ایران؛ از جنبش «زن، زندگی، آزادی» تا کارگران هفتتپه
⚠️
🇮🇷 در ایران، چند دهه است که هر جنبش کارگری و مردمی با خشونت روبهرو میشود. از ۱۴۰۱ و جنبش «زن، زندگی، آزادی» گرفته تا اعتراضهای کارگران نیشکر و فولاد و اعتصابهای معلمان و بازنشستگان، همه و همه نشان دادند که دولت ایران – چه اصلاحطلب بر کرسی بنشیند چه اصولگرا – در برابر خواست دگرگونی، تنها یک پاسخ دارد: خشونت. بازداشتگاهها، دادگاههای نمایشی، اعدامها، بیرون کردن دستهجمعی کارگران، ممنوعیت اعتصاب.
⚠️ بورژوازی ایران به خوبی میداند که اگر روزی کارگران و رنجبران در خیابانها و کارخانهها چنان سازمان یابند که دستگاه سرکوب را به چالش بکشند، دیگر هیچ اصلاح از بالا نمیتواند آتش زیر خاکستر را خاموش کند. از همین روست که هر جنبش، هر اعتراض، هر اعتصاب، پیش از آن که به سخن برسد، با باتوم و گلوله و بازداشت روبهرو میشود. از سرکوب اعتراضهای کارگران هفتتپه و نیشکر و فولاد تا کشتار خیزشگران مهر ماه ۱۴۰۴، در آبان ۱۳۹۸ و دی ۱۳۹۶ و خرداد ۱۳۸۸، همیشه دولت نشان داده است که انحصار خشونت را هرگز به رقیب نمیسپارد.
📉 اگر راه پارلمانی و آشتیجویانه شدنی بود، در ایران خود به خود شده بود. دهها سال انتخابات (با همهٔ تقلب) برگزار شده و هیچگاه دولت از چنگ سرمایه و دیکتاتوری درنیامده است. در جمهوری اسلامی، فیلتر شورای نگهبان، صداوسیما و نهادهای امنیتی هرگونه دگرگونی پایدار از درون صندوق رأی را نابود کردهاند. این خود بهترین گواه است که دولت سرمایهداری و دیکتاتوری را نمیتوان با رأی و خواهش و آشتی از میان برد. تنها راه، سازماندهی انقلابی طبقهٔ کارگر، آگاهی به ماهیت طبقاتی دولت و آمادگی برای درهم شکستن آن است.