جایزه صلح نوبل ۲۰۲۶ و خشم و انزوای کامل اسرائیل
📰
⚖️ ناواناتم پیلای، حقوقدان ۸۵ سالهٔ هندی اهل آفریقای جنوبی، برندهٔ نوبل صلح ۲۰۲۶ شد. او نخستین قاضی زن سیاه‌پوست در دیوان عالی آفریقای جنوبی، رئیس پیشین نهاد حقوق بشر سازمان ملل (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴)، قاضی دیوان بین‌المللی دادگستری و رئیس دادگاه کیفری بین‌المللی رواندا بوده است.
🕊 کمیتهٔ نوبل دلیل اعطای جایزه را «تلاش برای صلح و اصول حقوقی بین‌المللی» اعلام کرد. این کمیته تأکید کرد که در زمانی که شمار جنگ‌ها و درگیری‌ها رو به افزایش است و قاضیان و نهادهای حقوقی بین‌المللی زیر حمله‌اند، نظم حقوقی بین‌المللی شرط لازم برای حل‌وفصل درگیری‌ها بدون خشونت است.
🌍 وزارت خارجهٔ اسرائیل در واکنشی خشمگین در شبکهٔ ایکس نوشت: «اگر جایزه‌ای برای دروغ، نفرت و خون‌ریزی وجود داشت، ناوی پیلای نه‌تنها رقیب، بلکه یکی از مدعیان اصلی بود.» این وزارتخانه جایزه را «برای مشروعیت‌بخشی به نفرت ضداسرائیلی» خواند و مدعی شد: «کمیتهٔ نوبل بزرگ‌ترین دروغ قرن بیست‌ویکم را پاداش داده است.» در پیام وزارت خارجه، نام گوبلز، وزیر تبلیغات نازی، نیز آورده شده است.
🔚 بیش از هر چیز، این جایزه نشان می‌دهد اسرائیل امروز تا چه اندازه منزوی است. نسل‌کشی در غزه جهان را تکان داده و هرچند دولت‌های غربی می‌کوشند از سخن گفتن دربارهٔ جنایت‌ها بگریزند و به اسرائیل مستقیم و غیرمستقیم کمک کنند، افکار عمومی جهان دیگر تحمل نمی‌کند. سیاستمداران آمریکا و اروپا هنوز با تسلیحات، veto و پول از این نسل‌کشی حمایت می‌کنند، اما شکاف میان آن‌ها و مردمشان هر روز عمیق‌تر می‌شود. اعتراضات دانشگاه‌ها، خیابان‌ها و صندوق‌های رأی نشان می‌دهد شهروندان خسته‌اند و دیگر نمی‌پذیرند که نامشان با این جنایت گره بخورد. شکی نیست که کمیته نوبل، ابزار بورژوازی جهانی است، ولی برای کسب محبوبیت و اعتبار همزمان نظرات خود را با افکار عمومی هماهنگ می کند.