تهران در تنگنای آلودگی هوا و تنش آبی؛ اما مسئولان چه میکنند؟
مدیرکل محیطزیست تهران میگوید: «آلودگی هوا حاصل خودروهای فرسوده، کیفیت سوخت، صنایع، ساختوساز و شرایط اقلیمی است.» اما این حرفها را چند سال است که میشنویم؟
🚗 خودروی فرسوده، سوخت نامرغوب، ترافیک سنگین؛ همه چیز هست جز اراده
مدیرکل محیطزیست تأکید دارد که «آلودگی هوا محصول برهمکنش زنجیرهای از عوامل است و نمیتوان با اقدامات پراکنده در روزهای آلوده، سالها انباشت منابع آلاینده را جبران کرد.» اما آیا کسی به این حرف عمل میکند؟ هر سال با شروع فصل سرد، دوباره همان وضعیت تکراری رقم میخورد. مدارس تعطیل، بیمارستانها پر از بیماران تنفسی، و مردم در هوایی که نفسکشیدن در آن مثل استنشاق دودِ کارخانههاست، زندگی میکنند.
💧 آب نداریم، اما فضای سبزِ پرمصرف توسعه میدهیم
عباسنژاد میگوید: «تهران در تنش آبی است، توسعه فضای سبز با الگوی پرمصرف، غیراقتصادی و ناپایدار است.» اما همچنان میبینیم که چمنکاریهای وسیع و آبیاری غرقابی در سطح شهر ادامه دارد. چرا در شهری که با بحران آب دست و پنجه نرم میکند، گونههای بومی و کمآببر جایگزین چمنهای پرمصرف نمیشوند؟ چرا پساب تصفیهشده برای آبیاری فضای سبز استفاده نمیشود؟ میگویند «توسعه با تأمین منابع آب پایدار»؛ اما عملاً نه منابع جدیدی مییابیم و نه الگوی مصرف را اصلاح میکنیم.
🏗️ ساختوسازهای افسارگسیخته؛ مدیریت شهری در خواب
مدیرکل محیطزیست میگوید که «سازمان محیطزیست متولی صدور مجوز ساختوساز نیست» و نمیتوان تمام تبعات توسعه کالبدی را متوجه این سازمان دانست. خب، پس سازمانی که متولی است، چرا اجازه میدهد هزاران هکتار از اراضی طبیعی و کمربند سبز تهران، زیر خاک و آهنآلات دفن شود؟
❌ یک رژیمِ بیاراده و ناتوان
این جمهوری نه ارادهای برای حل مشکلات دارد و نه توانایی.
• توانایی ندارد؛ زیرا مدیریتی ناکارآمد، بودجههای هدررفته و سیاستهای اولویتدارِ نادرست، هر راهحلی را بیاثر میکند.
• اراده ندارد؛ زیرا منافع گروههای خاص، بر سلامت و زندگی مردم ترجیح داده میشود.