بحران مسکن؛ وقتی یک خانه برای چک‌ها آرزو می‌شود
🏠
⚖️ در دوران سوسیالیسم چکسلواکی، مسکن کالای بازاری نبود؛ دولتی بود که آن را توزیع می‌کرد. اجاره‌بها ناچیز بود و سهم مسکن از درآمد خانواده در مقایسه با استانداردهای غربی پایین می‌ماند. دولت برای رفع کمبود، ساخت انبوه ساختمان‌های پیش‌ساخته (پانل‌ها) را آغاز کرد و بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۰ بیش از یک میلیون واحد مسکونی در کشور ساخت.
🏙 امروز اما بر اساس پژوهش تازهٔ شرکت دیلویت، پراگ به رتبهٔ دومِ گران‌ترین مسکن در اروپا رسیده است. در میان ده شهر نخست، دو شهر چک دیگر هم دیده می‌شوند: برنو و اوستراوا. برای خرید یک آپارتمان ۷۰ متری در پایتخت، ۱۷ سال حقوق سالانه لازم است.
📉 مشکل مسکن فقط یک عدد اقتصادی نیست. جوانان نمی‌توانند برای تولد و بزرگ کردن فرزند برنامه‌ریزی کنند، افراد میانسال ناچارند هزینه‌هایشان را کم کنند و سالمندان خطر از دست دادن سرپناه را تجربه می‌کنند. سال گذشته جامعه‌شناسان محاسبه کردند که حدود ۱.۶ میلیون نفر در چک — تقریباً هر دهم نفر — در معرض از دست دادن سرپناه‌اند.
🗳 در آستانهٔ انتخابات شهرداری‌ها در ۹ و ۱۰ اکتبر، نظرسنجی نشان داد که دغدغهٔ نخست رأی‌دهندگان بار دیگر دسترسی نداشتن به مسکن است. تا سال ۲۰۱۵، بیکاری بزرگ‌ترین نگرانی چک‌ها بود؛ از آن پس، مسکن جای آن را گرفته است.
🔨 حزب کمونیست چک و موراویا (KSČM) در برنامهٔ انتخاباتی خود راه‌حل‌های مشخصی ارائه کرده است: دولت باید ساخت مسکن شهرداری و تعاونی را تشویق کند. این حزب پیشنهاد می‌کند آپارتمان‌های آماده‌ای که سازندگان به دلایل سوداگرانه از فروش بازمی‌دارند، مشمول مالیات شوند. همچنین سازندگان باید بخشی از آپارتمان‌ها را به شهرداری‌ها واگذار کنند تا به خانواده‌های نیازمند برسد. این حزب در انتخابات شهرداری‌ها ۶۲ کرسی به دست آورده و اکنون می‌تواند برنامهٔ خود را دست‌کم در سطح منطقه‌ای پیش ببرد.