برای حاکمیت مردمی و همبستگی در آسیا
🕊️ پنجاه سال پیش، در اوت ۱۹۷۶، کلمبو میزبان پنجمین اجلاس جنبش عدمتعهد بود. بیانیه آن اجلاس، روحیه باندونگ را تجسم میکرد و بر صلح، حاکمیت و توسعه در جهان سوم تأکید داشت. یکی از محورهای اصلی، نظامیسازی اقیانوس هند در دوران جنگ سرد بود. در ۱۹۷۱، سریلانکا موفق شد پیشنهاد منطقه صلح اقیانوس هند را در سازمان ملل به تصویب برساند.
⚓ این پیشنهاد هرگز اجرا نشد. پایگاههای نظامی آمریکا در دیگو گارسیا، درست در جنوب سریلانکا، سکوی پرتاب جنگهای تجاوزکارانه علیه افغانستان، عراق و اخیراً ایران بودهاند. در ۴ مارس، زیردریاییهای آمریکا ناو ایرانی «ایرینس دنا» را در منطقه انحصاری اقتصادی سریلانکا اژدر کردند و دستکم ۸۰ ملوان را به شهادت رساندند. نه دولت هند و نه سریلانکا جرأت محکوم کردن این تجاوز بیسابقه را نداشتند.
🤝 در بحبوحه جنگ آمریکا علیه ایران و یک ماه مانده به سالگرد اجلاس عدمتعهد در کلمبو، بیش از ۸۰ نماینده از ۴۰ سازمان و ۱۵ کشور آسیایی در کنفرانس «دستها از آسیا بردارید: فراخوان مردمی برای حاکمیت و همبستگی» گرد هم آمدند. این کنفرانس توسط مجمع خلقهای بینالمللی و با حمایت مؤسسه سهقارهای برگزار شد.
🔥 جبهه غربی آسیا در آتش جنگ است. از اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل نسلکشی در غزه را انجام داده و حملات به لبنان، سوریه و ایران گسترش یافته است. اما این جنگ همچنین محدودیتهای امپریالیسم را نشان داده – ویرانی ممکن است، اما پیروزی سیاسی ممکن نیست.
🏭 جبهه شرقی آسیا به بلوغ صنعتی رسیده، اما همچنان از هژمونی دلار، تحریمهای تعرفهای و ائتلافهای نظامی رنج میبرد. ژاپن، کره جنوبی و فیلیپین در دام نظامیگری علیه چین گرفتار شدهاند.