«جمهوری سوم» قوچانی؛ برنامەی نئولیبرال‌ها برای تقسیم قدرت

🏛

📌 محمد قوچانی، ایدئولوگ حزب کارگزاران، از «جمهوری سوم» سخن می‌گوید. اما این «گذار» چیست؟ نه انقلابی، نه اصلاحی؛ پروژه‌ای برای بازآرایی ساختار قدرت به نفع بورژوازی بوروکراتیک که سه دهه از سفرهٔ جمهوری اسلامی خورده و حالا سهم بیشتری می‌خواهد.
💰 قوچانی می‌گوید که کارگزاران «حزب غیرایدئولوژیک» است . اما در کتابش می‌نویسد: «این برای اولین بار است که در تاریخ احزاب سیاسی ایران یک سیاستمدار مسلمان از لیبرالیسم سیاسی و اقتصادی دفاع می‌کند» . یعنی حزبی که سیاست اقتصادی‌اش خصوصی‌سازی، تعدیل ساختاری و رفاه‌طلبی سرمایه‌داری است. پس این حزب بسیار هم ایدئولوژیک است.
🪑 پیشنهاد او برای «مجلس سنا» در کنار مجلس شورای اسلامی، دقیقاً همان منطق لیبرالی تقسیم قدرت است. قوچانی صریح می‌گوید: «ما نیازمند یک مجلس دومی هستیم که منتخب و مرکب از فقها و حقوقدانان و رجال سیاسی باشد که مثل یک مجلس سنا بتواند مجلس اول را کنترل کند» . کنترل مجلسی که حداقل به طور نمایشی مردم انتخاب می کنند توسط نهادی غیرمنتخب — این جوهرهٔ دموکراسی لیبرال برای مهار ارادهٔ اکثریت است.
🩸 اما ادعای مضحک‌تر او این است که از «چپ» در جمهوری اسلامی سخن می‌گوید. کدام چپ؟ همان چپی که در دههٔ شصت به فتوا خمینی، کمونیست‌ها و چپ‌های انقلابی را اعدام و سرکوب کرد؟ همان چپی که پس از جنگ، به «راست مدرن» بدل شد و بازار آزاد و خصوصی‌سازی را در دستور کار گذاشت؟ او در جایی مارکسیسم را «تریاک روشنفکران» می‌نامد و مدعی می‌شود در عمل فقط تحصیل‌کردگان را جذب کرده . این همان نئولیبرالیسمی است که برای سرکوب چپ واقعی، به تاریخ دروغ می‌بافد.
⚖️کارگزاران از دل راست سنتی و تکنوکراسی دولتی بیرون آمد و و نماینده سیاسی بورژوازی بوروکراتیک است. امروز با نام «جمهوری سوم»، تنها خواستهٔ خود را آشکار می‌کند: سهم بیشتر در تقسیم قدرت.