اژدهای موشکی چین: چرا دریاداران آمریکایی خواب راحت ندارند؟
ICBM
امروز دیگر موشکها شناسنامه قدرت چیناند؛ نه ناوهای هواپیمابر، نه تانکها و نه جنگندهها. موشکهایی که میتوانند نیمکره زمین را درنوردند یا یک ناو هواپیمابر آمریکایی را در اقیانوس آرام غرق کنند.
در رژه ۳ سپتامبر ۲۰۲۵، پکن زرادخانه موشکی خود را به نمایش گذاشت؛ رژهای که بیشتر پیام هشدار بود تا نمایش نظامی. موشکهای قارهپیما، گلایدرهای مافوقصوت و «قاتلناو»ها از میدان تیانآنمن عبور کردند. پیام روشن بود: چین دیگر تنها در پی جبران عقبماندگی نیست؛ حالا در صف پیشتازان ایستاده است.
برخلاف آمریکا و روسیه، چین هیچگاه به معاهدات محدودکننده دوران جنگ سرد پایبند نبوده. همین دست باز سبب شد نیروی موشکی ارتش آزادیبخش خلق (PLA Rocket Force) گستردهترین سبد موشکی جهان؛ از موشکهای قارهپیما گرفته تا موشکهای پرتابشونده از زیردریایی و بمبافکن را شکل دهد.
موشکهای قارهپیما (ICBM)
- DF-41 و DF-61: غولهای جادهپرتاب با برد ۱۲ تا ۱۴ هزار کیلومتر، قادر به حمل ۱۰ کلاهک هستهای کوچک. بیش از ۳۰۰ فروند از این سامانهها عملیاتی شده است.
- DF-5C: نسخه جدید موشکهای سیلویی مایعسوز با برد ۲۰ هزار کیلومتر و ظرفیت حمل ۱۰ تا ۱۲ کلاهک.
- خانواده DF-31: نخستین ICBM سوخت جامد متحرک چین با برد ۱۲ هزار کیلومتر. نسخه تازه DF-31BJ احتمالاً به کلاهک مافوقصوت مجهز است.
موشکهای زیردریاییپرتاب (SLBM)
- JL-2 و JL-3: نصبشده بر زیردریاییهای اتمی کلاس ۰۹۴ و ۰۹۶، با بردی تا ۱۰ هزار کیلومتر و توان حمل کلاهکهای MIRV.
این مجموعه لایههای بازدارندگی چین را کامل میکند: از تضمین ضربه دوم هستهای تا تهدید مستقیم ناوگان آمریکا و دگرگونی توازن قدرت جهانی.