دو حزب، یک جیب؛ مردم آمریکا فریب نمایش را نمی‌خورند

📊

🎭 هرچند محبوبیت ترامپ به شدت سقوط کرده، دمکرات‌ها هم هیچ نفعی از این وضع نمی‌برند. چرا؟ چون مردم آمریکا کم کم دارند می‌فهمند که اختلاف جمهوری‌خواهان و دمکرات‌ها، یک تقابل نمایشی است. در پشت صحنه، هر دو حزب به یک بانکدار، یک شرکت تسلیحاتی و یک رسانۀ وابسته به سرمایه متصل هستند.

📉 اگر به جای ترامپ یک دمکرات سر کار بود، چه تغییری می‌کرد؟ بودجه نظامی باز هم افزایش می‌یافت، جنگ در خاورمیانه ادامه می‌یافت، هزینه‌های زندگی باز هم بالا می‌رفت و شکاف طبقاتی عمیق‌تر می‌شد.

🏛️ نظام دوحزبی آمریکا، ماشینی برای مدیریت نارضایتی توده‌هاست. هر چهار سال یک بار به مردم می‌گویند: «بروید رأی بدهید، ببینید چه فرقی می‌کند!» اما بعد از انتخابات، سیاست خارجی همان جنگ‌افروزی است، سیاست داخلی همان فقرزایی است، و رسانه‌ها همان حرف‌های تکراری را می‌زنند. تفاوت فقط در لحن و شعار است، نه در محتوا.

💸 دلیل این اشتراک منافع چیست؟ هر دو حزب از جیب یک طبقه تغذیه می‌شوند: ثروتمندان بزرگ. صنایع نظامی، نفتی، دارویی و بانکی، هم به کمپین جمهوری‌خواهان پول می‌دهند هم به کمپین دمکرات‌ها. در ازای آن، دولتها بودجه پنتاگون را افزایش می‌دهند، تحریم‌های اقتصادی علیه ملت‌ها وضع می‌کنند، و جلوی هر گونه سیاست واقعاً مردمی را می‌گیرند.

⏳ رسانه‌های جریان‌ساز از حالا هیاهو به راه انداخته‌اند که «ترامپ در حال سقوط است، وقت پیروزی دمکرات‌هاست». اما دمکرات‌ها اگر بیایند، باز هم جنگی تازه در جایی دیگر شروع می‌کنند، باز هم یارانه‌ها را به نفع ثروتمندان قطع می‌کنند، باز هم تورم و بیکاری را به عنوان «قیمت دموکراسی» توجیه می‌کنند.

📢 نارضایتی امروز توده‌ها در آمریکا، یک فرصت تاریخی است. فرصتی برای ساختن جنبشی فراتر از دو حزب، فرصتی برای پیوند دادن مبارزه علیه جنگ با مبارزه علیه فقر. نه امپریالیسم آمریکا، نه سرمایه‌داری داخلی‌اش. رهایی کارگران جهان فقط در گرو نابودی این نظام است.