در سرمایه داری جمهوری اسلامی، خانه های خالی و مردم بی خانمان هستند!

قالیباف در باره مسکن:  shahrekhabar.com

“در دنیا [..]”می توانند برای خودشان یک واحد مسکونی [..]۸۰ متری [..]تأمین کنند. شرایط ما خیلی بالاتر از این ۱۱ یا ۱۲ نسبت به درآمد است که با آن بتوانیم یک مسکن تهیه کنیم این اشکالی است که وجود دارد.

خانواده ما اگر دو شیفت کار کنند و زن و مرد کار بکنند، لنگان لنگان می‌توانند هزینه اجاره مسکن، هزینه مدرسه بچه، لباس، خوراک و.. را پرداخت کند. حدود ۷۰ درصد هزینه‌های خانوار، هزینه مسکن است”.

این در صورتی است که استاندارهای بین الملی می گوید که هزینه مسکن نباید بالای سی درصد حقوق باشد.

در نگاه اول اینطور به نظر می رسد که او مشکل را قبول می کند، ولی حقیقت ده ها بار بدتر از این است.

اقتصادآنلاین می نویسد که با ۸ میلیارد تومان می توانید در تهران یک خانه ۵۵ متری ۲۰ سال ساخت در اقدیسه، و یا یک خانه  ۱۲۹ متری در خانی آباد خریداری کنید. یاد آوری شود که دست مزد ماهانه کارگران ساختمانی از ۵ میلیون تومان بالاتر نمی رود. یعنی اگر یک کارگر تمام حقوق خود را برای مصرف صرفه جویی کند بعد از ۱۳۳ سال می تواند یک خانه محقر بخرد.

اگر زمین داریم، نیروی کار و انرژی ارزان است، پس چرا خانه ارزان قیمت نیست؟

“واقعیت این است که منابع نیروی کارمان و انرژی‌مان ارزان است. بهترین فرصت ما زمین است و بعد تسهیلاتی که می‌توانیم در اختیار بگذاریم و سومین چیزی که مهم و خیلی اساسی است [..]، تصدی‌گری در امر ساخت مسکن است، دولت نباید مسکن بسازد [..]این کار خطای بزرگی است”.

با همه ی دروغگویی ها، او در پایان نه برای کارگران که برای دوستان اشک می ریزد. او نگران این است که نکند که دولت دوستان بساز و بفروش او را بیکار کند!