بزرگترین اعتراضات سالهای اخیر که رژیم سرمایه داری- دینی را لرزانده است
🟥
📉 اقتصاد فروپاشیده، جرقه خشم عمومی
آنچه امروز در خیابانهای تهران و شهرهای دیگر میبینیم، نتیجه مستقیم سقوط آزاد اقتصاد است. ریزش بیسابقه ارزش ریال، گرانی افسارگسیخته، بیکاری گسترده و ناتوانی مردم در تأمین نیازهای اولیه، جامعه را به نقطه انفجار رسانده است. این اعتراضات واکنشی طبیعی به سالها سوءمدیریت، فساد ساختاری و بیکفایتی رژیم است.
👥 برای اولین بار؛ ورود لایههای میانی جامعه
نکته تاریخی این خیزشها در ترکیب معترضان است. برای نخستین بار، لایههای میانی جامعه ــ کاسبها، بازاریان و بخشهایی از طبقه متوسط ــ به دلیل فشار اقتصادی مستقیم به خیابان آمدهاند. پیش از این، اعتراضات اقتصادی عمدتاً از سوی طبقه کارگر و زحمتکشان و در قالب اعتصابات کارگری شکل میگرفت.
🛑 رد روایت «بازی افراطیون»
برخی تلاش میکنند این اعتراضات را به «بازی افراطیون علیه دولت» تقلیل دهند. این روایت نادرست است. اولاً در خیابانها شعارهای صریح علیه خامنهای و کلیت نظام داده شده است. ثانیاً هیچ لایهای از بورژوازی حاکم، خواهان حضور مردم در خیابانها نیست.
⚡ اعتراض فقط اقتصادی نیست
گرچه جرقه اولیه، سقوط ارزش پول و بحران معیشت بود، اما مطالبات خیلی فراتر رفته است: ستم سیستماتیک، بیآیندگی جوانان، سرکوب، کمبود آب و برق، نابودی محیط زیست و تحقیر روزمره انسانها. اینها زخمهایی عمیقاند که دیگر پنهان نمیمانند.
🔥 این اعتراضات، فریاد جامعهای است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.
در این شرایط، چپ باید با دقت و مسئولیت سیاسی در این خیزش حضور داشته باشد و اجازه ندهد جنبش مردمی به دست سلطنتطلبان و هواداران امپریالیسم و صهیونیسم بیفتد. تجربه نشان داده است که این جریانها نه نماینده مطالبات واقعی مردماند و نه به آزادی، برابری و عدالت اجتماعی باور دارند. دفاع از استقلال جنبش، جهتدادن به مطالبات طبقاتی و جلوگیری از انحراف آن، یک ضرورت حیاتی در این مقطع تاریخی است.