مذاکره جمهوری اسلامی با امریکا خوب پیش می رود

جمهوری اسلامی با تداوم سیاست‌های اقتصادی سرمایه‌داری و وابسته‌محور خود، نه‌تنها از حمایت مردمی تهی شده، بلکه مشروعیت و قدرت چانه‌زنی برای دفاع از منافع ملی ایران را نیز از دست داده است. آن‌چه از این رژیم باقی مانده، تنها ساختاری انگلی‌ست که برای تداوم حیات خود، آماده است به هرگونه سازش تن دهد . جمهوری اسلامی، در غیاب حمایت مردمی، نه تنها توان دفاع فعالانه ندارد، بلکه در مسیر عقب‌نشینی‌های پی‌در‌پی گرفتار آمده است.

این ضعف ساختاری، نتیجه دهه‌ها سرکوب آزادی‌های دموکراتیک، بی‌عدالتی اجتماعی، و وابستگی به سیاست‌های سرمایه‌داری جهانی بوده است. رژیمی که زمانی خود را مدافع استقلال و مقاومت می‌نامید، اکنون در بزنگاه‌های تاریخی بدون به مردم، به میزهای مذاکره پناه می‌برد تا بقای خود را تضمین کند—ولو به قیمت منافع ملت.

در شرایطی که آمریکا و متحد صهیونیستی‌اش اسرائیل با سیاست‌های تهاجمی، تحریم‌های اقتصادی، و جنگ‌های نیابتی تلاش دارند خلق های خاورمیانه را در هم شکنند، تنها راه واقعی ایستادگی در برابر پرخاشگری‌های امپریالیستی، نه تسلیم، نه مذاکره از روی ضعف، بلکه برپایی یک اقتصاد ملی، مستقل، و دموکراتیک است—اقتصادی که بر پایه آزادی‌های واقعی و عدالت اجتماعی استوار باشد. اگر جمهوری اسلامی در پی دفاع واقعی از منافع ملی است، نخست باید به مردم بازگردد—نه با وعده‌های توخالی، بلکه با تغییر ساختار اقتصادی، احیای آزادی‌های دموکراتیک، و تضمین عدالت اجتماعی.

با این همه، نیروهای مترقی باید علیه هر گونه جنگ افروزی علیه میهن ما مقاومت کنند. سرنوشت میهن ما با دستهای توانای مردم ما رقم خواهد خورد، نه با حمله وحشیانه امپریالیستها و صهیونیستها. با همه اینها صلحی که جمهوری اسلامی اکنون زیر فشارهای مردمی و اقتصادی  با ضعف به دنبال آن می رود، بسیار بهتر از جنگ است.