رازدار خلق اگر باشی، همیشه زنده ای

مردم ۱۲۸ ۱۵ آبان ۱۳۵۳

برای ارانی همه جا عرصه نبرد بود: حتی زندان، حتی دادگاه. با آنکه از همان آغاز با دستبند به سراغش آمدند، در حین بازپرسی به قتل تهدیدش کردند، او را به سلول انفرادی تاریک، لخت و مرطوب انداختند، دریافت پول و غذا را بر وی حرام کردند، حق ملاقات را از اوگرفتند و به هنگام اعتصاب غذا شلاقش زدند، ولی یک لحظه خم نشد، استوار و پولادین برجای ماند. در دادگاه بی آنکه ذره ای دربندجان خود باشد، وظیفه عالی دفاع جمعی را بر عهده گرفت و رژیم ارتجاع را به کرسی اتهام نشاند.
او خطاب به قاضی فرمایشی در باره دادگاه گفت:
یک میدان مبارزه اجتماعی است. کدام ما حق داریم؟ تاریخ نشان خواهد داد!