«تجربهٔ کمونیست‌های چین — ارزشی برای تمام جهان»
📰 پراودا
🏛 پنجمین پلنوم کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست چین (دورهٔ بیستم) در پکن آغاز به کار کرد؛ محورهای اصلی آن افزایش کارآمدی حکمرانی و مبارزه با نقض انضباط و فساد است.
🗣 تفاوت بنیادین حزب کمونیست چین با بسیاری از احزاب سیاسی دیگر در ماهیت کمونیستی آن نهفته است: تکیه بر توده‌های زحمتکش و هدفِ دگرگونی جامعه بر پایهٔ عدالت اجتماعی.
🎭 احزاب بورژوایی در عمل «شعبه‌ها» یا «شرکت‌های تابعهٔ» شرکت‌های بزرگ و گروه‌های نفوذند و با پوپولیسم و دماگوژی می‌کوشند ماهیت واقعی اقدامات خود را پنهان کنند.
🔪 خودانقلابی یعنی پاکسازی از پدیده‌های منفی و خنثی‌سازی گرایش‌های خطرناک در نطفه؛ قدرت حزب کمونیست چین در پیوند دیالکتیکیِ درست میان تداوم و نوسازی، و کارآمدی و ثبات است.
📜 نکات کلیدی «تصمیم کمیتهٔ مرکزی دربارهٔ پیشبرد قاطعانهٔ حکمرانی همه‌جانبه و سخت‌گیرانه بر حزب»:
▫️ نهادینه‌سازی نظارت حزبی و تقویت سازوکارهای خودپاکسازی
▫️ ادامهٔ بی‌امان مبارزه با فساد و ریشه‌کنی فرمالیسم، بوروکراسی و تنبلی معنوی
▫️ حفظ وحدت سیاسی حول کمیتهٔ مرکزی
💬 تجربهٔ خودانقلابی حزب کمونیست چین برای احزاب دیگر کشورها — از جمله روسیه — ارزشمند است؛ اصل بنیادین آن این است: «عظمت حزب نه در آن است که اشتباه نمی‌کند، بلکه در آن است که هرگز از اعتراف به کاستی‌هایش نمی‌هراسد، شجاعانه با مشکلات روبه‌رو می‌شود و مردانه آنها را اصلاح می‌کند.»
🛡 فروپاشی حزب کمونیست اتحاد شوروی (با ۱۹ میلیون عضو) نشان می‌دهد که مسئلهٔ اصلی مدت زمان حضور حزب در قدرت نیست، بلکه توانایی آن در نوسازی مستمر و برخورداری از «ایمنی» در برابر گرایش‌های منفی است.
✅ حکمرانی پاک ممکن است؛ سیاست می‌تواند و باید پاک، مسئولانه و نتیجه‌بخش باشد — و تجربهٔ حزب کمونیست چین این را اثبات می‌کند.