دولتِ بیبرنامه؛ شرمندگی بهجای مهار تورم
🔥
تورمی که فقط «دیده میشود» اما کنترل نمیشود
اظهارات اخیر محمدجعفر قائمپناه که در گفتوگوهایش بارها تأکید کرده «دولت تورم و گرانی دلار را میبیند»، بیش از آنکه نشانه وجود برنامه باشد، اعترافی تلخ به ناتوانی در مدیریت اقتصاد است. وقتی معاون اجرایی رئیسجمهور در گفتوگو با اقتصادنیوز میگوید «شرمنده مردم هستیم»، این جمله عملاً جایگزین سیاستگذاری شده است. دولت به جای ارائه راهکار مشخص، تنها به توصیف شرایط و تکرار مشکلات بسنده میکند؛ مشکلاتی که مردم هر روز با گوشت و پوست خود لمس میکنند.
📉 جهش دلار و نبود نقشه راه
در حالی که دلار آزاد طبق گزارش اقتصادنیوز به مرز ۱۳۴ هزار تومان رسیده، دولت همچنان از «مرحله توقف رشد قیمت» سخن میگوید؛ مرحلهای که نه تعریف مشخصی دارد و نه نشانهای از تحقق آن دیده میشود. قائمپناه از ناترازی بانکها، کسری بودجه، کاهش درآمد نفتی و مشکلات انرژی سخن میگوید، اما هیچکدام از این موارد تبدیل به یک برنامه عملیاتی نشدهاند. نتیجه آن است که تورم ۴۲ درصدی همچنان پابرجاست و حتی روند صعودی دارد.
🧩 اعتراف به ناتوانی، جایگزین سیاست اقتصادی
وقتی قائمپناه میگوید «ما شرمنده مردم هستیم که نتوانستیم تورم را کنترل کنیم»، این جمله بیش از هر چیز نشان میدهد دولت نه ابزار دارد، نه برنامه، و نه ارادهای برای اصلاح ساختارها. افزایش کالابرگ، یارانه یا آمارهای پراکنده درباره انرژی و مسکن، هیچکدام جایگزین سیاست اقتصادی منسجم نیستند.
⚠️ آنچه از سخنان قائمپناه و گزارشهای اقتصادنیوز برمیآید این است که دولت بیش از آنکه برنامهای برای کنترل تورم داشته باشد، تنها به بیان مشکلات و ابراز شرمندگی بسنده میکند؛ رویکردی که تورم را مهار نمیکند. در مجموع، افزایش ثروت اقلیت مرفه، شکاف درآمدی فزاینده، آمارهای نابرابری تکاندهنده، رشد داراییهای سفتهبازان، فشار تورمی بر طبقات پایین، و فاصلهای که هر روز عمیقتر و دردناکتر میشود.