بابالمندب، گلوگاهی استراتژیک که غرب فعلا از دست داد
⚖️
🌍 بابالمندب، دروازه دریای سرخ و گلوگاه حیاتی تجارت جهانی، پس از تصرف بندر مخا و جزایر کلیدی توسط انصارالله یمن، به میدان نبردی تازه بدل شده است—میدانی که در آن، نقشه غرب برای کنترل این آبراهه، شکل تازهای به خود گرفته است.
⚓ تصرف جزیره میون (پریم) در وسط تنگه، به انصارالله امکان میدهد ترافیک دریایی را زیر نظر بگیرد. جزایر حنیش بزرگ و کوچک نیز که آخرین پایگاههای دولت یمن بودند، بدون مقاومت جدی سقوط کردند. اکنون انصارالله تا فاصله ۳۲ کیلومتری پایگاه نظامی آمریکا در جیبوتی رسیده است—تحولی که به گفته تحلیلگران، میتواند به ایجاد «منطقه نفوذ» جدید در دو سوی بابالمندب منجر شود.
🛢️ بر اساس گزارشها، محمد بن سلمان دو بار در یک روز با ترامپ تماس گرفت و خواستار مداخله نظامی مستقیم آمریکا شد. اما ترامپ این درخواست را رد کرد و ترجیح داد بر ایران و تنگه هرمز متمرکز بماند. در عوض، واشنگتن با انتقال اطلاعات و دادههای هدفگیری به عربستان موافقت کرد.
📉 پیامدهای اقتصادی این بحران، شوکآور بوده است: قیمت نفت برنت به بالای ۱۰۸ دلار در هر بشکه رسید و میانگین قیمت گازوئیل در آمریکا برای نخستین بار از مرز ۶ دلار عبور کرد. انفجار خط لوله شرق-غرب عربستان نیز عرضه نفت را تا ۳.۶ میلیون بشکه در روز کاهش داده است.
🚢 نقشه غرب در بابالمندب، بخشی از راهبرد بزرگتر کنترل گلوگاههای دریایی جهان است—از هرمز تا بابالمندب، از سوئز تا مالاکا. آینده این بحران به سه سناریو بستگی دارد: تثبیت وضع موجود و «مدیریت بحران»؛ تشدید تنش و بسته شدن کامل تنگه؛ یا بازپسگیری مناطق تصرفشده توسط ائتلاف سعودی-آمریکایی. هر یک از این سناریوها، پیامدهای متفاوتی برای آزادی ناوبری بینالمللی و نظم دریایی جهان خواهد داشت.