ترکیه، پناهگاه سرمایه‌داران ایرانی؛ سرمایه به ترکیه می‌رود، فقر در ایران می‌ماند

✈️
🏠 به گزارش اکوایران، بازار خرید مسکن ایرانی‌ها در ترکیه، پس از چند سال افت شدید، دوباره نشانه‌هایی از تحرک نشان می‌دهد. آمار مرکز آمار ترکیه نشان می‌دهد ایرانی‌ها در هشت ماه نخست ۲۰۲۶، مجموعاً ۱۱۰۳ واحد مسکونی در این کشور خریداری کرده‌اند؛ رقمی که حدود ۸٫۴ درصد از کل خرید مسکن اتباع خارجی در این دوره را تشکیل می‌دهد. ایرانی‌ها تنها در سه ماه تابستان ۴۹۹ واحد مسکونی در ترکیه خریده‌اند؛ یعنی خرید مسکن در تابستان نسبت به ماه‌های ابتدایی سال حدود ۴۱ درصد افزایش داشته است.
🌍 ایران همچنان بازیگر اصلی
در بازار خرید خارجی‌ها نیز ایران همچنان یکی از بازیگران اصلی است. روس‌ها بزرگ‌ترین گروه خریدار هستند و پس از آن‌ها، ایرانی‌ها در کنار اتباع اوکراین، عراق و چین سهم قابل توجهی از بازار دارند.
💰 اما این اعداد چه معنایی دارند؟
در کشوری که میلیون‌ها نفر زیر خط فقر زندگی می‌کنند و اجاره‌بهای مسکن از توان خانوارهای معمولی خارج شده، خرید خانه در ترکیه معنای دیگری دارد. همان‌هایی که از تورم و بیکاری و گرانی به ستوه آمده‌اند، با طبقه‌ای روبه‌رو می‌شوند که نه برای زندگی، بلکه برای حفظ سرمایه و فرار از بحران در ترکیه خانه می‌خرد.
🏛 دیکتاتوری، مردم را به مهاجرت وامی‌دارد
این شکاف طبقاتی تصادفی نیست؛ محصول مستقیم دیکتاتوری است. همان حکومتی که با سرکوب، فساد و انحصار قدرت، زندگی را برای مردم عادی غیرقابل تحمل کرده، برای طبقهٔ نزدیک به قدرت راه فرار و حفظ ثروت را باز گذاشته است. جوانان و تحصیل‌کرده‌ها به‌دنبال آزادی و آینده از کشور می‌روند، اما سرمایه‌داران وابسته به حکومت، سرمایه را به ترکیه و امارات و کانادا منتقل می‌کنند. فقر برای مردم می‌ماند، خانه و سرمایه برای آن‌ها. مهاجرت اجباری، نتیجهٔ طبیعی حکومتی است که به مردمش به‌عنوان شهروند نگاه نمی‌کند، بلکه آن‌ها را ابزار قدرت می‌بیند.