌رود، اما نقش هژمونیک آن ۱۰۰ سال به طول انجامید. اگر آمریکا نیز مسیری مشابه را طی کند، اکنون در آستانه همان دهه‌های پایانی هژمونی خود ایستاده است — با این تفاوت که دیگر جانشینی در افق نیست و چندقطبی‌گرایی جای تک‌هژمونی را می‌گیرد.