تناقض بین سرمایه مالی پیشرفته رانتی در برابر نیازهای طبقات مردمی و بخش های صنعتی- کشاورزی سرمایه

منبع:thetricontinental.org

این تضاد نتیجه کاهش نرخ سود و دشواری سرمایه برای افزایش نرخ استثمار طبقه کارگر به سطحی کافی است که بتواند نیازهای فزاینده سرمایه گذاری را تامین مالی کند و رقابتی باقی بماند.

تقریبا در تمام کشورهای پیشرفته سرمایه داری و در بیشتر جنوب جهانی – با برخی استثنائات، به ویژه در اسیا – بحران سرمایه گذاری وجود دارد. انواع جدیدی از شرکت ها بوجود امده اند که شامل صندوق های تامینی مانند Bridgewater Associates و شرکت های سهام خصوصی مانند BlackRock هستند. “بازارهای خصوصی” دارایی های 9.8 تریلیون دلاری را در سال 2022 در کنترل داشتند. مشتقات، شکلی از سرمایه ساختگی و سوداگرانه، در حال حاضر 18.3 تریلیون دلار ارزش در “بازار” دارند، اما ارزش فرضی 632 تریلیون دلاری دارند – ارزشی بیش از پنج برابر بیشتر از کل تولید ناخالص داخلی واقعی جهان.

گروه جدیدی از انحصارات مبتنی بر فناوری اطلاعات، از جمله گوگل، فیس بوک / متا و امازون – برای جذب رانت انحصاری ظهور کرده اند. انحصارات دیجیتال ایالات متحده، تحت نظارت مستقیم سازمان های اطلاعاتی ایالات متحده، معماری اطلاعات کل جهان را کنترل می کنند. این انحصارات پایه و اساس گسترش سریع قدرت نرم امریکا در 20 سال گذشته هستند.
تشدید مرحله انباشت سوداگرانه و انحصاری رانتی سرمایه، ضربه علیه سرمایه گذاری های اجتماعی ضروری را عمیق تر می کند.

حتی کشورهای امپریالیستی پیشرفته زیرساخت های خود مانند شبکه برق، پل ها و راه اهن را نادیده گرفته اند. نخبگان جهانی ضربه به سیستم مالیاتی را با کاهش شدید نرخ مالیات و همچنین پناهگاه های مالیاتی قانونی افزایش سهم خود از ارزش اضافی مهندسی کرده اند.

فرار مالیاتی توسط سرمایه و خصوصی سازی بخش های بزرگی از بخش دولتی، دسترسی به کالاهای اساسی عمومی مانند اموزش، مراقبت های بهداشتی و حمل و نقل برای میلیاردها نفر را از بین می برد.