باید منتظر سرکوب داخلی پس از سازش رژیم با امریکا باشیم

به نظر می‌رسد که رژیم پس از تحمل ضربات سنگینی از سوی اسرائیل و ضربه‌ای که از جانب ترکیه در سوریه متحمل شده است، اکنون خود را در موقعیتی می‌بیند که مجبور به سازش با آمریکا می‌شود. این سازش، که بسیاری آن را یک “جام زهر” می‌دانند، برای رژیم به‌معنای پذیرش شرایطی است که پیش از این، به‌ویژه در زمان‌های بحرانی، برای حفظ منافع خود از آن دوری می‌جست.

تاریخ رژیم جمهوری اسلامی نشان می‌دهد که همیشه پس از آن‌که حاکمیت مجبور به پذیرش سازش می‌شود که به ضرر منافع آن است، به جای پذیرش مسئولیت خود و حل بحران‌ها به‌طور مستقیم، دست به انتقام‌گیری از مخالفان و انقلابیون می‌زند. این انتقام‌گیری‌ها معمولاً با سرکوب‌های خونین و اعمال فشارهای بی‌رحمانه بر روی فعالان سیاسی و اجتماعی همراه است.

مثلث آنلاین:

”تحرکات پیدا و پنهان دیپلماتیک در یک ماه اخیر نشان می‌دهد که ایران و آمریکا در حال فراهم کردن مقدمات مذاکرات مستقیم و بلاواسطه با یکدیگر با ورود ترامپ به کاخ سفید هستند.

مذاکراتی که نتیجه آن تاثیر راهبردی و قابل ملاحظه‌ای بر آینده روابط طرفین، پرونده هسته‌ای و معادلات در حال تحول منطقه‌ای خواهد داشت.

به نظر می‌رسد، هرگونه مذاکره جدید میان ایران و آمریکا یک تفاوت مهم با مذاکرات پیشین خواهد داشت. اگر در دو دهه اخیر، مذاکرات از پرونده هسته‌ای آغاز می‌شد، احتمالا پرونده‌های منطقه‌ای مانند جنگ غزه، یمن و مناقشه ایران و اسرائیل می‌تواند مبنا و موضوع آغاز مذاکرات جدید باشد.

ایران و آمریکا با ۴ مرحله در این مسیر دشوار مواجه هستند: نخست، انجام مقدمات مذاکره و رسیدن به توافقی برای آغاز آن، دوم، سیاست‌ها و اهداف طرفین، سوم، زمان و چهارم، نتیجه مذاکرات.”

تاریخ گواه این است که پس از هر بحران و سازش، رژیم به‌جای اصلاحات بنیادی، ترجیح می‌دهد که با خشونت و سرکوب اعتراضات، نظم سیاسی خود را حفظ کند.