برای آنهایی که به دنبال نجات از سوی ارتش امریکا هستند: «بچه‌بازی» در افغانستان؛ میراث شرم‌آور اشغال آمریکا

💔⚠️

🏭⛓️همان سربازانی که امروز در پایگاه فورت برگ به اتهام آزار جنسی کودکان محاکمه می‌شوند، دیروز در افغانستان ؛ جایی که ارتش آمریکا نه تنها با جنایت‌کاران علیه کودکان مقابله نکرد، بلکه به آنها کمک و حمایت مالی نیز می‌رساند خدمت می‌کردند. رویه شرم‌آور «بچه‌بازی» در افغانستان، که به ربایش پسران ۹ تا ۱۵ ساله و نگه‌داری آنها به عنوان برده جنسی گفته می‌شود، در دوران اشغال آمریکا به اوج خود رسید.

📊🚫 متیو هوه، کاپیتان سابق نیروی دریایی آمریکا که بعدها از اعتراض به این وضعیت استعفا داد، در این باره می‌گوید: «واشنگتن رسماً چیزی نمی‌دید. ما باید تجاوز به کودکان را به عنوان بخشی از معامله با افغان‌هایی که به قدرت رسانده بودیم می‌پذیرفتیم.» این سیاست چشم‌پوشی به قیمت جان سربازان آمریکایی نیز تمام شد. برای مثال، گرگوری باکلی جونیور که از فریادهای شبانه کودکان قربانی در پایگاه دل آشفته بود، چند روز بعد توسط همان نیروهای محلی که آموزش می‌داد به قتل رسید.

💸نکته تلخ دیگر اینکه طالبان که امروز آمریکا آن را گروهی تروریستی می‌خواند، در دهه ۱۹۹۰ با شعار مبارزه با «بچه‌بازی» به قدرت رسید. ملا عمر با حمله به مخفیگاه‌های ربایندگان کودکان و نجات برده‌های جنسی، به قهرمان ملی تبدیل شد و پس از به قدرت رسیدن، «بچه‌بازی» را جرمی با مجازات اعدام اعلام کرد. اما آمریکا با حمله به افغانستان در ۲۰۰۱، همان فرماندهان مجاهد سابق را که به «بچه‌بازی» معروف بودند به قدرت بازگرداند. نتیجه این سیاست شوم، بازگشت گسترده پدیده شوم «بچه‌بازی» به افغانستان و عادی‌سازی تجاوز به کودکان در نزد سربازان آمریکایی بود. جردن ترل، سرباز پیشین لشکر ۸۲ هوابرد، صحنه‌ای هولناک را به یاد می‌آورد: کودکی که در پایگاه شانک در ولایت لوگر راه می‌رفت و «چیزی از مقعدش آویزان بود». این است میراث ۲۰ سال اشغال و ۲ تریلیون دلار هزینه!