زمستان ۱۴۰۵ در محاصره ناترازی | خاموشی‌های امسال تولید را متوقف می‌کند

📢
⚡ آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران، هشدار می‌دهد برای زمستان ۱۴۰۵ ۱۳ هزار مگاوات کسری برق وجود دارد و سال آینده این کسری به بیش از ۱۵ هزار مگاوات برسد. دلیل اصلی: کمبود گاز و ناتوانی در تأمین سوخت نیروگاه‌های حرارتی، عدم امکان فعالیت با سوخت مایع.
🏭 پیامد قطع برق صنایع از نگاه نجفی: واحد صنعتی بدون برق نمی‌تواند تولید کند، کارخانه تعطیل می‌شود و این زنجیره به بیکاری، اختلال در تأمین مالی، کاهش صادرات، بازنگشت سرمایه و در نهایت ورشکستگی اقتصادی می‌رسد.
🔧 راهکار پیشنهادی نجفی در چارچوب همین نظام است: افزایش بازدهی نیروگاه‌ها. او می‌گوید نیروگاه‌هایی با راندمان ۲۲ تا ۲۳ درصد در کشور فعال‌اند، در حالی که در جهان نیروگاه‌های زیر ۵۰ درصد را از مدار خارج می‌کنند و ایران هنوز نیروگاه بالای ۵۰ درصد ندارد. پیشنهاد او خرید نیروگاه‌های دست دوم ۵۵ درصدی از بازارهای جهانی و انتقال آنها به کشور است.
🔍 این گزارش بحران انرژی را به شکلی خنثی روایت می‌کند: «ناترازی»، «کسری گاز»، «راندمان پایین». اما مسئله بنیادی‌تر است. بحران برق ایران نتیجه سال‌ها سرمایه‌گذاری ناکافی، فرسودگی نیروگاه‌ها و اولویت‌بندی سرمایه‌داری است که سود کوتاه‌مدت را بر زیرساخت بلندمدت ترجیح می‌دهد. پیشنهاد واردات نیروگاه‌های مستهلک غربی نیز همان منطق را بازتولید می‌کند: به جای سرمایه‌گذاری در فناوری بومی و نیروی انسانی، بازار جهانی به عنوان راه‌حل معرفی می‌شود.
⚖️ گزارش، قطع برق صنایع را تهدیدی برای «تولید» و «اقتصاد کشور» می‌داند، اما از منافع کارگران سخنی نمی‌گوید. در واقع، هزینه بحران انرژی بر دوش کارگران و مصرف‌کنندگان عادی می‌افتد، در حالی که سرمایه‌داران صنعتی به دنبال انتقال هزینه‌ها به دولت و مردم‌اند.
🌍 راه‌حل واقعی ، سرمایه‌گذاری عمومی در نیروگاه‌های کارآمد بومی، پایان دادن به فرسودگی زیرساخت‌ها و قرار دادن انرژی در خدمت نیازهای اجتماعی — نه سودآوری — است و اینکار با حاکمیت بورژوازی انگلی غیرممکن است.