بدرود رفیق کتایون!

کتایون، در سال ۱۳۳۲ در محلهٔ نفتون شهر مسجدسلیمان، در خانواده‌ای از ایل بختیاری زاده شد. پیش از انقلاب، فعالیت سیاسی خود را با سازمان فدائیان خلق ایران آغاز کرد و پس از مدتی کوتاه به حزب توده ایران پیوست.

پس از پیروزی انقلاب، به ادامه فعالیت حزبی خود در استان مازندران، در شهر ساری پرداخت. پس از یورش وحشیانه رژیم جمهوری اسلامی به حزب توده ایران نیز تحت تعقیب نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت.

به همین دلیل، با دختر خردسالش ایران را ترک کرد و با مشقتی بسیار خود را به باکو رساند. در باکو، در انتشار بولتنی برای «تشکیلات دموکراتیک زنان ایران» شرکت فعال داشت.

پس از فروپاشی اردوگاه سوسیالیسم از روی اجبار دوباره مهاجرت کرد و به آلمان رفت. در آلمان، در مکالماتش با رفیق فرهاد عاصمی (که همدیگر را از دوران فعالیت در مازندران می‌شناختند) از سمتگیری حزب توده ایران ابراز نگرانی کرد، به‌ویژه از کنار گذاشتن رفقای خوب دلگیر بود. در نهایت از کار حزبی کناره گرفت و تمام وقت خود را صرف مبارزه برای حقوق زنان کرد. 

یادش گرامی باد.