سلاحهای هستهای باید ممنوع و نابود شوند
امروزه جهان با تهدید جدی سلاحهای هستهای مواجه است. چه چیزی طبیعیتر است از اینکه کشورهای جهان به ممنوعیت کامل این تسلیحات مرگبار بپیوندند و در روند نابودی همه آنها همکاری کنند؟
۶ اوت سال ۲۰۲۵، هشتادمین سالگرد بمباران اتمی هیروشیما است؛ رویدادی که هزاران نفر را به کام مرگ کشاند و رنجهای زیادی به بار آورد. از آن زمان تاکنون، ۹ کشور شامل آمریکا، چین، فرانسه، بریتانیا، روسیه، هند، اسرائیل، پاکستان و کره شمالی به این سلاحهای کشنده دست یافتهاند و در مجموع حدود ۱۴ هزار کلاهک هستهای در اختیار دارند که میتواند زندگی بر روی زمین را نابود کند.
اگر هیچ کشوری حاضر به آغاز مذاکرات خلع سلاح نشود، تهدید هستهای همچنان پابرجا خواهد ماند. دبیرکل سازمان ملل بارها هشدار داده که جهان در معرض بزرگترین تهدید هستهای پس از دوران جنگ سرد است.
در سال ۲۰۱۷، مجمع عمومی سازمان ملل معاهدهای برای ممنوعیت سلاحهای هستهای تصویب کرد که توسعه، آزمایش، تولید، نگهداری، انتقال، استفاده یا تهدید به استفاده از این تسلیحات را ممنوع میکند. ۱۲۲ کشور به این معاهده رأی مثبت دادند و تا کنون بیش از ۵۰ کشور آن را امضا و تصویب کردهاند.
با این حال، برخی کشورها از پیوستن به این معاهده خودداری کرده و معتقدند توافقهای فعلی برای کنترل سلاحهای هستهای کافی است؛ توافقهایی که تنها نظارت بر کشورهایی که سلاح هستهای دارند را پیشبینی میکنند. این دیدگاه نادرست است، زیرا تا زمانی که سلاحهای هستهای وجود داشته باشند، خطر استفاده از آنها، چه عمداً و چه به اشتباه، باقی میماند.
معاهده سازمان ملل خواستار خلع سلاح همزمان و متقابل همه کشورهای دارای سلاح هستهای است؛ هیچکس خواستار خلع سلاح یکجانبه نیست.
اگر هیچ کشوری اولین گام را برندارد، تهدید هستهای ادامه خواهد داشت و جهان در معرض خطر نابودی قرار خواهد گرفت.
کنترل و نظارت کافی نیست؛ سلاحهای هستهای باید ممنوع و نابود شوند.
جهان نیازمند همکاری جمعی برای پایان دادن به این تهدید است و اکنون زمان آن رسیده که همه کشورها مسئولیت خود را در این زمینه بپذیرند و به روند نابودی سلاحهای هستهای سرعت بخشند.